Ang 958 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੫੮)

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਵਿਣੁ ਤੁਧੁ ਹੋਰੁ ਜਿ ਮੰਗਣਾ ਸਿਰਿ ਦੁਖਾ ਕੈ ਦੁਖ ॥vin tudh hor j ma(n)ganaa sir dhukhaa kai dhukh ||विणु तुधु होरु जि मंगणा सिरि दुखा कै दुख ॥وِݨ تُدھ هور ج مںگݨا سر دُکھا کَے دُکھ ۔۔

ਦੇਹਿ ਨਾਮੁ ਸੰਤੋਖੀਆ ਉਤਰੈ ਮਨ ਕੀ ਭੁਖ ॥dheh naam sa(n)tokheeaa utarai man kee bhukh ||देहि नामु संतोखीआ उतरै मन की भुख ॥دےه نام سںتوکھیِآ اُترَے من کیِ بھُکھ ۔۔

ਗੁਰਿ ਵਣੁ ਤਿਣੁ ਹਰਿਆ ਕੀਤਿਆ ਨਾਨਕ ਕਿਆ ਮਨੁਖ ॥੨॥gur van tin hariaa keetiaa naanak kiaa manukh ||2||गुरि वणु तिणु हरिआ कीतिआ नानक किआ मनुख ॥२॥گُر وݨ تݨ هرآ کیِتآ نانک کآ منکھ ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸੋ ਐਸਾ ਦਾਤਾਰੁ ਮਨਹੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ॥so aaisaa dhaataar manahu na veesarai ||सो ऐसा दातारु मनहु न वीसरै ॥سو اَےسا داتار منهُ ن ویِسرَے ۔۔

ਘੜੀ ਨ ਮੁਹਤੁ ਚਸਾ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਨਾ ਸਰੈ ॥ghaRee na muhat chasaa tis bin naa sarai ||घड़ी न मुहतु चसा तिसु बिनु ना सरै ॥گھڑیِ ن مُهت چسا تس بن نا سرَے ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਸੰਗਿ ਕਿਆ ਕੋ ਲੁਕਿ ਕਰੈ ॥a(n)tar baahar sa(n)g kiaa ko luk karai ||अंतरि बाहरि संगि किआ को लुकि करै ॥اںتر باهر سںگ کآ کو لُک کرَے ۔۔

ਜਿਸੁ ਪਤਿ ਰਖੈ ਆਪਿ ਸੋ ਭਵਜਲੁ ਤਰੈ ॥jis pat rakhai aap so bhavajal tarai ||जिसु पति रखै आपि सो भवजलु तरै ॥جِس پت رکھَے آپ سو بھوجل ترَے ۔۔

ਭਗਤੁ ਗਿਆਨੀ ਤਪਾ ਜਿਸੁ ਕਿਰਪਾ ਕਰੈ ॥bhagat giaanee tapaa jis kirapaa karai ||भगतु गिआनी तपा जिसु किरपा करै ॥بھگت گآنیِ تپا جس کرپا کرَے ۔۔

ਸੋ ਪੂਰਾ ਪਰਧਾਨੁ ਜਿਸ ਨੋ ਬਲੁ ਧਰੈ ॥so pooraa paradhaan jis no bal dharai ||सो पूरा परधानु जिस नो बलु धरै ॥سو پُورا پردھان جس نو بل دھرَے ۔۔

ਜਿਸਹਿ ਜਰਾਏ ਆਪਿ ਸੋਈ ਅਜਰੁ ਜਰੈ ॥jiseh jaraae aap soiee ajar jarai ||जिसहि जराए आपि सोई अजरु जरै ॥جِسه جرااے آپ سوای اجر جرَے ۔۔

ਤਿਸ ਹੀ ਮਿਲਿਆ ਸਚੁ ਮੰਤ੍ਰੁ ਗੁਰ ਮਨਿ ਧਰੈ ॥੩॥tis hee miliaa sach ma(n)tr gur man dharai ||3||तिस ही मिलिआ सचु मंत्रु गुर मनि धरै ॥३॥تِس هیِ ملآ سچ مںترü گُر منِ دھرَے ۔۔۳۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोकु म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਧੰਨੁ ਸੁ ਰਾਗ ਸੁਰੰਗੜੇ ਆਲਾਪਤ ਸਭ ਤਿਖ ਜਾਇ ॥dha(n)nu su raag sura(n)gaRe aalaapat sabh tikh jai ||धंनु सु राग सुरंगड़े आलापत सभ तिख जाइ ॥دھنّ سُ راگ سُرںگڑے آلاپت سبھ تکھ جاا ۔۔

ਧੰਨੁ ਸੁ ਜੰਤ ਸੁਹਾਵੜੇ ਜੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਪਦੇ ਨਾਉ ॥dha(n)nu su ja(n)t suhaavaRe jo gurmukh japadhe naau ||धंनु सु जंत सुहावड़े जो गुरमुखि जपदे नाउ ॥دھنّ سُ جںت سُهاوڑے جو گُرمکھ جپدے ناا ۔۔

ਜਿਨੀ ਇਕ ਮਨਿ ਇਕੁ ਅਰਾਧਿਆ ਤਿਨ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥jinee ik man ik araadhiaa tin sadh balihaarai jaau ||जिनी इक मनि इकु अराधिआ तिन सद बलिहारै जाउ ॥جٍنیِ اک من اک ارادھآ تن سد بلِهارَے جاا ۔۔

ਤਿਨ ਕੀ ਧੂੜਿ ਹਮ ਬਾਛਦੇ ਕਰਮੀ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥tin kee dhooR ham baachhadhe karamee palai pai ||तिन की धूड़ि हम बाछदे करमी पलै पाइ ॥تٍن کیِ دھُوڑ هم باچھدے کرمیِ پلَے پاا ۔۔

ਜੋ ਰਤੇ ਰੰਗਿ ਗੋਵਿਦ ਕੈ ਹਉ ਤਿਨ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥jo rate ra(n)g govidh kai hau tin balihaarai jaau ||जो रते रंगि गोविद कै हउ तिन बलिहारै जाउ ॥جو رتے رںگ گوود کَے ها تن بلهارَے جاا ۔۔

ਆਖਾ ਬਿਰਥਾ ਜੀਅ ਕੀ ਹਰਿ ਸਜਣੁ ਮੇਲਹੁ ਰਾਇ ॥aakhaa birathaa jeea kee har sajan melahu rai ||आखा बिरथा जीअ की हरि सजणु मेलहु राइ ॥آکھا برتھا جیِا کیِ هر سجݨ مےلهُ راا ۔۔

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਮੇਲਾਇਆ ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਖੁ ਜਾਇ ॥gur poorai melaiaa janam maran dhukh jai ||गुरि पूरै मेलाइआ जनम मरण दुखु जाइ ॥گُر پُورَے مےلاایا جنم مرݨ دُکھ جاا ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਪਾਇਆ ਅਗਮ ਰੂਪੁ ਅਨਤ ਨ ਕਾਹੂ ਜਾਇ ॥੧॥jan naanak paiaa agam roop anat na kaahoo jai ||1||जन नानक पाइआ अगम रूपु अनत न काहू जाइ ॥१॥جن نانک پااآ اگم رُوپ انت ن کاهُو جاا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਧੰਨੁ ਸੁ ਵੇਲਾ ਘੜੀ ਧੰਨੁ ਧਨੁ ਮੂਰਤੁ ਪਲੁ ਸਾਰੁ ॥dha(n)nu su velaa ghaRee dha(n)n dhan moorat pal saar ||धंनु सु वेला घड़ी धंनु धनु मूरतु पलु सारु ॥دھنّ سُ وےلا گھڑیِ دھنّ دھن مُورت پل سار ۔۔

ਧੰਨੁ ਸੁ ਦਿਨਸੁ ਸੰਜੋਗੜਾ ਜਿਤੁ ਡਿਠਾ ਗੁਰ ਦਰਸਾਰੁ ॥dha(n)nu su dhinas sa(n)jogaRaa jit ddiThaa gur dharasaar ||धंनु सु दिनसु संजोगड़ा जितु डिठा गुर दरसारु ॥دھنّ سُ دنس سںجوگڑا جت ڈٹھا گُر درسار ۔۔

ਮਨ ਕੀਆ ਇਛਾ ਪੂਰੀਆ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਅਗਮ ਅਪਾਰੁ ॥man keeaa ichhaa pooreeaa har paiaa agam apaar ||मन कीआ इछा पूरीआ हरि पाइआ अगम अपारु ॥من کیِآ اچھا پُوریِآ هر پاایا اگم اپار ۔۔

ਹਉਮੈ ਤੁਟਾ ਮੋਹੜਾ ਇਕੁ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਆਧਾਰੁ ॥haumai tuTaa mohaRaa ik sach naam aadhaar ||हउमै तुटा मोहड़ा इकु सचु नामु आधारु ॥هامَے تُٹا موهڑا اک سچ نام آدھار ۔۔

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਲਗਾ ਸੇਵ ਹਰਿ ਉਧਰਿਆ ਸਗਲ ਸੰਸਾਰੁ ॥੨॥jan naanak lagaa sev har udhariaa sagal sa(n)saar ||2||जनु नानकु लगा सेव हरि उधरिआ सगल संसारु ॥२॥جن نانک لگا سےو هر اُدھرآ سگل سںسار ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸਿਫਤਿ ਸਲਾਹਣੁ ਭਗਤਿ ਵਿਰਲੇ ਦਿਤੀਅਨੁ ॥sifat salaahan bhagat virale dhiteean ||सिफति सलाहणु भगति विरले दितीअनु ॥سِپھت سلاهݨ بھگت ورلے دتیِان ۔۔

ਸਉਪੇ ਜਿਸੁ ਭੰਡਾਰ ਫਿਰਿ ਪੁਛ ਨ ਲੀਤੀਅਨੁ ॥saupe jis bha(n)ddaar fir puchh na leeteean ||सउपे जिसु भंडार फिरि पुछ न लीतीअनु ॥ساپے جس بھںڈار پھر پُچھ ن لیِتیِان ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਲਗਾ ਰੰਗੁ ਸੇ ਰੰਗਿ ਰਤਿਆ ॥jis no lagaa ra(n)g se ra(n)g ratiaa ||जिस नो लगा रंगु से रंगि रतिआ ॥جِس نو لگا رںگ سے رںگ رتآ ۔۔

ਓਨਾ ਇਕੋ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੁ ਇਕਾ ਉਨ ਭਤਿਆ ॥onaa iko naam adhaar ikaa un bhatiaa ||ओना इको नामु अधारु इका उन भतिआ ॥اونا اکو نام ادھار اکا اُن بھتآ ۔۔

ਓਨਾ ਪਿਛੈ ਜਗੁ ਭੁੰਚੈ ਭੋਗਈ ॥onaa pichhai jag bhu(n)chai bhogiee ||ओना पिछै जगु भुँचै भोगई ॥اونا پچھَے جگ بھُںچَے بھوگای ۔۔

ਓਨਾ ਪਿਆਰਾ ਰਬੁ ਓਨਾਹਾ ਜੋਗਈ ॥onaa piaaraa rab onaahaa jogiee ||ओना पिआरा रबु ओनाहा जोगई ॥اونا پآرا رب اوناها جوگای ۔۔

ਜਿਸੁ ਮਿਲਿਆ ਗੁਰੁ ਆਇ ਤਿਨਿ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਣਿਆ ॥jis miliaa gur aai tin prabh jaaniaa ||जिसु मिलिआ गुरु आइ तिनि प्रभु जाणिआ ॥جِس ملآ گُر آا تنِ پربھ جاݨآ ۔۔

ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿਨ ਜਿ ਖਸਮੈ ਭਾਣਿਆ ॥੪॥hau balihaaree tin j khasamai bhaaniaa ||4||हउ बलिहारी तिन जि खसमै भाणिआ ॥४॥ها بلهاریِ تن ج کھسمَے بھاݨآ ۔۔۴۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਹਰਿ ਇਕਸੈ ਨਾਲਿ ਮੈ ਦੋਸਤੀ ਹਰਿ ਇਕਸੈ ਨਾਲਿ ਮੈ ਰੰਗੁ ॥har ikasai naal mai dhosatee har ikasai naal mai ra(n)g ||हरि इकसै नालि मै दोसती हरि इकसै नालि मै रंगु ॥هر اکسَے نال مَے دوستیِ هرِ اکسَے نال مَے رںگ ۔۔

ਹਰਿ ਇਕੋ ਮੇਰਾ ਸਜਣੋ ਹਰਿ ਇਕਸੈ ਨਾਲਿ ਮੈ ਸੰਗੁ ॥har iko meraa sajano har ikasai naal mai sa(n)g ||हरि इको मेरा सजणो हरि इकसै नालि मै संगु ॥هر اکو مےرا سجݨو هرِ اکسَے نال مَے سںگ ۔۔

ਹਰਿ ਇਕਸੈ ਨਾਲਿ ਮੈ ਗੋਸਟੇ ਮੁਹੁ ਮੈਲਾ ਕਰੈ ਨ ਭੰਗੁ ॥har ikasai naal mai gosaTe muh mailaa karai na bha(n)g ||हरि इकसै नालि मै गोसटे मुहु मैला करै न भंगु ॥هر اکسَے نال مَے گوسٹے مُهُ مَےلا کرَے ن بھںگ ۔۔

ਜਾਣੈ ਬਿਰਥਾ ਜੀਅ ਕੀ ਕਦੇ ਨ ਮੋੜੈ ਰੰਗੁ ॥jaanai birathaa jeea kee kadhe na moRai ra(n)g ||जाणै बिरथा जीअ की कदे न मोड़ै रंगु ॥جاݨَے برتھا جیِا کیِ کدے ن موڑَے رںگ ۔۔

ਹਰਿ ਇਕੋ ਮੇਰਾ ਮਸਲਤੀ ਭੰਨਣ ਘੜਨ ਸਮਰਥੁ ॥har iko meraa masalatee bha(n)nan ghaRan samarath ||हरि इको मेरा मसलती भंनण घड़न समरथु ॥هر اکو مےرا مسلتیِ بھنّݨ گھڑن سمرتھ ۔۔

ਹਰਿ ਇਕੋ ਮੇਰਾ ਦਾਤਾਰੁ ਹੈ ਸਿਰਿ ਦਾਤਿਆ ਜਗ ਹਥੁ ॥har iko meraa dhaataar hai sir dhaatiaa jag hath ||हरि इको मेरा दातारु है सिरि दातिआ जग हथु ॥هر اکو مےرا داتار هَے سرِ داتآ جگ هتھ ۔۔

ਹਰਿ ਇਕਸੈ ਦੀ ਮੈ ਟੇਕ ਹੈ ਜੋ ਸਿਰਿ ਸਭਨਾ ਸਮਰਥੁ ॥har ikasai dhee mai Tek hai jo sir sabhanaa samarath ||हरि इकसै दी मै टेक है जो सिरि सभना समरथु ॥هر اکسَے دیِ مَے ٹےک هَے جو سرِ سبھنا سمرتھ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੰਤੁ ਮਿਲਾਇਆ ਮਸਤਕਿ ਧਰਿ ਕੈ ਹਥੁ ॥satigur sa(n)t milaiaa masatak dhar kai hath ||सतिगुरि संतु मिलाइआ मसतकि धरि कै हथु ॥ستگر سںت ملاایا مستک دھرِ کَے هتھ ۔۔