Ang 993 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੯੩)

ਰਾਗੁ ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੫raag maaroo mahalaa pehilaa ghar panjavaaरागु मारू महला १ घरु ५راگ مارُو مهلا ۱ گھر ۵

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਅਹਿਨਿਸਿ ਜਾਗੈ ਨੀਦ ਨ ਸੋਵੈ ॥ahinis jaagai needh na sovai ||अहिनिसि जागै नीद न सोवै ॥اهٍنس جاگَے نیِد ن سووَے ۔۔

ਸੋ ਜਾਣੈ ਜਿਸੁ ਵੇਦਨ ਹੋਵੈ ॥so jaanai jis vedhan hovai ||सो जाणै जिसु वेदन होवै ॥سو جاݨَے جس وےدن هووَے ۔۔

ਪ੍ਰੇਮ ਕੇ ਕਾਨ ਲਗੇ ਤਨ ਭੀਤਰਿ ਵੈਦੁ ਕਿ ਜਾਣੈ ਕਾਰੀ ਜੀਉ ॥੧॥prem ke kaan lage tan bheetar vaidh k jaanai kaaree jeeau ||1||प्रेम के कान लगे तन भीतरि वैदु कि जाणै कारी जीउ ॥१॥پرےم کے کان لگے تن بھیِتر وَےد ک جاݨَے کاریِ جیِا ۔۔۱۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਸਾਚਾ ਸਿਫਤੀ ਲਾਏ ॥ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲੇ ਕਿਸੈ ਬੁਝਾਏ ॥jis no saachaa sifatee laae || gurmukh virale kisai bujhaae ||जिस नो साचा सिफती लाए ॥ गुरमुखि विरले किसै बुझाए ॥جِس نو ساچا سپھتیِ لااے ۔۔ گُرمکھ ورلے کسَے بُجھااے ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕੀ ਸਾਰ ਸੋਈ ਜਾਣੈ ਜਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਾ ਵਾਪਾਰੀ ਜੀਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥a(n)mirat kee saar soiee jaanai j a(n)mirat kaa vaapaaree jeeau ||1|| rahaau ||अंमृत की सार सोई जाणै जि अंमृत का वापारी जीउ ॥१॥ रहाउ ॥اںمرت کیِ سار سوای جاݨَے ج اںمرت کا واپاریِ جیِا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪਿਰ ਸੇਤੀ ਧਨ ਪ੍ਰੇਮੁ ਰਚਾਏ ॥pir setee dhan prem rachaae ||पिर सेती धन प्रेमु रचाए ॥پِر سےتیِ دھن پرےم رچااے ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਤਥਾ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥gur kai sabadh tathaa chit laae ||गुर कै सबदि तथा चितु लाए ॥گُر کَے سبد تتھا چت لااے ۔۔

ਸਹਜ ਸੇਤੀ ਧਨ ਖਰੀ ਸੁਹੇਲੀ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਤਿਖਾ ਨਿਵਾਰੀ ਜੀਉ ॥੨॥sahaj setee dhan kharee suhelee tirasanaa tikhaa nivaaree jeeau ||2||सहज सेती धन खरी सुहेली तृसना तिखा निवारी जीउ ॥२॥سهج سےتیِ دھن کھریِ سُهےلیِ ترسنا تکھا نواریِ جیِا ۔۔۲۔۔

ਸਹਸਾ ਤੋੜੇ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਏ ॥sahasaa toRe bharam chukaae ||सहसा तोड़े भरमु चुकाए ॥سهسا توڑے بھرم چُکااے ۔۔

ਸਹਜੇ ਸਿਫਤੀ ਧਣਖੁ ਚੜਾਏ ॥sahaje sifatee dhanakh chaRaae ||सहजे सिफती धणखु चड़ाए ॥سهجے سپھتیِ دھݨکھ چڑااے ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਮਨੁ ਮਾਰੇ ਸੁੰਦਰਿ ਜੋਗਾਧਾਰੀ ਜੀਉ ॥੩॥gur kai sabadh marai man maare su(n)dhar jogaadhaaree jeeau ||3||गुर कै सबदि मरै मनु मारे सुँदरि जोगाधारी जीउ ॥३॥گُر کَے سبد مرَے من مارے سُںدر جوگادھاریِ جیِا ۔۔۳۔۔

ਹਉਮੈ ਜਲਿਆ ਮਨਹੁ ਵਿਸਾਰੇ ॥haumai jaliaa manahu visaare ||हउमै जलिआ मनहु विसारे ॥هامَے جلآ منهُ وسارے ۔۔

ਜਮ ਪੁਰਿ ਵਜਹਿ ਖੜਗ ਕਰਾਰੇ ॥jam pur vajeh khaRag karaare ||जम पुरि वजहि खड़ग करारे ॥جم پُر وجه کھڑگ کرارے ۔۔

ਅਬ ਕੈ ਕਹਿਐ ਨਾਮੁ ਨ ਮਿਲਈ ਤੂ ਸਹੁ ਜੀਅੜੇ ਭਾਰੀ ਜੀਉ ॥੪॥ab kai kahiaai naam na miliee too sahu jeeaRe bhaaree jeeau ||4||अब कै कहिऐ नामु न मिलई तू सहु जीअड़े भारी जीउ ॥४॥اب کَے کهِاَے نام ن ملای تُو سهُ جیِاڑے بھاریِ جیِا ۔۔۴۔۔

ਮਾਇਆ ਮਮਤਾ ਪਵਹਿ ਖਿਆਲੀ ॥maiaa mamataa paveh khiaalee ||माइआ ममता पवहि खिआली ॥مااآ ممتا پوه کھآلیِ ۔۔

ਜਮ ਪੁਰਿ ਫਾਸਹਿਗਾ ਜਮ ਜਾਲੀ ॥jam pur faasahigaa jam jaalee ||जम पुरि फासहिगा जम जाली ॥جم پُر پھاسهگا جم جالیِ ۔۔

ਹੇਤ ਕੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜਿ ਨ ਸਾਕਹਿ ਤਾ ਜਮੁ ਕਰੇ ਖੁਆਰੀ ਜੀਉ ॥੫॥het ke ba(n)dhan toR na saakeh taa jam kare khuaaree jeeau ||5||हेत के बंधन तोड़ि न साकहि ता जमु करे खुआरी जीउ ॥५॥هےت کے بںدھن توڑ ن ساکه تا جم کرے کھُآریِ جیِا ۔۔۵۔۔

ਨਾ ਹਉ ਕਰਤਾ ਨਾ ਮੈ ਕੀਆ ॥naa hau karataa naa mai keeaa ||ना हउ करता ना मै कीआ ॥نا ها کرتا نا مَے کیِآ ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ॥a(n)mrit naam satigur dheeaa ||अंमृतु नामु सतिगुरि दीआ ॥اںمرت نام ستگر دیِآ ۔۔

ਜਿਸੁ ਤੂ ਦੇਹਿ ਤਿਸੈ ਕਿਆ ਚਾਰਾ ਨਾਨਕ ਸਰਣਿ ਤੁਮਾਰੀ ਜੀਉ ॥੬॥੧॥੧੨॥jis too dheh tisai kiaa chaaraa naanak saran tumaaree jeeau ||6||1||12||जिसु तू देहि तिसै किआ चारा नानक सरणि तुमारी जीउ ॥६॥१॥१२॥جِس تُو دےه تسَے کآ چارا نانک سرݨ تُماریِ جیِا ۔۔۶۔۔۱۔۔۱۲۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧maaroo mahalaa teejaa ghar pehilaaमारू महला ३ घरु १مارُو مهلا ۳ گھر ۱

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਜਹ ਬੈਸਾਲਹਿ ਤਹ ਬੈਸਾ ਸੁਆਮੀ ਜਹ ਭੇਜਹਿ ਤਹ ਜਾਵਾ ॥jeh baisaaleh teh baisaa suaamee jeh bhejeh teh jaavaa ||जह बैसालहि तह बैसा सुआमी जह भेजहि तह जावा ॥جه بَےساله ته بَےسا سُآمیِ جه بھےجه ته جاوا ۔۔

ਸਭ ਨਗਰੀ ਮਹਿ ਏਕੋ ਰਾਜਾ ਸਭੇ ਪਵਿਤੁ ਹਹਿ ਥਾਵਾ ॥੧॥sabh nagaree meh eko raajaa sabhe pavit heh thaavaa ||1||सभ नगरी महि एको राजा सभे पवितु हहि थावा ॥१॥سبھ نگریِ مهِ اےکو راجا سبھے پوت ههِ تھاوا ۔۔۱۔۔

ਬਾਬਾ ਦੇਹਿ ਵਸਾ ਸਚ ਗਾਵਾ ॥baabaa dheh vasaa sach gaavaa ||बाबा देहि वसा सच गावा ॥بابا دےه وسا سچ گاوا ۔۔

ਜਾ ਤੇ ਸਹਜੇ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jaa te sahaje sahaj samaavaa ||1|| rahaau ||जा ते सहजे सहजि समावा ॥१॥ रहाउ ॥جا تے سهجے سهج سماوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬੁਰਾ ਭਲਾ ਕਿਛੁ ਆਪਸ ਤੇ ਜਾਨਿਆ ਏਈ ਸਗਲ ਵਿਕਾਰਾ ॥buraa bhalaa kichh aapas te jaaniaa eiee sagal vikaaraa ||बुरा भला किछु आपस ते जानिआ एई सगल विकारा ॥بُرا بھلا کچھ آپس تے جانآ اےای سگل وکارا ۔۔

ਇਹੁ ਫੁਰਮਾਇਆ ਖਸਮ ਕਾ ਹੋਆ ਵਰਤੈ ਇਹੁ ਸੰਸਾਰਾ ॥੨॥eih furamaiaa khasam kaa hoaa varatai ih sa(n)saaraa ||2||इहु फुरमाइआ खसम का होआ वरतै इहु संसारा ॥२॥ِاهُ پھُرمااآ کھسم کا هوآ ورتَے اهُ سںسارا ۔۔۲۔۔

ਇੰਦ੍ਰੀ ਧਾਤੁ ਸਬਲ ਕਹੀਅਤ ਹੈ ਇੰਦ੍ਰੀ ਕਿਸ ਤੇ ਹੋਈ ॥ei(n)dhree dhaat sabal kaheeat hai i(n)dhree kis te hoiee ||इंद्री धातु सबल कहीअत है इंद्री किस ते होई ॥ِاںدریِ دھات سبل کهیِات هَے اںدریِ کس تے هوای ۔۔

ਆਪੇ ਖੇਲ ਕਰੈ ਸਭਿ ਕਰਤਾ ਐਸਾ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ॥੩॥aape khel karai sabh karataa aaisaa boojhai koiee ||3||आपे खेल करै सभि करता ऐसा बूझै कोई ॥३॥آپے کھےل کرَے سبھ کرتا اَےسا بُوجھَے کوای ۔۔۳۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਏਕ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਦੁਬਿਧਾ ਤਦੇ ਬਿਨਾਸੀ ॥gur parasaadhee ek liv laagee dhubidhaa tadhe binaasee ||गुर परसादी एक लिव लागी दुबिधा तदे बिनासी ॥گُر پرسادیِ اےک لو لاگیِ دُبدھا تدے بناسیِ ۔۔

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਣਾ ਸੋ ਸਤਿ ਕਰਿ ਮਾਨਿਆ ਕਾਟੀ ਜਮ ਕੀ ਫਾਸੀ ॥੪॥jo tis bhaanaa so sat kar maaniaa kaaTee jam kee faasee ||4||जो तिसु भाणा सो सति करि मानिआ काटी जम की फासी ॥४॥جو تس بھاݨا سو ست کرِ مانآ کاٹیِ جم کیِ پھاسیِ ۔۔۴۔۔

ਭਣਤਿ ਨਾਨਕੁ ਲੇਖਾ ਮਾਗੈ ਕਵਨਾ ਜਾ ਚੂਕਾ ਮਨਿ ਅਭਿਮਾਨਾ ॥bhanat naanak lekhaa maagai kavanaa jaa chookaa man abhimaanaa ||भणति नानकु लेखा मागै कवना जा चूका मनि अभिमाना ॥بھݨت نانک لےکھا ماگَے کونا جا چُوکا من ابھِمانا ۔۔

ਤਾਸੁ ਤਾਸੁ ਧਰਮ ਰਾਇ ਜਪਤੁ ਹੈ ਪਏ ਸਚੇ ਕੀ ਸਰਨਾ ॥੫॥੧॥taas taas dharam rai japat hai pe sache kee saranaa ||5||1||तासु तासु धरम राइ जपतु है पए सचे की सरना ॥५॥१॥تاس تاس دھرم راا جپت هَے پاے سچے کیِ سرنا ۔۔۵۔۔۱۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥maaroo mahalaa teejaa ||मारू महला ३ ॥مارُو مهلا ۳ ۔۔

ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਨਾ ਥੀਐ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਹੋਇ ॥aavan jaanaa naa theeaai nij ghar vaasaa hoi ||आवण जाणा ना थीऐ निज घरि वासा होइ ॥آوݨ جاݨا نا تھیِاَے نج گھر واسا هوا ۔۔

ਸਚੁ ਖਜਾਨਾ ਬਖਸਿਆ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਸੋਇ ॥੧॥sach khajaanaa bakhasiaa aape jaanai soi ||1||सचु खजाना बखसिआ आपे जाणै सोइ ॥१॥سچ کھجانا بکھسآ آپے جاݨَے سوا ۔۔۱۔۔