Ang 965 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੬੫)

ਆਤਮੁ ਜਿਤਾ ਗੁਰਮਤੀ ਆਗੰਜਤ ਪਾਗਾ ॥aatam jitaa gurmatee aaga(n)jat paagaa ||आतमु जिता गुरमती आगंजत पागा ॥آتم جتا گُرمتیِ آگںجت پاگا ۔۔

ਜਿਸਹਿ ਧਿਆਇਆ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਸੋ ਕਲਿ ਮਹਿ ਤਾਗਾ ॥jiseh dhiaaiaa paarabraham so kal meh taagaa ||जिसहि धिआइआ पारब्रहमु सो कलि महि तागा ॥جِسه دھآایا پاربرهم سو کل مهِ تاگا ۔۔

ਸਾਧੂ ਸੰਗਤਿ ਨਿਰਮਲਾ ਅਠਸਠਿ ਮਜਨਾਗਾ ॥saadhoo sa(n)gat niramalaa aThasaTh majanaagaa ||साधू संगति निरमला अठसठि मजनागा ॥سادھُو سںگت نرملا اٹھسٹھ مجناگا ۔۔

ਜਿਸੁ ਪ੍ਰਭੁ ਮਿਲਿਆ ਆਪਣਾ ਸੋ ਪੁਰਖੁ ਸਭਾਗਾ ॥jis prabh miliaa aapanaa so purakh sabhaagaa ||जिसु प्रभु मिलिआ आपणा सो पुरखु सभागा ॥جِس پربھ ملآ آپݨا سو پُرکھ سبھاگا ۔۔

ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਜਿਸੁ ਏਵਡ ਭਾਗਾ ॥੧੭॥naanak tis balihaaranai jis evadd bhaagaa ||17||नानक तिसु बलिहारणै जिसु एवड भागा ॥१७॥نانک تس بلهارݨَے جس اےوڈ بھاگا ۔۔۱۷۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਜਾਂ ਪਿਰੁ ਅੰਦਰਿ ਤਾਂ ਧਨ ਬਾਹਰਿ ॥jaa(n) pir a(n)dhar taa(n) dhan baahar ||जाँ पिरु अंदरि ताँ धन बाहरि ॥جاں پر اںدر تاں دھن باهر ۔۔

ਜਾਂ ਪਿਰੁ ਬਾਹਰਿ ਤਾਂ ਧਨ ਮਾਹਰਿ ॥jaa(n) pir baahar taa(n) dhan maahar ||जाँ पिरु बाहरि ताँ धन माहरि ॥جاں پر باهر تاں دھن ماهرِ ۔۔

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਬਹੁ ਫੇਰੁ ਫਿਰਾਹਰਿ ॥bin naavai bahu fer firaahar ||बिनु नावै बहु फेरु फिराहरि ॥بٍن ناوَے بهُ پھےر پھراهر ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੰਗਿ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾਹਰਿ ॥satigur sa(n)g dhikhaiaa jaahar ||सतिगुरि संगि दिखाइआ जाहरि ॥ستگر سںگ دکھاایا جاهرِ ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਸਚਿ ਸਮਾਹਰਿ ॥੧॥jan naanak sache sach samaahar ||1||जन नानक सचे सचि समाहरि ॥१॥جن نانک سچے سچ سماهرِ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਆਹਰ ਸਭਿ ਕਰਦਾ ਫਿਰੈ ਆਹਰੁ ਇਕੁ ਨ ਹੋਇ ॥aahar sabh karadhaa firai aahar ik na hoi ||आहर सभि करदा फिरै आहरु इकु न होइ ॥آهر سبھ کردا پھرَے آهر اک ن هوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਿਤੁ ਆਹਰਿ ਜਗੁ ਉਧਰੈ ਵਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਕੋਇ ॥੨॥naanak jit aahar jag udharai viralaa boojhai koi ||2||नानक जितु आहरि जगु उधरै विरला बूझै कोइ ॥२॥نانک جت آهر جگ اُدھرَے ورلا بُوجھَے کوا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਵਡੀ ਹੂ ਵਡਾ ਅਪਾਰੁ ਤੇਰਾ ਮਰਤਬਾ ॥vaddee hoo vaddaa apaar teraa maratabaa ||वडी हू वडा अपारु तेरा मरतबा ॥وڈیِ هُو وڈا اپار تےرا مرتبا ۔۔

ਰੰਗ ਪਰੰਗ ਅਨੇਕ ਨ ਜਾਪਨਿੑ ਕਰਤਬਾ ॥ra(n)g para(n)g anek na jaapani(h) karatabaa ||रंग परंग अनेक न जापनि्ि करतबा ॥رںگ پرںگ انےک ن جاپنھ کرتبا ۔۔

ਜੀਆ ਅੰਦਰਿ ਜੀਉ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣਲਾ ॥jeeaa a(n)dhar jeeau sabh kichh jaanalaa ||जीआ अंदरि जीउ सभु किछु जाणला ॥جیِآ اںدر جیِا سبھ کچھ جاݨلا ۔۔

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤੇਰੈ ਵਸਿ ਤੇਰਾ ਘਰੁ ਭਲਾ ॥sabh kichh terai vas teraa ghar bhalaa ||सभु किछु तेरै वसि तेरा घरु भला ॥سبھ کچھ تےرَے وس تےرا گھر بھلا ۔۔

ਤੇਰੈ ਘਰਿ ਆਨੰਦੁ ਵਧਾਈ ਤੁਧੁ ਘਰਿ ॥terai ghar aana(n)dh vadhaiee tudh ghar ||तेरै घरि आनंदु वधाई तुधु घरि ॥تےرَے گھر آنµد ودھاای تُدھ گھرِ ۔۔

ਮਾਣੁ ਮਹਤਾ ਤੇਜੁ ਆਪਣਾ ਆਪਿ ਜਰਿ ॥maan mahataa tej aapanaa aap jar ||माणु महता तेजु आपणा आपि जरि ॥ماݨ مهتا تےج آپݨا آپ جر ۔۔

ਸਰਬ ਕਲਾ ਭਰਪੂਰੁ ਦਿਸੈ ਜਤ ਕਤਾ ॥sarab kalaa bharapoor dhisai jat kataa ||सरब कला भरपूरु दिसै जत कता ॥سرب کلا بھرپُور دسَے جت کتا ۔۔

ਨਾਨਕ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸੁ ਤੁਧੁ ਆਗੈ ਬਿਨਵਤਾ ॥੧੮॥naanak dhaasan dhaas tudh aagai binavataa ||18||नानक दासनि दासु तुधु आगै बिनवता ॥१८॥نانک داسن داس تُدھ آگَے بنوتا ۔۔۱۸۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਛਤੜੇ ਬਾਜਾਰ ਸੋਹਨਿ ਵਿਚਿ ਵਪਾਰੀਏ ॥chhataRe baajaar sohan vich vapaare'e ||छतड़े बाजार सोहनि विचि वपारीए ॥چھتڑے باجار سوهن وچِ وپاریِاے ۔۔

ਵਖਰੁ ਹਿਕੁ ਅਪਾਰੁ ਨਾਨਕ ਖਟੇ ਸੋ ਧਣੀ ॥੧॥vakhar hik apaar naanak khaTe so dhanee ||1||वखरु हिकु अपारु नानक खटे सो धणी ॥१॥وکھر هک اپار نانک کھٹے سو دھݨیِ ۔۔۱۔۔

ਮਹਲਾ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||महला ५ ॥مهلا ۵ ۔۔

ਕਬੀਰਾ ਹਮਰਾ ਕੋ ਨਹੀ ਹਮ ਕਿਸ ਹੂ ਕੇ ਨਾਹਿ ॥kabeeraa hamaraa ko nahee ham kis hoo ke naeh ||कबीरा हमरा को नही हम किस हू के नाहि ॥کبیِرا همرا کو نهیِ هم کس هُو کے ناه ۔۔

ਜਿਨਿ ਇਹੁ ਰਚਨੁ ਰਚਾਇਆ ਤਿਸ ਹੀ ਮਾਹਿ ਸਮਾਹਿ ॥੨॥jin ih rachan rachaiaa tis hee maeh samaeh ||2||जिनि इहु रचनु रचाइआ तिस ही माहि समाहि ॥२॥جٍن اهُ رچن رچاایا تس هیِ ماه سماه ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸਫਲਿਉ ਬਿਰਖੁ ਸੁਹਾਵੜਾ ਹਰਿ ਸਫਲ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ॥safaliau birakh suhaavaRaa har safal a(n)mritaa ||सफलिउ बिरखु सुहावड़ा हरि सफल अंमृता ॥سپھلا برکھ سُهاوڑا هر سپھل اںمرتا ۔۔

ਮਨੁ ਲੋਚੈ ਉਨੑ ਮਿਲਣ ਕਉ ਕਿਉ ਵੰਞੈ ਘਿਤਾ ॥man lochai un(h) milan kau kiau va(n)n(j)ai ghitaa ||मनु लोचै उन्न मिलण कउ किउ वंञै घिता ॥من لوچَے اُنھ ملݨ کا کا وںنجَے گھتا ۔۔

ਵਰਨਾ ਚਿਹਨਾ ਬਾਹਰਾ ਓਹੁ ਅਗਮੁ ਅਜਿਤਾ ॥varanaa chihanaa baaharaa oh agam ajitaa ||वरना चिहना बाहरा ओहु अगमु अजिता ॥ورنا چهنا باهرا اوهُ اگم اجتا ۔۔

ਓਹੁ ਪਿਆਰਾ ਜੀਅ ਕਾ ਜੋ ਖੋਲੑੈ ਭਿਤਾ ॥oh piaaraa jeea kaa jo khol(h)ai bhitaa ||ओहु पिआरा जीअ का जो खोल्लै भिता ॥اوهُ پآرا جیِا کا جو کھولھَے بھتا ۔۔

ਸੇਵਾ ਕਰੀ ਤੁਸਾੜੀਆ ਮੈ ਦਸਿਹੁ ਮਿਤਾ ॥sevaa karee tusaaReeaa mai dhasih mitaa ||सेवा करी तुसाड़ीआ मै दसिहु मिता ॥سےوا کریِ تُساڑیِآ مَے دسهُ متا ۔۔

ਕੁਰਬਾਣੀ ਵੰਞਾ ਵਾਰਣੈ ਬਲੇ ਬਲਿ ਕਿਤਾ ॥kurabaanee va(n)n(j)aa vaaranai bale bal kitaa ||कुरबाणी वंञा वारणै बले बलि किता ॥کُرباݨیِ وںنجا وارݨَے بلے بل کتا ۔۔

ਦਸਨਿ ਸੰਤ ਪਿਆਰਿਆ ਸੁਣਹੁ ਲਾਇ ਚਿਤਾ ॥dhasan sa(n)t piaariaa sunahu lai chitaa ||दसनि संत पिआरिआ सुणहु लाइ चिता ॥دسن سںت پآرآ سُݨهُ لاا چتا ۔۔

ਜਿਸੁ ਲਿਖਿਆ ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਤਿਸੁ ਨਾਉ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦਿਤਾ ॥੧੯॥jis likhiaa naanak dhaas tis naau a(n)mrit satigur dhitaa ||19||जिसु लिखिआ नानक दास तिसु नाउ अंमृतु सतिगुरि दिता ॥१९॥جِس لکھآ نانک داس تس ناا اںمرت ستِگر دتا ۔۔۱۹۔۔

ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक महला ५ ॥سلوک مهلا ۵ ۔۔

ਕਬੀਰ ਧਰਤੀ ਸਾਧ ਕੀ ਤਸਕਰ ਬੈਸਹਿ ਗਾਹਿ ॥kabeer dharatee saadh kee tasakar baiseh gaeh ||कबीर धरती साध की तसकर बैसहि गाहि ॥کبیِر دھرتیِ سادھ کیِ تسکر بَےسه گاه ۔۔

ਧਰਤੀ ਭਾਰਿ ਨ ਬਿਆਪਈ ਉਨ ਕਉ ਲਾਹੂ ਲਾਹਿ ॥੧॥dharatee bhaar na biaapiee un kau laahoo laeh ||1||धरती भारि न बिआपई उन कउ लाहू लाहि ॥१॥دھرتیِ بھار ن بآپای اُن کا لاهُو لاه ۔۔۱۔۔

ਮਹਲਾ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||महला ५ ॥مهلا ۵ ۔۔

ਕਬੀਰ ਚਾਵਲ ਕਾਰਣੇ ਤੁਖ ਕਉ ਮੁਹਲੀ ਲਾਇ ॥kabeer chaaval kaarane tukh kau muhalee lai ||कबीर चावल कारणे तुख कउ मुहली लाइ ॥کبیِر چاول کارݨے تُکھ کا مُهلیِ لاا ۔۔

ਸੰਗਿ ਕੁਸੰਗੀ ਬੈਸਤੇ ਤਬ ਪੂਛੇ ਧਰਮ ਰਾਇ ॥੨॥sa(n)g kusa(n)gee baisate tab poochhe dharam rai ||2||संगि कुसंगी बैसते तब पूछे धरम राइ ॥२॥سںگ کُسںگیِ بَےستے تب پُوچھے دھرم راا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਆਪੇ ਹੀ ਵਡ ਪਰਵਾਰੁ ਆਪਿ ਇਕਾਤੀਆ ॥aape hee vadd paravaar aap ikaateeaa ||आपे ही वड परवारु आपि इकातीआ ॥آپے هیِ وڈ پروار آپ اکاتیِآ ۔۔

ਆਪਣੀ ਕੀਮਤਿ ਆਪਿ ਆਪੇ ਹੀ ਜਾਤੀਆ ॥aapanee keemat aap aape hee jaateeaa ||आपणी कीमति आपि आपे ही जातीआ ॥آپݨیِ کیِمت آپ آپے هیِ جاتیِآ ۔۔

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਆਪਿ ਉਪੰਨਿਆ ॥sabh kichh aape aap aap upa(n)niaa ||सभु किछु आपे आपि आपि उपंनिआ ॥سبھ کچھ آپے آپ آپ اُپںنآ ۔۔

ਆਪਣਾ ਕੀਤਾ ਆਪਿ ਆਪਿ ਵਰੰਨਿਆ ॥aapanaa keetaa aap aap vara(n)niaa ||आपणा कीता आपि आपि वरंनिआ ॥آپݨا کیِتا آپ آپ ورنّآ ۔۔

ਧੰਨੁ ਸੁ ਤੇਰਾ ਥਾਨੁ ਜਿਥੈ ਤੂ ਵੁਠਾ ॥dha(n)nu su teraa thaan jithai too vuThaa ||धंनु सु तेरा थानु जिथै तू वुठा ॥دھنّ سُ تےرا تھان جتھَے تُو وُٹھا ۔۔