Ang 968 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੬੮)

ਸੋ ਟਿਕਾ ਸੋ ਬੈਹਣਾ ਸੋਈ ਦੀਬਾਣੁ ॥so Tikaa so baihanaa soiee dheebaan ||सो टिका सो बैहणा सोई दीबाणु ॥سو ٹکا سو بَےهݨا سوای دیِباݨ ۔۔

ਪਿਯੂ ਦਾਦੇ ਜੇਵਿਹਾ ਪੋਤਾ ਪਰਵਾਣੁ ॥piyoo dhaadhe jevihaa potaa paravaan ||पियू दादे जेविहा पोता परवाणु ॥پِےُو دادے جےوها پوتا پرواݨ ۔۔

ਜਿਨਿ ਬਾਸਕੁ ਨੇਤ੍ਰੈ ਘਤਿਆ ਕਰਿ ਨੇਹੀ ਤਾਣੁ ॥ ਜਿਨਿ ਸਮੁੰਦੁ ਵਿਰੋਲਿਆ ਕਰਿ ਮੇਰੁ ਮਧਾਣੁ ॥jin baasak netrai ghatiaa kar nehee taan || jin samu(n)dh viroliaa kar mer madhaan ||जिनि बासकु नेत्रै घतिआ करि नेही ताणु ॥ जिनि समुँदु विरोलिआ करि मेरु मधाणु ॥جٍن باسک نےترَے گھتآ کرِ نےهیِ تاݨ ۔۔ جنِ سمںد ورولآ کرِ مےر مدھاݨ ۔۔

ਚਉਦਹ ਰਤਨ ਨਿਕਾਲਿਅਨੁ ਕੀਤੋਨੁ ਚਾਨਾਣੁ ॥chaudheh ratan nikaalian keeton chaanaan ||चउदह रतन निकालिअनु कीतोनु चानाणु ॥چاده رتن نکالان کیِتون چاناݨ ۔۔

ਘੋੜਾ ਕੀਤੋ ਸਹਜ ਦਾ ਜਤੁ ਕੀਓ ਪਲਾਣੁ ॥ghoRaa keeto sahaj dhaa jat keeo palaan ||घोड़ा कीतो सहज दा जतु कीओ पलाणु ॥گھوڑا کیِتو سهج دا جت کیِاو پلاݨ ۔۔

ਧਣਖੁ ਚੜਾਇਓ ਸਤ ਦਾ ਜਸ ਹੰਦਾ ਬਾਣੁ ॥dhanakh chaRaio sat dhaa jas ha(n)dhaa baan ||धणखु चड़ाइओ सत दा जस हंदा बाणु ॥دھݨکھ چڑاااو ست دا جس هںدا باݨ ۔۔

ਕਲਿ ਵਿਚਿ ਧੂ ਅੰਧਾਰੁ ਸਾ ਚੜਿਆ ਰੈ ਭਾਣੁ ॥kal vich dhoo a(n)dhaar saa chaRiaa rai bhaan ||कलि विचि धू अंधारु सा चड़िआ रै भाणु ॥کل وچِ دھُو اںدھار سا چڑِآ رَے بھاݨ ۔۔

ਸਤਹੁ ਖੇਤੁ ਜਮਾਇਓ ਸਤਹੁ ਛਾਵਾਣੁ ॥satahu khet jamaio satahu chhaavaan ||सतहु खेतु जमाइओ सतहु छावाणु ॥ستهُ کھےت جماااو ستهُ چھاواݨ ۔۔

ਨਿਤ ਰਸੋਈ ਤੇਰੀਐ ਘਿਉ ਮੈਦਾ ਖਾਣੁ ॥nit rasoiee tereeaai ghiau maidhaa khaan ||नित रसोई तेरीऐ घिउ मैदा खाणु ॥نِت رسوای تےریِاَے گھا مَےدا کھاݨ ۔۔

ਚਾਰੇ ਕੁੰਡਾਂ ਸੁਝੀਓਸੁ ਮਨ ਮਹਿ ਸਬਦੁ ਪਰਵਾਣੁ ॥chaare ku(n)ddaa(n) sujheeos man meh sabadh paravaan ||चारे कुँडाँ सुझीओसु मन महि सबदु परवाणु ॥چارے کُںڈاں سُجھیِاوس من مهِ سبد پرواݨ ۔۔

ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਨਿਵਾਰਿਓ ਕਰਿ ਨਦਰਿ ਨੀਸਾਣੁ ॥aavaa gaun nivaario kar nadhar neesaan ||आवा गउणु निवारिओ करि नदरि नीसाणु ॥آوا گاݨ نواراو کر ندر نیِساݨ ۔۔

ਅਉਤਰਿਆ ਅਉਤਾਰੁ ਲੈ ਸੋ ਪੁਰਖੁ ਸੁਜਾਣੁ ॥aautariaa aautaar lai so purakh sujaan ||अउतरिआ अउतारु लै सो पुरखु सुजाणु ॥ااترآ ااتار لَے سو پُرکھ سُجاݨ ۔۔

ਝਖੜਿ ਵਾਉ ਨ ਡੋਲਈ ਪਰਬਤੁ ਮੇਰਾਣੁ ॥jhakhaR vaau na ddoliee parabat meraan ||झखड़ि वाउ न डोलई परबतु मेराणु ॥جھکھڑ واا ن ڈولای پربت مےراݨ ۔۔

ਜਾਣੈ ਬਿਰਥਾ ਜੀਅ ਕੀ ਜਾਣੀ ਹੂ ਜਾਣੁ ॥jaanai birathaa jeea kee jaanee hoo jaan ||जाणै बिरथा जीअ की जाणी हू जाणु ॥جاݨَے برتھا جیِا کیِ جاݨیِ هُو جاݨ ۔۔

ਕਿਆ ਸਾਲਾਹੀ ਸਚੇ ਪਾਤਿਸਾਹ ਜਾਂ ਤੂ ਸੁਘੜੁ ਸੁਜਾਣੁ ॥kiaa saalaahee sache paatisaeh jaa(n) too sughaR sujaan ||किआ सालाही सचे पातिसाह जाँ तू सुघड़ु सुजाणु ॥کِآ سالاهیِ سچے پاتساه جاں تُو سُگھڑ سُجاݨ ۔۔

ਦਾਨੁ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਵਸੀ ਸੋ ਸਤੇ ਦਾਣੁ ॥dhaan j satigur bhaavasee so sate dhaan ||दानु जि सतिगुर भावसी सो सते दाणु ॥دان ج ستگر بھاوسیِ سو ستے داݨ ۔۔

ਨਾਨਕ ਹੰਦਾ ਛਤ੍ਰੁ ਸਿਰਿ ਉਮਤਿ ਹੈਰਾਣੁ ॥naanak ha(n)dhaa chhatr sir umat hairaan ||नानक हंदा छत्रु सिरि उमति हैराणु ॥نانک هںدا چھترü سر اُمت هَےراݨ ۔۔

ਸੋ ਟਿਕਾ ਸੋ ਬੈਹਣਾ ਸੋਈ ਦੀਬਾਣੁ ॥so Tikaa so baihanaa soiee dheebaan ||सो टिका सो बैहणा सोई दीबाणु ॥سو ٹکا سو بَےهݨا سوای دیِباݨ ۔۔

ਪਿਯੂ ਦਾਦੇ ਜੇਵਿਹਾ ਪੋਤ੍ਰਾ ਪਰਵਾਣੁ ॥੬॥piyoo dhaadhe jevihaa potraa paravaan ||6||पियू दादे जेविहा पोत्रा परवाणु ॥६॥پِےُو دادے جےوها پوترا پرواݨ ۔۔۶۔۔

ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਰਾਮਦਾਸ ਗੁਰੁ ਜਿਨਿ ਸਿਰਿਆ ਤਿਨੈ ਸਵਾਰਿਆ ॥dha(n)n dha(n)n raamadhaas gur jin siriaa tinai savaariaa ||धंनु धंनु रामदास गुरु जिनि सिरिआ तिनै सवारिआ ॥دھنّ دھنّ رامداس گُر جن سرِآ تنَے سوارآ ۔۔

ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਕਰਾਮਾਤਿ ਆਪਿ ਸਿਰਜਣਹਾਰੈ ਧਾਰਿਆ ॥pooree hoiee karaamaat aap sirajanahaarai dhaariaa ||पूरी होई करामाति आपि सिरजणहारै धारिआ ॥پُوریِ هوای کرامات آپ سرجݨهارَے دھارآ ۔۔

ਸਿਖੀ ਅਤੈ ਸੰਗਤੀ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਕਰਿ ਨਮਸਕਾਰਿਆ ॥sikhee atai sa(n)gatee paarabraham kar namasakaariaa ||सिखी अतै संगती पारब्रहमु करि नमसकारिआ ॥سِکھیِ اتَے سںگتیِ پاربرهم کر نمسکارآ ۔۔

ਅਟਲੁ ਅਥਾਹੁ ਅਤੋਲੁ ਤੂ ਤੇਰਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰਿਆ ॥aTal athaahu atol too teraa a(n)t na paaraavaariaa ||अटलु अथाहु अतोलु तू तेरा अंतु न पारावारिआ ॥اٹل اتھاهُ اتول تُو تےرا اںت ن پاراوارآ ۔۔

ਜਿਨੑੀ ਤੂੰ ਸੇਵਿਆ ਭਾਉ ਕਰਿ ਸੇ ਤੁਧੁ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰਿਆ ॥jin(h)ee too(n) seviaa bhaau kar se tudh paar utaariaa ||जिन्नी तूँ सेविआ भाउ करि से तुधु पारि उतारिआ ॥جٍنھیِ تُوں سےوآ بھاا کر سے تُدھ پار اُتارآ ۔۔

ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਮੋਹੁ ਮਾਰਿ ਕਢੇ ਤੁਧੁ ਸਪਰਵਾਰਿਆ ॥lab lobh kaam karodh moh maar kadde tudh saparavaariaa ||लबु लोभु कामु क्रोधु मोहु मारि कढे तुधु सपरवारिआ ॥لب لوبھ کام ک®ودھ موهُ مار کڈھے تُدھ سپروارآ ۔۔

ਧੰਨੁ ਸੁ ਤੇਰਾ ਥਾਨੁ ਹੈ ਸਚੁ ਤੇਰਾ ਪੈਸਕਾਰਿਆ ॥dha(n)nu su teraa thaan hai sach teraa paisakaariaa ||धंनु सु तेरा थानु है सचु तेरा पैसकारिआ ॥دھنّ سُ تےرا تھان هَے سچ تےرا پَےسکارآ ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਤੂ ਲਹਣਾ ਤੂਹੈ ਗੁਰੁ ਅਮਰੁ ਤੂ ਵੀਚਾਰਿਆ ॥naanak too lahanaa toohai gur amar too veechaariaa ||नानकु तू लहणा तूहै गुरु अमरु तू वीचारिआ ॥نانک تُو لهݨا تُوهَے گُر امر تُو ویِچارآ ۔۔

ਗੁਰੁ ਡਿਠਾ ਤਾਂ ਮਨੁ ਸਾਧਾਰਿਆ ॥੭॥gur ddiThaa taa(n) man saadhaariaa ||7||गुरु डिठा ताँ मनु साधारिआ ॥७॥گُر ڈٹھا تاں من سادھارآ ۔۔۷۔۔

ਚਾਰੇ ਜਾਗੇ ਚਹੁ ਜੁਗੀ ਪੰਚਾਇਣੁ ਆਪੇ ਹੋਆ ॥chaare jaage chahu jugee pa(n)chain aape hoaa ||चारे जागे चहु जुगी पंचाइणु आपे होआ ॥چارے جاگے چهُ جُگیِ پںچااݨ آپے هوآ ۔۔

ਆਪੀਨੑੈ ਆਪੁ ਸਾਜਿਓਨੁ ਆਪੇ ਹੀ ਥੰਮਿੑ ਖਲੋਆ ॥aapeen(h)ai aap saajion aape hee tha(n)mi(h) khaloaa ||आपीन्नै आपु साजिओनु आपे ही थंमि्ि खलोआ ॥آپیٍنھَے آپ ساجاون آپے هیِ تھںمھ کھلوآ ۔۔

ਆਪੇ ਪਟੀ ਕਲਮ ਆਪਿ ਆਪਿ ਲਿਖਣਹਾਰਾ ਹੋਆ ॥aape paTee kalam aap aap likhanahaaraa hoaa ||आपे पटी कलम आपि आपि लिखणहारा होआ ॥آپے پٹیِ کلم آپ آپ لکھݨهارا هوآ ۔۔

ਸਭ ਉਮਤਿ ਆਵਣ ਜਾਵਣੀ ਆਪੇ ਹੀ ਨਵਾ ਨਿਰੋਆ ॥sabh umat aavan jaavanee aape hee navaa niroaa ||सभ उमति आवण जावणी आपे ही नवा निरोआ ॥سبھ اُمت آوݨ جاوݨیِ آپے هیِ نوا نروآ ۔۔

ਤਖਤਿ ਬੈਠਾ ਅਰਜਨ ਗੁਰੂ ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਖਿਵੈ ਚੰਦੋਆ ॥takhat baiThaa arajan guroo satigur kaa khivai cha(n)dhoaa ||तखति बैठा अरजन गुरू सतिगुर का खिवै चंदोआ ॥تکھت بَےٹھا ارجن گُرُو ستگر کا کھوَے چںدوآ ۔۔

ਉਗਵਣਹੁ ਤੈ ਆਥਵਣਹੁ ਚਹੁ ਚਕੀ ਕੀਅਨੁ ਲੋਆ ॥augavanahu tai aathavanahu chahu chakee keean loaa ||उगवणहु तै आथवणहु चहु चकी कीअनु लोआ ॥اُگوݨهُ تَے آتھوݨهُ چهُ چکیِ کیِان لوآ ۔۔

ਜਿਨੑੀ ਗੁਰੂ ਨ ਸੇਵਿਓ ਮਨਮੁਖਾ ਪਇਆ ਮੋਆ ॥jin(h)ee guroo na sevio manmukhaa piaa moaa ||जिन्नी गुरू न सेविओ मनमुखा पइआ मोआ ॥جٍنھیِ گُرُو ن سےواو منمکھا پایا موآ ۔۔

ਦੂਣੀ ਚਉਣੀ ਕਰਾਮਾਤਿ ਸਚੇ ਕਾ ਸਚਾ ਢੋਆ ॥dhoonee chaunee karaamaat sache kaa sachaa ddoaa ||दूणी चउणी करामाति सचे का सचा ढोआ ॥دُوݨیِ چاݨیِ کرامات سچے کا سچا ڈھوآ ۔۔

ਚਾਰੇ ਜਾਗੇ ਚਹੁ ਜੁਗੀ ਪੰਚਾਇਣੁ ਆਪੇ ਹੋਆ ॥੮॥੧॥chaare jaage chahu jugee pa(n)chain aape hoaa ||8||1||चारे जागे चहु जुगी पंचाइणु आपे होआ ॥८॥१॥چارے جاگے چهُ جُگیِ پںچااݨ آپے هوآ ۔۔۸۔۔۱۔۔

ਰਾਮਕਲੀ ਬਾਣੀ ਭਗਤਾ ਕੀ ॥raamakalee baanee bhagataa kee ||रामकली बाणी भगता की ॥رامکلیِ باݨیِ بھگتا کیِ ۔۔

ਕਬੀਰ ਜੀਉkabeer jeeauकबीर जीउکبیِر جیِا

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਕਾਇਆ ਕਲਾਲਨਿ ਲਾਹਨਿ ਮੇਲਉ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਗੁੜੁ ਕੀਨੁ ਰੇ ॥kaiaa kalaalan laahan melau gur kaa sabadh guR keen re ||काइआ कलालनि लाहनि मेलउ गुर का सबदु गुड़ु कीनु रे ॥کااآ کلالن لاهن مےلا گُر کا سبد گُڑ کیٍن رے ۔۔