Ang 969 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੬੯)

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਮਦ ਮਤਸਰ ਕਾਟਿ ਕਾਟਿ ਕਸੁ ਦੀਨੁ ਰੇ ॥੧॥tirasanaa kaam karodh madh matasar kaaT kaaT kas dheen re ||1||तृसना कामु क्रोधु मद मतसर काटि काटि कसु दीनु रे ॥१॥تِرسنا کام ک®ودھ مد متسر کاٹ کاٹ کس دیٍن رے ۔۔۱۔۔

ਕੋਈ ਹੈ ਰੇ ਸੰਤੁ ਸਹਜ ਸੁਖ ਅੰਤਰਿ ਜਾ ਕਉ ਜਪੁ ਤਪੁ ਦੇਉ ਦਲਾਲੀ ਰੇ ॥koiee hai re sa(n)t sahaj sukh a(n)tar jaa kau jap tap dheau dhalaalee re ||कोई है रे संतु सहज सुख अंतरि जा कउ जपु तपु देउ दलाली रे ॥کوای هَے رے سںت سهج سُکھ اںتر جا کا جپ تپ دےا دلالیِ رے ۔۔

ਏਕ ਬੂੰਦ ਭਰਿ ਤਨੁ ਮਨੁ ਦੇਵਉ ਜੋ ਮਦੁ ਦੇਇ ਕਲਾਲੀ ਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ek boo(n)dh bhar tan man dhevau jo madh dhei kalaalee re ||1|| rahaau ||एक बूँद भरि तनु मनु देवउ जो मदु देइ कलाली रे ॥१॥ रहाउ ॥اےک بُوںد بھر تن من دےوا جو مد دےا کلالیِ رے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਭਵਨ ਚਤੁਰ ਦਸ ਭਾਠੀ ਕੀਨੑੀ ਬ੍ਰਹਮ ਅਗਨਿ ਤਨਿ ਜਾਰੀ ਰੇ ॥bhavan chatur dhas bhaaThee keen(h)ee braham agan tan jaaree re ||भवन चतुर दस भाठी कीन्नी ब्रहम अगनि तनि जारी रे ॥بھون چتر دس بھاٹھیِ کیٍنھیِ برهم اگن تن جاریِ رے ۔۔

ਮੁਦ੍ਰਾ ਮਦਕ ਸਹਜ ਧੁਨਿ ਲਾਗੀ ਸੁਖਮਨ ਪੋਚਨਹਾਰੀ ਰੇ ॥੨॥mudhraa madhak sahaj dhun laagee sukhaman pochanahaaree re ||2||मुद्रा मदक सहज धुनि लागी सुखमन पोचनहारी रे ॥२॥مُدرا مدک سهج دھُن لاگیِ سُکھمن پوچنهاریِ رے ۔۔۲۔۔

ਤੀਰਥ ਬਰਤ ਨੇਮ ਸੁਚਿ ਸੰਜਮ ਰਵਿ ਸਸਿ ਗਹਨੈ ਦੇਉ ਰੇ ॥teerath barat nem such sa(n)jam rav sas gahanai dheau re ||तीरथ बरत नेम सुचि संजम रवि ससि गहनै देउ रे ॥تیِرتھ برت نےم سُچ سںجم رو سسِ گهنَے دےا رے ۔۔

ਸੁਰਤਿ ਪਿਆਲ ਸੁਧਾ ਰਸੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਏਹੁ ਮਹਾ ਰਸੁ ਪੇਉ ਰੇ ॥੩॥surat piaal sudhaa ras a(n)mrit eh mahaa ras peau re ||3||सुरति पिआल सुधा रसु अंमृतु एहु महा रसु पेउ रे ॥३॥سُرت پآل سُدھا رس اںمرت اےهُ مها رس پےا رے ۔۔۳۔۔

ਨਿਝਰ ਧਾਰ ਚੁਐ ਅਤਿ ਨਿਰਮਲ ਇਹ ਰਸ ਮਨੂਆ ਰਾਤੋ ਰੇ ॥nijhar dhaar chuaai at niramal ieh ras manooaa raato re ||निझर धार चुऐ अति निरमल इह रस मनूआ रातो रे ॥نِجھر دھار چُاَے ات نرمل اه رس منُوآ راتو رے ۔۔

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਸਗਲੇ ਮਦ ਛੂਛੇ ਇਹੈ ਮਹਾ ਰਸੁ ਸਾਚੋ ਰੇ ॥੪॥੧॥keh kabeer sagale madh chhoochhe ihai mahaa ras saacho re ||4||1||कहि कबीर सगले मद छूछे इहै महा रसु साचो रे ॥४॥१॥کهِ کبیِر سگلے مد چھُوچھے اهَے مها رس ساچو رے ۔۔۴۔۔۱۔۔

ਗੁੜੁ ਕਰਿ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਕਰਿ ਮਹੂਆ ਭਉ ਭਾਠੀ ਮਨ ਧਾਰਾ ॥guR kar giaan dhiaan kar mahooaa bhau bhaaThee man dhaaraa ||गुड़ु करि गिआनु धिआनु करि महूआ भउ भाठी मन धारा ॥گُڑ کر گآن دھآن کرِ مهُوآ بھا بھاٹھیِ من دھارا ۔۔

ਸੁਖਮਨ ਨਾਰੀ ਸਹਜ ਸਮਾਨੀ ਪੀਵੈ ਪੀਵਨਹਾਰਾ ॥੧॥sukhaman naaree sahaj samaanee peevai peevanahaaraa ||1||सुखमन नारी सहज समानी पीवै पीवनहारा ॥१॥سُکھمن ناریِ سهج سمانیِ پیِوَے پیِونهارا ۔۔۱۔۔

ਅਉਧੂ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਮਤਵਾਰਾ ॥aaudhoo meraa man matavaaraa ||अउधू मेरा मनु मतवारा ॥اادھُو مےرا من متوارا ۔۔

ਉਨਮਦ ਚਢਾ ਮਦਨ ਰਸੁ ਚਾਖਿਆ ਤ੍ਰਿਭਵਨ ਭਇਆ ਉਜਿਆਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥aunamadh chaddaa madhan ras chaakhiaa tirabhavan bhiaa ujiaaraa ||1|| rahaau ||उनमद चढा मदन रसु चाखिआ तृभवन भइआ उजिआरा ॥१॥ रहाउ ॥اُنمد چڈھا مدن رس چاکھآ تربھون بھایا اُجآرا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਦੁਇ ਪੁਰ ਜੋਰਿ ਰਸਾਈ ਭਾਠੀ ਪੀਉ ਮਹਾ ਰਸੁ ਭਾਰੀ ॥dhui pur jor rasaiee bhaaThee peeau mahaa ras bhaaree ||दुइ पुर जोरि रसाई भाठी पीउ महा रसु भारी ॥دُا پُر جور رساای بھاٹھیِ پیِا مها رس بھاریِ ۔۔

ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਦੁਇ ਕੀਏ ਜਲੇਤਾ ਛੂਟਿ ਗਈ ਸੰਸਾਰੀ ॥੨॥kaam karodh dhui ke'ee jaletaa chhooT giee sa(n)saaree ||2||कामु क्रोधु दुइ कीए जलेता छूटि गई संसारी ॥२॥کام ک®ودھ دُا کیِاے جلےتا چھُوٹ گای سںساریِ ۔۔۲۔۔

ਪ੍ਰਗਟ ਪ੍ਰਗਾਸ ਗਿਆਨ ਗੁਰ ਗੰਮਿਤ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਸੁਧਿ ਪਾਈ ॥pragaT pragaas giaan gur ga(n)mit satigur te sudh paiee ||प्रगट प्रगास गिआन गुर गंमित सतिगुर ते सुधि पाई ॥پرگٹ پرگاس گآن گُر گںمت ستگر تے سُدھ پاای ۔۔

ਦਾਸੁ ਕਬੀਰੁ ਤਾਸੁ ਮਦ ਮਾਤਾ ਉਚਕਿ ਨ ਕਬਹੂ ਜਾਈ ॥੩॥੨॥dhaas kabeer taas madh maataa uchak na kabahoo jaiee ||3||2||दासु कबीरु तासु मद माता उचकि न कबहू जाई ॥३॥२॥داس کبیِر تاس مد ماتا اُچک ن کبهُو جاای ۔۔۳۔۔۲۔۔

ਤੂੰ ਮੇਰੋ ਮੇਰੁ ਪਰਬਤੁ ਸੁਆਮੀ ਓਟ ਗਹੀ ਮੈ ਤੇਰੀ ॥too(n) mero mer parabat suaamee oT gahee mai teree ||तूँ मेरो मेरु परबतु सुआमी ओट गही मै तेरी ॥تُوں مےرو مےر پربت سُآمیِ اوٹ گهیِ مَے تےریِ ۔۔

ਨਾ ਤੁਮ ਡੋਲਹੁ ਨਾ ਹਮ ਗਿਰਤੇ ਰਖਿ ਲੀਨੀ ਹਰਿ ਮੇਰੀ ॥੧॥naa tum ddolahu naa ham girate rakh leenee har meree ||1||ना तुम डोलहु ना हम गिरते रखि लीनी हरि मेरी ॥१॥نا تُم ڈولهُ نا هم گرتے رکھ لیٍنیِ هرِ مےریِ ۔۔۱۔۔

ਅਬ ਤਬ ਜਬ ਕਬ ਤੁਹੀ ਤੁਹੀ ॥ab tab jab kab tuhee tuhee ||अब तब जब कब तुही तुही ॥اب تب جب کب تُهیِ تُهیِ ۔۔

ਹਮ ਤੁਅ ਪਰਸਾਦਿ ਸੁਖੀ ਸਦ ਹੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ham tua parasaadh sukhee sadh hee ||1|| rahaau ||हम तुअ परसादि सुखी सद ही ॥१॥ रहाउ ॥هم تُا پرساد سُکھیِ سد هیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤੋਰੇ ਭਰੋਸੇ ਮਗਹਰ ਬਸਿਓ ਮੇਰੇ ਤਨ ਕੀ ਤਪਤਿ ਬੁਝਾਈ ॥tore bharose magahar basio mere tan kee tapat bujhaiee ||तोरे भरोसे मगहर बसिओ मेरे तन की तपति बुझाई ॥تورے بھروسے مگهر بساو مےرے تن کیِ تپت بُجھاای ۔۔

ਪਹਿਲੇ ਦਰਸਨੁ ਮਗਹਰ ਪਾਇਓ ਫੁਨਿ ਕਾਸੀ ਬਸੇ ਆਈ ॥੨॥pahile dharasan magahar paio fun kaasee base aaiee ||2||पहिले दरसनु मगहर पाइओ फुनि कासी बसे आई ॥२॥پهِلے درسن مگهر پاااو پھُن کاسیِ بسے آای ۔۔۲۔۔

ਜੈਸਾ ਮਗਹਰੁ ਤੈਸੀ ਕਾਸੀ ਹਮ ਏਕੈ ਕਰਿ ਜਾਨੀ ॥jaisaa magahar taisee kaasee ham ekai kar jaanee ||जैसा मगहरु तैसी कासी हम एकै करि जानी ॥جَےسا مگهر تَےسیِ کاسیِ هم اےکَے کر جانیِ ۔۔

ਹਮ ਨਿਰਧਨ ਜਿਉ ਇਹੁ ਧਨੁ ਪਾਇਆ ਮਰਤੇ ਫੂਟਿ ਗੁਮਾਨੀ ॥੩॥ham niradhan jiau ih dhan paiaa marate fooT gumaanee ||3||हम निरधन जिउ इहु धनु पाइआ मरते फूटि गुमानी ॥३॥هم نردھن جا اهُ دھن پاایا مرتے پھُوٹ گُمانیِ ۔۔۳۔۔

ਕਰੈ ਗੁਮਾਨੁ ਚੁਭਹਿ ਤਿਸੁ ਸੂਲਾ ਕੋ ਕਾਢਨ ਕਉ ਨਾਹੀ ॥karai gumaan chubheh tis soolaa ko kaaddan kau naahee ||करै गुमानु चुभहि तिसु सूला को काढन कउ नाही ॥کرَے گُمان چُبھه تس سُولا کو کاڈھن کا ناهیِ ۔۔

ਅਜੈ ਸੁ ਚੋਭ ਕਉ ਬਿਲਲ ਬਿਲਾਤੇ ਨਰਕੇ ਘੋਰ ਪਚਾਹੀ ॥੪॥ajai su chobh kau bilal bilaate narake ghor pachaahee ||4||अजै सु चोभ कउ बिलल बिलाते नरके घोर पचाही ॥४॥اجَے سُ چوبھ کا بلل بلاتے نرکے گھور پچاهیِ ۔۔۴۔۔

ਕਵਨੁ ਨਰਕੁ ਕਿਆ ਸੁਰਗੁ ਬਿਚਾਰਾ ਸੰਤਨ ਦੋਊ ਰਾਦੇ ॥kavan narak kiaa surag bichaaraa sa(n)tan dhouoo raadhe ||कवनु नरकु किआ सुरगु बिचारा संतन दोऊ रादे ॥کون نرک کآ سُرگ بچارا سںتن دواُو رادے ۔۔

ਹਮ ਕਾਹੂ ਕੀ ਕਾਣਿ ਨ ਕਢਤੇ ਅਪਨੇ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੇ ॥੫॥ham kaahoo kee kaan na kaddate apane gur parasaadhe ||5||हम काहू की काणि न कढते अपने गुर परसादे ॥५॥هم کاهُو کیِ کاݨ ن کڈھتے اپنے گُر پرسادے ۔۔۵۔۔

ਅਬ ਤਉ ਜਾਇ ਚਢੇ ਸਿੰਘਾਸਨਿ ਮਿਲੇ ਹੈ ਸਾਰਿੰਗਪਾਨੀ ॥ab tau jai chadde si(n)ghaasan mile hai saari(n)gapaanee ||अब तउ जाइ चढे सिंघासनि मिले है सारिंगपानी ॥اب تا جاا چڈھے سںگھاسن ملے هَے سارںگپانیِ ۔۔

ਰਾਮ ਕਬੀਰਾ ਏਕ ਭਏ ਹੈ ਕੋਇ ਨ ਸਕੈ ਪਛਾਨੀ ॥੬॥੩॥raam kabeeraa ek bhe hai koi na sakai pachhaanee ||6||3||राम कबीरा एक भए है कोइ न सकै पछानी ॥६॥३॥رام کبیِرا اےک بھاے هَے کوا ن سکَے پچھانیِ ۔۔۶۔۔۳۔۔

ਸੰਤਾ ਮਾਨਉ ਦੂਤਾ ਡਾਨਉ ਇਹ ਕੁਟਵਾਰੀ ਮੇਰੀ ॥sa(n)taa maanau dhootaa ddaanau ieh kuTavaaree meree ||संता मानउ दूता डानउ इह कुटवारी मेरी ॥سںتا مانا دُوتا ڈانا اه کُٹواریِ مےریِ ۔۔

ਦਿਵਸ ਰੈਨਿ ਤੇਰੇ ਪਾਉ ਪਲੋਸਉ ਕੇਸ ਚਵਰ ਕਰਿ ਫੇਰੀ ॥੧॥dhivas rain tere paau palosau kes chavar kar feree ||1||दिवस रैनि तेरे पाउ पलोसउ केस चवर करि फेरी ॥१॥دِوس رَےن تےرے پاا پلوسا کےس چور کر پھےریِ ۔۔۱۔۔

ਹਮ ਕੂਕਰ ਤੇਰੇ ਦਰਬਾਰਿ ॥ham kookar tere dharabaar ||हम कूकर तेरे दरबारि ॥هم کُوکر تےرے دربار ۔۔

ਭਉਕਹਿ ਆਗੈ ਬਦਨੁ ਪਸਾਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥bhaukeh aagai badhan pasaar ||1|| rahaau ||भउकहि आगै बदनु पसारि ॥१॥ रहाउ ॥بھاکه آگَے بدن پسار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔