Ang 952 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੫੨)

ਵਿਣੁ ਗੁਰ ਪੀਰੈ ਕੋ ਥਾਇ ਨ ਪਾਈ ॥vin gur peerai ko thai na paiee ||विणु गुर पीरै को थाइ न पाई ॥وِݨ گُر پیِرَے کو تھاا ن پاای ۔۔

ਰਾਹੁ ਦਸਾਇ ਓਥੈ ਕੋ ਜਾਇ ॥raahu dhasai othai ko jai ||राहु दसाइ ओथै को जाइ ॥راهُ دساا اوتھَے کو جاا ۔۔

ਕਰਣੀ ਬਾਝਹੁ ਭਿਸਤਿ ਨ ਪਾਇ ॥karanee baajhahu bhisat na pai ||करणी बाझहु भिसति न पाइ ॥کرݨیِ باجھهُ بھست ن پاا ۔۔

ਜੋਗੀ ਕੈ ਘਰਿ ਜੁਗਤਿ ਦਸਾਈ ॥jogee kai ghar jugat dhasaiee ||जोगी कै घरि जुगति दसाई ॥جوگیِ کَے گھر جُگت دساای ۔۔

ਤਿਤੁ ਕਾਰਣਿ ਕਨਿ ਮੁੰਦ੍ਰਾ ਪਾਈ ॥tit kaaran kan mu(n)dhraa paiee ||तितु कारणि कनि मुँद्रा पाई ॥تِت کارݨ کن مُںدرا پاای ۔۔

ਮੁੰਦ੍ਰਾ ਪਾਇ ਫਿਰੈ ਸੰਸਾਰਿ ॥mu(n)dhraa pai firai sa(n)saar ||मुँद्रा पाइ फिरै संसारि ॥مُںدرا پاا پھرَے سںسار ۔۔

ਜਿਥੈ ਕਿਥੈ ਸਿਰਜਣਹਾਰੁ ॥jithai kithai sirajanahaar ||जिथै किथै सिरजणहारु ॥جِتھَے کتھَے سرجݨهار ۔۔

ਜੇਤੇ ਜੀਅ ਤੇਤੇ ਵਾਟਾਊ ॥jete jeea tete vaaTaauoo ||जेते जीअ तेते वाटाऊ ॥جےتے جیِا تےتے واٹااُو ۔۔

ਚੀਰੀ ਆਈ ਢਿਲ ਨ ਕਾਊ ॥cheeree aaiee ddil na kaauoo ||चीरी आई ढिल न काऊ ॥چیِریِ آای ڈھل ن کااُو ۔۔

ਏਥੈ ਜਾਣੈ ਸੁ ਜਾਇ ਸਿਞਾਣੈ ॥ethai jaanai su jai sin(j)aanai ||एथै जाणै सु जाइ सिञाणै ॥اےتھَے جاݨَے سُ جاا سنجاݨَے ۔۔

ਹੋਰੁ ਫਕੜੁ ਹਿੰਦੂ ਮੁਸਲਮਾਣੈ ॥hor fakaR hi(n)dhoo musalamaanai ||होरु फकड़ु हिंदू मुसलमाणै ॥هور پھکڑ هںدُو مُسلماݨَے ۔۔

ਸਭਨਾ ਕਾ ਦਰਿ ਲੇਖਾ ਹੋਇ ॥sabhanaa kaa dhar lekhaa hoi ||सभना का दरि लेखा होइ ॥سبھنا کا در لےکھا هوا ۔۔

ਕਰਣੀ ਬਾਝਹੁ ਤਰੈ ਨ ਕੋਇ ॥karanee baajhahu tarai na koi ||करणी बाझहु तरै न कोइ ॥کرݨیِ باجھهُ ترَے ن کوا ۔۔

ਸਚੋ ਸਚੁ ਵਖਾਣੈ ਕੋਇ ॥sacho sach vakhaanai koi ||सचो सचु वखाणै कोइ ॥سچو سچ وکھاݨَے کوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਅਗੈ ਪੁਛ ਨ ਹੋਇ ॥੨॥naanak agai puchh na hoi ||2||नानक अगै पुछ न होइ ॥२॥نانک اگَے پُچھ ن هوا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਹਰਿ ਕਾ ਮੰਦਰੁ ਆਖੀਐ ਕਾਇਆ ਕੋਟੁ ਗੜੁ ॥har kaa ma(n)dhar aakheeaai kaiaa koT gaR ||हरि का मंदरु आखीऐ काइआ कोटु गड़ु ॥هر کا مںدر آکھیِاَے کاایا کوٹ گڑ ۔۔

ਅੰਦਰਿ ਲਾਲ ਜਵੇਹਰੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪੜੁ ॥a(n)dhar laal javeharee gurmukh har naam paR ||अंदरि लाल जवेहरी गुरमुखि हरि नामु पड़ु ॥اںدر لال جوےهریِ گُرمکھ هر نام پڑ ۔۔

ਹਰਿ ਕਾ ਮੰਦਰੁ ਸਰੀਰੁ ਅਤਿ ਸੋਹਣਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦਿੜੁ ॥har kaa ma(n)dhar sareer at sohanaa har har naam dhiR ||हरि का मंदरु सरीरु अति सोहणा हरि हरि नामु दिड़ु ॥هر کا مںدر سریِر اتِ سوهݨا هرِ هرِ نام دڑ ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਆਪਿ ਖੁਆਇਅਨੁ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਨਿਤ ਕੜੁ ॥manmukh aap khuaaian maiaa moh nit kaR ||मनमुख आपि खुआइअनु माइआ मोह नित कड़ु ॥منمکھ آپ کھُآاان ماایا موه نت کڑ ۔۔

ਸਭਨਾ ਸਾਹਿਬੁ ਏਕੁ ਹੈ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਪਾਇਆ ਜਾਈ ॥੧੧॥sabhanaa saahib ek hai poorai bhaag paiaa jaiee ||11||सभना साहिबु एकु है पूरै भागि पाइआ जाई ॥११॥سبھنا ساهب اےک هَے پُورَے بھاگ پاایا جاای ۔۔۱۱۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोक म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਨਾ ਸਤਿ ਦੁਖੀਆ ਨਾ ਸਤਿ ਸੁਖੀਆ ਨਾ ਸਤਿ ਪਾਣੀ ਜੰਤ ਫਿਰਹਿ ॥naa sat dhukheeaa naa sat sukheeaa naa sat paanee ja(n)t fireh ||ना सति दुखीआ ना सति सुखीआ ना सति पाणी जंत फिरहि ॥نا ست دُکھیِآ نا ستِ سُکھیِآ نا ستِ پاݨیِ جںت پھره ۔۔

ਨਾ ਸਤਿ ਮੂੰਡ ਮੁਡਾਈ ਕੇਸੀ ਨਾ ਸਤਿ ਪੜਿਆ ਦੇਸ ਫਿਰਹਿ ॥naa sat moo(n)dd muddaiee kesee naa sat paRiaa dhes fireh ||ना सति मूँड मुडाई केसी ना सति पड़िआ देस फिरहि ॥نا ست مُوںڈ مُڈاای کےسیِ نا ستِ پڑِآ دےس پھره ۔۔

ਨਾ ਸਤਿ ਰੁਖੀ ਬਿਰਖੀ ਪਥਰ ਆਪੁ ਤਛਾਵਹਿ ਦੁਖ ਸਹਹਿ ॥naa sat rukhee birakhee pathar aap tachhaaveh dhukh saheh ||ना सति रुखी बिरखी पथर आपु तछावहि दुख सहहि ॥نا ست رُکھیِ برکھیِ پتھر آپ تچھاوه دُکھ سههِ ۔۔

ਨਾ ਸਤਿ ਹਸਤੀ ਬਧੇ ਸੰਗਲ ਨਾ ਸਤਿ ਗਾਈ ਘਾਹੁ ਚਰਹਿ ॥naa sat hasatee badhe sa(n)gal naa sat gaiee ghaahu chareh ||ना सति हसती बधे संगल ना सति गाई घाहु चरहि ॥نا ست هستیِ بدھے سںگل نا ستِ گاای گھاهُ چره ۔۔

ਜਿਸੁ ਹਥਿ ਸਿਧਿ ਦੇਵੈ ਜੇ ਸੋਈ ਜਿਸ ਨੋ ਦੇਇ ਤਿਸੁ ਆਇ ਮਿਲੈ ॥jis hath sidh dhevai je soiee jis no dhei tis aai milai ||जिसु हथि सिधि देवै जे सोई जिस नो देइ तिसु आइ मिलै ॥جِس هتھ سدھِ دےوَے جے سوای جس نو دےا تس آِا ملَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਤਾ ਕਉ ਮਿਲੈ ਵਡਾਈ ਜਿਸੁ ਘਟ ਭੀਤਰਿ ਸਬਦੁ ਰਵੈ ॥naanak taa kau milai vaddaiee jis ghaT bheetar sabadh ravai ||नानक ता कउ मिलै वडाई जिसु घट भीतरि सबदु रवै ॥نانک تا کا ملَے وڈاای جس گھٹ بھیِتر سبد روَے ۔۔

ਸਭਿ ਘਟ ਮੇਰੇ ਹਉ ਸਭਨਾ ਅੰਦਰਿ ਜਿਸਹਿ ਖੁਆਈ ਤਿਸੁ ਕਉਣੁ ਕਹੈ ॥sabh ghaT mere hau sabhanaa a(n)dhar jiseh khuaaiee tis kaun kahai ||सभि घट मेरे हउ सभना अंदरि जिसहि खुआई तिसु कउणु कहै ॥سبھ گھٹ مےرے ها سبھنا اںدر جسه کھُآای تس کاݨ کهَے ۔۔

ਜਿਸਹਿ ਦਿਖਾਲਾ ਵਾਟੜੀ ਤਿਸਹਿ ਭੁਲਾਵੈ ਕਉਣੁ ॥jiseh dhikhaalaa vaaTaRee tiseh bhulaavai kaun ||जिसहि दिखाला वाटड़ी तिसहि भुलावै कउणु ॥جِسه دکھالا واٹڑیِ تسه بھُلاوَے کاݨ ۔۔

ਜਿਸਹਿ ਭੁਲਾਈ ਪੰਧ ਸਿਰਿ ਤਿਸਹਿ ਦਿਖਾਵੈ ਕਉਣੁ ॥੧॥jiseh bhulaiee pa(n)dh sir tiseh dhikhaavai kaun ||1||जिसहि भुलाई पंध सिरि तिसहि दिखावै कउणु ॥१॥جِسه بھُلاای پںدھ سر تسه دکھاوَے کاݨ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਸੋ ਗਿਰਹੀ ਜੋ ਨਿਗ੍ਰਹੁ ਕਰੈ ॥so girahee jo nigrahu karai ||सो गिरही जो निग्रहु करै ॥سو گرهیِ جو نگرهُ کرَے ۔۔

ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੰਜਮੁ ਭੀਖਿਆ ਕਰੈ ॥jap tap sa(n)jam bheekhiaa karai ||जपु तपु संजमु भीखिआ करै ॥جپ تپ سںجم بھیِکھآ کرَے ۔۔

ਪੁੰਨ ਦਾਨ ਕਾ ਕਰੇ ਸਰੀਰੁ ॥pu(n)n dhaan kaa kare sareer ||पुँन दान का करे सरीरु ॥پُنّ دان کا کرے سریِر ۔۔

ਸੋ ਗਿਰਹੀ ਗੰਗਾ ਕਾ ਨੀਰੁ ॥so girahee ga(n)gaa kaa neer ||सो गिरही गंगा का नीरु ॥سو گرهیِ گںگا کا نیِر ۔۔

ਬੋਲੈ ਈਸਰੁ ਸਤਿ ਸਰੂਪੁ ॥bolai ieesar sat saroop ||बोलै ईसरु सति सरूपु ॥بولَے ایسر ست سرُوپ ۔۔

ਪਰਮ ਤੰਤ ਮਹਿ ਰੇਖ ਨ ਰੂਪੁ ॥੨॥param ta(n)t meh rekh na roop ||2||परम तंत महि रेख न रूपु ॥२॥پرم تںت مهِ رےکھ ن رُوپ ۔۔۲۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਸੋ ਅਉਧੂਤੀ ਜੋ ਧੂਪੈ ਆਪੁ ॥so aaudhootee jo dhoopai aap ||सो अउधूती जो धूपै आपु ॥سو اادھُوتیِ جو دھُوپَے آپ ۔۔

ਭਿਖਿਆ ਭੋਜਨੁ ਕਰੈ ਸੰਤਾਪੁ ॥bhikhiaa bhojan karai sa(n)taap ||भिखिआ भोजनु करै संतापु ॥بھِکھآ بھوجن کرَے سںتاپ ۔۔

ਅਉਹਠ ਪਟਣ ਮਹਿ ਭੀਖਿਆ ਕਰੈ ॥aauhaTh paTan meh bheekhiaa karai ||अउहठ पटण महि भीखिआ करै ॥ااهٹھ پٹݨ مهِ بھیِکھآ کرَے ۔۔

ਸੋ ਅਉਧੂਤੀ ਸਿਵ ਪੁਰਿ ਚੜੈ ॥so aaudhootee siv pur chaRai ||सो अउधूती सिव पुरि चड़ै ॥سو اادھُوتیِ سو پُر چڑَے ۔۔

ਬੋਲੈ ਗੋਰਖੁ ਸਤਿ ਸਰੂਪੁ ॥bolai gorakh sat saroop ||बोलै गोरखु सति सरूपु ॥بولَے گورکھ ست سرُوپ ۔۔

ਪਰਮ ਤੰਤ ਮਹਿ ਰੇਖ ਨ ਰੂਪੁ ॥੩॥param ta(n)t meh rekh na roop ||3||परम तंत महि रेख न रूपु ॥३॥پرم تںت مهِ رےکھ ن رُوپ ۔۔۳۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਸੋ ਉਦਾਸੀ ਜਿ ਪਾਲੇ ਉਦਾਸੁ ॥so udhaasee j paale udhaas ||सो उदासी जि पाले उदासु ॥سو اُداسیِ ج پالے اُداس ۔۔

ਅਰਧ ਉਰਧ ਕਰੇ ਨਿਰੰਜਨ ਵਾਸੁ ॥aradh uradh kare nira(n)jan vaas ||अरध उरध करे निरंजन वासु ॥اردھ اُردھ کرے نرںجن واس ۔۔

ਚੰਦ ਸੂਰਜ ਕੀ ਪਾਏ ਗੰਢਿ ॥cha(n)dh sooraj kee paae ga(n)dd ||चंद सूरज की पाए गंढि ॥چںد سُورج کیِ پااے گںڈھ ۔۔

ਤਿਸੁ ਉਦਾਸੀ ਕਾ ਪੜੈ ਨ ਕੰਧੁ ॥tis udhaasee kaa paRai na ka(n)dh ||तिसु उदासी का पड़ै न कंधु ॥تِس اُداسیِ کا پڑَے ن کںدھ ۔۔

ਬੋਲੈ ਗੋਪੀ ਚੰਦੁ ਸਤਿ ਸਰੂਪੁ ॥bolai gopee cha(n)dh sat saroop ||बोलै गोपी चंदु सति सरूपु ॥بولَے گوپیِ چںد ست سرُوپ ۔۔

ਪਰਮ ਤੰਤ ਮਹਿ ਰੇਖ ਨ ਰੂਪੁ ॥੪॥param ta(n)t meh rekh na roop ||4||परम तंत महि रेख न रूपु ॥४॥پرم تںت مهِ رےکھ ن رُوپ ۔۔۴۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਸੋ ਪਾਖੰਡੀ ਜਿ ਕਾਇਆ ਪਖਾਲੇ ॥so paakha(n)ddee j kaiaa pakhaale ||सो पाखंडी जि काइआ पखाले ॥سو پاکھںڈیِ ج کاایا پکھالے ۔۔

ਕਾਇਆ ਕੀ ਅਗਨਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਰਜਾਲੇ ॥kaiaa kee agan braham parajaale ||काइआ की अगनि ब्रहमु परजाले ॥کااآ کیِ اگن برهم پرجالے ۔۔

ਸੁਪਨੈ ਬਿੰਦੁ ਨ ਦੇਈ ਝਰਣਾ ॥supanai bi(n)dh na dheiee jharanaa ||सुपनै बिंदु न देई झरणा ॥سُپنَے بںد ن دےای جھرݨا ۔۔