Ang 951 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੫੧)

ਮਲੁ ਕੂੜੀ ਨਾਮਿ ਉਤਾਰੀਅਨੁ ਜਪਿ ਨਾਮੁ ਹੋਆ ਸਚਿਆਰੁ ॥mal kooRee naam utaareean jap naam hoaa sachiaar ||मलु कूड़ी नामि उतारीअनु जपि नामु होआ सचिआरु ॥مل کُوڑیِ نام اُتاریِان جپ نام هوآ سچِآر ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਜਿਸ ਦੇ ਏਹਿ ਚਲਤ ਹਹਿ ਸੋ ਜੀਵਉ ਦੇਵਣਹਾਰੁ ॥੨॥jan naanak jis dhe eh chalat heh so jeevau dhevanahaar ||2||जन नानक जिस दे एहि चलत हहि सो जीवउ देवणहारु ॥२॥جن نانک جس دے اےه چلت ههِ سو جیِوا دےوݨهار ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਦਾਤਾ ਨਾਹਿ ਕਿਸੁ ਆਖਿ ਸੁਣਾਈਐ ॥tudh jevadd dhaataa naeh kis aakh sunaieeaai ||तुधु जेवडु दाता नाहि किसु आखि सुणाईऐ ॥تُدھ جےوڈ داتا ناه کس آکھ سُݨاایاَے ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਾਇ ਜਿਥਹੁ ਹਉਮੈ ਜਾਈਐ ॥gur parasaadhee pai jithahu haumai jaieeaai ||गुर परसादी पाइ जिथहु हउमै जाईऐ ॥گُر پرسادیِ پاا جتھهُ هامَے جاایاَے ۔۔

ਰਸ ਕਸ ਸਾਦਾ ਬਾਹਰਾ ਸਚੀ ਵਡਿਆਈਐ ॥ras kas saadhaa baaharaa sachee vaddiaaieeaai ||रस कस सादा बाहरा सची वडिआईऐ ॥رس کس سادا باهرا سچیِ وڈآایاَے ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਬਖਸੇ ਤਿਸੁ ਦੇਇ ਆਪਿ ਲਏ ਮਿਲਾਈਐ ॥jis no bakhase tis dhei aap le milaieeaai ||जिस नो बखसे तिसु देइ आपि लए मिलाईऐ ॥جِس نو بکھسے تس دےا آپ لاے ملاایاَے ۔۔

ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਰਖਿਓਨੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਿਸੈ ਪਿਆਈ ॥੯॥ghaT a(n)tar a(n)mrit rakhion gurmukh kisai piaaiee ||9||घट अंतरि अंमृतु रखिओनु गुरमुखि किसै पिआई ॥९॥گھٹ اںتر اںمرت رکھاون گُرمکھ کسَے پآای ۔۔۹۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਬਾਬਾਣੀਆ ਕਹਾਣੀਆ ਪੁਤ ਸਪੁਤ ਕਰੇਨਿ ॥baabaaneeaa kahaaneeaa put saput karen ||बाबाणीआ कहाणीआ पुत सपुत करेनि ॥باباݨیِآ کهاݨیِآ پُت سپت کرےن ۔۔

ਜਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਵੈ ਸੁ ਮੰਨਿ ਲੈਨਿ ਸੇਈ ਕਰਮ ਕਰੇਨਿ ॥j satigur bhaavai su ma(n)n lain seiee karam karen ||जि सतिगुर भावै सु मंनि लैनि सेई करम करेनि ॥جِ ستگر بھاوَے سُ منّ لَےن سےای کرم کرےن ۔۔

ਜਾਇ ਪੁਛਹੁ ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ ਬਿਆਸ ਸੁਕ ਨਾਰਦ ਬਚਨ ਸਭ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਕਰੇਨਿ ॥jai puchhahu simirat saasat biaas suk naaradh bachan sabh sirasaT karen ||जाइ पुछहु सिमृति सासत बिआस सुक नारद बचन सभ सृसटि करेनि ॥جاا پُچھهُ سمرت ساست بآس سُک نارد بچن سبھ سرسٹ کرےن ۔۔

ਸਚੈ ਲਾਏ ਸਚਿ ਲਗੇ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸਮਾਲੇਨਿ ॥sachai laae sach lage sadhaa sach samaalen ||सचै लाए सचि लगे सदा सचु समालेनि ॥سچَے لااے سچ لگے سدا سچ سمالےن ۔۔

ਨਾਨਕ ਆਏ ਸੇ ਪਰਵਾਣੁ ਭਏ ਜਿ ਸਗਲੇ ਕੁਲ ਤਾਰੇਨਿ ॥੧॥naanak aae se paravaan bhe j sagale kul taaren ||1||नानक आए से परवाणु भए जि सगले कुल तारेनि ॥१॥نانک آاے سے پرواݨ بھاے ج سگلے کُل تارےن ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਗੁਰੂ ਜਿਨਾ ਕਾ ਅੰਧੁਲਾ ਸਿਖ ਭੀ ਅੰਧੇ ਕਰਮ ਕਰੇਨਿ ॥guroo jinaa kaa a(n)dhulaa sikh bhee a(n)dhe karam karen ||गुरू जिना का अंधुला सिख भी अंधे करम करेनि ॥گُرُو جنا کا اںدھلا سکھ بھیِ اںدھے کرم کرےن ۔۔

ਓਇ ਭਾਣੈ ਚਲਨਿ ਆਪਣੈ ਨਿਤ ਝੂਠੋ ਝੂਠੁ ਬੋਲੇਨਿ ॥oi bhaanai chalan aapanai nit jhooTho jhooTh bolen ||ओइ भाणै चलनि आपणै नित झूठो झूठु बोलेनि ॥اوِا بھاݨَے چلن آپݨَے نت جھُوٹھو جھُوٹھ بولےن ۔۔

ਕੂੜੁ ਕੁਸਤੁ ਕਮਾਵਦੇ ਪਰ ਨਿੰਦਾ ਸਦਾ ਕਰੇਨਿ ॥kooR kusat kamaavadhe par ni(n)dhaa sadhaa karen ||कूड़ु कुसतु कमावदे पर निंदा सदा करेनि ॥کُوڑ کُست کماودے پر نںدا سدا کرےن ۔۔

ਓਇ ਆਪਿ ਡੁਬੇ ਪਰ ਨਿੰਦਕਾ ਸਗਲੇ ਕੁਲ ਡੋਬੇਨਿ ॥oi aap ddube par ni(n)dhakaa sagale kul ddoben ||ओइ आपि डुबे पर निंदका सगले कुल डोबेनि ॥اوِا آپ ڈُبے پر نںدکا سگلے کُل ڈوبےن ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਿਤੁ ਓਇ ਲਾਏ ਤਿਤੁ ਲਗੇ ਉਇ ਬਪੁੜੇ ਕਿਆ ਕਰੇਨਿ ॥੨॥naanak jit oi laae tit lage ui bapuRe kiaa karen ||2||नानक जितु ओइ लाए तितु लगे उइ बपुड़े किआ करेनि ॥२॥نانک جت اوِا لااے تت لگے اُا بپڑے کآ کرےن ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸਭ ਨਦਰੀ ਅੰਦਰਿ ਰਖਦਾ ਜੇਤੀ ਸਿਸਟਿ ਸਭ ਕੀਤੀ ॥sabh nadharee a(n)dhar rakhadhaa jetee sisaT sabh keetee ||सभ नदरी अंदरि रखदा जेती सिसटि सभ कीती ॥سبھ ندریِ اںدر رکھدا جےتیِ سسٹ سبھ کیِتیِ ۔۔

ਇਕਿ ਕੂੜਿ ਕੁਸਤਿ ਲਾਇਅਨੁ ਮਨਮੁਖ ਵਿਗੂਤੀ ॥eik kooR kusat laian manmukh vigootee ||इकि कूड़ि कुसति लाइअनु मनमुख विगूती ॥ِاک کُوڑ کُست لااان منمکھ وگُوتیِ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਧਿਆਈਐ ਅੰਦਰਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤੀ ॥gurmukh sadhaa dhiaaieeaai a(n)dhar har preetee ||गुरमुखि सदा धिआईऐ अंदरि हरि प्रीती ॥گُرمکھ سدا دھآایاَے اںدر هر پریِتیِ ۔۔

ਜਿਨ ਕਉ ਪੋਤੈ ਪੁੰਨੁ ਹੈ ਤਿਨੑ ਵਾਤਿ ਸਿਪੀਤੀ ॥jin kau potai pu(n)n hai tin(h) vaat sipeetee ||जिन कउ पोतै पुँनु है तिन्न वाति सिपीती ॥جٍن کا پوتَے پُنّ هَے تنھ وات سپیِتیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਸਚੁ ਸਿਫਤਿ ਸਨਾਈ ॥੧੦॥naanak naam dhiaaieeaai sach sifat sanaiee ||10||नानक नामु धिआईऐ सचु सिफति सनाई ॥१०॥نانک نام دھآایاَے سچ سپھت سناای ۔۔۱۰۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोकु म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਸਤੀ ਪਾਪੁ ਕਰਿ ਸਤੁ ਕਮਾਹਿ ॥satee paap kar sat kamaeh ||सती पापु करि सतु कमाहि ॥ستیِ پاپ کر ست کماه ۔۔

ਗੁਰ ਦੀਖਿਆ ਘਰਿ ਦੇਵਣ ਜਾਹਿ ॥gur dheekhiaa ghar dhevan jaeh ||गुर दीखिआ घरि देवण जाहि ॥گُر دیِکھآ گھر دےوݨ جاه ۔۔

ਇਸਤਰੀ ਪੁਰਖੈ ਖਟਿਐ ਭਾਉ ॥eisataree purakhai khaTiaai bhaau ||इसतरी पुरखै खटिऐ भाउ ॥ِاستریِ پُرکھَے کھٹاَے بھاا ۔۔

ਭਾਵੈ ਆਵਉ ਭਾਵੈ ਜਾਉ ॥bhaavai aavau bhaavai jaau ||भावै आवउ भावै जाउ ॥بھاوَے آوا بھاوَے جاا ۔۔

ਸਾਸਤੁ ਬੇਦੁ ਨ ਮਾਨੈ ਕੋਇ ॥saasat bedh na maanai koi ||सासतु बेदु न मानै कोइ ॥ساست بےد ن مانَے کوا ۔۔

ਆਪੋ ਆਪੈ ਪੂਜਾ ਹੋਇ ॥aapo aapai poojaa hoi ||आपो आपै पूजा होइ ॥آپو آپَے پُوجا هوا ۔۔

ਕਾਜੀ ਹੋਇ ਕੈ ਬਹੈ ਨਿਆਇ ॥kaajee hoi kai bahai niaai ||काजी होइ कै बहै निआइ ॥کاجیِ هوا کَے بهَے نآا ۔۔

ਫੇਰੇ ਤਸਬੀ ਕਰੇ ਖੁਦਾਇ ॥fere tasabee kare khudhai ||फेरे तसबी करे खुदाइ ॥پھےرے تسبیِ کرے کھُداا ۔۔

ਵਢੀ ਲੈ ਕੈ ਹਕੁ ਗਵਾਏ ॥vaddee lai kai hak gavaae ||वढी लै कै हकु गवाए ॥وڈھیِ لَے کَے هک گوااے ۔۔

ਜੇ ਕੋ ਪੁਛੈ ਤਾ ਪੜਿ ਸੁਣਾਏ ॥je ko puchhai taa paR sunaae ||जे को पुछै ता पड़ि सुणाए ॥جے کو پُچھَے تا پڑ سُݨااے ۔۔

ਤੁਰਕ ਮੰਤ੍ਰੁ ਕਨਿ ਰਿਦੈ ਸਮਾਹਿ ॥turak ma(n)tr kan ridhai samaeh ||तुरक मंत्रु कनि रिदै समाहि ॥تُرک مںترü کن ردَے سماه ۔۔

ਲੋਕ ਮੁਹਾਵਹਿ ਚਾੜੀ ਖਾਹਿ ॥lok muhaaveh chaaRee khaeh ||लोक मुहावहि चाड़ी खाहि ॥لوک مُهاوه چاڑیِ کھاه ۔۔

ਚਉਕਾ ਦੇ ਕੈ ਸੁਚਾ ਹੋਇ ॥chaukaa dhe kai suchaa hoi ||चउका दे कै सुचा होइ ॥چاکا دے کَے سُچا هوا ۔۔

ਐਸਾ ਹਿੰਦੂ ਵੇਖਹੁ ਕੋਇ ॥aaisaa hi(n)dhoo vekhahu koi ||ऐसा हिंदू वेखहु कोइ ॥اَےسا هںدُو وےکھهُ کوا ۔۔

ਜੋਗੀ ਗਿਰਹੀ ਜਟਾ ਬਿਭੂਤ ॥jogee girahee jaTaa bibhoot ||जोगी गिरही जटा बिभूत ॥جوگیِ گرهیِ جٹا ببھُوت ۔۔

ਆਗੈ ਪਾਛੈ ਰੋਵਹਿ ਪੂਤ ॥aagai paachhai roveh poot ||आगै पाछै रोवहि पूत ॥آگَے پاچھَے رووه پُوت ۔۔

ਜੋਗੁ ਨ ਪਾਇਆ ਜੁਗਤਿ ਗਵਾਈ ॥jog na paiaa jugat gavaiee ||जोगु न पाइआ जुगति गवाई ॥جوگ ن پاایا جُگت گواای ۔۔

ਕਿਤੁ ਕਾਰਣਿ ਸਿਰਿ ਛਾਈ ਪਾਈ ॥kit kaaran sir chhaiee paiee ||कितु कारणि सिरि छाई पाई ॥کِت کارݨ سر چھاای پاای ۔۔

ਨਾਨਕ ਕਲਿ ਕਾ ਏਹੁ ਪਰਵਾਣੁ ॥naanak kal kaa eh paravaan ||नानक कलि का एहु परवाणु ॥نانک کل کا اےهُ پرواݨ ۔۔

ਆਪੇ ਆਖਣੁ ਆਪੇ ਜਾਣੁ ॥੧॥aape aakhan aape jaan ||1||आपे आखणु आपे जाणु ॥१॥آپے آکھݨ آپے جاݨ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਹਿੰਦੂ ਕੈ ਘਰਿ ਹਿੰਦੂ ਆਵੈ ॥hi(n)dhoo kai ghar hi(n)dhoo aavai ||हिंदू कै घरि हिंदू आवै ॥هِںدُو کَے گھر هںدُو آوَے ۔۔

ਸੂਤੁ ਜਨੇਊ ਪੜਿ ਗਲਿ ਪਾਵੈ ॥soot janeuoo paR gal paavai ||सूतु जनेऊ पड़ि गलि पावै ॥سُوت جنےاُو پڑ گلِ پاوَے ۔۔

ਸੂਤੁ ਪਾਇ ਕਰੇ ਬੁਰਿਆਈ ॥soot pai kare buriaaiee ||सूतु पाइ करे बुरिआई ॥سُوت پاا کرے بُرآای ۔۔

ਨਾਤਾ ਧੋਤਾ ਥਾਇ ਨ ਪਾਈ ॥naataa dhotaa thai na paiee ||नाता धोता थाइ न पाई ॥ناتا دھوتا تھاا ن پاای ۔۔

ਮੁਸਲਮਾਨੁ ਕਰੇ ਵਡਿਆਈ ॥musalamaan kare vaddiaaiee ||मुसलमानु करे वडिआई ॥مُسلمان کرے وڈآای ۔۔