Ang 971 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੭੧)

ਗੋਬਿੰਦ ਹਮ ਐਸੇ ਅਪਰਾਧੀ ॥gobi(n)dh ham aaise aparaadhee ||गोबिंद हम ऐसे अपराधी ॥گوبںد هم اَےسے اپرادھیِ ۔۔

ਜਿਨਿ ਪ੍ਰਭਿ ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਥਾ ਦੀਆ ਤਿਸ ਕੀ ਭਾਉ ਭਗਤਿ ਨਹੀ ਸਾਧੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jin prabh jeeau pi(n)dd thaa dheeaa tis kee bhaau bhagat nahee saadhee ||1|| rahaau ||जिनि प्रभि जीउ पिंडु था दीआ तिस की भाउ भगति नही साधी ॥१॥ रहाउ ॥جٍن پربھ جیِا پںڈ تھا دیِآ تس کیِ بھاا بھگت نهیِ سادھیِ ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਪਰ ਧਨ ਪਰ ਤਨ ਪਰ ਤੀ ਨਿੰਦਾ ਪਰ ਅਪਬਾਦੁ ਨ ਛੂਟੈ ॥par dhan par tan par tee ni(n)dhaa par apabaadh na chhooTai ||पर धन पर तन पर ती निंदा पर अपबादु न छूटै ॥پر دھن پر تن پر تیِ نںدا پر اپباد ن چھُوٹَے ۔۔

ਆਵਾ ਗਵਨੁ ਹੋਤੁ ਹੈ ਫੁਨਿ ਫੁਨਿ ਇਹੁ ਪਰਸੰਗੁ ਨ ਤੂਟੈ ॥੨॥aavaa gavan hot hai fun fun ih parasa(n)g na tooTai ||2||आवा गवनु होतु है फुनि फुनि इहु परसंगु न तूटै ॥२॥آوا گون هوت هَے پھُن پھُن اهُ پرسںگ ن تُوٹَے ۔۔۲۔۔

ਜਿਹ ਘਰਿ ਕਥਾ ਹੋਤ ਹਰਿ ਸੰਤਨ ਇਕ ਨਿਮਖ ਨ ਕੀਨੑੋ ਮੈ ਫੇਰਾ ॥jeh ghar kathaa hot har sa(n)tan ik nimakh na keen(h)o mai feraa ||जिह घरि कथा होत हरि संतन इक निमख न कीन्नो मै फेरा ॥جِه گھر کتھا هوت هرِ سںتن اک نمکھ ن کیٍنھو مَے پھےرا ۔۔

ਲੰਪਟ ਚੋਰ ਦੂਤ ਮਤਵਾਰੇ ਤਿਨ ਸੰਗਿ ਸਦਾ ਬਸੇਰਾ ॥੩॥la(n)paT chor dhoot matavaare tin sa(n)g sadhaa baseraa ||3||लंपट चोर दूत मतवारे तिन संगि सदा बसेरा ॥३॥لµپٹ چور دُوت متوارے تن سںگ سدا بسےرا ۔۔۳۔۔

ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਮਾਇਆ ਮਦ ਮਤਸਰ ਏ ਸੰਪੈ ਮੋ ਮਾਹੀ ॥kaam karodh maiaa madh matasar e sa(n)pai mo maahee ||काम क्रोध माइआ मद मतसर ए संपै मो माही ॥کام ک®ودھ مااآ مد متسر اے سمپَے مو ماهیِ ۔۔

ਦਇਆ ਧਰਮੁ ਅਰੁ ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਏ ਸੁਪਨੰਤਰਿ ਨਾਹੀ ॥੪॥dhiaa dharam ar gur kee sevaa e supana(n)tar naahee ||4||दइआ धरमु अरु गुर की सेवा ए सुपनंतरि नाही ॥४॥دایا دھرم ار گُر کیِ سےوا اے سُپنµتر ناهیِ ۔۔۴۔۔

ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਦਮੋਦਰ ਭਗਤਿ ਬਛਲ ਭੈ ਹਾਰੀ ॥dheen dhiaal kirapaal dhamodhar bhagat bachhal bhai haaree ||दीन दइआल कृपाल दमोदर भगति बछल भै हारी ॥دیٍن دایال ک®پال دمودر بھگت بچھل بھَے هاریِ ۔۔

ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਭੀਰ ਜਨ ਰਾਖਹੁ ਹਰਿ ਸੇਵਾ ਕਰਉ ਤੁਮੑਾਰੀ ॥੫॥੮॥kahat kabeer bheer jan raakhahu har sevaa karau tum(h)aaree ||5||8||कहत कबीर भीर जन राखहु हरि सेवा करउ तुम्मारी ॥५॥८॥کهت کبیِر بھیِر جن راکھهُ هر سےوا کرا تُمھاریِ ۔۔۵۔۔۸۔۔

ਜਿਹ ਸਿਮਰਨਿ ਹੋਇ ਮੁਕਤਿ ਦੁਆਰੁ ॥jeh simaran hoi mukat dhuaar ||जिह सिमरनि होइ मुकति दुआरु ॥جِه سمرن هوا مُکت دُآر ۔۔

ਜਾਹਿ ਬੈਕੁੰਠਿ ਨਹੀ ਸੰਸਾਰਿ ॥jaeh baiku(n)Th nahee sa(n)saar ||जाहि बैकुँठि नही संसारि ॥جاه بَےکںٹھ نهیِ سںسار ۔۔

ਨਿਰਭਉ ਕੈ ਘਰਿ ਬਜਾਵਹਿ ਤੂਰ ॥nirabhau kai ghar bajaaveh toor ||निरभउ कै घरि बजावहि तूर ॥نِربھا کَے گھر بجاوه تُور ۔۔

ਅਨਹਦ ਬਜਹਿ ਸਦਾ ਭਰਪੂਰ ॥੧॥anahadh bajeh sadhaa bharapoor ||1||अनहद बजहि सदा भरपूर ॥१॥انهد بجه سدا بھرپُور ۔۔۱۔۔

ਐਸਾ ਸਿਮਰਨੁ ਕਰਿ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥aaisaa simaran kar man maeh ||ऐसा सिमरनु करि मन माहि ॥اَےسا سمرن کر من ماه ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਿਮਰਨ ਮੁਕਤਿ ਕਤ ਨਾਹਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥bin simaran mukat kat naeh ||1|| rahaau ||बिनु सिमरन मुकति कत नाहि ॥१॥ रहाउ ॥بٍن سمرن مُکت کت ناه ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਿਹ ਸਿਮਰਨਿ ਨਾਹੀ ਨਨਕਾਰੁ ॥jeh simaran naahee nanakaar ||जिह सिमरनि नाही ननकारु ॥جِه سمرن ناهیِ ننکار ۔۔

ਮੁਕਤਿ ਕਰੈ ਉਤਰੈ ਬਹੁ ਭਾਰੁ ॥mukat karai utarai bahu bhaar ||मुकति करै उतरै बहु भारु ॥مُکت کرَے اُترَے بهُ بھار ۔۔

ਨਮਸਕਾਰੁ ਕਰਿ ਹਿਰਦੈ ਮਾਹਿ ॥namasakaar kar hiradhai maeh ||नमसकारु करि हिरदै माहि ॥نمسکار کر هردَے ماه ۔۔

ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਤੇਰਾ ਆਵਨੁ ਨਾਹਿ ॥੨॥fir fir teraa aavan naeh ||2||फिरि फिरि तेरा आवनु नाहि ॥२॥پھِر پھر تےرا آون ناه ۔۔۲۔۔

ਜਿਹ ਸਿਮਰਨਿ ਕਰਹਿ ਤੂ ਕੇਲ ॥jeh simaran kareh too kel ||जिह सिमरनि करहि तू केल ॥جِه سمرن کره تُو کےل ۔۔

ਦੀਪਕੁ ਬਾਂਧਿ ਧਰਿਓ ਬਿਨੁ ਤੇਲ ॥dheepak baa(n)dh dhario bin tel ||दीपकु बाँधि धरिओ बिनु तेल ॥دیِپک باںدھ دھراو بن تےل ۔۔

ਸੋ ਦੀਪਕੁ ਅਮਰਕੁ ਸੰਸਾਰਿ ॥so dheepak amarak sa(n)saar ||सो दीपकु अमरकु संसारि ॥سو دیِپک امرک سںسار ۔۔

ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਬਿਖੁ ਕਾਢੀਲੇ ਮਾਰਿ ॥੩॥kaam karodh bikh kaaddeele maar ||3||काम क्रोध बिखु काढीले मारि ॥३॥کام ک®ودھ بکھ کاڈھیِلے مار ۔۔۳۔۔

ਜਿਹ ਸਿਮਰਨਿ ਤੇਰੀ ਗਤਿ ਹੋਇ ॥jeh simaran teree gat hoi ||जिह सिमरनि तेरी गति होइ ॥جِه سمرن تےریِ گت هوا ۔۔

ਸੋ ਸਿਮਰਨੁ ਰਖੁ ਕੰਠਿ ਪਰੋਇ ॥so simaran rakh ka(n)Th paroi ||सो सिमरनु रखु कंठि परोइ ॥سو سمرن رکھ کںٹھ پروا ۔۔

ਸੋ ਸਿਮਰਨੁ ਕਰਿ ਨਹੀ ਰਾਖੁ ਉਤਾਰਿ ॥so simaran kar nahee raakh utaar ||सो सिमरनु करि नही राखु उतारि ॥سو سمرن کر نهیِ راکھ اُتار ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਉਤਰਹਿ ਪਾਰਿ ॥੪॥gur parasaadhee utareh paar ||4||गुर परसादी उतरहि पारि ॥४॥گُر پرسادیِ اُتره پار ۔۔۴۔۔

ਜਿਹ ਸਿਮਰਨਿ ਨਾਹੀ ਤੁਹਿ ਕਾਨਿ ॥jeh simaran naahee tuh kaan ||जिह सिमरनि नाही तुहि कानि ॥جِه سمرن ناهیِ تُه کان ۔۔

ਮੰਦਰਿ ਸੋਵਹਿ ਪਟੰਬਰ ਤਾਨਿ ॥ma(n)dhar soveh paTa(n)bar taan ||मंदरि सोवहि पटंबर तानि ॥مںدر سووه پٹںبر تان ۔۔

ਸੇਜ ਸੁਖਾਲੀ ਬਿਗਸੈ ਜੀਉ ॥sej sukhaalee bigasai jeeau ||सेज सुखाली बिगसै जीउ ॥سےج سُکھالیِ بگسَے جیِا ۔۔

ਸੋ ਸਿਮਰਨੁ ਤੂ ਅਨਦਿਨੁ ਪੀਉ ॥੫॥so simaran too anadhin peeau ||5||सो सिमरनु तू अनदिनु पीउ ॥५॥سو سمرن تُو اندن پیِا ۔۔۵۔۔

ਜਿਹ ਸਿਮਰਨਿ ਤੇਰੀ ਜਾਇ ਬਲਾਇ ॥jeh simaran teree jai balai ||जिह सिमरनि तेरी जाइ बलाइ ॥جِه سمرن تےریِ جاا بلاا ۔۔

ਜਿਹ ਸਿਮਰਨਿ ਤੁਝੁ ਪੋਹੈ ਨ ਮਾਇ ॥jeh simaran tujh pohai na mai ||जिह सिमरनि तुझु पोहै न माइ ॥جِه سمرن تُجھ پوهَے ن ماا ۔۔

ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਮਨਿ ਗਾਈਐ ॥simar simar har har man gaieeaai ||सिमरि सिमरि हरि हरि मनि गाईऐ ॥سِمر سمر هر هرِ منِ گاایاَے ۔۔

ਇਹੁ ਸਿਮਰਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਪਾਈਐ ॥੬॥eih simaran satigur te paieeaai ||6||इहु सिमरनु सतिगुर ते पाईऐ ॥६॥ِاهُ سمرن ستگر تے پاایاَے ۔۔۶۔۔

ਸਦਾ ਸਦਾ ਸਿਮਰਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ॥sadhaa sadhaa simar dhin raat ||सदा सदा सिमरि दिनु राति ॥سدا سدا سمر دن رات ۔۔

ਊਠਤ ਬੈਠਤ ਸਾਸਿ ਗਿਰਾਸਿ ॥uooThat baiThat saas giraas ||ऊठत बैठत सासि गिरासि ॥اُوٹھت بَےٹھت ساس گراس ۔۔

ਜਾਗੁ ਸੋਇ ਸਿਮਰਨ ਰਸ ਭੋਗ ॥jaag soi simaran ras bhog ||जागु सोइ सिमरन रस भोग ॥جاگ سوا سمرن رس بھوگ ۔۔

ਹਰਿ ਸਿਮਰਨੁ ਪਾਈਐ ਸੰਜੋਗ ॥੭॥har simaran paieeaai sa(n)jog ||7||हरि सिमरनु पाईऐ संजोग ॥७॥هر سمرن پاایاَے سںجوگ ۔۔۷۔۔

ਜਿਹ ਸਿਮਰਨਿ ਨਾਹੀ ਤੁਝੁ ਭਾਰ ॥jeh simaran naahee tujh bhaar ||जिह सिमरनि नाही तुझु भार ॥جِه سمرن ناهیِ تُجھ بھار ۔۔

ਸੋ ਸਿਮਰਨੁ ਰਾਮ ਨਾਮ ਅਧਾਰੁ ॥so simaran raam naam adhaar ||सो सिमरनु राम नाम अधारु ॥سو سمرن رام نام ادھار ۔۔

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਜਾ ਕਾ ਨਹੀ ਅੰਤੁ ॥keh kabeer jaa kaa nahee a(n)t ||कहि कबीर जा का नही अंतु ॥کهِ کبیِر جا کا نهیِ اںت ۔۔

ਤਿਸ ਕੇ ਆਗੇ ਤੰਤੁ ਨ ਮੰਤੁ ॥੮॥੯॥tis ke aage ta(n)t na ma(n)t ||8||9||तिस के आगे तंतु न मंतु ॥८॥९॥تِس کے آگے تںت ن مںت ۔۔۸۔۔۹۔۔

ਰਾਮਕਲੀ ਘਰੁ ੨ ਬਾਣੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ਕੀraamakalee ghar doojaa baanee kabeer jee keeरामकली घरु २ बाणी कबीर जी कीرامکلیِ گھر ۲ باݨیِ کبیِر جیِ کیِ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਬੰਧਚਿ ਬੰਧਨੁ ਪਾਇਆ ॥ba(n)dhach ba(n)dhan paiaa ||बंधचि बंधनु पाइआ ॥بںدھچ بںدھن پاایا ۔۔

ਮੁਕਤੈ ਗੁਰਿ ਅਨਲੁ ਬੁਝਾਇਆ ॥mukatai gur anal bujhaiaa ||मुकतै गुरि अनलु बुझाइआ ॥مُکتَے گُر انل بُجھاایا ۔۔