Ang 957 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੫੭)

ਰਾਮਕਲੀ ਕੀ ਵਾਰ ਮਹਲਾ ੫raamakalee kee vaar mahalaa panjavaaरामकली की वार महला ५رامکلیِ کیِ وار مهلا ۵

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਜੈਸਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੁਣੀਦਾ ਤੈਸੋ ਹੀ ਮੈ ਡੀਠੁ ॥jaisaa satigur suneedhaa taiso hee mai ddeeTh ||जैसा सतिगुरु सुणीदा तैसो ही मै डीठु ॥جَےسا ستگر سُݨیِدا تَےسو هیِ مَے ڈیِٹھ ۔۔

ਵਿਛੁੜਿਆ ਮੇਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਕਾ ਬਸੀਠੁ ॥vichhuRiaa mele prabhoo har dharageh kaa baseeTh ||विछुड़िआ मेले प्रभू हरि दरगह का बसीठु ॥وِچھڑآ مےلے پربھُو هر درگه کا بسیِٹھ ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਮੰਤ੍ਰੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਦਾ ਕਟੇ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ॥har naamo ma(n)tr dhiraRaidhaa kaTe haumai rog ||हरि नामो मंत्रु दृड़ाइदा कटे हउमै रोगु ॥هر نامو مںترü درڑاادا کٹے هامَے روگ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰੁ ਤਿਨਾ ਮਿਲਾਇਆ ਜਿਨਾ ਧੁਰੇ ਪਇਆ ਸੰਜੋਗੁ ॥੧॥naanak satigur tinaa milaiaa jinaa dhure piaa sa(n)jog ||1||नानक सतिगुरु तिना मिलाइआ जिना धुरे पइआ संजोगु ॥१॥نانک ستگر تنا ملاایا جنا دھُرے پایا سںجوگ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਇਕੁ ਸਜਣੁ ਸਭਿ ਸਜਣਾ ਇਕੁ ਵੈਰੀ ਸਭਿ ਵਾਦਿ ॥eik sajan sabh sajanaa ik vairee sabh vaadh ||इकु सजणु सभि सजणा इकु वैरी सभि वादि ॥ِاک سجݨ سبھ سجݨا اک وَےریِ سبھِ واد ۔۔

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਦੇਖਾਲਿਆ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਸਭ ਬਾਦਿ ॥gur poorai dhekhaaliaa vin naavai sabh baadh ||गुरि पूरै देखालिआ विणु नावै सभ बादि ॥گُر پُورَے دےکھالآ وݨ ناوَے سبھ باد ۔۔

ਸਾਕਤ ਦੁਰਜਨ ਭਰਮਿਆ ਜੋ ਲਗੇ ਦੂਜੈ ਸਾਦਿ ॥saakat dhurajan bharamiaa jo lage dhoojai saadh ||साकत दुरजन भरमिआ जो लगे दूजै सादि ॥ساکت دُرجن بھرمآ جو لگے دُوجَے ساد ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਬੁਝਿਆ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਪਰਸਾਦਿ ॥੨॥jan naanak har prabh bujhiaa gur satigur kai parasaadh ||2||जन नानकि हरि प्रभु बुझिआ गुर सतिगुर कै परसादि ॥२॥جن نانک هر پربھ بُجھآ گُر ستِگر کَے پرساد ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਥਟਣਹਾਰੈ ਥਾਟੁ ਆਪੇ ਹੀ ਥਟਿਆ ॥thaTanahaarai thaaT aape hee thaTiaa ||थटणहारै थाटु आपे ही थटिआ ॥تھٹݨهارَے تھاٹ آپے هیِ تھٹآ ۔۔

ਆਪੇ ਪੂਰਾ ਸਾਹੁ ਆਪੇ ਹੀ ਖਟਿਆ ॥aape pooraa saahu aape hee khaTiaa ||आपे पूरा साहु आपे ही खटिआ ॥آپے پُورا ساهُ آپے هیِ کھٹآ ۔۔

ਆਪੇ ਕਰਿ ਪਾਸਾਰੁ ਆਪੇ ਰੰਗ ਰਟਿਆ ॥aape kar paasaar aape ra(n)g raTiaa ||आपे करि पासारु आपे रंग रटिआ ॥آپے کر پاسار آپے رںگ رٹِآ ۔۔

ਕੁਦਰਤਿ ਕੀਮ ਨ ਪਾਇ ਅਲਖ ਬ੍ਰਹਮਟਿਆ ॥kudharat keem na pai alakh brahamaTiaa ||कुदरति कीम न पाइ अलख ब्रहमटिआ ॥کُدرت کیِم ن پاا الکھ برهمٹآ ۔۔

ਅਗਮ ਅਥਾਹ ਬੇਅੰਤ ਪਰੈ ਪਰਟਿਆ ॥agam athaeh bea(n)t parai paraTiaa ||अगम अथाह बेअंत परै परटिआ ॥اگم اتھاه بےاںت پرَے پرٹآ ۔۔

ਆਪੇ ਵਡ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ਆਪਿ ਵਜੀਰਟਿਆ ॥aape vadd paatisaahu aap vajeeraTiaa ||आपे वड पातिसाहु आपि वजीरटिआ ॥آپے وڈ پاتساهُ آپ وجیِرٹآ ۔۔

ਕੋਇ ਨ ਜਾਣੈ ਕੀਮ ਕੇਵਡੁ ਮਟਿਆ ॥koi na jaanai keem kevadd maTiaa ||कोइ न जाणै कीम केवडु मटिआ ॥کوا ن جاݨَے کیِم کےوڈ مٹآ ۔۔

ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਆਪਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਗਟਿਆ ॥੧॥sachaa saahib aap gurmukh paragaTiaa ||1||सचा साहिबु आपि गुरमुखि परगटिआ ॥१॥سچا ساهب آپ گُرمکھ پرگٹآ ۔۔۱۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोकु म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਸੁਣਿ ਸਜਣ ਪ੍ਰੀਤਮ ਮੇਰਿਆ ਮੈ ਸਤਿਗੁਰੁ ਦੇਹੁ ਦਿਖਾਲਿ ॥sun sajan preetam meriaa mai satigur dheh dhikhaal ||सुणि सजण प्रीतम मेरिआ मै सतिगुरु देहु दिखालि ॥سُݨ سجݨ پریِتم مےرآ مَے ستگر دےهُ دکھال ۔۔

ਹਉ ਤਿਸੁ ਦੇਵਾ ਮਨੁ ਆਪਣਾ ਨਿਤ ਹਿਰਦੈ ਰਖਾ ਸਮਾਲਿ ॥hau tis dhevaa man aapanaa nit hiradhai rakhaa samaal ||हउ तिसु देवा मनु आपणा नित हिरदै रखा समालि ॥ها تس دےوا من آپݨا نت هردَے رکھا سمال ۔۔

ਇਕਸੁ ਸਤਿਗੁਰ ਬਾਹਰਾ ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਸੰਸਾਰਿ ॥eikas satigur baaharaa dhirag jeevan sa(n)saar ||इकसु सतिगुर बाहरा धृगु जीवणु संसारि ॥ِاکس ستگر باهرا دھرگ جیِوݨ سںسار ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰੁ ਤਿਨਾ ਮਿਲਾਇਓਨੁ ਜਿਨ ਸਦ ਹੀ ਵਰਤੈ ਨਾਲਿ ॥੧॥jan naanak satigur tinaa milaion jin sadh hee varatai naal ||1||जन नानक सतिगुरु तिना मिलाइओनु जिन सद ही वरतै नालि ॥१॥جن نانک ستگر تنا ملاااون جن سد هیِ ورتَے نال ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਮੇਰੈ ਅੰਤਰਿ ਲੋਚਾ ਮਿਲਣ ਕੀ ਕਿਉ ਪਾਵਾ ਪ੍ਰਭ ਤੋਹਿ ॥merai a(n)tar lochaa milan kee kiau paavaa prabh toh ||मेरै अंतरि लोचा मिलण की किउ पावा प्रभ तोहि ॥مےرَے اںتر لوچا ملݨ کیِ کا پاوا پربھ توه ۔۔

ਕੋਈ ਐਸਾ ਸਜਣੁ ਲੋੜਿ ਲਹੁ ਜੋ ਮੇਲੇ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਮੋਹਿ ॥koiee aaisaa sajan loR lahu jo mele preetam moh ||कोई ऐसा सजणु लोड़ि लहु जो मेले प्रीतमु मोहि ॥کوای اَےسا سجݨ لوڑ لهُ جو مےلے پریِتم موه ۔۔

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਮੇਲਾਇਆ ਜਤ ਦੇਖਾ ਤਤ ਸੋਇ ॥gur poorai melaiaa jat dhekhaa tat soi ||गुरि पूरै मेलाइआ जत देखा तत सोइ ॥گُر پُورَے مےلاایا جت دےکھا تت سوا ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਸੇਵਿਆ ਤਿਸੁ ਜੇਵਡੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥੨॥jan naanak so prabh seviaa tis jevadd avar na koi ||2||जन नानक सो प्रभु सेविआ तिसु जेवडु अवरु न कोइ ॥२॥جن نانک سو پربھ سےوآ تس جےوڈ اور ن کوِا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਦੇਵਣਹਾਰੁ ਦਾਤਾਰੁ ਕਿਤੁ ਮੁਖਿ ਸਾਲਾਹੀਐ ॥dhevanahaar dhaataar kit mukh saalaaheeaai ||देवणहारु दातारु कितु मुखि सालाहीऐ ॥دےوݨهار داتار کت مُکھ سالاهیِاَے ۔۔

ਜਿਸੁ ਰਖੈ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ਰਿਜਕੁ ਸਮਾਹੀਐ ॥jis rakhai kirapaa dhaar rijak samaaheeaai ||जिसु रखै किरपा धारि रिजकु समाहीऐ ॥جِس رکھَے کرپا دھار رجک سماهیِاَے ۔۔

ਕੋਇ ਨ ਕਿਸ ਹੀ ਵਸਿ ਸਭਨਾ ਇਕ ਧਰ ॥koi na kis hee vas sabhanaa ik dhar ||कोइ न किस ही वसि सभना इक धर ॥کوا ن کس هیِ وس سبھنا اک دھر ۔۔

ਪਾਲੇ ਬਾਲਕ ਵਾਗਿ ਦੇ ਕੈ ਆਪਿ ਕਰ ॥paale baalak vaag dhe kai aap kar ||पाले बालक वागि दे कै आपि कर ॥پالے بالک واگ دے کَے آپ کر ۔۔

ਕਰਦਾ ਅਨਦ ਬਿਨੋਦ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਣੀਐ ॥karadhaa anadh binodh kichhoo na jaaneeaai ||करदा अनद बिनोद किछू न जाणीऐ ॥کردا اند بنود کچھُو ن جاݨیِاَے ۔۔

ਸਰਬ ਧਾਰ ਸਮਰਥ ਹਉ ਤਿਸੁ ਕੁਰਬਾਣੀਐ ॥sarab dhaar samarath hau tis kurabaaneeaai ||सरब धार समरथ हउ तिसु कुरबाणीऐ ॥سرب دھار سمرتھ ها تس کُرباݨیِاَے ۔۔

ਗਾਈਐ ਰਾਤਿ ਦਿਨੰਤੁ ਗਾਵਣ ਜੋਗਿਆ ॥gaieeaai raat dhina(n)t gaavan jogiaa ||गाईऐ राति दिनंतु गावण जोगिआ ॥گاایاَے رات دنµت گاوݨ جوگآ ۔۔

ਜੋ ਗੁਰ ਕੀ ਪੈਰੀ ਪਾਹਿ ਤਿਨੀ ਹਰਿ ਰਸੁ ਭੋਗਿਆ ॥੨॥jo gur kee pairee paeh tinee har ras bhogiaa ||2||जो गुर की पैरी पाहि तिनी हरि रसु भोगिआ ॥२॥جو گُر کیِ پَےریِ پاه تنیِ هر رس بھوگآ ۔۔۲۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਭੀੜਹੁ ਮੋਕਲਾਈ ਕੀਤੀਅਨੁ ਸਭ ਰਖੇ ਕੁਟੰਬੈ ਨਾਲਿ ॥bheeRahu mokalaiee keeteean sabh rakhe kuTa(n)bai naal ||भीड़हु मोकलाई कीतीअनु सभ रखे कुटंबै नालि ॥بھیِڑهُ موکلاای کیِتیِان سبھ رکھے کُٹںبَے نال ۔۔

ਕਾਰਜ ਆਪਿ ਸਵਾਰਿਅਨੁ ਸੋ ਪ੍ਰਭ ਸਦਾ ਸਭਾਲਿ ॥kaaraj aap savaarian so prabh sadhaa sabhaal ||कारज आपि सवारिअनु सो प्रभ सदा सभालि ॥کارج آپ سواران سو پربھ سدا سبھال ۔۔

ਪ੍ਰਭੁ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਕੰਠਿ ਲਾਇਦਾ ਲਹੁੜੇ ਬਾਲਕ ਪਾਲਿ ॥prabh maat pitaa ka(n)Th laidhaa lahuRe baalak paal ||प्रभु मात पिता कंठि लाइदा लहुड़े बालक पालि ॥پربھ مات پتا کںٹھ لاادا لهُڑے بالک پال ۔۔

ਦਇਆਲ ਹੋਏ ਸਭ ਜੀਅ ਜੰਤ੍ਰ ਹਰਿ ਨਾਨਕ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲ ॥੧॥dhiaal hoe sabh jeea ja(n)tr har naanak nadhar nihaal ||1||दइआल होए सभ जीअ जंत्र हरि नानक नदरि निहाल ॥१॥دایال هواے سبھ جیِا جںتر هر نانک ندر نهال ۔۔۱۔۔