Ang 962 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੬੨)

ਤਿਥੈ ਤੂ ਸਮਰਥੁ ਜਿਥੈ ਕੋਇ ਨਾਹਿ ॥tithai too samarath jithai koi naeh ||तिथै तू समरथु जिथै कोइ नाहि ॥تِتھَے تُو سمرتھ جتھَے کوا ناه ۔۔

ਓਥੈ ਤੇਰੀ ਰਖ ਅਗਨੀ ਉਦਰ ਮਾਹਿ ॥othai teree rakh aganee udhar maeh ||ओथै तेरी रख अगनी उदर माहि ॥اوتھَے تےریِ رکھ اگنیِ اُدر ماه ۔۔

ਸੁਣਿ ਕੈ ਜਮ ਕੇ ਦੂਤ ਨਾਇ ਤੇਰੈ ਛਡਿ ਜਾਹਿ ॥sun kai jam ke dhoot nai terai chhadd jaeh ||सुणि कै जम के दूत नाइ तेरै छडि जाहि ॥سُݨ کَے جم کے دُوت ناا تےرَے چھڈ جاه ۔۔

ਭਉਜਲੁ ਬਿਖਮੁ ਅਸਗਾਹੁ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਪਾਰਿ ਪਾਹਿ ॥bhaujal bikham asagaahu gur sabadhee paar paeh ||भउजलु बिखमु असगाहु गुर सबदी पारि पाहि ॥بھاجل بکھم اسگاهُ گُر سبدیِ پار پاه ۔۔

ਜਿਨ ਕਉ ਲਗੀ ਪਿਆਸ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸੇਇ ਖਾਹਿ ॥jin kau lagee piaas a(n)mrit sei khaeh ||जिन कउ लगी पिआस अंमृतु सेइ खाहि ॥جٍن کا لگیِ پآس اںمرت سےا کھاه ۔۔

ਕਲਿ ਮਹਿ ਏਹੋ ਪੁੰਨੁ ਗੁਣ ਗੋਵਿੰਦ ਗਾਹਿ ॥kal meh eho pu(n)n gun govi(n)dh gaeh ||कलि महि एहो पुँनु गुण गोविंद गाहि ॥کل مهِ اےهو پُنّ گُݨ گووںد گاه ۔۔

ਸਭਸੈ ਨੋ ਕਿਰਪਾਲੁ ਸਮੑਾਲੇ ਸਾਹਿ ਸਾਹਿ ॥sabhasai no kirapaal sam(h)aale saeh saeh ||सभसै नो किरपालु सम्माले साहि साहि ॥سبھسَے نو کرپال سمھالے ساه ساه ۔۔

ਬਿਰਥਾ ਕੋਇ ਨ ਜਾਇ ਜਿ ਆਵੈ ਤੁਧੁ ਆਹਿ ॥੯॥birathaa koi na jai j aavai tudh aaeh ||9||बिरथा कोइ न जाइ जि आवै तुधु आहि ॥९॥بِرتھا کوا ن جاا ج آوَے تُدھ آه ۔۔۹۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਦੂਜਾ ਤਿਸੁ ਨ ਬੁਝਾਇਹੁ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਨਾਮੁ ਦੇਹੁ ਆਧਾਰੁ ॥dhoojaa tis na bujhaih paarabraham naam dheh aadhaar ||दूजा तिसु न बुझाइहु पारब्रहम नामु देहु आधारु ॥دُوجا تس ن بُجھااهُ پاربرهم نام دےهُ آدھار ۔۔

ਅਗਮੁ ਅਗੋਚਰੁ ਸਾਹਿਬੋ ਸਮਰਥੁ ਸਚੁ ਦਾਤਾਰੁ ॥agam agochar saahibo samarath sach dhaataar ||अगमु अगोचरु साहिबो समरथु सचु दातारु ॥اگم اگوچر ساهبو سمرتھ سچ داتار ۔۔

ਤੂ ਨਿਹਚਲੁ ਨਿਰਵੈਰੁ ਸਚੁ ਸਚਾ ਤੁਧੁ ਦਰਬਾਰੁ ॥too nihachal niravair sach sachaa tudh dharabaar ||तू निहचलु निरवैरु सचु सचा तुधु दरबारु ॥تُو نهچل نروَےر سچ سچا تُدھ دربار ۔۔

ਕੀਮਤਿ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਈਐ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥keemat kahan na jaieeaai a(n)t na paaraavaar ||कीमति कहणु न जाईऐ अंतु न पारावारु ॥کیِمت کهݨ ن جاایاَے اںت ن پاراوار ۔۔

ਪ੍ਰਭੁ ਛੋਡਿ ਹੋਰੁ ਜਿ ਮੰਗਣਾ ਸਭੁ ਬਿਖਿਆ ਰਸ ਛਾਰੁ ॥prabh chhodd hor j ma(n)ganaa sabh bikhiaa ras chhaar ||प्रभु छोडि होरु जि मंगणा सभु बिखिआ रस छारु ॥پربھ چھوڈ هور ج مںگݨا سبھ بکھآ رس چھار ۔۔

ਸੇ ਸੁਖੀਏ ਸਚੁ ਸਾਹ ਸੇ ਜਿਨ ਸਚਾ ਬਿਉਹਾਰੁ ॥se sukhe'ee sach saeh se jin sachaa biauhaar ||से सुखीए सचु साह से जिन सचा बिउहारु ॥سے سُکھیِاے سچ ساه سے جن سچا باهار ۔۔

ਜਿਨਾ ਲਗੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪ੍ਰਭ ਨਾਮ ਸਹਜ ਸੁਖ ਸਾਰੁ ॥jinaa lagee preet prabh naam sahaj sukh saar ||जिना लगी प्रीति प्रभ नाम सहज सुख सारु ॥جٍنا لگیِ پریِت پربھ نام سهج سُکھ سار ۔۔

ਨਾਨਕ ਇਕੁ ਆਰਾਧੇ ਸੰਤਨ ਰੇਣਾਰੁ ॥੧॥naanak ik aaraadhe sa(n)tan renaar ||1||नानक इकु आराधे संतन रेणारु ॥१॥نانک اک آرادھے سںتن رےݨار ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਅਨਦ ਸੂਖ ਬਿਸ੍ਰਾਮ ਨਿਤ ਹਰਿ ਕਾ ਕੀਰਤਨੁ ਗਾਇ ॥anadh sookh bisraam nit har kaa keeratan gai ||अनद सूख बिस्राम नित हरि का कीरतनु गाइ ॥اند سُوکھ بسرام نت هر کا کیِرتن گاا ۔۔

ਅਵਰ ਸਿਆਣਪ ਛਾਡਿ ਦੇਹਿ ਨਾਨਕ ਉਧਰਸਿ ਨਾਇ ॥੨॥avar siaanap chhaadd dheh naanak udharas nai ||2||अवर सिआणप छाडि देहि नानक उधरसि नाइ ॥२॥اور سآݨپ چھاڈ دےه نانک اُدھرس ناا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਨਾ ਤੂ ਆਵਹਿ ਵਸਿ ਬਹੁਤੁ ਘਿਣਾਵਣੇ ॥naa too aaveh vas bahut ghinaavane ||ना तू आवहि वसि बहुतु घिणावणे ॥نا تُو آوه وس بهُت گھݨاوݨے ۔۔

ਨਾ ਤੂ ਆਵਹਿ ਵਸਿ ਬੇਦ ਪੜਾਵਣੇ ॥naa too aaveh vas bedh paRaavane ||ना तू आवहि वसि बेद पड़ावणे ॥نا تُو آوه وس بےد پڑاوݨے ۔۔

ਨਾ ਤੂ ਆਵਹਿ ਵਸਿ ਤੀਰਥਿ ਨਾਈਐ ॥naa too aaveh vas teerath naieeaai ||ना तू आवहि वसि तीरथि नाईऐ ॥نا تُو آوه وس تیِرتھ ناایاَے ۔۔

ਨਾ ਤੂ ਆਵਹਿ ਵਸਿ ਧਰਤੀ ਧਾਈਐ ॥naa too aaveh vas dharatee dhaieeaai ||ना तू आवहि वसि धरती धाईऐ ॥نا تُو آوه وس دھرتیِ دھاایاَے ۔۔

ਨਾ ਤੂ ਆਵਹਿ ਵਸਿ ਕਿਤੈ ਸਿਆਣਪੈ ॥naa too aaveh vas kitai siaanapai ||ना तू आवहि वसि कितै सिआणपै ॥نا تُو آوه وس کتَے سآݨپَے ۔۔

ਨਾ ਤੂ ਆਵਹਿ ਵਸਿ ਬਹੁਤਾ ਦਾਨੁ ਦੇ ॥naa too aaveh vas bahutaa dhaan dhe ||ना तू आवहि वसि बहुता दानु दे ॥نا تُو آوه وس بهُتا دان دے ۔۔

ਸਭੁ ਕੋ ਤੇਰੈ ਵਸਿ ਅਗਮ ਅਗੋਚਰਾ ॥sabh ko terai vas agam agocharaa ||सभु को तेरै वसि अगम अगोचरा ॥سبھ کو تےرَے وس اگم اگوچرا ۔۔

ਤੂ ਭਗਤਾ ਕੈ ਵਸਿ ਭਗਤਾ ਤਾਣੁ ਤੇਰਾ ॥੧੦॥too bhagataa kai vas bhagataa taan teraa ||10||तू भगता कै वसि भगता ताणु तेरा ॥१०॥تُو بھگتا کَے وس بھگتا تاݨ تےرا ۔۔۱۰۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਆਪੇ ਵੈਦੁ ਆਪਿ ਨਾਰਾਇਣੁ ॥aape vaidh aap naarain ||आपे वैदु आपि नाराइणु ॥آپے وَےد آپ نارااݨ ۔۔

ਏਹਿ ਵੈਦ ਜੀਅ ਕਾ ਦੁਖੁ ਲਾਇਣ ॥eh vaidh jeea kaa dhukh lain ||एहि वैद जीअ का दुखु लाइण ॥اےه وَےد جیِا کا دُکھ لااݨ ۔۔

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸੁ ਖਾਇਣ ॥gur kaa sabadh a(n)mirat ras khain ||गुर का सबदु अंमृत रसु खाइण ॥گُر کا سبد اںمرت رس کھااݨ ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਤਿਸ ਕੇ ਸਭਿ ਦੂਖ ਮਿਟਾਇਣ ॥੧॥naanak jis man vasai tis ke sabh dhookh miTain ||1||नानक जिसु मनि वसै तिस के सभि दूख मिटाइण ॥१॥نانک جس من وسَے تس کے سبھِ دُوکھ مٹااݨ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਹੁਕਮਿ ਉਛਲੈ ਹੁਕਮੇ ਰਹੈ ॥hukam uchhalai hukame rahai ||हुकमि उछलै हुकमे रहै ॥هُکم اُچھلَے هُکمے رهَے ۔۔

ਹੁਕਮੇ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਸਮ ਕਰਿ ਸਹੈ ॥hukame dhukh sukh sam kar sahai ||हुकमे दुखु सुखु सम करि सहै ॥هُکمے دُکھ سُکھ سم کر سهَے ۔۔

ਹੁਕਮੇ ਨਾਮੁ ਜਪੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ॥hukame naam japai dhin raat ||हुकमे नामु जपै दिनु राति ॥هُکمے نام جپَے دن رات ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਿਸ ਨੋ ਹੋਵੈ ਦਾਤਿ ॥naanak jis no hovai dhaat ||नानक जिस नो होवै दाति ॥نانک جس نو هووَے دات ۔۔

ਹੁਕਮਿ ਮਰੈ ਹੁਕਮੇ ਹੀ ਜੀਵੈ ॥hukam marai hukame hee jeevai ||हुकमि मरै हुकमे ही जीवै ॥هُکم مرَے هُکمے هیِ جیِوَے ۔۔

ਹੁਕਮੇ ਨਾਨੑਾ ਵਡਾ ਥੀਵੈ ॥hukame naan(h)aa vaddaa theevai ||हुकमे नान्ना वडा थीवै ॥هُکمے نانھا وڈا تھیِوَے ۔۔

ਹੁਕਮੇ ਸੋਗ ਹਰਖ ਆਨੰਦ ॥hukame sog harakh aana(n)dh ||हुकमे सोग हरख आनंद ॥هُکمے سوگ هرکھ آنµد ۔۔

ਹੁਕਮੇ ਜਪੈ ਨਿਰੋਧਰ ਗੁਰਮੰਤ ॥hukame japai nirodhar gurma(n)t ||हुकमे जपै निरोधर गुरमंत ॥هُکمے جپَے نرودھر گُرمںت ۔۔

ਹੁਕਮੇ ਆਵਣੁ ਜਾਣੁ ਰਹਾਏ ॥hukame aavan jaan rahaae ||हुकमे आवणु जाणु रहाए ॥هُکمے آوݨ جاݨ رهااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਾ ਕਉ ਭਗਤੀ ਲਾਏ ॥੨॥naanak jaa kau bhagatee laae ||2||नानक जा कउ भगती लाए ॥२॥نانک جا کا بھگتیِ لااے ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਹਉ ਤਿਸੁ ਢਾਢੀ ਕੁਰਬਾਣੁ ਜਿ ਤੇਰਾ ਸੇਵਦਾਰੁ ॥hau tis ddaaddee kurabaan j teraa sevadhaar ||हउ तिसु ढाढी कुरबाणु जि तेरा सेवदारु ॥ها تس ڈھاڈھیِ کُرباݨ ج تےرا سےودار ۔۔

ਹਉ ਤਿਸੁ ਢਾਢੀ ਬਲਿਹਾਰ ਜਿ ਗਾਵੈ ਗੁਣ ਅਪਾਰ ॥hau tis ddaaddee balihaar j gaavai gun apaar ||हउ तिसु ढाढी बलिहार जि गावै गुण अपार ॥ها تس ڈھاڈھیِ بلهار ج گاوَے گُݨ اپار ۔۔

ਸੋ ਢਾਢੀ ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਜਿਸੁ ਲੋੜੇ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ॥so ddaaddee dhan dha(n)n jis loRe nira(n)kaar ||सो ढाढी धनु धंनु जिसु लोड़े निरंकारु ॥سو ڈھاڈھیِ دھن دھنّ جس لوڑے نرںکار ۔۔

ਸੋ ਢਾਢੀ ਭਾਗਠੁ ਜਿਸੁ ਸਚਾ ਦੁਆਰ ਬਾਰੁ ॥so ddaaddee bhaagaTh jis sachaa dhuaar baar ||सो ढाढी भागठु जिसु सचा दुआर बारु ॥سو ڈھاڈھیِ بھاگٹھ جس سچا دُآر بار ۔۔

ਓਹੁ ਢਾਢੀ ਤੁਧੁ ਧਿਆਇ ਕਲਾਣੇ ਦਿਨੁ ਰੈਣਾਰ ॥oh ddaaddee tudh dhiaai kalaane dhin rainaar ||ओहु ढाढी तुधु धिआइ कलाणे दिनु रैणार ॥اوهُ ڈھاڈھیِ تُدھ دھآا کلاݨے دن رَےݨار ۔۔

ਮੰਗੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਨ ਆਵੈ ਕਦੇ ਹਾਰਿ ॥ma(n)gai a(n)mirat naam na aavai kadhe haar ||मंगै अंमृत नामु न आवै कदे हारि ॥مںگَے اںمرت نام ن آوَے کدے هار ۔۔

ਕਪੜੁ ਭੋਜਨੁ ਸਚੁ ਰਹਦਾ ਲਿਵੈ ਧਾਰ ॥kapaR bhojan sach rahadhaa livai dhaar ||कपड़ु भोजनु सचु रहदा लिवै धार ॥کپڑ بھوجن سچ رهدا لوَے دھار ۔۔

ਸੋ ਢਾਢੀ ਗੁਣਵੰਤੁ ਜਿਸ ਨੋ ਪ੍ਰਭ ਪਿਆਰੁ ॥੧੧॥so ddaaddee gunava(n)t jis no prabh piaar ||11||सो ढाढी गुणवंतु जिस नो प्रभ पिआरु ॥११॥سو ڈھاڈھیِ گُݨوںت جس نو پربھ پآر ۔۔۱۱۔۔