Ang 970 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੭੦)

ਪੂਰਬ ਜਨਮ ਹਮ ਤੁਮੑਰੇ ਸੇਵਕ ਅਬ ਤਉ ਮਿਟਿਆ ਨ ਜਾਈ ॥poorab janam ham tum(h)re sevak ab tau miTiaa na jaiee ||पूरब जनम हम तुम्मरे सेवक अब तउ मिटिआ न जाई ॥پُورب جنم هم تُمھرے سےوک اب تا مٹآ ن جاای ۔۔

ਤੇਰੇ ਦੁਆਰੈ ਧੁਨਿ ਸਹਜ ਕੀ ਮਾਥੈ ਮੇਰੇ ਦਗਾਈ ॥੨॥tere dhuaarai dhun sahaj kee maathai mere dhagaiee ||2||तेरे दुआरै धुनि सहज की माथै मेरे दगाई ॥२॥تےرے دُآرَے دھُن سهج کیِ ماتھَے مےرے دگاای ۔۔۲۔۔

ਦਾਗੇ ਹੋਹਿ ਸੁ ਰਨ ਮਹਿ ਜੂਝਹਿ ਬਿਨੁ ਦਾਗੇ ਭਗਿ ਜਾਈ ॥dhaage hoh su ran meh joojheh bin dhaage bhag jaiee ||दागे होहि सु रन महि जूझहि बिनु दागे भगि जाई ॥داگے هوه سُ رن مهِ جُوجھه بن داگے بھگ جاای ۔۔

ਸਾਧੂ ਹੋਇ ਸੁ ਭਗਤਿ ਪਛਾਨੈ ਹਰਿ ਲਏ ਖਜਾਨੈ ਪਾਈ ॥੩॥saadhoo hoi su bhagat pachhaanai har le khajaanai paiee ||3||साधू होइ सु भगति पछानै हरि लए खजानै पाई ॥३॥سادھُو هوا سُ بھگت پچھانَے هر لاے کھجانَے پاای ۔۔۳۔۔

ਕੋਠਰੇ ਮਹਿ ਕੋਠਰੀ ਪਰਮ ਕੋਠੀ ਬੀਚਾਰਿ ॥koThare meh koTharee param koThee beechaar ||कोठरे महि कोठरी परम कोठी बीचारि ॥کوٹھرے مهِ کوٹھریِ پرم کوٹھیِ بیِچار ۔۔

ਗੁਰਿ ਦੀਨੀ ਬਸਤੁ ਕਬੀਰ ਕਉ ਲੇਵਹੁ ਬਸਤੁ ਸਮੑਾਰਿ ॥੪॥gur dheenee basat kabeer kau levahu basat sam(h)aar ||4||गुरि दीनी बसतु कबीर कउ लेवहु बसतु सम्मारि ॥४॥گُر دیٍنیِ بست کبیِر کا لےوهُ بست سمھار ۔۔۴۔۔

ਕਬੀਰਿ ਦੀਈ ਸੰਸਾਰ ਕਉ ਲੀਨੀ ਜਿਸੁ ਮਸਤਕਿ ਭਾਗੁ ॥kabeer dheeiee sa(n)saar kau leenee jis masatak bhaag ||कबीरि दीई संसार कउ लीनी जिसु मसतकि भागु ॥کبیِر دیِای سںسار کا لیٍنیِ جس مستک بھاگ ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸੁ ਜਿਨਿ ਪਾਇਆ ਥਿਰੁ ਤਾ ਕਾ ਸੋਹਾਗੁ ॥੫॥੪॥a(n)mirat ras jin paiaa thir taa kaa sohaag ||5||4||अंमृत रसु जिनि पाइआ थिरु ता का सोहागु ॥५॥४॥اںمرت رس جن پاایا تھر تا کا سوهاگ ۔۔۵۔۔۴۔۔

ਜਿਹ ਮੁਖ ਬੇਦੁ ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਨਿਕਸੈ ਸੋ ਕਿਉ ਬ੍ਰਹਮਨੁ ਬਿਸਰੁ ਕਰੈ ॥jeh mukh bedh gaitree nikasai so kiau brahaman bisar karai ||जिह मुख बेदु गाइत्री निकसै सो किउ ब्रहमनु बिसरु करै ॥جِه مُکھ بےد گااتریِ نکسَے سو کا برهمن بسر کرَے ۔۔

ਜਾ ਕੈ ਪਾਇ ਜਗਤੁ ਸਭੁ ਲਾਗੈ ਸੋ ਕਿਉ ਪੰਡਿਤੁ ਹਰਿ ਨ ਕਹੈ ॥੧॥jaa kai pai jagat sabh laagai so kiau pa(n)ddit har na kahai ||1||जा कै पाइ जगतु सभु लागै सो किउ पंडितु हरि न कहै ॥१॥جا کَے پاا جگت سبھ لاگَے سو کا پںڈت هر ن کهَے ۔۔۱۔۔

ਕਾਹੇ ਮੇਰੇ ਬਾਮੑਨ ਹਰਿ ਨ ਕਹਹਿ ॥kaahe mere baam(h)n har na kaheh ||काहे मेरे बाम्मन हरि न कहहि ॥کاهے مےرے بامھن هر ن کههِ ۔۔

ਰਾਮੁ ਨ ਬੋਲਹਿ ਪਾਡੇ ਦੋਜਕੁ ਭਰਹਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥raam na boleh paadde dhojak bhareh ||1|| rahaau ||रामु न बोलहि पाडे दोजकु भरहि ॥१॥ रहाउ ॥رام ن بوله پاڈے دوجک بھره ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਆਪਨ ਊਚ ਨੀਚ ਘਰਿ ਭੋਜਨੁ ਹਠੇ ਕਰਮ ਕਰਿ ਉਦਰੁ ਭਰਹਿ ॥aapan uooch neech ghar bhojan haThe karam kar udhar bhareh ||आपन ऊच नीच घरि भोजनु हठे करम करि उदरु भरहि ॥آپن اُوچ نیِچ گھر بھوجن هٹھے کرم کرِ اُدر بھره ۔۔

ਚਉਦਸ ਅਮਾਵਸ ਰਚਿ ਰਚਿ ਮਾਂਗਹਿ ਕਰ ਦੀਪਕੁ ਲੈ ਕੂਪਿ ਪਰਹਿ ॥੨॥chaudhas amaavas rach rach maa(n)geh kar dheepak lai koop pareh ||2||चउदस अमावस रचि रचि माँगहि कर दीपकु लै कूपि परहि ॥२॥چادس اماوس رچ رچِ ماںگه کر دیِپک لَے کُوپ پره ۔۔۲۔۔

ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮਨੁ ਮੈ ਕਾਸੀਕ ਜੁਲਹਾ ਮੁਹਿ ਤੋਹਿ ਬਰਾਬਰੀ ਕੈਸੇ ਕੈ ਬਨਹਿ ॥too(n) brahaman mai kaaseek julahaa muh toh baraabaree kaise kai baneh ||तूँ ब्रहमनु मै कासीक जुलहा मुहि तोहि बराबरी कैसे कै बनहि ॥تُوں برهمن مَے کاسیِک جُلها مُه توه برابریِ کَےسے کَے بنه ۔۔

ਹਮਰੇ ਰਾਮ ਨਾਮ ਕਹਿ ਉਬਰੇ ਬੇਦ ਭਰੋਸੇ ਪਾਂਡੇ ਡੂਬਿ ਮਰਹਿ ॥੩॥੫॥hamare raam naam keh ubare bedh bharose paa(n)dde ddoob mareh ||3||5||हमरे राम नाम कहि उबरे बेद भरोसे पाँडे डूबि मरहि ॥३॥५॥همرے رام نام کهِ اُبرے بےد بھروسے پاںڈے ڈُوب مره ۔۔۳۔۔۵۔۔

ਤਰਵਰੁ ਏਕੁ ਅਨੰਤ ਡਾਰ ਸਾਖਾ ਪੁਹਪ ਪਤ੍ਰ ਰਸ ਭਰੀਆ ॥taravar ek ana(n)t ddaar saakhaa puhap patr ras bhareeaa ||तरवरु एकु अनंत डार साखा पुहप पत्र रस भरीआ ॥ترور اےک انµت ڈار ساکھا پُهپ پتر رس بھریِآ ۔۔

ਇਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕੀ ਬਾੜੀ ਹੈ ਰੇ ਤਿਨਿ ਹਰਿ ਪੂਰੈ ਕਰੀਆ ॥੧॥eeh a(n)mirat kee baaRee hai re tin har poorai kareeaa ||1||इह अंमृत की बाड़ी है रे तिनि हरि पूरै करीआ ॥१॥ِاه اںمرت کیِ باڑیِ هَے رے تن هرِ پُورَے کریِآ ۔۔۱۔۔

ਜਾਨੀ ਜਾਨੀ ਰੇ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਕੀ ਕਹਾਨੀ ॥jaanee jaanee re raajaa raam kee kahaanee ||जानी जानी रे राजा राम की कहानी ॥جانیِ جانیِ رے راجا رام کیِ کهانیِ ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਜੋਤਿ ਰਾਮ ਪਰਗਾਸਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬਿਰਲੈ ਜਾਨੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥a(n)tar jot raam paragaasaa gurmukh biralai jaanee ||1|| rahaau ||अंतरि जोति राम परगासा गुरमुखि बिरलै जानी ॥१॥ रहाउ ॥اںتر جوت رام پرگاسا گُرمکھ برلَے جانیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਭਵਰੁ ਏਕੁ ਪੁਹਪ ਰਸ ਬੀਧਾ ਬਾਰਹ ਲੇ ਉਰ ਧਰਿਆ ॥bhavar ek puhap ras beedhaa baareh le ur dhariaa ||भवरु एकु पुहप रस बीधा बारह ले उर धरिआ ॥بھور اےک پُهپ رس بیِدھا باره لے اُر دھرآ ۔۔

ਸੋਰਹ ਮਧੇ ਪਵਨੁ ਝਕੋਰਿਆ ਆਕਾਸੇ ਫਰੁ ਫਰਿਆ ॥੨॥soreh madhe pavan jhakoriaa aakaase far fariaa ||2||सोरह मधे पवनु झकोरिआ आकासे फरु फरिआ ॥२॥سوره مدھے پون جھکورآ آکاسے پھر پھرآ ۔۔۲۔۔

ਸਹਜ ਸੁੰਨਿ ਇਕੁ ਬਿਰਵਾ ਉਪਜਿਆ ਧਰਤੀ ਜਲਹਰੁ ਸੋਖਿਆ ॥sahaj su(n)n ik biravaa upajiaa dharatee jalahar sokhiaa ||सहज सुँनि इकु बिरवा उपजिआ धरती जलहरु सोखिआ ॥سهج سُنّ اک بروا اُپجآ دھرتیِ جلهر سوکھآ ۔۔

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਹਉ ਤਾ ਕਾ ਸੇਵਕੁ ਜਿਨਿ ਇਹੁ ਬਿਰਵਾ ਦੇਖਿਆ ॥੩॥੬॥keh kabeer hau taa kaa sevak jin ih biravaa dhekhiaa ||3||6||कहि कबीर हउ ता का सेवकु जिनि इहु बिरवा देखिआ ॥३॥६॥کهِ کبیِر ها تا کا سےوک جن اهُ بروا دےکھآ ۔۔۳۔۔۶۔۔

ਮੁੰਦ੍ਰਾ ਮੋਨਿ ਦਇਆ ਕਰਿ ਝੋਲੀ ਪਤ੍ਰ ਕਾ ਕਰਹੁ ਬੀਚਾਰੁ ਰੇ ॥mu(n)dhraa mon dhiaa kar jholee patr kaa karahu beechaar re ||मुँद्रा मोनि दइआ करि झोली पत्र का करहु बीचारु रे ॥مُںدرا مون دایا کر جھولیِ پتر کا کرهُ بیِچار رے ۔۔

ਖਿੰਥਾ ਇਹੁ ਤਨੁ ਸੀਅਉ ਅਪਨਾ ਨਾਮੁ ਕਰਉ ਆਧਾਰੁ ਰੇ ॥੧॥khi(n)thaa ih tan seeaau apanaa naam karau aadhaar re ||1||खिंथा इहु तनु सीअउ अपना नामु करउ आधारु रे ॥१॥کھِںتھا اهُ تن سیِاا اپنا نام کرا آدھار رے ۔۔۱۔۔

ਐਸਾ ਜੋਗੁ ਕਮਾਵਹੁ ਜੋਗੀ ॥aaisaa jog kamaavahu jogee ||ऐसा जोगु कमावहु जोगी ॥اَےسا جوگ کماوهُ جوگیِ ۔۔

ਜਪ ਤਪ ਸੰਜਮੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਭੋਗੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jap tap sa(n)jam gurmukh bhogee ||1|| rahaau ||जप तप संजमु गुरमुखि भोगी ॥१॥ रहाउ ॥جپ تپ سںجم گُرمکھ بھوگیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬੁਧਿ ਬਿਭੂਤਿ ਚਢਾਵਉ ਅਪੁਨੀ ਸਿੰਗੀ ਸੁਰਤਿ ਮਿਲਾਈ ॥budh bibhoot chaddaavau apunee si(n)gee surat milaiee ||बुधि बिभूति चढावउ अपुनी सिंगी सुरति मिलाई ॥بُدھ ببھُوت چڈھاوا اپنیِ سںگیِ سُرت ملاای ۔۔

ਕਰਿ ਬੈਰਾਗੁ ਫਿਰਉ ਤਨਿ ਨਗਰੀ ਮਨ ਕੀ ਕਿੰਗੁਰੀ ਬਜਾਈ ॥੨॥kar bairaag firau tan nagaree man kee ki(n)guree bajaiee ||2||करि बैरागु फिरउ तनि नगरी मन की किंगुरी बजाई ॥२॥کر بَےراگ پھرا تنِ نگریِ من کیِ کںگریِ بجاای ۔۔۲۔۔

ਪੰਚ ਤਤੁ ਲੈ ਹਿਰਦੈ ਰਾਖਹੁ ਰਹੈ ਨਿਰਾਲਮ ਤਾੜੀ ॥pa(n)ch tat lai hiradhai raakhahu rahai niraalam taaRee ||पंच ततु लै हिरदै राखहु रहै निरालम ताड़ी ॥پںچ تت لَے هردَے راکھهُ رهَے نرالم تاڑیِ ۔۔

ਕਹਤੁ ਕਬੀਰੁ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਸੰਤਹੁ ਧਰਮੁ ਦਇਆ ਕਰਿ ਬਾੜੀ ॥੩॥੭॥kahat kabeer sunahu re sa(n)tahu dharam dhiaa kar baaRee ||3||7||कहतु कबीरु सुनहु रे संतहु धरमु दइआ करि बाड़ी ॥३॥७॥کهت کبیِر سُنهُ رے سںتهُ دھرم دایا کر باڑیِ ۔۔۳۔۔۷۔۔

ਕਵਨ ਕਾਜ ਸਿਰਜੇ ਜਗ ਭੀਤਰਿ ਜਨਮਿ ਕਵਨ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ॥kavan kaaj siraje jag bheetar janam kavan fal paiaa ||कवन काज सिरजे जग भीतरि जनमि कवन फलु पाइआ ॥کون کاج سرجے جگ بھیِتر جنم کون پھل پاایا ۔۔

ਭਵ ਨਿਧਿ ਤਰਨ ਤਾਰਨ ਚਿੰਤਾਮਨਿ ਇਕ ਨਿਮਖ ਨ ਇਹੁ ਮਨੁ ਲਾਇਆ ॥੧॥bhav nidh taran taaran chi(n)taaman ik nimakh na ih man laiaa ||1||भव निधि तरन तारन चिंतामनि इक निमख न इहु मनु लाइआ ॥१॥بھو ندھ ترن تارن چںتامن اک نمکھ ن اهُ من لاایا ۔۔۱۔۔