Ang 991 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੯੧)

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥maaroo mahalaa pehilaa ||मारू महला १ ॥مارُو مهلا ۱ ۔۔

ਮੁਲ ਖਰੀਦੀ ਲਾਲਾ ਗੋਲਾ ਮੇਰਾ ਨਾਉ ਸਭਾਗਾ ॥mul khareedhee laalaa golaa meraa naau sabhaagaa ||मुल खरीदी लाला गोला मेरा नाउ सभागा ॥مُل کھریِدیِ لالا گولا مےرا ناا سبھاگا ۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਬਚਨੀ ਹਾਟਿ ਬਿਕਾਨਾ ਜਿਤੁ ਲਾਇਆ ਤਿਤੁ ਲਾਗਾ ॥੧॥gur kee bachanee haaT bikaanaa jit laiaa tit laagaa ||1||गुर की बचनी हाटि बिकाना जितु लाइआ तितु लागा ॥१॥گُر کیِ بچنیِ هاٹ بکانا جت لاایا تت لاگا ۔۔۱۔۔

ਤੇਰੇ ਲਾਲੇ ਕਿਆ ਚਤੁਰਾਈ ॥tere laale kiaa chaturaiee ||तेरे लाले किआ चतुराई ॥تےرے لالے کآ چتراای ۔۔

ਸਾਹਿਬ ਕਾ ਹੁਕਮੁ ਨ ਕਰਣਾ ਜਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥saahib kaa hukam na karanaa jaiee ||1|| rahaau ||साहिब का हुकमु न करणा जाई ॥१॥ रहाउ ॥ساهب کا هُکم ن کرݨا جاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਾ ਲਾਲੀ ਪਿਉ ਲਾਲਾ ਮੇਰਾ ਹਉ ਲਾਲੇ ਕਾ ਜਾਇਆ ॥maa laalee piau laalaa meraa hau laale kaa jaiaa ||मा लाली पिउ लाला मेरा हउ लाले का जाइआ ॥ما لالیِ پا لالا مےرا ها لالے کا جاایا ۔۔

ਲਾਲੀ ਨਾਚੈ ਲਾਲਾ ਗਾਵੈ ਭਗਤਿ ਕਰਉ ਤੇਰੀ ਰਾਇਆ ॥੨॥laalee naachai laalaa gaavai bhagat karau teree raiaa ||2||लाली नाचै लाला गावै भगति करउ तेरी राइआ ॥२॥لالیِ ناچَے لالا گاوَے بھگت کرا تےریِ راایا ۔۔۲۔۔

ਪੀਅਹਿ ਤ ਪਾਣੀ ਆਣੀ ਮੀਰਾ ਖਾਹਿ ਤ ਪੀਸਣ ਜਾਉ ॥pe'eeh ta paanee aanee meeraa khaeh ta peesan jaau ||पीअहि त पाणी आणी मीरा खाहि त पीसण जाउ ॥پیِاه ت پاݨیِ آݨیِ میِرا کھاه ت پیِسݨ جاا ۔۔

ਪਖਾ ਫੇਰੀ ਪੈਰ ਮਲੋਵਾ ਜਪਤ ਰਹਾ ਤੇਰਾ ਨਾਉ ॥੩॥pakhaa feree pair malovaa japat rahaa teraa naau ||3||पखा फेरी पैर मलोवा जपत रहा तेरा नाउ ॥३॥پکھا پھےریِ پَےر ملووا جپت رها تےرا ناا ۔۔۳۔۔

ਲੂਣ ਹਰਾਮੀ ਨਾਨਕੁ ਲਾਲਾ ਬਖਸਿਹਿ ਤੁਧੁ ਵਡਿਆਈ ॥loon haraamee naanak laalaa bakhaseh tudh vaddiaaiee ||लूण हरामी नानकु लाला बखसिहि तुधु वडिआई ॥لُوݨ هرامیِ نانک لالا بکھسه تُدھ وڈآای ۔۔

ਆਦਿ ਜੁਗਾਦਿ ਦਇਆਪਤਿ ਦਾਤਾ ਤੁਧੁ ਵਿਣੁ ਮੁਕਤਿ ਨ ਪਾਈ ॥੪॥੬॥aadh jugaadh dhiaapat dhaataa tudh vin mukat na paiee ||4||6||आदि जुगादि दइआपति दाता तुधु विणु मुकति न पाई ॥४॥६॥آد جُگاد دایاپت داتا تُدھ وݨ مُکت ن پاای ۔۔۴۔۔۶۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥maaroo mahalaa pehilaa ||मारू महला १ ॥مارُو مهلا ۱ ۔۔

ਕੋਈ ਆਖੈ ਭੂਤਨਾ ਕੋ ਕਹੈ ਬੇਤਾਲਾ ॥koiee aakhai bhootanaa ko kahai betaalaa ||कोई आखै भूतना को कहै बेताला ॥کوای آکھَے بھُوتنا کو کهَے بےتالا ۔۔

ਕੋਈ ਆਖੈ ਆਦਮੀ ਨਾਨਕੁ ਵੇਚਾਰਾ ॥੧॥koiee aakhai aadhamee naanak vechaaraa ||1||कोई आखै आदमी नानकु वेचारा ॥१॥کوای آکھَے آدمیِ نانک وےچارا ۔۔۱۔۔

ਭਇਆ ਦਿਵਾਨਾ ਸਾਹ ਕਾ ਨਾਨਕੁ ਬਉਰਾਨਾ ॥bhiaa dhivaanaa saeh kaa naanak bauraanaa ||भइआ दिवाना साह का नानकु बउराना ॥بھایا دوانا ساه کا نانک بارانا ۔۔

ਹਉ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥hau har bin avar na jaanaa ||1|| rahaau ||हउ हरि बिनु अवरु न जाना ॥१॥ रहाउ ॥ها هر بن اور ن جانا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤਉ ਦੇਵਾਨਾ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਭੈ ਦੇਵਾਨਾ ਹੋਇ ॥tau dhevaanaa jaaneeaai jaa bhai dhevaanaa hoi ||तउ देवाना जाणीऐ जा भै देवाना होइ ॥تا دےوانا جاݨیِاَے جا بھَے دےوانا هوا ۔۔

ਏਕੀ ਸਾਹਿਬ ਬਾਹਰਾ ਦੂਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਣੈ ਕੋਇ ॥੨॥ekee saahib baaharaa dhoojaa avar na jaanai koi ||2||एकी साहिब बाहरा दूजा अवरु न जाणै कोइ ॥२॥اےکیِ ساهب باهرا دُوجا اور ن جاݨَے کوا ۔۔۲۔۔

ਤਉ ਦੇਵਾਨਾ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਏਕਾ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥tau dhevaanaa jaaneeaai jaa ekaa kaar kamai ||तउ देवाना जाणीऐ जा एका कार कमाइ ॥تا دےوانا جاݨیِاَے جا اےکا کار کماا ۔۔

ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣੈ ਖਸਮ ਕਾ ਦੂਜੀ ਅਵਰ ਸਿਆਣਪ ਕਾਇ ॥੩॥hukam pachhaanai khasam kaa dhoojee avar siaanap kai ||3||हुकमु पछाणै खसम का दूजी अवर सिआणप काइ ॥३॥هُکم پچھاݨَے کھسم کا دُوجیِ اور سآݨپ کاا ۔۔۳۔۔

ਤਉ ਦੇਵਾਨਾ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਸਾਹਿਬ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥tau dhevaanaa jaaneeaai jaa saahib dhare piaar ||तउ देवाना जाणीऐ जा साहिब धरे पिआरु ॥تا دےوانا جاݨیِاَے جا ساهب دھرے پآر ۔۔

ਮੰਦਾ ਜਾਣੈ ਆਪ ਕਉ ਅਵਰੁ ਭਲਾ ਸੰਸਾਰੁ ॥੪॥੭॥ma(n)dhaa jaanai aap kau avar bhalaa sa(n)saar ||4||7||मंदा जाणै आप कउ अवरु भला संसारु ॥४॥७॥مںدا جاݨَے آپ کا اور بھلا سںسار ۔۔۴۔۔۷۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥maaroo mahalaa pehilaa ||मारू महला १ ॥مارُو مهلا ۱ ۔۔

ਇਹੁ ਧਨੁ ਸਰਬ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥eih dhan sarab rahiaa bharapoor ||इहु धनु सरब रहिआ भरपूरि ॥ِاهُ دھن سرب رهِآ بھرپُور ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਫਿਰਹਿ ਸਿ ਜਾਣਹਿ ਦੂਰਿ ॥੧॥manmukh fireh s jaaneh dhoor ||1||मनमुख फिरहि सि जाणहि दूरि ॥१॥منمکھ پھره س جاݨه دُور ۔۔۱۔۔

ਸੋ ਧਨੁ ਵਖਰੁ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਹਮਾਰੈ ॥so dhan vakhar naam ridhai hamaarai ||सो धनु वखरु नामु रिदै हमारै ॥سو دھن وکھر نام ردَے همارَے ۔۔

ਜਿਸੁ ਤੂ ਦੇਹਿ ਤਿਸੈ ਨਿਸਤਾਰੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jis too dheh tisai nisataarai ||1|| rahaau ||जिसु तू देहि तिसै निसतारै ॥१॥ रहाउ ॥جِس تُو دےه تسَے نستارَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਨ ਇਹੁ ਧਨੁ ਜਲੈ ਨ ਤਸਕਰੁ ਲੈ ਜਾਇ ॥n ih dhan jalai na tasakar lai jai ||न इहु धनु जलै न तसकरु लै जाइ ॥ن اهُ دھن جلَے ن تسکر لَے جاا ۔۔

ਨ ਇਹੁ ਧਨੁ ਡੂਬੈ ਨ ਇਸੁ ਧਨ ਕਉ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥੨॥n ih dhan ddoobai na is dhan kau milai sajai ||2||न इहु धनु डूबै न इसु धन कउ मिलै सजाइ ॥२॥ن اهُ دھن ڈُوبَے ن اس دھن کا ملَے سجاِا ۔۔۲۔۔

ਇਸੁ ਧਨ ਕੀ ਦੇਖਹੁ ਵਡਿਆਈ ॥eis dhan kee dhekhahu vaddiaaiee ||इसु धन की देखहु वडिआई ॥ِاس دھن کیِ دےکھهُ وڈآای ۔۔

ਸਹਜੇ ਮਾਤੇ ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਈ ॥੩॥sahaje maate anadhin jaiee ||3||सहजे माते अनदिनु जाई ॥३॥سهجے ماتے اندن جاای ۔۔۳۔۔

ਇਕ ਬਾਤ ਅਨੂਪ ਸੁਨਹੁ ਨਰ ਭਾਈ ॥eik baat anoop sunahu nar bhaiee ||इक बात अनूप सुनहु नर भाई ॥ِاک بات انُوپ سُنهُ نر بھاای ۔۔

ਇਸੁ ਧਨ ਬਿਨੁ ਕਹਹੁ ਕਿਨੈ ਪਰਮ ਗਤਿ ਪਾਈ ॥੪॥eis dhan bin kahahu kinai param gat paiee ||4||इसु धन बिनु कहहु किनै परम गति पाई ॥४॥ِاس دھن بن کههُ کنَے پرم گت پاای ۔۔۴۔۔

ਭਣਤਿ ਨਾਨਕੁ ਅਕਥ ਕੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਏ ॥bhanat naanak akath kee kathaa sunaae ||भणति नानकु अकथ की कथा सुणाए ॥بھݨت نانک اکتھ کیِ کتھا سُݨااے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤ ਇਹੁ ਧਨੁ ਪਾਏ ॥੫॥੮॥satigur milai ta ih dhan paae ||5||8||सतिगुरु मिलै त इहु धनु पाए ॥५॥८॥ستگر ملَے ت اهُ دھن پااے ۔۔۵۔۔۸۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥maaroo mahalaa pehilaa ||मारू महला १ ॥مارُو مهلا ۱ ۔۔

ਸੂਰ ਸਰੁ ਸੋਸਿ ਲੈ ਸੋਮ ਸਰੁ ਪੋਖਿ ਲੈ ਜੁਗਤਿ ਕਰਿ ਮਰਤੁ ਸੁ ਸਨਬੰਧੁ ਕੀਜੈ ॥soor sar sos lai som sar pokh lai jugat kar maratu su sanaba(n)dh keejai ||सूर सरु सोसि लै सोम सरु पोखि लै जुगति करि मरतु सु सनबंधु कीजै ॥سُور سر سوس لَے سوم سر پوکھ لَے جُگت کر مرت سُ سنبںدھ کیِجَے ۔۔

ਮੀਨ ਕੀ ਚਪਲ ਸਿਉ ਜੁਗਤਿ ਮਨੁ ਰਾਖੀਐ ਉਡੈ ਨਹ ਹੰਸੁ ਨਹ ਕੰਧੁ ਛੀਜੈ ॥੧॥meen kee chapal siau jugat man raakheeaai uddai neh ha(n)s neh ka(n)dh chheejai ||1||मीन की चपल सिउ जुगति मनु राखीऐ उडै नह हंसु नह कंधु छीजै ॥१॥میٍن کیِ چپل سا جُگت من راکھیِاَے اُڈَے نه هںس نه کںدھ چھیِجَے ۔۔۱۔۔

ਮੂੜੇ ਕਾਇਚੇ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾ ॥mooRe kaiche bharam bhulaa ||मूड़े काइचे भरमि भुला ॥مُوڑے کااچے بھرم بھُلا ۔۔

ਨਹ ਚੀਨਿਆ ਪਰਮਾਨੰਦੁ ਬੈਰਾਗੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥neh cheeniaa paramaana(n)dh bairaagee ||1|| rahaau ||नह चीनिआ परमानंदु बैरागी ॥१॥ रहाउ ॥نه چیٍنآ پرمانµد بَےراگیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅਜਰ ਗਹੁ ਜਾਰਿ ਲੈ ਅਮਰ ਗਹੁ ਮਾਰਿ ਲੈ ਭ੍ਰਾਤਿ ਤਜਿ ਛੋਡਿ ਤਉ ਅਪਿਉ ਪੀਜੈ ॥ajar gahu jaar lai amar gahu maar lai bhraat taj chhodd tau apiau peejai ||अजर गहु जारि लै अमर गहु मारि लै भ्राति तजि छोडि तउ अपिउ पीजै ॥اجر گهُ جار لَے امر گهُ مار لَے بھرات تج چھوڈ تا اپِا پیِجَے ۔۔

ਮੀਨ ਕੀ ਚਪਲ ਸਿਉ ਜੁਗਤਿ ਮਨੁ ਰਾਖੀਐ ਉਡੈ ਨਹ ਹੰਸੁ ਨਹ ਕੰਧੁ ਛੀਜੈ ॥੨॥meen kee chapal siau jugat man raakheeaai uddai neh ha(n)s neh ka(n)dh chheejai ||2||मीन की चपल सिउ जुगति मनु राखीऐ उडै नह हंसु नह कंधु छीजै ॥२॥میٍن کیِ چپل سا جُگت من راکھیِاَے اُڈَے نه هںس نه کںدھ چھیِجَے ۔۔۲۔۔