Ang 959 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੫੯)

ਵਡਾ ਸਾਹਿਬੁ ਗੁਰੂ ਮਿਲਾਇਆ ਜਿਨਿ ਤਾਰਿਆ ਸਗਲ ਜਗਤੁ ॥vaddaa saahib guroo milaiaa jin taariaa sagal jagat ||वडा साहिबु गुरू मिलाइआ जिनि तारिआ सगल जगतु ॥وڈا ساهب گُرُو ملاایا جن تارآ سگل جگت ۔۔

ਮਨ ਕੀਆ ਇਛਾ ਪੂਰੀਆ ਪਾਇਆ ਧੁਰਿ ਸੰਜੋਗ ॥man keeaa ichhaa pooreeaa paiaa dhur sa(n)jog ||मन कीआ इछा पूरीआ पाइआ धुरि संजोग ॥من کیِآ اچھا پُوریِآ پاایا دھُر سںجوگ ۔۔

ਨਾਨਕ ਪਾਇਆ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਸਦ ਹੀ ਭੋਗੇ ਭੋਗ ॥੧॥naanak paiaa sach naam sadh hee bhoge bhog ||1||नानक पाइआ सचु नामु सद ही भोगे भोग ॥१॥نانک پااآ سچ نام سد هیِ بھوگے بھوگ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਮਨਮੁਖਾ ਕੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਮਾਇਆ ਕਾ ਸਨਬੰਧੁ ॥manmukhaa keree dhosatee maiaa kaa sanaba(n)dh ||मनमुखा केरी दोसती माइआ का सनबंधु ॥منمکھا کےریِ دوستیِ ماایا کا سنبںدھ ۔۔

ਵੇਖਦਿਆ ਹੀ ਭਜਿ ਜਾਨਿ ਕਦੇ ਨ ਪਾਇਨਿ ਬੰਧੁ ॥vekhadhiaa hee bhaj jaan kadhe na pain ba(n)dh ||वेखदिआ ही भजि जानि कदे न पाइनि बंधु ॥وےکھدآ هیِ بھج جان کدے ن پاان بںدھ ۔۔

ਜਿਚਰੁ ਪੈਨਨਿ ਖਾਵਨੑੇ ਤਿਚਰੁ ਰਖਨਿ ਗੰਢੁ ॥jichar painan khaavan(h)e tichar rakhan ga(n)dd ||जिचरु पैननि खावन्ने तिचरु रखनि गंढु ॥جِچر پَےنن کھاونھے تچر رکھن گںڈھ ۔۔

ਜਿਤੁ ਦਿਨਿ ਕਿਛੁ ਨ ਹੋਵਈ ਤਿਤੁ ਦਿਨਿ ਬੋਲਨਿ ਗੰਧੁ ॥jit dhin kichh na hoviee tit dhin bolan ga(n)dh ||जितु दिनि किछु न होवई तितु दिनि बोलनि गंधु ॥جِت دن کچھ ن هووای تت دنِ بولن گںدھ ۔۔

ਜੀਅ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਨੀ ਮਨਮੁਖ ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧੁ ॥jeea kee saar na jaananee manmukh agiaanee a(n)dh ||जीअ की सार न जाणनी मनमुख अगिआनी अंधु ॥جیِا کیِ سار ن جاݨنیِ منمکھ اگآنیِ اںدھ ۔۔

ਕੂੜਾ ਗੰਢੁ ਨ ਚਲਈ ਚਿਕੜਿ ਪਥਰ ਬੰਧੁ ॥kooRaa ga(n)dd na chaliee chikaR pathar ba(n)dh ||कूड़ा गंढु न चलई चिकड़ि पथर बंधु ॥کُوڑا گںڈھ ن چلای چکڑ پتھر بںدھ ۔۔

ਅੰਧੇ ਆਪੁ ਨ ਜਾਣਨੀ ਫਕੜੁ ਪਿਟਨਿ ਧੰਧੁ ॥a(n)dhe aap na jaananee fakaR piTan dha(n)dh ||अंधे आपु न जाणनी फकड़ु पिटनि धंधु ॥اںدھے آپ ن جاݨنیِ پھکڑ پٹن دھںدھ ۔۔

ਝੂਠੈ ਮੋਹਿ ਲਪਟਾਇਆ ਹਉ ਹਉ ਕਰਤ ਬਿਹੰਧੁ ॥jhooThai moh lapaTaiaa hau hau karat biha(n)dh ||झूठै मोहि लपटाइआ हउ हउ करत बिहंधु ॥جھُوٹھَے موه لپٹاایا ها ها کرت بهںدھ ۔۔

ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਆਪਣੀ ਧੁਰਿ ਪੂਰਾ ਕਰਮੁ ਕਰੇਇ ॥kirapaa kare jis aapanee dhur pooraa karam karei ||कृपा करे जिसु आपणी धुरि पूरा करमु करेइ ॥کِ®پا کرے جس آپݨیِ دھُر پُورا کرم کرےا ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਸੇ ਜਨ ਉਬਰੇ ਜੋ ਸਤਿਗੁਰ ਸਰਣਿ ਪਰੇ ॥੨॥jan naanak se jan ubare jo satigur saran pare ||2||जन नानक से जन उबरे जो सतिगुर सरणि परे ॥२॥جن نانک سے جن اُبرے جو ستگر سرݨ پرے ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਜੋ ਰਤੇ ਦੀਦਾਰ ਸੇਈ ਸਚੁ ਹਾਕੁ ॥jo rate dheedhaar seiee sach haak ||जो रते दीदार सेई सचु हाकु ॥جو رتے دیِدار سےای سچ هاک ۔۔

ਜਿਨੀ ਜਾਤਾ ਖਸਮੁ ਕਿਉ ਲਭੈ ਤਿਨਾ ਖਾਕੁ ॥jinee jaataa khasam kiau labhai tinaa khaak ||जिनी जाता खसमु किउ लभै तिना खाकु ॥جٍنیِ جاتا کھسم کا لبھَے تنا کھاک ۔۔

ਮਨੁ ਮੈਲਾ ਵੇਕਾਰੁ ਹੋਵੈ ਸੰਗਿ ਪਾਕੁ ॥man mailaa vekaar hovai sa(n)g paak ||मनु मैला वेकारु होवै संगि पाकु ॥من مَےلا وےکار هووَے سںگ پاک ۔۔

ਦਿਸੈ ਸਚਾ ਮਹਲੁ ਖੁਲੈ ਭਰਮ ਤਾਕੁ ॥dhisai sachaa mahal khulai bharam taak ||दिसै सचा महलु खुलै भरम ताकु ॥دِسَے سچا مهل کھُلَے بھرم تاک ۔۔

ਜਿਸਹਿ ਦਿਖਾਲੇ ਮਹਲੁ ਤਿਸੁ ਨ ਮਿਲੈ ਧਾਕੁ ॥jiseh dhikhaale mahal tis na milai dhaak ||जिसहि दिखाले महलु तिसु न मिलै धाकु ॥جِسه دکھالے مهل تس ن ملَے دھاک ۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਹੋਇ ਨਿਹਾਲੁ ਬਿੰਦਕ ਨਦਰਿ ਝਾਕੁ ॥man tan hoi nihaal bi(n)dhak nadhar jhaak ||मनु तनु होइ निहालु बिंदक नदरि झाकु ॥من تن هوا نهال بںدک ندر جھاک ۔۔

ਨਉ ਨਿਧਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਲਾਗੁ ॥nau nidh naam nidhaan gur kai sabadh laag ||नउ निधि नामु निधानु गुर कै सबदि लागु ॥نا ندھ نام ندھان گُر کَے سبد لاگ ۔۔

ਤਿਸੈ ਮਿਲੈ ਸੰਤ ਖਾਕੁ ਮਸਤਕਿ ਜਿਸੈ ਭਾਗੁ ॥੫॥tisai milai sa(n)t khaak masatak jisai bhaag ||5||तिसै मिलै संत खाकु मसतकि जिसै भागु ॥५॥تِسَے ملَے سںت کھاک مستک جسَے بھاگ ۔۔۵۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਹਰਣਾਖੀ ਕੂ ਸਚੁ ਵੈਣੁ ਸੁਣਾਈ ਜੋ ਤਉ ਕਰੇ ਉਧਾਰਣੁ ॥haranaakhee koo sach vain sunaiee jo tau kare udhaaran ||हरणाखी कू सचु वैणु सुणाई जो तउ करे उधारणु ॥هرݨاکھیِ کُو سچ وَےݨ سُݨاای جو تا کرے اُدھارݨ ۔۔

ਸੁੰਦਰ ਬਚਨ ਤੁਮ ਸੁਣਹੁ ਛਬੀਲੀ ਪਿਰੁ ਤੈਡਾ ਮਨ ਸਾਧਾਰਣੁ ॥su(n)dhar bachan tum sunahu chhabeelee pir taiddaa man saadhaaran ||सुँदर बचन तुम सुणहु छबीली पिरु तैडा मन साधारणु ॥سُںدر بچن تُم سُݨهُ چھبیِلیِ پر تَےڈا من سادھارݨ ۔۔

ਦੁਰਜਨ ਸੇਤੀ ਨੇਹੁ ਰਚਾਇਓ ਦਸਿ ਵਿਖਾ ਮੈ ਕਾਰਣੁ ॥dhurajan setee neh rachaio dhas vikhaa mai kaaran ||दुरजन सेती नेहु रचाइओ दसि विखा मै कारणु ॥دُرجن سےتیِ نےهُ رچاااو دس وکھا مَے کارݨ ۔۔

ਊਣੀ ਨਾਹੀ ਝੂਣੀ ਨਾਹੀ ਨਾਹੀ ਕਿਸੈ ਵਿਹੂਣੀ ॥uoonee naahee jhoonee naahee naahee kisai vihoonee ||ऊणी नाही झूणी नाही नाही किसै विहूणी ॥اُوݨیِ ناهیِ جھُوݨیِ ناهیِ ناهیِ کسَے وهُوݨیِ ۔۔

ਪਿਰੁ ਛੈਲੁ ਛਬੀਲਾ ਛਡਿ ਗਵਾਇਓ ਦੁਰਮਤਿ ਕਰਮਿ ਵਿਹੂਣੀ ॥pir chhail chhabeelaa chhadd gavaio dhuramat karam vihoonee ||पिरु छैलु छबीला छडि गवाइओ दुरमति करमि विहूणी ॥پِر چھَےل چھبیِلا چھڈ گواااو دُرمت کرم وهُوݨیِ ۔۔

ਨਾ ਹਉ ਭੁਲੀ ਨਾ ਹਉ ਚੁਕੀ ਨਾ ਮੈ ਨਾਹੀ ਦੋਸਾ ॥naa hau bhulee naa hau chukee naa mai naahee dhosaa ||ना हउ भुली ना हउ चुकी ना मै नाही दोसा ॥نا ها بھُلیِ نا ها چُکیِ نا مَے ناهیِ دوسا ۔۔

ਜਿਤੁ ਹਉ ਲਾਈ ਤਿਤੁ ਹਉ ਲਗੀ ਤੂ ਸੁਣਿ ਸਚੁ ਸੰਦੇਸਾ ॥jit hau laiee tit hau lagee too sun sach sa(n)dhesaa ||जितु हउ लाई तितु हउ लगी तू सुणि सचु संदेसा ॥جِت ها لاای تت ها لگیِ تُو سُݨ سچ سںدےسا ۔۔

ਸਾਈ ਸੋੁਹਾਗਣਿ ਸਾਈ ਭਾਗਣਿ ਜੈ ਪਿਰਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ॥saiee suohaagan saiee bhaagan jai pir kirapaa dhaaree ||साई सुोहागणि साई भागणि जै पिरि किरपा धारी ॥ساای سُوهاگݨ ساای بھاگݨ جَے پر کرپا دھاریِ ۔۔

ਪਿਰਿ ਅਉਗਣ ਤਿਸ ਕੇ ਸਭਿ ਗਵਾਏ ਗਲ ਸੇਤੀ ਲਾਇ ਸਵਾਰੀ ॥pir aaugan tis ke sabh gavaae gal setee lai savaaree ||पिरि अउगण तिस के सभि गवाए गल सेती लाइ सवारी ॥پِر ااگݨ تس کے سبھ گوااے گل سےتیِ لاا سواریِ ۔۔

ਕਰਮਹੀਣ ਧਨ ਕਰੈ ਬਿਨੰਤੀ ਕਦਿ ਨਾਨਕ ਆਵੈ ਵਾਰੀ ॥karamaheen dhan karai bina(n)tee kadh naanak aavai vaaree ||करमहीण धन करै बिनंती कदि नानक आवै वारी ॥کرمهیِݨ دھن کرَے بنµتیِ کد نانک آوَے واریِ ۔۔

ਸਭਿ ਸੁਹਾਗਣਿ ਮਾਣਹਿ ਰਲੀਆ ਇਕ ਦੇਵਹੁ ਰਾਤਿ ਮੁਰਾਰੀ ॥੧॥sabh suhaagan maaneh raleeaa ik dhevahu raat muraaree ||1||सभि सुहागणि माणहि रलीआ इक देवहु राति मुरारी ॥१॥سبھ سُهاگݨ ماݨه رلیِآ اک دےوهُ رات مُراریِ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਕਾਹੇ ਮਨ ਤੂ ਡੋਲਤਾ ਹਰਿ ਮਨਸਾ ਪੂਰਣਹਾਰੁ ॥kaahe man too ddolataa har manasaa pooranahaar ||काहे मन तू डोलता हरि मनसा पूरणहारु ॥کاهے من تُو ڈولتا هر منسا پُورݨهار ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਧਿਆਇ ਤੂ ਸਭਿ ਦੁਖ ਵਿਸਾਰਣਹਾਰੁ ॥satigur purakh dhiaai too sabh dhukh visaaranahaar ||सतिगुरु पुरखु धिआइ तू सभि दुख विसारणहारु ॥ستگر پُرکھ دھآا تُو سبھِ دُکھ وسارݨهار ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਆਰਾਧਿ ਮਨ ਸਭਿ ਕਿਲਵਿਖ ਜਾਹਿ ਵਿਕਾਰ ॥har naamaa aaraadh man sabh kilavikh jaeh vikaar ||हरि नामा आराधि मन सभि किलविख जाहि विकार ॥هر ناما آرادھ من سبھِ کلوکھ جاه وکار ۔۔

ਜਿਨ ਕਉ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨ ਰੰਗੁ ਲਗਾ ਨਿਰੰਕਾਰ ॥jin kau poorab likhiaa tin ra(n)g lagaa nira(n)kaar ||जिन कउ पूरबि लिखिआ तिन रंगु लगा निरंकार ॥جٍن کا پُورب لکھآ تن رںگ لگا نرںکار ۔۔

ਓਨੀ ਛਡਿਆ ਮਾਇਆ ਸੁਆਵੜਾ ਧਨੁ ਸੰਚਿਆ ਨਾਮੁ ਅਪਾਰੁ ॥onee chhaddiaa maiaa suaavaRaa dhan sa(n)chiaa naam apaar ||ओनी छडिआ माइआ सुआवड़ा धनु संचिआ नामु अपारु ॥اونیِ چھڈآ مااآ سُآوڑا دھن سںچآ نام اپار ۔۔

ਅਠੇ ਪਹਰ ਇਕਤੈ ਲਿਵੈ ਮੰਨੇਨਿ ਹੁਕਮੁ ਅਪਾਰੁ ॥aThe pahar ikatai livai ma(n)nen hukam apaar ||अठे पहर इकतै लिवै मंनेनि हुकमु अपारु ॥اٹھے پهر اکتَے لوَے منّےن هُکم اپار ۔۔