Ang 961 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੬੧)

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਸਤਿਗੁਰ ਪੂਰੇ ਕੀ ਜਿਸੁ ਕਿਰਪਾਲੁ ਹੋਵੈ ਤਿਸੁ ਰਿਦੈ ਵਸੇਹਾ ॥a(n)mirat baanee satigur poore kee jis kirapaal hovai tis ridhai vasehaa ||अंमृत बाणी सतिगुर पूरे की जिसु किरपालु होवै तिसु रिदै वसेहा ॥اںمرت باݨیِ ستگر پُورے کیِ جس کرپال هووَے تس ردَے وسےها ۔۔

ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਤਿਸ ਕਾ ਕਟੀਐ ਸਦਾ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਹਾ ॥੨॥aavan jaanaa tis kaa kaTeeaai sadhaa sadhaa sukh hohaa ||2||आवण जाणा तिस का कटीऐ सदा सदा सुखु होहा ॥२॥آوݨ جاݨا تس کا کٹیِاَے سدا سدا سُکھ هوها ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਣਾ ਜੰਤੁ ਸੋ ਤੁਧੁ ਬੁਝਈ ॥jo tudh bhaanaa ja(n)t so tudh bujhiee ||जो तुधु भाणा जंतु सो तुधु बुझई ॥جو تُدھ بھاݨا جںت سو تُدھ بُجھای ۔۔

ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਣਾ ਜੰਤੁ ਸੁ ਦਰਗਹ ਸਿਝਈ ॥jo tudh bhaanaa ja(n)tu su dharageh sijhiee ||जो तुधु भाणा जंतु सु दरगह सिझई ॥جو تُدھ بھاݨا جںت سُ درگه سجھای ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਤੇਰੀ ਨਦਰਿ ਹਉਮੈ ਤਿਸੁ ਗਈ ॥jis no teree nadhar haumai tis giee ||जिस नो तेरी नदरि हउमै तिसु गई ॥جِس نو تےریِ ندر هامَے تس گای ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਤੂ ਸੰਤੁਸਟੁ ਕਲਮਲ ਤਿਸੁ ਖਈ ॥jis no too sa(n)tusaT kalamal tis khiee ||जिस नो तू संतुसटु कलमल तिसु खई ॥جِس نو تُو سںتسٹ کلمل تس کھای ۔۔

ਜਿਸ ਕੈ ਸੁਆਮੀ ਵਲਿ ਨਿਰਭਉ ਸੋ ਭਈ ॥jis kai suaamee val nirabhau so bhiee ||जिस कै सुआमी वलि निरभउ सो भई ॥جِس کَے سُآمیِ ول نربھا سو بھای ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਤੂ ਕਿਰਪਾਲੁ ਸਚਾ ਸੋ ਥਿਅਈ ॥jis no too kirapaal sachaa so thiee ||जिस नो तू किरपालु सचा सो थिअई ॥جِس نو تُو کرپال سچا سو تھاای ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਤੇਰੀ ਮਇਆ ਨ ਪੋਹੈ ਅਗਨਈ ॥jis no teree miaa na pohai aganiee ||जिस नो तेरी मइआ न पोहै अगनई ॥جِس نو تےریِ مایا ن پوهَے اگنای ۔۔

ਤਿਸ ਨੋ ਸਦਾ ਦਇਆਲੁ ਜਿਨਿ ਗੁਰ ਤੇ ਮਤਿ ਲਈ ॥੭॥tis no sadhaa dhiaal jin gur te mat liee ||7||तिस नो सदा दइआलु जिनि गुर ते मति लई ॥७॥تِس نو سدا دایال جن گُر تے متِ لای ۔۔۷۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਕਿਰਪਾਲ ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਲੈ ॥kar kirapaa kirapaal aape bakhas lai ||करि किरपा किरपाल आपे बखसि लै ॥کر کرپا کرپال آپے بکھس لَے ۔۔

ਸਦਾ ਸਦਾ ਜਪੀ ਤੇਰਾ ਨਾਮੁ ਸਤਿਗੁਰ ਪਾਇ ਪੈ ॥sadhaa sadhaa japee teraa naam satigur pai pai ||सदा सदा जपी तेरा नामु सतिगुर पाइ पै ॥سدا سدا جپیِ تےرا نام ستگر پاا پَے ۔۔

ਮਨ ਤਨ ਅੰਤਰਿ ਵਸੁ ਦੂਖਾ ਨਾਸੁ ਹੋਇ ॥man tan a(n)tar vas dhookhaa naas hoi ||मन तन अंतरि वसु दूखा नासु होइ ॥من تن اںتر وس دُوکھا ناس هوا ۔۔

ਹਥ ਦੇਇ ਆਪਿ ਰਖੁ ਵਿਆਪੈ ਭਉ ਨ ਕੋਇ ॥hath dhei aap rakh viaapai bhau na koi ||हथ देइ आपि रखु विआपै भउ न कोइ ॥هتھ دےا آپ رکھ وآپَے بھا ن کوا ۔۔

ਗੁਣ ਗਾਵਾ ਦਿਨੁ ਰੈਣਿ ਏਤੈ ਕੰਮਿ ਲਾਇ ॥gun gaavaa dhin rain etai ka(n)m lai ||गुण गावा दिनु रैणि एतै कंमि लाइ ॥گُݨ گاوا دن رَےݨ اےتَے کںم لاا ۔۔

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੈ ਸੰਗਿ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਜਾਇ ॥sa(n)t janaa kai sa(n)g haumai rog jai ||संत जना कै संगि हउमै रोगु जाइ ॥سںت جنا کَے سںگ هامَے روگ جاا ۔۔

ਸਰਬ ਨਿਰੰਤਰਿ ਖਸਮੁ ਏਕੋ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ॥sarab nira(n)tar khasam eko rav rahiaa ||सरब निरंतरि खसमु एको रवि रहिआ ॥سرب نرںتر کھسم اےکو رو رهِآ ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਚੁ ਸਚੋ ਸਚੁ ਲਹਿਆ ॥gur parasaadhee sach sacho sach lahiaa ||गुर परसादी सचु सचो सचु लहिआ ॥گُر پرسادیِ سچ سچو سچ لهِآ ۔۔

ਦਇਆ ਕਰਹੁ ਦਇਆਲ ਅਪਣੀ ਸਿਫਤਿ ਦੇਹੁ ॥dhiaa karahu dhiaal apanee sifat dheh ||दइआ करहु दइआल अपणी सिफति देहु ॥دایا کرهُ دایال اپݨیِ سپھت دےهُ ۔۔

ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਨਿਹਾਲ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰੀਤਿ ਏਹ ॥੧॥dharasan dhekh nihaal naanak preet eh ||1||दरसनु देखि निहाल नानक प्रीति एह ॥१॥درسن دےکھ نهال نانک پریِت اےه ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਏਕੋ ਜਪੀਐ ਮਨੈ ਮਾਹਿ ਇਕਸ ਕੀ ਸਰਣਾਇ ॥eko japeeaai manai maeh ikas kee saranai ||एको जपीऐ मनै माहि इकस की सरणाइ ॥اےکو جپیِاَے منَے ماه اکس کیِ سرݨاا ۔۔

ਇਕਸੁ ਸਿਉ ਕਰਿ ਪਿਰਹੜੀ ਦੂਜੀ ਨਾਹੀ ਜਾਇ ॥eikas siau kar pirahaRee dhoojee naahee jai ||इकसु सिउ करि पिरहड़ी दूजी नाही जाइ ॥ِاکس سا کر پرهڑیِ دُوجیِ ناهیِ جاا ۔۔

ਇਕੋ ਦਾਤਾ ਮੰਗੀਐ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥eiko dhaataa ma(n)geeaai sabh kichh palai pai ||इको दाता मंगीऐ सभु किछु पलै पाइ ॥ِاکو داتا مںگیِاَے سبھ کچھ پلَے پاا ۔۔

ਮਨਿ ਤਨਿ ਸਾਸਿ ਗਿਰਾਸਿ ਪ੍ਰਭੁ ਇਕੋ ਇਕੁ ਧਿਆਇ ॥man tan saas giraas prabh iko ik dhiaai ||मनि तनि सासि गिरासि प्रभु इको इकु धिआइ ॥من تنِ ساس گراس پربھ اکو اک دھآِا ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਸਚੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥a(n)mrit naam nidhaan sach gurmukh paiaa jai ||अंमृतु नामु निधानु सचु गुरमुखि पाइआ जाइ ॥اںمرت نام ندھان سچ گُرمکھ پاایا جاِا ۔۔

ਵਡਭਾਗੀ ਤੇ ਸੰਤ ਜਨ ਜਿਨ ਮਨਿ ਵੁਠਾ ਆਇ ॥vaddabhaagee te sa(n)t jan jin man vuThaa aai ||वडभागी ते संत जन जिन मनि वुठा आइ ॥وڈبھاگیِ تے سںت جن جن من وُٹھا آا ۔۔

ਜਲਿ ਥਲਿ ਮਹੀਅਲਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਦੂਜਾ ਕੋਈ ਨਾਹਿ ॥jal thal maheeal rav rahiaa dhoojaa koiee naeh ||जलि थलि महीअलि रवि रहिआ दूजा कोई नाहि ॥جل تھلِ مهیِال روِ رهِآ دُوجا کوای ناه ۔۔

ਨਾਮੁ ਧਿਆਈ ਨਾਮੁ ਉਚਰਾ ਨਾਨਕ ਖਸਮ ਰਜਾਇ ॥੨॥naam dhiaaiee naam ucharaa naanak khasam rajai ||2||नामु धिआई नामु उचरा नानक खसम रजाइ ॥२॥نام دھآای نام اُچرا نانک کھسم رجاا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਤੂ ਰਖਵਾਲਾ ਮਾਰੇ ਤਿਸੁ ਕਉਣੁ ॥jis no too rakhavaalaa maare tis kaun ||जिस नो तू रखवाला मारे तिसु कउणु ॥جِس نو تُو رکھوالا مارے تس کاݨ ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਤੂ ਰਖਵਾਲਾ ਜਿਤਾ ਤਿਨੈ ਭੈਣੁ ॥jis no too rakhavaalaa jitaa tinai bhain ||जिस नो तू रखवाला जिता तिनै भैणु ॥جِس نو تُو رکھوالا جتا تنَے بھَےݨ ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਤੇਰਾ ਅੰਗੁ ਤਿਸੁ ਮੁਖੁ ਉਜਲਾ ॥jis no teraa a(n)g tis mukh ujalaa ||जिस नो तेरा अंगु तिसु मुखु उजला ॥جِس نو تےرا اںگ تس مُکھ اُجلا ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਤੇਰਾ ਅੰਗੁ ਸੁ ਨਿਰਮਲੀ ਹੂੰ ਨਿਰਮਲਾ ॥jis no teraa a(n)gu su niramalee hoo(n) niramalaa ||जिस नो तेरा अंगु सु निरमली हूँ निरमला ॥جِس نو تےرا اںگ سُ نرملیِ هُوں نرملا ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਤੇਰੀ ਨਦਰਿ ਨ ਲੇਖਾ ਪੁਛੀਐ ॥jis no teree nadhar na lekhaa puchheeaai ||जिस नो तेरी नदरि न लेखा पुछीऐ ॥جِس نو تےریِ ندر ن لےکھا پُچھیِاَے ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਤੇਰੀ ਖੁਸੀ ਤਿਨਿ ਨਉ ਨਿਧਿ ਭੁੰਚੀਐ ॥jis no teree khusee tin nau nidh bhu(n)cheeaai ||जिस नो तेरी खुसी तिनि नउ निधि भुँचीऐ ॥جِس نو تےریِ کھُسیِ تن نا ندھِ بھُںچیِاَے ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਤੂ ਪ੍ਰਭ ਵਲਿ ਤਿਸੁ ਕਿਆ ਮੁਹਛੰਦਗੀ ॥jis no too prabh val tis kiaa muhachha(n)dhagee ||जिस नो तू प्रभ वलि तिसु किआ मुहछंदगी ॥جِس نو تُو پربھ ول تس کآ مُهچھںدگیِ ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਸੁ ਤੇਰੀ ਬੰਦਿਗੀ ॥੮॥jis no teree mihar su teree ba(n)dhigee ||8||जिस नो तेरी मिहर सु तेरी बंदिगी ॥८॥جِس نو تےریِ مهر سُ تےریِ بںدگیِ ۔۔۸۔۔

ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक महला ५ ॥سلوک مهلا ۵ ۔۔

ਹੋਹੁ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਸੁਆਮੀ ਮੇਰੇ ਸੰਤਾਂ ਸੰਗਿ ਵਿਹਾਵੇ ॥hoh kirapaal suaamee mere sa(n)taa(n) sa(n)g vihaave ||होहु कृपाल सुआमी मेरे संताँ संगि विहावे ॥هوهُ ک®پال سُآمیِ مےرے سںتاں سںگ وهاوے ۔۔

ਤੁਧਹੁ ਭੁਲੇ ਸਿ ਜਮਿ ਜਮਿ ਮਰਦੇ ਤਿਨ ਕਦੇ ਨ ਚੁਕਨਿ ਹਾਵੇ ॥੧॥tudhahu bhule s jam jam maradhe tin kadhe na chukan haave ||1||तुधहु भुले सि जमि जमि मरदे तिन कदे न चुकनि हावे ॥१॥تُدھهُ بھُلے س جم جمِ مردے تن کدے ن چُکن هاوے ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਿਮਰਹੁ ਆਪਣਾ ਘਟਿ ਅਵਘਟਿ ਘਟ ਘਾਟ ॥satigur simarahu aapanaa ghaT avaghaT ghaT ghaaT ||सतिगुरु सिमरहु आपणा घटि अवघटि घट घाट ॥ستگر سمرهُ آپݨا گھٹِ اوگھٹ گھٹ گھاٹ ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪੰਤਿਆ ਕੋਇ ਨ ਬੰਧੈ ਵਾਟ ॥੨॥har har naam japa(n)tiaa koi na ba(n)dhai vaaT ||2||हरि हरि नामु जपंतिआ कोइ न बंधै वाट ॥२॥هر هرِ نام جپںتآ کوا ن بںدھَے واٹ ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔