Ang 963 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੬੩)

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਅਮਿਉ ਰਸੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਉ ॥a(n)mirat baanee amiau ras a(n)mrit har kaa naau ||अंमृत बाणी अमिउ रसु अंमृतु हरि का नाउ ॥اںمرت باݨیِ اما رس اںمرت هرِ کا ناا ۔۔

ਮਨਿ ਤਨਿ ਹਿਰਦੈ ਸਿਮਰਿ ਹਰਿ ਆਠ ਪਹਰ ਗੁਣ ਗਾਉ ॥man tan hiradhai simar har aaTh pahar gun gaau ||मनि तनि हिरदै सिमरि हरि आठ पहर गुण गाउ ॥من تنِ هردَے سمر هرِ آٹھ پهر گُݨ گاا ۔۔

ਉਪਦੇਸੁ ਸੁਣਹੁ ਤੁਮ ਗੁਰਸਿਖਹੁ ਸਚਾ ਇਹੈ ਸੁਆਉ ॥aupadhes sunahu tum gursikhahu sachaa ihai suaau ||उपदेसु सुणहु तुम गुरसिखहु सचा इहै सुआउ ॥اُپدےس سُݨهُ تُم گُرسکھهُ سچا اهَے سُآا ۔۔

ਜਨਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਸਫਲੁ ਹੋਇ ਮਨ ਮਹਿ ਲਾਇਹੁ ਭਾਉ ॥janam padhaarath safal hoi man meh laih bhaau ||जनमु पदारथु सफलु होइ मन महि लाइहु भाउ ॥جنم پدارتھ سپھل هوا من مهِ لااهُ بھاا ۔۔

ਸੂਖ ਸਹਜ ਆਨਦੁ ਘਣਾ ਪ੍ਰਭ ਜਪਤਿਆ ਦੁਖੁ ਜਾਇ ॥sookh sahaj aanadh ghanaa prabh japatiaa dhukh jai ||सूख सहज आनदु घणा प्रभ जपतिआ दुखु जाइ ॥سُوکھ سهج آند گھݨا پربھ جپتآ دُکھ جاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਜਪਤ ਸੁਖੁ ਊਪਜੈ ਦਰਗਹ ਪਾਈਐ ਥਾਉ ॥੧॥naanak naam japat sukh uoopajai dharageh paieeaai thaau ||1||नानक नामु जपत सुखु ऊपजै दरगह पाईऐ थाउ ॥१॥نانک نام جپت سُکھ اُوپجَے درگه پاایاَے تھاا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਮਤਿ ਦੇਇ ॥naanak naam dhiaaieeaai gur pooraa mat dhei ||नानक नामु धिआईऐ गुरु पूरा मति देइ ॥نانک نام دھآایاَے گُر پُورا مت دےا ۔۔

ਭਾਣੈ ਜਪ ਤਪ ਸੰਜਮੋ ਭਾਣੈ ਹੀ ਕਢਿ ਲੇਇ ॥bhaanai jap tap sa(n)jamo bhaanai hee kadd lei ||भाणै जप तप संजमो भाणै ही कढि लेइ ॥بھاݨَے جپ تپ سںجمو بھاݨَے هیِ کڈھ لےا ۔۔

ਭਾਣੈ ਜੋਨਿ ਭਵਾਈਐ ਭਾਣੈ ਬਖਸ ਕਰੇਇ ॥bhaanai jon bhavaieeaai bhaanai bakhas karei ||भाणै जोनि भवाईऐ भाणै बखस करेइ ॥بھاݨَے جون بھواایاَے بھاݨَے بکھس کرےا ۔۔

ਭਾਣੈ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਭੋਗੀਐ ਭਾਣੈ ਕਰਮ ਕਰੇਇ ॥bhaanai dhukh sukh bhogeeaai bhaanai karam karei ||भाणै दुखु सुखु भोगीऐ भाणै करम करेइ ॥بھاݨَے دُکھ سُکھ بھوگیِاَے بھاݨَے کرم کرےا ۔۔

ਭਾਣੈ ਮਿਟੀ ਸਾਜਿ ਕੈ ਭਾਣੈ ਜੋਤਿ ਧਰੇਇ ॥bhaanai miTee saaj kai bhaanai jot dharei ||भाणै मिटी साजि कै भाणै जोति धरेइ ॥بھاݨَے مٹیِ ساج کَے بھاݨَے جوت دھرےا ۔۔

ਭਾਣੈ ਭੋਗ ਭੋਗਾਇਦਾ ਭਾਣੈ ਮਨਹਿ ਕਰੇਇ ॥bhaanai bhog bhogaidhaa bhaanai maneh karei ||भाणै भोग भोगाइदा भाणै मनहि करेइ ॥بھاݨَے بھوگ بھوگاادا بھاݨَے منه کرےا ۔۔

ਭਾਣੈ ਨਰਕਿ ਸੁਰਗਿ ਅਉਤਾਰੇ ਭਾਣੈ ਧਰਣਿ ਪਰੇਇ ॥bhaanai narak surag aautaare bhaanai dharan parei ||भाणै नरकि सुरगि अउतारे भाणै धरणि परेइ ॥بھاݨَے نرک سُرگ ااتارے بھاݨَے دھرݨ پرےا ۔۔

ਭਾਣੈ ਹੀ ਜਿਸੁ ਭਗਤੀ ਲਾਏ ਨਾਨਕ ਵਿਰਲੇ ਹੇ ॥੨॥bhaanai hee jis bhagatee laae naanak virale he ||2||भाणै ही जिसु भगती लाए नानक विरले हे ॥२॥بھاݨَے هیِ جس بھگتیِ لااے نانک ورلے هے ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਵਡਿਆਈ ਸਚੇ ਨਾਮ ਕੀ ਹਉ ਜੀਵਾ ਸੁਣਿ ਸੁਣੇ ॥vaddiaaiee sache naam kee hau jeevaa sun sune ||वडिआई सचे नाम की हउ जीवा सुणि सुणे ॥وڈآای سچے نام کیِ ها جیِوا سُݨ سُݨے ۔۔

ਪਸੂ ਪਰੇਤ ਅਗਿਆਨ ਉਧਾਰੇ ਇਕ ਖਣੇ ॥pasoo paret agiaan udhaare ik khane ||पसू परेत अगिआन उधारे इक खणे ॥پسُو پرےت اگآن اُدھارے اک کھݨے ۔۔

ਦਿਨਸੁ ਰੈਣਿ ਤੇਰਾ ਨਾਉ ਸਦਾ ਸਦ ਜਾਪੀਐ ॥dhinas rain teraa naau sadhaa sadh jaapeeaai ||दिनसु रैणि तेरा नाउ सदा सद जापीऐ ॥دٍنس رَےݨ تےرا ناا سدا سد جاپیِاَے ۔۔

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਵਿਕਰਾਲ ਨਾਇ ਤੇਰੈ ਧ੍ਰਾਪੀਐ ॥tirasanaa bhukh vikaraal nai terai dhraapeeaai ||तृसना भुख विकराल नाइ तेरै ध्रापीऐ ॥تِرسنا بھُکھ وکرال ناا تےرَے دھراپیِاَے ۔۔

ਰੋਗੁ ਸੋਗੁ ਦੁਖੁ ਵੰਞੈ ਜਿਸੁ ਨਾਉ ਮਨਿ ਵਸੈ ॥rog sog dhukh va(n)n(j)ai jis naau man vasai ||रोगु सोगु दुखु वंञै जिसु नाउ मनि वसै ॥روگ سوگ دُکھ وںنجَے جس ناا من وسَے ۔۔

ਤਿਸਹਿ ਪਰਾਪਤਿ ਲਾਲੁ ਜੋ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਰਸੈ ॥tiseh paraapat laal jo gur sabadhee rasai ||तिसहि परापति लालु जो गुर सबदी रसै ॥تِسه پراپت لال جو گُر سبدیِ رسَے ۔۔

ਖੰਡ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਬੇਅੰਤ ਉਧਾਰਣਹਾਰਿਆ ॥kha(n)dd brahama(n)dd bea(n)t udhaaranahaariaa ||खंड ब्रहमंड बेअंत उधारणहारिआ ॥کھںڈ برهمںڈ بےاںت اُدھارݨهارآ ۔۔

ਤੇਰੀ ਸੋਭਾ ਤੁਧੁ ਸਚੇ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰਿਆ ॥੧੨॥teree sobhaa tudh sache mere piaariaa ||12||तेरी सोभा तुधु सचे मेरे पिआरिआ ॥१२॥تےریِ سوبھا تُدھ سچے مےرے پآرآ ۔۔۱۲۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਮਿਤ੍ਰੁ ਪਿਆਰਾ ਨਾਨਕ ਜੀ ਮੈ ਛਡਿ ਗਵਾਇਆ ਰੰਗਿ ਕਸੁੰਭੈ ਭੁਲੀ ॥mitr piaaraa naanak jee mai chhadd gavaiaa ra(n)g kasu(n)bhai bhulee ||मित्रु पिआरा नानक जी मै छडि गवाइआ रंगि कसुँभै भुली ॥مِترü پآرا نانک جیِ مَے چھڈ گواایا رںگ کسںبھَے بھُلیِ ۔۔

ਤਉ ਸਜਣ ਕੀ ਮੈ ਕੀਮ ਨ ਪਉਦੀ ਹਉ ਤੁਧੁ ਬਿਨੁ ਅਢੁ ਨ ਲਹਦੀ ॥੧॥tau sajan kee mai keem na paudhee hau tudh bin add na lahadhee ||1||तउ सजण की मै कीम न पउदी हउ तुधु बिनु अढु न लहदी ॥१॥تا سجݨ کیِ مَے کیِم ن پادیِ ها تُدھ بن اڈھ ن لهدیِ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਸਸੁ ਵਿਰਾਇਣਿ ਨਾਨਕ ਜੀਉ ਸਸੁਰਾ ਵਾਦੀ ਜੇਠੋ ਪਉ ਪਉ ਲੂਹੈ ॥sas virain naanak jeeau sasuraa vaadhee jeTho pau pau loohai ||ससु विराइणि नानक जीउ ससुरा वादी जेठो पउ पउ लूहै ॥سس ورااݨ نانک جیِا سسرا وادیِ جےٹھو پا پاُ لُوهَے ۔۔

ਹਭੇ ਭਸੁ ਪੁਣੇਦੇ ਵਤਨੁ ਜਾ ਮੈ ਸਜਣੁ ਤੂਹੈ ॥੨॥habhe bhas punedhe vatan jaa mai sajan toohai ||2||हभे भसु पुणेदे वतनु जा मै सजणु तूहै ॥२॥هبھے بھس پُݨےدے وتن جا مَے سجݨ تُوهَے ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਜਿਸੁ ਤੂ ਵੁਠਾ ਚਿਤਿ ਤਿਸੁ ਦਰਦੁ ਨਿਵਾਰਣੋ ॥jis too vuThaa chit tis dharadh nivaarano ||जिसु तू वुठा चिति तिसु दरदु निवारणो ॥جِس تُو وُٹھا چت تس درد نوارݨو ۔۔

ਜਿਸੁ ਤੂ ਵੁਠਾ ਚਿਤਿ ਤਿਸੁ ਕਦੇ ਨ ਹਾਰਣੋ ॥jis too vuThaa chit tis kadhe na haarano ||जिसु तू वुठा चिति तिसु कदे न हारणो ॥جِس تُو وُٹھا چت تس کدے ن هارݨو ۔۔

ਜਿਸੁ ਮਿਲਿਆ ਪੂਰਾ ਗੁਰੂ ਸੁ ਸਰਪਰ ਤਾਰਣੋ ॥jis miliaa pooraa guroo su sarapar taarano ||जिसु मिलिआ पूरा गुरू सु सरपर तारणो ॥جِس ملآ پُورا گُرُو سُ سرپر تارݨو ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਲਾਏ ਸਚਿ ਤਿਸੁ ਸਚੁ ਸਮੑਾਲਣੋ ॥jis no laae sach tis sach sam(h)aalano ||जिस नो लाए सचि तिसु सचु सम्मालणो ॥جِس نو لااے سچ تس سچ سمھالݨو ۔۔

ਜਿਸੁ ਆਇਆ ਹਥਿ ਨਿਧਾਨੁ ਸੁ ਰਹਿਆ ਭਾਲਣੋ ॥jis aaiaa hath nidhaanu su rahiaa bhaalano ||जिसु आइआ हथि निधानु सु रहिआ भालणो ॥جِس آایا هتھ ندھان سُ رهِآ بھالݨو ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਇਕੋ ਰੰਗੁ ਭਗਤੁ ਸੋ ਜਾਨਣੋ ॥jis no iko ra(n)g bhagat so jaanano ||जिस नो इको रंगु भगतु सो जानणो ॥جِس نو اکو رںگ بھگت سو جانݨو ۔۔

ਓਹੁ ਸਭਨਾ ਕੀ ਰੇਣੁ ਬਿਰਹੀ ਚਾਰਣੋ ॥oh sabhanaa kee ren birahee chaarano ||ओहु सभना की रेणु बिरही चारणो ॥اوهُ سبھنا کیِ رےݨ برهیِ چارݨو ۔۔

ਸਭਿ ਤੇਰੇ ਚੋਜ ਵਿਡਾਣ ਸਭੁ ਤੇਰਾ ਕਾਰਣੋ ॥੧੩॥sabh tere choj viddaan sabh teraa kaarano ||13||सभि तेरे चोज विडाण सभु तेरा कारणो ॥१३॥سبھ تےرے چوج وڈاݨ سبھ تےرا کارݨو ۔۔۱۳۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਉਸਤਤਿ ਨਿੰਦਾ ਨਾਨਕ ਜੀ ਮੈ ਹਭ ਵਞਾਈ ਛੋੜਿਆ ਹਭੁ ਕਿਝੁ ਤਿਆਗੀ ॥ausatat ni(n)dhaa naanak jee mai habh van(j)aiee chhoRiaa habh kijh tiaagee ||उसतति निंदा नानक जी मै हभ वञाई छोड़िआ हभु किझु तिआगी ॥اُستت نںدا نانک جیِ مَے هبھ ونجاای چھوڑآ هبھ کجھ تآگیِ ۔۔

ਹਭੇ ਸਾਕ ਕੂੜਾਵੇ ਡਿਠੇ ਤਉ ਪਲੈ ਤੈਡੈ ਲਾਗੀ ॥੧॥habhe saak kooRaave ddiThe tau palai taiddai laagee ||1||हभे साक कूड़ावे डिठे तउ पलै तैडै लागी ॥१॥هبھے ساک کُوڑاوے ڈٹھے تا پلَے تَےڈَے لاگیِ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਫਿਰਦੀ ਫਿਰਦੀ ਨਾਨਕ ਜੀਉ ਹਉ ਫਾਵੀ ਥੀਈ ਬਹੁਤੁ ਦਿਸਾਵਰ ਪੰਧਾ ॥firadhee firadhee naanak jeeau hau faavee theeiee bahut dhisaavar pa(n)dhaa ||फिरदी फिरदी नानक जीउ हउ फावी थीई बहुतु दिसावर पंधा ॥پھِردیِ پھردیِ نانک جیِا ها پھاویِ تھیِای بهُت دساور پںدھا ۔۔

ਤਾ ਹਉ ਸੁਖਿ ਸੁਖਾਲੀ ਸੁਤੀ ਜਾ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਸਜਣੁ ਮੈ ਲਧਾ ॥੨॥taa hau sukh sukhaalee sutee jaa gur mil sajan mai ladhaa ||2||ता हउ सुखि सुखाली सुती जा गुर मिलि सजणु मै लधा ॥२॥تا ها سُکھ سُکھالیِ سُتیِ جا گُر مل سجݨ مَے لدھا ۔۔۲۔۔