Ang 994 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੯੪)

ਏ ਮਨ ਹਰਿ ਜੀਉ ਚੇਤਿ ਤੂ ਮਨਹੁ ਤਜਿ ਵਿਕਾਰ ॥e man har jeeau chet too manahu taj vikaar ||ए मन हरि जीउ चेति तू मनहु तजि विकार ॥اے من هر جیِا چےت تُو منهُ تجِ وکار ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਧਿਆਇ ਤੂ ਸਚਿ ਲਗੀ ਪਿਆਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur kai sabadh dhiaai too sach lagee piaar ||1|| rahaau ||गुर कै सबदि धिआइ तू सचि लगी पिआरु ॥१॥ रहाउ ॥گُر کَے سبد دھآا تُو سچ لگیِ پآر ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਐਥੈ ਨਾਵਹੁ ਭੁਲਿਆ ਫਿਰਿ ਹਥੁ ਕਿਥਾਊ ਨ ਪਾਇ ॥aaithai naavahu bhuliaa fir hath kithaauoo na pai ||ऐथै नावहु भुलिआ फिरि हथु किथाऊ न पाइ ॥اَےتھَے ناوهُ بھُلآ پھر هتھ کتھااُو ن پاا ۔۔

ਜੋਨੀ ਸਭਿ ਭਵਾਈਅਨਿ ਬਿਸਟਾ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇ ॥੨॥jonee sabh bhavaieean bisaTaa maeh samai ||2||जोनी सभि भवाईअनि बिसटा माहि समाइ ॥२॥جونیِ سبھ بھواایان بسٹا ماه سماا ۔۔۲۔۔

ਵਡਭਾਗੀ ਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਮਾਇ ॥vaddabhaagee gur paiaa poorab likhiaa mai ||वडभागी गुरु पाइआ पूरबि लिखिआ माइ ॥وڈبھاگیِ گُر پاایا پُورب لکھآ ماا ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਸਚੀ ਭਗਤਿ ਕਰਿ ਸਚਾ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥੩॥anadhin sachee bhagat kar sachaa le milai ||3||अनदिनु सची भगति करि सचा लए मिलाइ ॥३॥اندن سچیِ بھگت کر سچا لاے ملاا ۔۔۳۔۔

ਆਪੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਭ ਸਾਜੀਅਨੁ ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥aape sirasaT sabh saajeean aape nadhar karei ||आपे सृसटि सभ साजीअनु आपे नदरि करेइ ॥آپے سرسٹ سبھ ساجیِان آپے ندر کرےا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਵਡਿਆਈਆ ਜੈ ਭਾਵੈ ਤੈ ਦੇਇ ॥੪॥੨॥naanak naam vaddiaaieeaa jai bhaavai tai dhei ||4||2||नानक नामि वडिआईआ जै भावै तै देइ ॥४॥२॥نانک نام وڈآایآ جَے بھاوَے تَے دےا ۔۔۴۔۔۲۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥maaroo mahalaa teejaa ||मारू महला ३ ॥مارُو مهلا ۳ ۔۔

ਪਿਛਲੇ ਗੁਨਹ ਬਖਸਾਇ ਜੀਉ ਅਬ ਤੂ ਮਾਰਗਿ ਪਾਇ ॥pichhale guneh bakhasai jeeau ab too maarag pai ||पिछले गुनह बखसाइ जीउ अब तू मारगि पाइ ॥پِچھلے گُنه بکھساا جیِا اب تُو مارگ پاا ۔۔

ਹਰਿ ਕੀ ਚਰਣੀ ਲਾਗਿ ਰਹਾ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥੧॥har kee charanee laag rahaa vichahu aap gavai ||1||हरि की चरणी लागि रहा विचहु आपु गवाइ ॥१॥هر کیِ چرݨیِ لاگ رها وچهُ آپ گواا ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਮਨ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਧਿਆਇ ॥mere man gurmukh naam har dhiaai ||मेरे मन गुरमुखि नामु हरि धिआइ ॥مےرے من گُرمکھ نام هر دھآا ۔۔

ਸਦਾ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਲਾਗਿ ਰਹਾ ਇਕ ਮਨਿ ਏਕੈ ਭਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sadhaa har charanee laag rahaa ik man ekai bhai ||1|| rahaau ||सदा हरि चरणी लागि रहा इक मनि एकै भाइ ॥१॥ रहाउ ॥سدا هر چرݨیِ لاگ رها اک منِ اےکَے بھاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਨਾ ਮੈ ਜਾਤਿ ਨ ਪਤਿ ਹੈ ਨਾ ਮੈ ਥੇਹੁ ਨ ਥਾਉ ॥naa mai jaat na pat hai naa mai theh na thaau ||ना मै जाति न पति है ना मै थेहु न थाउ ॥نا مَے جات ن پت هَے نا مَے تھےهُ ن تھاا ۔۔

ਸਬਦਿ ਭੇਦਿ ਭ੍ਰਮੁ ਕਟਿਆ ਗੁਰਿ ਨਾਮੁ ਦੀਆ ਸਮਝਾਇ ॥੨॥sabadh bhedh bhram kaTiaa gur naam dheeaa samajhai ||2||सबदि भेदि भ्रमु कटिआ गुरि नामु दीआ समझाइ ॥२॥سبد بھےد بھرم کٹآ گُر نام دیِآ سمجھاا ۔۔۲۔۔

ਇਹੁ ਮਨੁ ਲਾਲਚ ਕਰਦਾ ਫਿਰੈ ਲਾਲਚਿ ਲਾਗਾ ਜਾਇ ॥eih man laalach karadhaa firai laalach laagaa jai ||इहु मनु लालच करदा फिरै लालचि लागा जाइ ॥ِاهُ من لالچ کردا پھرَے لالچ لاگا جاا ۔۔

ਧੰਧੈ ਕੂੜਿ ਵਿਆਪਿਆ ਜਮ ਪੁਰਿ ਚੋਟਾ ਖਾਇ ॥੩॥dha(n)dhai kooR viaapiaa jam pur choTaa khai ||3||धंधै कूड़ि विआपिआ जम पुरि चोटा खाइ ॥३॥دھںدھَے کُوڑ وآپآ جم پُر چوٹا کھاا ۔۔۳۔۔

ਨਾਨਕ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਹੈ ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥naanak sabh kichh aape aap hai dhoojaa naahee koi ||नानक सभु किछु आपे आपि है दूजा नाही कोइ ॥نانک سبھ کچھ آپے آپ هَے دُوجا ناهیِ کوا ۔۔

ਭਗਤਿ ਖਜਾਨਾ ਬਖਸਿਓਨੁ ਗੁਰਮੁਖਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੪॥੩॥bhagat khajaanaa bakhasion gurmukhaa sukh hoi ||4||3||भगति खजाना बखसिओनु गुरमुखा सुखु होइ ॥४॥३॥بھگت کھجانا بکھساون گُرمکھا سُکھ هوا ۔۔۴۔۔۳۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥maaroo mahalaa teejaa ||मारू महला ३ ॥مارُو مهلا ۳ ۔۔

ਸਚਿ ਰਤੇ ਸੇ ਟੋਲਿ ਲਹੁ ਸੇ ਵਿਰਲੇ ਸੰਸਾਰਿ ॥sach rate se Tol lahu se virale sa(n)saar ||सचि रते से टोलि लहु से विरले संसारि ॥سچ رتے سے ٹول لهُ سے ورلے سںسار ۔۔

ਤਿਨ ਮਿਲਿਆ ਮੁਖੁ ਉਜਲਾ ਜਪਿ ਨਾਮੁ ਮੁਰਾਰਿ ॥੧॥tin miliaa mukh ujalaa jap naam muraar ||1||तिन मिलिआ मुखु उजला जपि नामु मुरारि ॥१॥تٍن ملآ مُکھ اُجلا جپِ نام مُرار ۔۔۱۔۔

ਬਾਬਾ ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਰਿਦੈ ਸਮਾਲਿ ॥baabaa saachaa saahib ridhai samaal ||बाबा साचा साहिबु रिदै समालि ॥بابا ساچا ساهب ردَے سمال ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਅਪਨਾ ਪੁਛਿ ਦੇਖੁ ਲੇਹੁ ਵਖਰੁ ਭਾਲਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥satigur apanaa puchh dhekh leh vakhar bhaal ||1|| rahaau ||सतिगुरु अपना पुछि देखु लेहु वखरु भालि ॥१॥ रहाउ ॥ستگر اپنا پُچھ دےکھ لےهُ وکھر بھال ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਇਕੁ ਸਚਾ ਸਭ ਸੇਵਦੀ ਧੁਰਿ ਭਾਗਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥eik sachaa sabh sevadhee dhur bhaag milaavaa hoi ||इकु सचा सभ सेवदी धुरि भागि मिलावा होइ ॥ِاک سچا سبھ سےودیِ دھُر بھاگ ملاوا هوا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲੇ ਸੇ ਨ ਵਿਛੁੜਹਿ ਪਾਵਹਿ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥੨॥gurmukh mile se na vichhuReh paaveh sach soi ||2||गुरमुखि मिले से न विछुड़हि पावहि सचु सोइ ॥२॥گُرمکھ ملے سے ن وچھڑه پاوه سچ سوِا ۔۔۲۔۔

ਇਕਿ ਭਗਤੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਨੀ ਮਨਮੁਖ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇ ॥eik bhagatee saar na jaananee manmukh bharam bhulai ||इकि भगती सार न जाणनी मनमुख भरमि भुलाइ ॥ِاک بھگتیِ سار ن جاݨنیِ منمکھ بھرم بھُلاا ۔۔

ਓਨਾ ਵਿਚਿ ਆਪਿ ਵਰਤਦਾ ਕਰਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥੩॥onaa vich aap varatadhaa karanaa kichhoo na jai ||3||ओना विचि आपि वरतदा करणा किछू न जाइ ॥३॥اونا وچ آپ ورتدا کرݨا کچھُو ن جاا ۔۔۳۔۔

ਜਿਸੁ ਨਾਲਿ ਜੋਰੁ ਨ ਚਲਈ ਖਲੇ ਕੀਚੈ ਅਰਦਾਸਿ ॥jis naal jor na chaliee khale keechai aradhaas ||जिसु नालि जोरु न चलई खले कीचै अरदासि ॥جِس نال جور ن چلای کھلے کیِچَے ارداس ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਤਾ ਸੁਣਿ ਕਰੇ ਸਾਬਾਸਿ ॥੪॥੪॥naanak gurmukh naam man vasai taa sun kare saabaas ||4||4||नानक गुरमुखि नामु मनि वसै ता सुणि करे साबासि ॥४॥४॥نانک گُرمکھ نام من وسَے تا سُݨ کرے ساباس ۔۔۴۔۔۴۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥maaroo mahalaa teejaa ||मारू महला ३ ॥مارُو مهلا ۳ ۔۔

ਮਾਰੂ ਤੇ ਸੀਤਲੁ ਕਰੇ ਮਨੂਰਹੁ ਕੰਚਨੁ ਹੋਇ ॥maaroo te seetal kare manoorahu ka(n)chan hoi ||मारू ते सीतलु करे मनूरहु कंचनु होइ ॥مارُو تے سیِتل کرے منُورهُ کںچن هوا ۔۔

ਸੋ ਸਾਚਾ ਸਾਲਾਹੀਐ ਤਿਸੁ ਜੇਵਡੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥੧॥so saachaa saalaaheeaai tis jevadd avar na koi ||1||सो साचा सालाहीऐ तिसु जेवडु अवरु न कोइ ॥१॥سو ساچا سالاهیِاَے تس جےوڈ اور ن کوا ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਮਨ ਅਨਦਿਨੁ ਧਿਆਇ ਹਰਿ ਨਾਉ ॥mere man anadhin dhiaai har naau ||मेरे मन अनदिनु धिआइ हरि नाउ ॥مےرے من اندن دھآا هر ناا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਬਚਨਿ ਅਰਾਧਿ ਤੂ ਅਨਦਿਨੁ ਗੁਣ ਗਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥satigur kai bachan araadh too anadhin gun gaau ||1|| rahaau ||सतिगुर कै बचनि अराधि तू अनदिनु गुण गाउ ॥१॥ रहाउ ॥ستگر کَے بچن ارادھ تُو اندن گُݨ گاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਦੇਇ ਬੁਝਾਇ ॥gurmukh eko jaaneeaai jaa satigur dhei bujhai ||गुरमुखि एको जाणीऐ जा सतिगुरु देइ बुझाइ ॥گُرمکھ اےکو جاݨیِاَے جا ستگر دےا بُجھاا ۔۔

ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿਦੂ ਏਹ ਸੋਝੀ ਪਾਇ ॥੨॥so satigur saalaaheeaai jidhoo eh sojhee pai ||2||सो सतिगुरु सालाहीऐ जिदू एह सोझी पाइ ॥२॥سو ستگر سالاهیِاَے جدُو اےه سوجھیِ پاا ۔۔۲۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਛੋਡਿ ਦੂਜੈ ਲਗੇ ਕਿਆ ਕਰਨਿ ਅਗੈ ਜਾਇ ॥satigur chhodd dhoojai lage kiaa karan agai jai ||सतिगुरु छोडि दूजै लगे किआ करनि अगै जाइ ॥ستگر چھوڈ دُوجَے لگے کآ کرن اگَے جاا ۔۔

ਜਮ ਪੁਰਿ ਬਧੇ ਮਾਰੀਅਹਿ ਬਹੁਤੀ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥੩॥jam pur badhe maare'eh bahutee milai sajai ||3||जम पुरि बधे मारीअहि बहुती मिलै सजाइ ॥३॥جم پُر بدھے ماریِاه بهُتیِ ملَے سجاا ۔۔۳۔۔