Ang 992 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੯੨)

ਭਣਤਿ ਨਾਨਕੁ ਜਨੋ ਰਵੈ ਜੇ ਹਰਿ ਮਨੋ ਮਨ ਪਵਨ ਸਿਉ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਜੈ ॥bhanat naanak jano ravai je har mano man pavan siau a(n)mrit peejai ||भणति नानकु जनो रवै जे हरि मनो मन पवन सिउ अंमृतु पीजै ॥بھݨت نانک جنو روَے جے هر منو من پون سا اںمرت پیِجَے ۔۔

ਮੀਨ ਕੀ ਚਪਲ ਸਿਉ ਜੁਗਤਿ ਮਨੁ ਰਾਖੀਐ ਉਡੈ ਨਹ ਹੰਸੁ ਨਹ ਕੰਧੁ ਛੀਜੈ ॥੩॥੯॥meen kee chapal siau jugat man raakheeaai uddai neh ha(n)s neh ka(n)dh chheejai ||3||9||मीन की चपल सिउ जुगति मनु राखीऐ उडै नह हंसु नह कंधु छीजै ॥३॥९॥میٍن کیِ چپل سا جُگت من راکھیِاَے اُڈَے نه هںس نه کںدھ چھیِجَے ۔۔۳۔۔۹۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥maaroo mahalaa pehilaa ||मारू महला १ ॥مارُو مهلا ۱ ۔۔

ਮਾਇਆ ਮੁਈ ਨ ਮਨੁ ਮੁਆ ਸਰੁ ਲਹਰੀ ਮੈ ਮਤੁ ॥maiaa muiee na man muaa sar laharee mai mat ||माइआ मुई न मनु मुआ सरु लहरी मै मतु ॥مااآ مُای ن من مُآ سر لهریِ مَے مت ۔۔

ਬੋਹਿਥੁ ਜਲ ਸਿਰਿ ਤਰਿ ਟਿਕੈ ਸਾਚਾ ਵਖਰੁ ਜਿਤੁ ॥bohith jal sir tar Tikai saachaa vakhar jit ||बोहिथु जल सिरि तरि टिकै साचा वखरु जितु ॥بوهتھ جل سر ترِ ٹکَے ساچا وکھر جت ۔۔

ਮਾਣਕੁ ਮਨ ਮਹਿ ਮਨੁ ਮਾਰਸੀ ਸਚਿ ਨ ਲਾਗੈ ਕਤੁ ॥maanak man meh man maarasee sach na laagai kat ||माणकु मन महि मनु मारसी सचि न लागै कतु ॥ماݨک من مهِ من مارسیِ سچ ن لاگَے کت ۔۔

ਰਾਜਾ ਤਖਤਿ ਟਿਕੈ ਗੁਣੀ ਭੈ ਪੰਚਾਇਣ ਰਤੁ ॥੧॥raajaa takhat Tikai gunee bhai pa(n)chain rat ||1||राजा तखति टिकै गुणी भै पंचाइण रतु ॥१॥راجا تکھت ٹکَے گُݨیِ بھَے پںچااݨ رت ۔۔۱۔۔

ਬਾਬਾ ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਦੂਰਿ ਨ ਦੇਖੁ ॥baabaa saachaa saahib dhoor na dhekh ||बाबा साचा साहिबु दूरि न देखु ॥بابا ساچا ساهب دُور ن دےکھ ۔۔

ਸਰਬ ਜੋਤਿ ਜਗਜੀਵਨਾ ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਸਾਚਾ ਲੇਖੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sarab jot jagajeevanaa sir sir saachaa lekh ||1|| rahaau ||सरब जोति जगजीवना सिरि सिरि साचा लेखु ॥१॥ रहाउ ॥سرب جوت جگجیِونا سر سرِ ساچا لےکھ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਰਿਖੀ ਮੁਨੀ ਸੰਕਰੁ ਇੰਦੁ ਤਪੈ ਭੇਖਾਰੀ ॥brahamaa bisan rikhee munee sa(n)kar i(n)dh tapai bhekhaaree ||ब्रहमा बिसनु रिखी मुनी संकरु इंदु तपै भेखारी ॥برهما بسن رکھیِ مُنیِ سںکر اںد تپَے بھےکھاریِ ۔۔

ਮਾਨੈ ਹੁਕਮੁ ਸੋਹੈ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਆਕੀ ਮਰਹਿ ਅਫਾਰੀ ॥maanai hukam sohai dhar saachai aakee mareh afaaree ||मानै हुकमु सोहै दरि साचै आकी मरहि अफारी ॥مانَے هُکم سوهَے در ساچَے آکیِ مره اپھاریِ ۔۔

ਜੰਗਮ ਜੋਧ ਜਤੀ ਸੰਨਿਆਸੀ ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਵੀਚਾਰੀ ॥ja(n)gam jodh jatee sa(n)niaasee gur poorai veechaaree ||जंगम जोध जती संनिआसी गुरि पूरै वीचारी ॥جںگم جودھ جتیِ سنّآسیِ گُر پُورَے ویِچاریِ ۔۔

ਬਿਨੁ ਸੇਵਾ ਫਲੁ ਕਬਹੁ ਨ ਪਾਵਸਿ ਸੇਵਾ ਕਰਣੀ ਸਾਰੀ ॥੨॥bin sevaa fal kabahu na paavas sevaa karanee saaree ||2||बिनु सेवा फलु कबहु न पावसि सेवा करणी सारी ॥२॥بٍن سےوا پھل کبهُ ن پاوس سےوا کرݨیِ ساریِ ۔۔۲۔۔

ਨਿਧਨਿਆ ਧਨੁ ਨਿਗੁਰਿਆ ਗੁਰੁ ਨਿੰਮਾਣਿਆ ਤੂ ਮਾਣੁ ॥nidhaniaa dhan niguriaa gur ni(n)maaniaa too maan ||निधनिआ धनु निगुरिआ गुरु निंमाणिआ तू माणु ॥نِدھنآ دھن نگرآ گُر نںماݨآ تُو ماݨ ۔۔

ਅੰਧੁਲੈ ਮਾਣਕੁ ਗੁਰੁ ਪਕੜਿਆ ਨਿਤਾਣਿਆ ਤੂ ਤਾਣੁ ॥a(n)dhulai maanak gur pakaRiaa nitaaniaa too taan ||अंधुलै माणकु गुरु पकड़िआ निताणिआ तू ताणु ॥اںدھلَے ماݨک گُر پکڑآ نتاݨآ تُو تاݨ ۔۔

ਹੋਮ ਜਪਾ ਨਹੀ ਜਾਣਿਆ ਗੁਰਮਤੀ ਸਾਚੁ ਪਛਾਣੁ ॥hom japaa nahee jaaniaa gurmatee saach pachhaan ||होम जपा नही जाणिआ गुरमती साचु पछाणु ॥هوم جپا نهیِ جاݨآ گُرمتیِ ساچ پچھاݨ ۔۔

ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਨਾਹੀ ਦਰਿ ਢੋਈ ਝੂਠਾ ਆਵਣ ਜਾਣੁ ॥੩॥naam binaa naahee dhar ddoiee jhooThaa aavan jaan ||3||नाम बिना नाही दरि ढोई झूठा आवण जाणु ॥३॥نام بنا ناهیِ در ڈھوای جھُوٹھا آوݨ جاݨ ۔۔۳۔۔

ਸਾਚਾ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹੀਐ ਸਾਚੇ ਤੇ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਹੋਇ ॥saachaa naam salaaheeaai saache te tirapat hoi ||साचा नामु सलाहीऐ साचे ते तृपति होइ ॥ساچا نام سلاهیِاَے ساچے تے ترپت هوا ۔۔

ਗਿਆਨ ਰਤਨਿ ਮਨੁ ਮਾਜੀਐ ਬਹੁੜਿ ਨ ਮੈਲਾ ਹੋਇ ॥giaan ratan man maajeeaai bahuR na mailaa hoi ||गिआन रतनि मनु माजीऐ बहुड़ि न मैला होइ ॥گِآن رتن من ماجیِاَے بهُڑ ن مَےلا هوا ۔۔

ਜਬ ਲਗੁ ਸਾਹਿਬੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਤਬ ਲਗੁ ਬਿਘਨੁ ਨ ਹੋਇ ॥jab lag saahib man vasai tab lag bighan na hoi ||जब लगु साहिबु मनि वसै तब लगु बिघनु न होइ ॥جب لگ ساهب من وسَے تب لگ بگھن ن هوِا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਿਰੁ ਦੇ ਛੁਟੀਐ ਮਨਿ ਤਨਿ ਸਾਚਾ ਸੋਇ ॥੪॥੧੦॥naanak sir dhe chhuTeeaai man tan saachaa soi ||4||10||नानक सिरु दे छुटीऐ मनि तनि साचा सोइ ॥४॥१०॥نانک سر دے چھُٹیِاَے من تنِ ساچا سوا ۔۔۴۔۔۱۰۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥maaroo mahalaa pehilaa ||मारू महला १ ॥مارُو مهلا ۱ ۔۔

ਜੋਗੀ ਜੁਗਤਿ ਨਾਮੁ ਨਿਰਮਾਇਲੁ ਤਾ ਕੈ ਮੈਲੁ ਨ ਰਾਤੀ ॥jogee jugat naam niramail taa kai mail na raatee ||जोगी जुगति नामु निरमाइलु ता कै मैलु न राती ॥جوگیِ جُگت نام نرماال تا کَے مَےل ن راتیِ ۔۔

ਪ੍ਰੀਤਮ ਨਾਥੁ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸੰਗੇ ਜਨਮ ਮਰਣ ਗਤਿ ਬੀਤੀ ॥੧॥preetam naath sadhaa sach sa(n)ge janam maran gat beetee ||1||प्रीतम नाथु सदा सचु संगे जनम मरण गति बीती ॥१॥پریِتم ناتھ سدا سچ سںگے جنم مرݨ گت بیِتیِ ۔۔۱۔۔

ਗੁਸਾਈ ਤੇਰਾ ਕਹਾ ਨਾਮੁ ਕੈਸੇ ਜਾਤੀ ॥gusaiee teraa kahaa naam kaise jaatee ||गुसाई तेरा कहा नामु कैसे जाती ॥گُساای تےرا کها نام کَےسے جاتیِ ۔۔

ਜਾ ਤਉ ਭੀਤਰਿ ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਵਹਿ ਪੂਛਉ ਬਾਤ ਨਿਰੰਤੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jaa tau bheetar mahal bulaaveh poochhau baat nira(n)tee ||1|| rahaau ||जा तउ भीतरि महलि बुलावहि पूछउ बात निरंती ॥१॥ रहाउ ॥جا تا بھیِتر مهل بُلاوه پُوچھا بات نرںتیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬ੍ਰਹਮਣੁ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਇਸਨਾਨੀ ਹਰਿ ਗੁਣ ਪੂਜੇ ਪਾਤੀ ॥brahaman braham giaan isanaanee har gun pooje paatee ||ब्रहमणु ब्रहम गिआन इसनानी हरि गुण पूजे पाती ॥برهمݨ برهم گآن اسنانیِ هر گُݨ پُوجے پاتیِ ۔۔

ਏਕੋ ਨਾਮੁ ਏਕੁ ਨਾਰਾਇਣੁ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਏਕਾ ਜੋਤੀ ॥੨॥eko naam ek naarain tirabhavan ekaa jotee ||2||एको नामु एकु नाराइणु तृभवण एका जोती ॥२॥اےکو نام اےک نارااݨ تربھوݨ اےکا جوتیِ ۔۔۲۔۔

ਜਿਹਵਾ ਡੰਡੀ ਇਹੁ ਘਟੁ ਛਾਬਾ ਤੋਲਉ ਨਾਮੁ ਅਜਾਚੀ ॥jihavaa dda(n)ddee ih ghaT chhaabaa tolau naam ajaachee ||जिहवा डंडी इहु घटु छाबा तोलउ नामु अजाची ॥جِهوا ڈںڈیِ اهُ گھٹ چھابا تولا نام اجاچیِ ۔۔

ਏਕੋ ਹਾਟੁ ਸਾਹੁ ਸਭਨਾ ਸਿਰਿ ਵਣਜਾਰੇ ਇਕ ਭਾਤੀ ॥੩॥eko haaT saahu sabhanaa sir vanajaare ik bhaatee ||3||एको हाटु साहु सभना सिरि वणजारे इक भाती ॥३॥اےکو هاٹ ساهُ سبھنا سر وݨجارے اک بھاتیِ ۔۔۳۔۔

ਦੋਵੈ ਸਿਰੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਨਿਬੇੜੇ ਸੋ ਬੂਝੈ ਜਿਸੁ ਏਕ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਜੀਅਹੁ ਰਹੈ ਨਿਭਰਾਤੀ ॥dhovai sire satiguroo nibeRe so boojhai jis ek liv laagee jeeahu rahai nibharaatee ||दोवै सिरे सतिगुरू निबेड़े सो बूझै जिसु एक लिव लागी जीअहु रहै निभराती ॥دووَے سرے ستگرُو نبےڑے سو بُوجھَے جس اےک لو لاگیِ جیِاهُ رهَے نبھراتیِ ۔۔

ਸਬਦੁ ਵਸਾਏ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਏ ਸਦਾ ਸੇਵਕੁ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ॥੪॥sabadh vasaae bharam chukaae sadhaa sevak dhin raatee ||4||सबदु वसाए भरमु चुकाए सदा सेवकु दिनु राती ॥४॥سبد وسااے بھرم چُکااے سدا سےوک دن راتیِ ۔۔۴۔۔

ਊਪਰਿ ਗਗਨੁ ਗਗਨ ਪਰਿ ਗੋਰਖੁ ਤਾ ਕਾ ਅਗਮੁ ਗੁਰੂ ਪੁਨਿ ਵਾਸੀ ॥uoopar gagan gagan par gorakh taa kaa agam guroo pun vaasee ||ऊपरि गगनु गगन परि गोरखु ता का अगमु गुरू पुनि वासी ॥اُوپر گگن گگن پر گورکھ تا کا اگم گُرُو پُن واسیِ ۔۔

ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਬਾਹਰਿ ਘਰਿ ਏਕੋ ਨਾਨਕੁ ਭਇਆ ਉਦਾਸੀ ॥੫॥੧੧॥gur bachanee baahar ghar eko naanak bhiaa udhaasee ||5||11||गुर बचनी बाहरि घरि एको नानकु भइआ उदासी ॥५॥११॥گُر بچنیِ باهر گھرِ اےکو نانک بھایا اُداسیِ ۔۔۵۔۔۱۱۔۔