Ang 967 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੬੭)

ਲੰਗਰੁ ਚਲੈ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵੀ ਖਟੀਐ ॥la(n)gar chalai gur sabadh har toT na aavee khaTeeaai ||लंगरु चलै गुर सबदि हरि तोटि न आवी खटीऐ ॥لµگر چلَے گُر سبد هر توٹ ن آویِ کھٹیِاَے ۔۔

ਖਰਚੇ ਦਿਤਿ ਖਸੰਮ ਦੀ ਆਪ ਖਹਦੀ ਖੈਰਿ ਦਬਟੀਐ ॥kharache dhit khasa(n)m dhee aap khahadhee khair dhabaTeeaai ||खरचे दिति खसंम दी आप खहदी खैरि दबटीऐ ॥کھرچے دت کھسںم دیِ آپ کھهدیِ کھَےر دبٹیِاَے ۔۔

ਹੋਵੈ ਸਿਫਤਿ ਖਸੰਮ ਦੀ ਨੂਰੁ ਅਰਸਹੁ ਕੁਰਸਹੁ ਝਟੀਐ ॥hovai sifat khasa(n)m dhee noor arasahu kurasahu jhaTeeaai ||होवै सिफति खसंम दी नूरु अरसहु कुरसहु झटीऐ ॥هووَے سپھت کھسںم دیِ نُور ارسهُ کُرسهُ جھٹیِاَے ۔۔

ਤੁਧੁ ਡਿਠੇ ਸਚੇ ਪਾਤਿਸਾਹ ਮਲੁ ਜਨਮ ਜਨਮ ਦੀ ਕਟੀਐ ॥tudh ddiThe sache paatisaeh mal janam janam dhee kaTeeaai ||तुधु डिठे सचे पातिसाह मलु जनम जनम दी कटीऐ ॥تُدھ ڈٹھے سچے پاتساه مل جنم جنم دیِ کٹیِاَے ۔۔

ਸਚੁ ਜਿ ਗੁਰਿ ਫੁਰਮਾਇਆ ਕਿਉ ਏਦੂ ਬੋਲਹੁ ਹਟੀਐ ॥sach j gur furamaiaa kiau edhoo bolahu haTeeaai ||सचु जि गुरि फुरमाइआ किउ एदू बोलहु हटीऐ ॥سچ ج گُر پھُرماایا کا اےدُو بولهُ هٹیِاَے ۔۔

ਪੁਤ੍ਰੀ ਕਉਲੁ ਨ ਪਾਲਿਓ ਕਰਿ ਪੀਰਹੁ ਕੰਨੑ ਮੁਰਟੀਐ ॥putree kaul na paalio kar peerahu ka(n)n(h) muraTeeaai ||पुत्री कउलु न पालिओ करि पीरहु कंन्न मुरटीऐ ॥پُتریِ کال ن پالاو کر پیِرهُ کنّھ مُرٹیِاَے ۔۔

ਦਿਲਿ ਖੋਟੈ ਆਕੀ ਫਿਰਨਿੑ ਬੰਨਿੑ ਭਾਰੁ ਉਚਾਇਨਿੑ ਛਟੀਐ ॥dhil khoTai aakee firani(h) ba(n)ni(h) bhaar uchaini(h) chhaTeeaai ||दिलि खोटै आकी फिरनि्ि बंनि्ि भारु उचाइनि्ि छटीऐ ॥دِل کھوٹَے آکیِ پھرنھ بنّھ بھار اُچاانھ چھٹیِاَے ۔۔

ਜਿਨਿ ਆਖੀ ਸੋਈ ਕਰੇ ਜਿਨਿ ਕੀਤੀ ਤਿਨੈ ਥਟੀਐ ॥jin aakhee soiee kare jin keetee tinai thaTeeaai ||जिनि आखी सोई करे जिनि कीती तिनै थटीऐ ॥جٍن آکھیِ سوای کرے جن کیِتیِ تنَے تھٹیِاَے ۔۔

ਕਉਣੁ ਹਾਰੇ ਕਿਨਿ ਉਵਟੀਐ ॥੨॥kaun haare kin uvaTeeaai ||2||कउणु हारे किनि उवटीऐ ॥२॥کاݨ هارے کن اُوٹیِاَے ۔۔۲۔۔

ਜਿਨਿ ਕੀਤੀ ਸੋ ਮੰਨਣਾ ਕੋ ਸਾਲੁ ਜਿਵਾਹੇ ਸਾਲੀ ॥jin keetee so ma(n)nanaa ko saal jivaahe saalee ||जिनि कीती सो मंनणा को सालु जिवाहे साली ॥جٍن کیِتیِ سو منّݨا کو سال جواهے سالیِ ۔۔

ਧਰਮ ਰਾਇ ਹੈ ਦੇਵਤਾ ਲੈ ਗਲਾ ਕਰੇ ਦਲਾਲੀ ॥dharam rai hai dhevataa lai galaa kare dhalaalee ||धरम राइ है देवता लै गला करे दलाली ॥دھرم راا هَے دےوتا لَے گلا کرے دلالیِ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਆਖੈ ਸਚਾ ਕਰੇ ਸਾ ਬਾਤ ਹੋਵੈ ਦਰਹਾਲੀ ॥satigur aakhai sachaa kare saa baat hovai dharahaalee ||सतिगुरु आखै सचा करे सा बात होवै दरहाली ॥ستگر آکھَے سچا کرے سا بات هووَے درهالیِ ۔۔

ਗੁਰ ਅੰਗਦ ਦੀ ਦੋਹੀ ਫਿਰੀ ਸਚੁ ਕਰਤੈ ਬੰਧਿ ਬਹਾਲੀ ॥gur a(n)gadh dhee dhohee firee sach karatai ba(n)dh bahaalee ||गुर अंगद दी दोही फिरी सचु करतै बंधि बहाली ॥گُر اںگد دیِ دوهیِ پھریِ سچ کرتَے بںدھ بهالیِ ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਕਾਇਆ ਪਲਟੁ ਕਰਿ ਮਲਿ ਤਖਤੁ ਬੈਠਾ ਸੈ ਡਾਲੀ ॥naanak kaiaa palaT kar mal takhat baiThaa sai ddaalee ||नानकु काइआ पलटु करि मलि तखतु बैठा सै डाली ॥نانک کاایا پلٹ کر ملِ تکھت بَےٹھا سَے ڈالیِ ۔۔

ਦਰੁ ਸੇਵੇ ਉਮਤਿ ਖੜੀ ਮਸਕਲੈ ਹੋਇ ਜੰਗਾਲੀ ॥dhar seve umat khaRee masakalai hoi ja(n)gaalee ||दरु सेवे उमति खड़ी मसकलै होइ जंगाली ॥در سےوے اُمت کھڑیِ مسکلَے هوا جںگالیِ ۔۔

ਦਰਿ ਦਰਵੇਸੁ ਖਸੰਮ ਦੈ ਨਾਇ ਸਚੈ ਬਾਣੀ ਲਾਲੀ ॥dhar dharaves khasa(n)m dhai nai sachai baanee laalee ||दरि दरवेसु खसंम दै नाइ सचै बाणी लाली ॥در دروےس کھسںم دَے ناا سچَے باݨیِ لالیِ ۔۔

ਬਲਵੰਡ ਖੀਵੀ ਨੇਕ ਜਨ ਜਿਸੁ ਬਹੁਤੀ ਛਾਉ ਪਤ੍ਰਾਲੀ ॥balava(n)dd kheevee nek jan jis bahutee chhaau patraalee ||बलवंड खीवी नेक जन जिसु बहुती छाउ पत्राली ॥بلوںڈ کھیِویِ نےک جن جس بهُتیِ چھاا پترالیِ ۔۔

ਲੰਗਰਿ ਦਉਲਤਿ ਵੰਡੀਐ ਰਸੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਖੀਰਿ ਘਿਆਲੀ ॥la(n)gar dhaulat va(n)ddeeaai ras a(n)mrit kheer ghiaalee ||लंगरि दउलति वंडीऐ रसु अंमृतु खीरि घिआली ॥لµگر دالت وںڈیِاَے رس اںمرت کھیِر گھآلیِ ۔۔

ਗੁਰਸਿਖਾ ਕੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਮਨਮੁਖ ਥੀਏ ਪਰਾਲੀ ॥gursikhaa ke mukh ujale manmukh the'ee paraalee ||गुरसिखा के मुख उजले मनमुख थीए पराली ॥گُرسکھا کے مُکھ اُجلے منمکھ تھیِاے پرالیِ ۔۔

ਪਏ ਕਬੂਲੁ ਖਸੰਮ ਨਾਲਿ ਜਾਂ ਘਾਲ ਮਰਦੀ ਘਾਲੀ ॥pe kabool khasa(n)m naal jaa(n) ghaal maradhee ghaalee ||पए कबूलु खसंम नालि जाँ घाल मरदी घाली ॥پاے کبُول کھسںم نال جاں گھال مردیِ گھالیِ ۔۔

ਮਾਤਾ ਖੀਵੀ ਸਹੁ ਸੋਇ ਜਿਨਿ ਗੋਇ ਉਠਾਲੀ ॥੩॥maataa kheevee sahu soi jin goi uThaalee ||3||माता खीवी सहु सोइ जिनि गोइ उठाली ॥३॥ماتا کھیِویِ سهُ سوا جن گوا اُٹھالیِ ۔۔۳۔۔

ਹੋਰਿਂਓ ਗੰਗ ਵਹਾਈਐ ਦੁਨਿਆਈ ਆਖੈ ਕਿ ਕਿਓਨੁ ॥hori(n)o ga(n)g vahaieeaai dhuniaaiee aakhai k kion ||होरिंओ गंग वहाईऐ दुनिआई आखै कि किओनु ॥هورںاو گںگ وهاایاَے دُنآای آکھَے ک کاون ۔۔

ਨਾਨਕ ਈਸਰਿ ਜਗਨਾਥਿ ਉਚਹਦੀ ਵੈਣੁ ਵਿਰਿਕਿਓਨੁ ॥naanak ieesar jaganaath uchahadhee vain virikion ||नानक ईसरि जगनाथि उचहदी वैणु विरिकिओनु ॥نانک ایسر جگناتھ اُچهدیِ وَےݨ ورکاون ۔۔

ਮਾਧਾਣਾ ਪਰਬਤੁ ਕਰਿ ਨੇਤ੍ਰਿ ਬਾਸਕੁ ਸਬਦਿ ਰਿੜਕਿਓਨੁ ॥maadhaanaa parabat kar netr baasak sabadh riRakion ||माधाणा परबतु करि नेतृ बासकु सबदि रिड़किओनु ॥مادھاݨا پربت کر نےتر باسک سبد رڑکاون ۔۔

ਚਉਦਹ ਰਤਨ ਨਿਕਾਲਿਅਨੁ ਕਰਿ ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਚਿਲਕਿਓਨੁ ॥chaudheh ratan nikaalian kar aavaa gaun chilakion ||चउदह रतन निकालिअनु करि आवा गउणु चिलकिओनु ॥چاده رتن نکالان کر آوا گاݨ چلکاون ۔۔

ਕੁਦਰਤਿ ਅਹਿ ਵੇਖਾਲੀਅਨੁ ਜਿਣਿ ਐਵਡ ਪਿਡ ਠਿਣਕਿਓਨੁ ॥kudharat eh vekhaaleean jin aaivadd pidd Thinakion ||कुदरति अहि वेखालीअनु जिणि ऐवड पिड ठिणकिओनु ॥کُدرت اهِ وےکھالیِان جݨ اَےوڈ پڈ ٹھݨکاون ۔۔

ਲਹਣੇ ਧਰਿਓਨੁ ਛਤ੍ਰੁ ਸਿਰਿ ਅਸਮਾਨਿ ਕਿਆੜਾ ਛਿਕਿਓਨੁ ॥lahane dharion chhatr sir asamaan kiaaRaa chhikion ||लहणे धरिओनु छत्रु सिरि असमानि किआड़ा छिकिओनु ॥لهݨے دھراون چھترü سرِ اسمان کآڑا چھکِاون ۔۔

ਜੋਤਿ ਸਮਾਣੀ ਜੋਤਿ ਮਾਹਿ ਆਪੁ ਆਪੈ ਸੇਤੀ ਮਿਕਿਓਨੁ ॥jot samaanee jot maeh aap aapai setee mikion ||जोति समाणी जोति माहि आपु आपै सेती मिकिओनु ॥جوت سماݨیِ جوت ماه آپ آپَے سےتیِ مکاون ۔۔

ਸਿਖਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਂ ਘੋਖਿ ਕੈ ਸਭ ਉਮਤਿ ਵੇਖਹੁ ਜਿ ਕਿਓਨੁ ॥sikhaa(n) putraa(n) ghokh kai sabh umat vekhahu j kion ||सिखाँ पुत्राँ घोखि कै सभ उमति वेखहु जि किओनु ॥سِکھاں پُتراں گھوکھ کَے سبھ اُمت وےکھهُ ج کاون ۔۔

ਜਾਂ ਸੁਧੋਸੁ ਤਾਂ ਲਹਣਾ ਟਿਕਿਓਨੁ ॥੪॥jaa(n) sudhos taa(n) lahanaa Tikion ||4||जाँ सुधोसु ताँ लहणा टिकिओनु ॥४॥جاں سُدھوس تاں لهݨا ٹکاون ۔۔۴۔۔

ਫੇਰਿ ਵਸਾਇਆ ਫੇਰੁਆਣਿ ਸਤਿਗੁਰਿ ਖਾਡੂਰੁ ॥fer vasaiaa feruaan satigur khaaddoor ||फेरि वसाइआ फेरुआणि सतिगुरि खाडूरु ॥پھےر وساایا پھےرآݨ ستگر کھاڈُور ۔۔

ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੰਜਮੁ ਨਾਲਿ ਤੁਧੁ ਹੋਰੁ ਮੁਚੁ ਗਰੂਰੁ ॥jap tap sa(n)jam naal tudh hor much garoor ||जपु तपु संजमु नालि तुधु होरु मुचु गरूरु ॥جپ تپ سںجم نال تُدھ هور مُچ گرُور ۔۔

ਲਬੁ ਵਿਣਾਹੇ ਮਾਣਸਾ ਜਿਉ ਪਾਣੀ ਬੂਰੁ ॥lab vinaahe maanasaa jiau paanee boor ||लबु विणाहे माणसा जिउ पाणी बूरु ॥لب وݨاهے ماݨسا جا پاݨیِ بُور ۔۔

ਵਰ੍ਹਿਐ ਦਰਗਹ ਗੁਰੂ ਕੀ ਕੁਦਰਤੀ ਨੂਰੁ ॥varihaai dharageh guroo kee kudharatee noor ||वरि्हऐ दरगह गुरू की कुदरती नूरु ॥ورھاَے درگه گُرُو کیِ کُدرتیِ نُور ۔۔

ਜਿਤੁ ਸੁ ਹਾਥ ਨ ਲਭਈ ਤੂੰ ਓਹੁ ਠਰੂਰੁ ॥jitu su haath na labhiee too(n) oh Tharoor ||जितु सु हाथ न लभई तूँ ओहु ठरूरु ॥جِت سُ هاتھ ن لبھای تُوں اوهُ ٹھرُور ۔۔

ਨਉ ਨਿਧਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਤੁਧੁ ਵਿਚਿ ਭਰਪੂਰੁ ॥nau nidh naam nidhaan hai tudh vich bharapoor ||नउ निधि नामु निधानु है तुधु विचि भरपूरु ॥نا ندھ نام ندھان هَے تُدھ وچِ بھرپُور ۔۔

ਨਿੰਦਾ ਤੇਰੀ ਜੋ ਕਰੇ ਸੋ ਵੰਞੈ ਚੂਰੁ ॥ni(n)dhaa teree jo kare so va(n)n(j)ai choor ||निंदा तेरी जो करे सो वंञै चूरु ॥نِںدا تےریِ جو کرے سو وںنجَے چُور ۔۔

ਨੇੜੈ ਦਿਸੈ ਮਾਤ ਲੋਕ ਤੁਧੁ ਸੁਝੈ ਦੂਰੁ ॥neRai dhisai maat lok tudh sujhai dhoor ||नेड़ै दिसै मात लोक तुधु सुझै दूरु ॥نےڑَے دسَے مات لوک تُدھ سُجھَے دُور ۔۔

ਫੇਰਿ ਵਸਾਇਆ ਫੇਰੁਆਣਿ ਸਤਿਗੁਰਿ ਖਾਡੂਰੁ ॥੫॥fer vasaiaa feruaan satigur khaaddoor ||5||फेरि वसाइआ फेरुआणि सतिगुरि खाडूरु ॥५॥پھےر وساایا پھےرآݨ ستگر کھاڈُور ۔۔۵۔۔