Ang 964 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੬੪)

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸਭੇ ਦੁਖ ਸੰਤਾਪ ਜਾਂ ਤੁਧਹੁ ਭੁਲੀਐ ॥sabhe dhukh sa(n)taap jaa(n) tudhahu bhuleeaai ||सभे दुख संताप जाँ तुधहु भुलीऐ ॥سبھے دُکھ سںتاپ جاں تُدھهُ بھُلیِاَے ۔۔

ਜੇ ਕੀਚਨਿ ਲਖ ਉਪਾਵ ਤਾਂ ਕਹੀ ਨ ਘੁਲੀਐ ॥je keechan lakh upaav taa(n) kahee na ghuleeaai ||जे कीचनि लख उपाव ताँ कही न घुलीऐ ॥جے کیِچن لکھ اُپاو تاں کهیِ ن گھُلیِاَے ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਵਿਸਰੈ ਨਾਉ ਸੁ ਨਿਰਧਨੁ ਕਾਂਢੀਐ ॥jis no visarai naau su niradhan kaa(n)ddeeaai ||जिस नो विसरै नाउ सु निरधनु काँढीऐ ॥جِس نو وسرَے ناا سُ نردھن کاںڈھیِاَے ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਵਿਸਰੈ ਨਾਉ ਸੋ ਜੋਨੀ ਹਾਂਢੀਐ ॥jis no visarai naau so jonee haa(n)ddeeaai ||जिस नो विसरै नाउ सो जोनी हाँढीऐ ॥جِس نو وسرَے ناا سو جونیِ هاںڈھیِاَے ۔۔

ਜਿਸੁ ਖਸਮੁ ਨ ਆਵੈ ਚਿਤਿ ਤਿਸੁ ਜਮੁ ਡੰਡੁ ਦੇ ॥jis khasam na aavai chit tis jam dda(n)dd dhe ||जिसु खसमु न आवै चिति तिसु जमु डंडु दे ॥جِس کھسم ن آوَے چت تس جم ڈںڈ دے ۔۔

ਜਿਸੁ ਖਸਮੁ ਨ ਆਵੀ ਚਿਤਿ ਰੋਗੀ ਸੇ ਗਣੇ ॥jis khasam na aavee chit rogee se gane ||जिसु खसमु न आवी चिति रोगी से गणे ॥جِس کھسم ن آویِ چت روگیِ سے گݨے ۔۔

ਜਿਸੁ ਖਸਮੁ ਨ ਆਵੀ ਚਿਤਿ ਸੁ ਖਰੋ ਅਹੰਕਾਰੀਆ ॥jis khasam na aavee chit su kharo aha(n)kaareeaa ||जिसु खसमु न आवी चिति सु खरो अहंकारीआ ॥جِس کھسم ن آویِ چت سُ کھرو اهںکاریِآ ۔۔

ਸੋਈ ਦੁਹੇਲਾ ਜਗਿ ਜਿਨਿ ਨਾਉ ਵਿਸਾਰੀਆ ॥੧੪॥soiee dhuhelaa jag jin naau visaareeaa ||14||सोई दुहेला जगि जिनि नाउ विसारीआ ॥१४॥سوای دُهےلا جگ جنِ ناا وساریِآ ۔۔۱۴۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਤੈਡੀ ਬੰਦਸਿ ਮੈ ਕੋਇ ਨ ਡਿਠਾ ਤੂ ਨਾਨਕ ਮਨਿ ਭਾਣਾ ॥taiddee ba(n)dhas mai koi na ddiThaa too naanak man bhaanaa ||तैडी बंदसि मै कोइ न डिठा तू नानक मनि भाणा ॥تَےڈیِ بںدس مَے کوا ن ڈٹھا تُو نانک من بھاݨا ۔۔

ਘੋਲਿ ਘੁਮਾਈ ਤਿਸੁ ਮਿਤ੍ਰ ਵਿਚੋਲੇ ਜੈ ਮਿਲਿ ਕੰਤੁ ਪਛਾਣਾ ॥੧॥ghol ghumaiee tis mitr vichole jai mil ka(n)t pachhaanaa ||1||घोलि घुमाई तिसु मित्र विचोले जै मिलि कंतु पछाणा ॥१॥گھول گھُماای تس متر وچولے جَے مل کںت پچھاݨا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਪਾਵ ਸੁਹਾਵੇ ਜਾਂ ਤਉ ਧਿਰਿ ਜੁਲਦੇ ਸੀਸੁ ਸੁਹਾਵਾ ਚਰਣੀ ॥paav suhaave jaa(n) tau dhir juladhe sees suhaavaa charanee ||पाव सुहावे जाँ तउ धिरि जुलदे सीसु सुहावा चरणी ॥پاو سُهاوے جاں تا دھر جُلدے سیِس سُهاوا چرݨیِ ۔۔

ਮੁਖੁ ਸੁਹਾਵਾ ਜਾਂ ਤਉ ਜਸੁ ਗਾਵੈ ਜੀਉ ਪਇਆ ਤਉ ਸਰਣੀ ॥੨॥mukh suhaavaa jaa(n) tau jas gaavai jeeau piaa tau saranee ||2||मुखु सुहावा जाँ तउ जसु गावै जीउ पइआ तउ सरणी ॥२॥مُکھ سُهاوا جاں تا جس گاوَے جیِا پایا تا سرݨیِ ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਮਿਲਿ ਨਾਰੀ ਸਤਸੰਗਿ ਮੰਗਲੁ ਗਾਵੀਆ ॥mil naaree satasa(n)g ma(n)gal gaaveeaa ||मिलि नारी सतसंगि मंगलु गावीआ ॥مِل ناریِ ستسںگ مںگل گاویِآ ۔۔

ਘਰ ਕਾ ਹੋਆ ਬੰਧਾਨੁ ਬਹੁੜਿ ਨ ਧਾਵੀਆ ॥ghar kaa hoaa ba(n)dhaan bahuR na dhaaveeaa ||घर का होआ बंधानु बहुड़ि न धावीआ ॥گھر کا هوآ بںدھان بهُڑ ن دھاویِآ ۔۔

ਬਿਨਠੀ ਦੁਰਮਤਿ ਦੁਰਤੁ ਸੋਇ ਕੂੜਾਵੀਆ ॥binaThee dhuramat dhurat soi kooRaaveeaa ||बिनठी दुरमति दुरतु सोइ कूड़ावीआ ॥بٍنٹھیِ دُرمت دُرت سوا کُوڑاویِآ ۔۔

ਸੀਲਵੰਤਿ ਪਰਧਾਨਿ ਰਿਦੈ ਸਚਾਵੀਆ ॥seelava(n)t paradhaan ridhai sachaaveeaa ||सीलवंति परधानि रिदै सचावीआ ॥سیِلوںت پردھان ردَے سچاویِآ ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਇਕੁ ਇਕ ਰੀਤਾਵੀਆ ॥a(n)tar baahar ik ik reetaaveeaa ||अंतरि बाहरि इकु इक रीतावीआ ॥اںتر باهر اک اک ریِتاویِآ ۔۔

ਮਨਿ ਦਰਸਨ ਕੀ ਪਿਆਸ ਚਰਣ ਦਾਸਾਵੀਆ ॥man dharasan kee piaas charan dhaasaaveeaa ||मनि दरसन की पिआस चरण दासावीआ ॥من درسن کیِ پآس چرݨ داساویِآ ۔۔

ਸੋਭਾ ਬਣੀ ਸੀਗਾਰੁ ਖਸਮਿ ਜਾਂ ਰਾਵੀਆ ॥sobhaa banee seegaar khasam jaa(n) raaveeaa ||सोभा बणी सीगारु खसमि जाँ रावीआ ॥سوبھا بݨیِ سیِگار کھسم جاں راویِآ ۔۔

ਮਿਲੀਆ ਆਇ ਸੰਜੋਗਿ ਜਾਂ ਤਿਸੁ ਭਾਵੀਆ ॥੧੫॥mileeaa aai sa(n)jog jaa(n) tis bhaaveeaa ||15||मिलीआ आइ संजोगि जाँ तिसु भावीआ ॥१५॥مِلیِآ آا سںجوگ جاں تس بھاویِآ ۔۔۱۵۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਹਭਿ ਗੁਣ ਤੈਡੇ ਨਾਨਕ ਜੀਉ ਮੈ ਕੂ ਥੀਏ ਮੈ ਨਿਰਗੁਣ ਤੇ ਕਿਆ ਹੋਵੈ ॥habh gun taidde naanak jeeau mai koo the'ee mai niragun te kiaa hovai ||हभि गुण तैडे नानक जीउ मै कू थीए मै निरगुण ते किआ होवै ॥هبھ گُݨ تَےڈے نانک جیِا مَے کُو تھیِاے مَے نرگݨ تے کآ هووَے ۔۔

ਤਉ ਜੇਵਡੁ ਦਾਤਾਰੁ ਨ ਕੋਈ ਜਾਚਕੁ ਸਦਾ ਜਾਚੋਵੈ ॥੧॥tau jevadd dhaataar na koiee jaachak sadhaa jaachovai ||1||तउ जेवडु दातारु न कोई जाचकु सदा जाचोवै ॥१॥تا جےوڈ داتار ن کوای جاچک سدا جاچووَے ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਦੇਹ ਛਿਜੰਦੜੀ ਊਣ ਮਝੂਣਾ ਗੁਰਿ ਸਜਣਿ ਜੀਉ ਧਰਾਇਆ ॥dheh chhija(n)dhaRee uoon majhoonaa gur sajan jeeau dharaiaa ||देह छिजंदड़ी ऊण मझूणा गुरि सजणि जीउ धराइआ ॥دےه چھجںدڑیِ اُوݨ مجھُوݨا گُر سجݨ جیِا دھراایا ۔۔

ਹਭੇ ਸੁਖ ਸੁਹੇਲੜਾ ਸੁਤਾ ਜਿਤਾ ਜਗੁ ਸਬਾਇਆ ॥੨॥habhe sukh suhelaRaa sutaa jitaa jag sabaiaa ||2||हभे सुख सुहेलड़ा सुता जिता जगु सबाइआ ॥२॥هبھے سُکھ سُهےلڑا سُتا جتا جگ سباایا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਵਡਾ ਤੇਰਾ ਦਰਬਾਰੁ ਸਚਾ ਤੁਧੁ ਤਖਤੁ ॥vaddaa teraa dharabaar sachaa tudh takhat ||वडा तेरा दरबारु सचा तुधु तखतु ॥وڈا تےرا دربار سچا تُدھ تکھت ۔۔

ਸਿਰਿ ਸਾਹਾ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ਨਿਹਚਲੁ ਚਉਰੁ ਛਤੁ ॥sir saahaa paatisaahu nihachal chaur chhat ||सिरि साहा पातिसाहु निहचलु चउरु छतु ॥سِر ساها پاتساهُ نهچل چار چھت ۔۔

ਜੋ ਭਾਵੈ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਸੋਈ ਸਚੁ ਨਿਆਉ ॥jo bhaavai paarabraham soiee sach niaau ||जो भावै पारब्रहम सोई सचु निआउ ॥جو بھاوَے پاربرهم سوای سچ نآا ۔۔

ਜੇ ਭਾਵੈ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਨਿਥਾਵੇ ਮਿਲੈ ਥਾਉ ॥je bhaavai paarabraham nithaave milai thaau ||जे भावै पारब्रहम निथावे मिलै थाउ ॥جے بھاوَے پاربرهم نتھاوے ملَے تھاا ۔۔

ਜੋ ਕੀਨੑੀ ਕਰਤਾਰਿ ਸਾਈ ਭਲੀ ਗਲ ॥jo keen(h)ee karataar saiee bhalee gal ||जो कीन्नी करतारि साई भली गल ॥جو کیٍنھیِ کرتار ساای بھلیِ گل ۔۔

ਜਿਨੑੀ ਪਛਾਤਾ ਖਸਮੁ ਸੇ ਦਰਗਾਹ ਮਲ ॥jin(h)ee pachhaataa khasam se dharagaeh mal ||जिन्नी पछाता खसमु से दरगाह मल ॥جٍنھیِ پچھاتا کھسم سے درگاه مل ۔۔

ਸਹੀ ਤੇਰਾ ਫੁਰਮਾਨੁ ਕਿਨੈ ਨ ਫੇਰੀਐ ॥sahee teraa furamaan kinai na fereeaai ||सही तेरा फुरमानु किनै न फेरीऐ ॥سهیِ تےرا پھُرمان کنَے ن پھےریِاَے ۔۔

ਕਾਰਣ ਕਰਣ ਕਰੀਮ ਕੁਦਰਤਿ ਤੇਰੀਐ ॥੧੬॥kaaran karan kareem kudharat tereeaai ||16||कारण करण करीम कुदरति तेरीऐ ॥१६॥کارݨ کرݨ کریِم کُدرت تےریِاَے ۔۔۱۶۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਸੋਇ ਸੁਣੰਦੜੀ ਮੇਰਾ ਤਨੁ ਮਨੁ ਮਉਲਾ ਨਾਮੁ ਜਪੰਦੜੀ ਲਾਲੀ ॥soi suna(n)dhaRee meraa tan man maulaa naam japa(n)dhaRee laalee ||सोइ सुणंदड़ी मेरा तनु मनु मउला नामु जपंदड़ी लाली ॥سوا سُݨںدڑیِ مےرا تن من مالا نام جپںدڑیِ لالیِ ۔۔

ਪੰਧਿ ਜੁਲੰਦੜੀ ਮੇਰਾ ਅੰਦਰੁ ਠੰਢਾ ਗੁਰ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਨਿਹਾਲੀ ॥੧॥pa(n)dh jula(n)dhaRee meraa a(n)dhar Tha(n)ddaa gur dharasan dhekh nihaalee ||1||पंधि जुलंदड़ी मेरा अंदरु ठंढा गुर दरसनु देखि निहाली ॥१॥پںدھ جُلµدڑیِ مےرا اںدر ٹھںڈھا گُر درسن دےکھ نهالیِ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਹਠ ਮੰਝਾਹੂ ਮੈ ਮਾਣਕੁ ਲਧਾ ॥haTh ma(n)jhaahoo mai maanak ladhaa ||हठ मंझाहू मै माणकु लधा ॥هٹھ مںجھاهُو مَے ماݨک لدھا ۔۔

ਮੁਲਿ ਨ ਘਿਧਾ ਮੈ ਕੂ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦਿਤਾ ॥mul na ghidhaa mai koo satigur dhitaa ||मुलि न घिधा मै कू सतिगुरि दिता ॥مُل ن گھدھا مَے کُو ستگر دتا ۔۔

ਢੂੰਢ ਵਞਾਈ ਥੀਆ ਥਿਤਾ ॥ddoo(n)dd van(j)aiee theeaa thitaa ||ढूँढ वञाई थीआ थिता ॥ڈھُوںڈھ ونجاای تھیِآ تھتا ۔۔

ਜਨਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਨਾਨਕ ਜਿਤਾ ॥੨॥janam padhaarath naanak jitaa ||2||जनमु पदारथु नानक जिता ॥२॥جنم پدارتھ نانک جتا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਜਿਸ ਕੈ ਮਸਤਕਿ ਕਰਮੁ ਹੋਇ ਸੋ ਸੇਵਾ ਲਾਗਾ ॥jis kai masatak karam hoi so sevaa laagaa ||जिस कै मसतकि करमु होइ सो सेवा लागा ॥جِس کَے مستک کرم هوا سو سےوا لاگا ۔۔

ਜਿਸੁ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਕਮਲੁ ਪ੍ਰਗਾਸਿਆ ਸੋ ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗਾ ॥jis gur mil kamal pragaasiaa so anadhin jaagaa ||जिसु गुर मिलि कमलु प्रगासिआ सो अनदिनु जागा ॥جِس گُر مل کمل پرگاسآ سو اندن جاگا ۔۔

ਲਗਾ ਰੰਗੁ ਚਰਣਾਰਬਿੰਦ ਸਭੁ ਭ੍ਰਮੁ ਭਉ ਭਾਗਾ ॥lagaa ra(n)g charanaarabi(n)dh sabh bhram bhau bhaagaa ||लगा रंगु चरणारबिंद सभु भ्रमु भउ भागा ॥لگا رںگ چرݨاربںد سبھ بھرم بھا بھاگا ۔۔