Ang 949 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੪੯)

ਗੁਰਮਤੀ ਘਟਿ ਚਾਨਣਾ ਆਨੇਰੁ ਬਿਨਾਸਣਿ ॥gurmatee ghaT chaananaa aaner binaasan ||गुरमती घटि चानणा आनेरु बिनासणि ॥گُرمتیِ گھٹ چانݨا آنےر بناسݨ ۔۔

ਹੁਕਮੇ ਹੀ ਸਭ ਸਾਜੀਅਨੁ ਰਵਿਆ ਸਭ ਵਣਿ ਤ੍ਰਿਣਿ ॥hukame hee sabh saajeean raviaa sabh van tiran ||हुकमे ही सभ साजीअनु रविआ सभ वणि तृणि ॥هُکمے هیِ سبھ ساجیِان روآ سبھ وݨِ ترݨ ۔۔

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਹਰਿ ਭਣਿ ॥sabh kichh aape aap hai gurmukh sadhaa har bhan ||सभु किछु आपे आपि है गुरमुखि सदा हरि भणि ॥سبھ کچھ آپے آپ هَے گُرمکھ سدا هر بھݨِ ۔۔

ਸਬਦੇ ਹੀ ਸੋਝੀ ਪਈ ਸਚੈ ਆਪਿ ਬੁਝਾਈ ॥੫॥sabadhe hee sojhee piee sachai aap bujhaiee ||5||सबदे ही सोझी पई सचै आपि बुझाई ॥५॥سبدے هیِ سوجھیِ پای سچَے آپ بُجھاای ۔۔۵۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਅਭਿਆਗਤ ਏਹਿ ਨ ਆਖੀਅਨਿ ਜਿਨ ਕੇ ਚਿਤ ਮਹਿ ਭਰਮੁ ॥abhiaagat eh na aakheean jin ke chit meh bharam ||अभिआगत एहि न आखीअनि जिन के चित महि भरमु ॥ابھآگت اےه ن آکھیِان جن کے چت مهِ بھرم ۔۔

ਤਿਸ ਦੈ ਦਿਤੈ ਨਾਨਕਾ ਤੇਹੋ ਜੇਹਾ ਧਰਮੁ ॥tis dhai dhitai naanakaa teho jehaa dharam ||तिस दै दितै नानका तेहो जेहा धरमु ॥تِس دَے دتَے نانکا تےهو جےها دھرم ۔۔

ਅਭੈ ਨਿਰੰਜਨੁ ਪਰਮ ਪਦੁ ਤਾ ਕਾ ਭੂਖਾ ਹੋਇ ॥abhai nira(n)jan param padh taa kaa bhookhaa hoi ||अभै निरंजनु परम पदु ता का भूखा होइ ॥ابھَے نرںجن پرم پد تا کا بھُوکھا هوا ۔۔

ਤਿਸ ਕਾ ਭੋਜਨੁ ਨਾਨਕਾ ਵਿਰਲਾ ਪਾਏ ਕੋਇ ॥੧॥tis kaa bhojan naanakaa viralaa paae koi ||1||तिस का भोजनु नानका विरला पाए कोइ ॥१॥تِس کا بھوجن نانکا ورلا پااے کوا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਅਭਿਆਗਤ ਏਹਿ ਨ ਆਖੀਅਨਿ ਜਿ ਪਰ ਘਰਿ ਭੋਜਨੁ ਕਰੇਨਿ ॥abhiaagat eh na aakheean j par ghar bhojan karen ||अभिआगत एहि न आखीअनि जि पर घरि भोजनु करेनि ॥ابھآگت اےه ن آکھیِان ج پر گھرِ بھوجن کرےن ۔۔

ਉਦਰੈ ਕਾਰਣਿ ਆਪਣੇ ਬਹਲੇ ਭੇਖਿ ਕਰੇਨਿ ॥audharai kaaran aapane bahale bhekh karen ||उदरै कारणि आपणे बहले भेखि करेनि ॥اُدرَے کارݨ آپݨے بهلے بھےکھ کرےن ۔۔

ਅਭਿਆਗਤ ਸੇਈ ਨਾਨਕਾ ਜਿ ਆਤਮ ਗਉਣੁ ਕਰੇਨਿ ॥abhiaagat seiee naanakaa j aatam gaun karen ||अभिआगत सेई नानका जि आतम गउणु करेनि ॥ابھآگت سےای نانکا ج آتم گاݨ کرےن ۔۔

ਭਾਲਿ ਲਹਨਿ ਸਹੁ ਆਪਣਾ ਨਿਜ ਘਰਿ ਰਹਣੁ ਕਰੇਨਿ ॥੨॥bhaal lahan sahu aapanaa nij ghar rahan karen ||2||भालि लहनि सहु आपणा निज घरि रहणु करेनि ॥२॥بھال لهن سهُ آپݨا نج گھرِ رهݨ کرےن ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਅੰਬਰੁ ਧਰਤਿ ਵਿਛੋੜਿਅਨੁ ਵਿਚਿ ਸਚਾ ਅਸਰਾਉ ॥a(n)bar dharat vichhoRian vich sachaa asaraau ||अंबरु धरति विछोड़िअनु विचि सचा असराउ ॥اںبر دھرت وچھوڑان وچ سچا اسراا ۔۔

ਘਰੁ ਦਰੁ ਸਭੋ ਸਚੁ ਹੈ ਜਿਸੁ ਵਿਚਿ ਸਚਾ ਨਾਉ ॥ghar dhar sabho sach hai jis vich sachaa naau ||घरु दरु सभो सचु है जिसु विचि सचा नाउ ॥گھر در سبھو سچ هَے جس وچ سچا ناا ۔۔

ਸਭੁ ਸਚਾ ਹੁਕਮੁ ਵਰਤਦਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚਿ ਸਮਾਉ ॥sabh sachaa hukam varatadhaa gurmukh sach samaau ||सभु सचा हुकमु वरतदा गुरमुखि सचि समाउ ॥سبھ سچا هُکم ورتدا گُرمکھ سچ سماا ۔۔

ਸਚਾ ਆਪਿ ਤਖਤੁ ਸਚਾ ਬਹਿ ਸਚਾ ਕਰੇ ਨਿਆਉ ॥sachaa aap takhat sachaa beh sachaa kare niaau ||सचा आपि तखतु सचा बहि सचा करे निआउ ॥سچا آپ تکھت سچا بهِ سچا کرے نآا ۔۔

ਸਭੁ ਸਚੋ ਸਚੁ ਵਰਤਦਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਲਖੁ ਲਖਾਈ ॥੬॥sabh sacho sach varatadhaa gurmukh alakh lakhaiee ||6||सभु सचो सचु वरतदा गुरमुखि अलखु लखाई ॥६॥سبھ سچو سچ ورتدا گُرمکھ الکھ لکھاای ۔۔۶۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਰੈਣਾਇਰ ਮਾਹਿ ਅਨੰਤੁ ਹੈ ਕੂੜੀ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥rainair maeh ana(n)t hai kooRee aavai jai ||रैणाइर माहि अनंतु है कूड़ी आवै जाइ ॥رَےݨاار ماه انµت هَے کُوڑیِ آوَے جاا ۔۔

ਭਾਣੈ ਚਲੈ ਆਪਣੈ ਬਹੁਤੀ ਲਹੈ ਸਜਾਇ ॥bhaanai chalai aapanai bahutee lahai sajai ||भाणै चलै आपणै बहुती लहै सजाइ ॥بھاݨَے چلَے آپݨَے بهُتیِ لهَے سجاا ۔۔

ਰੈਣਾਇਰ ਮਹਿ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੈ ਕਰਮੀ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥rainair meh sabh kichh hai karamee palai pai ||रैणाइर महि सभु किछु है करमी पलै पाइ ॥رَےݨاار مهِ سبھ کچھ هَے کرمیِ پلَے پاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਉ ਨਿਧਿ ਪਾਈਐ ਜੇ ਚਲੈ ਤਿਸੈ ਰਜਾਇ ॥੧॥naanak nau nidh paieeaai je chalai tisai rajai ||1||नानक नउ निधि पाईऐ जे चलै तिसै रजाइ ॥१॥نانک نا ندھ پاایاَے جے چلَے تسَے رجاا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਸਹਜੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਨ ਸੇਵਿਓ ਵਿਚਿ ਹਉਮੈ ਜਨਮਿ ਬਿਨਾਸੁ ॥sahaje satigur na sevio vich haumai janam binaas ||सहजे सतिगुरु न सेविओ विचि हउमै जनमि बिनासु ॥سهجے ستگر ن سےواو وچِ هامَے جنم بناس ۔۔

ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਨ ਚਖਿਓ ਕਮਲੁ ਨ ਹੋਇਓ ਪਰਗਾਸੁ ॥rasanaa har ras na chakhio kamal na hoio paragaas ||रसना हरि रसु न चखिओ कमलु न होइओ परगासु ॥رسنا هر رس ن چکھِاو کمل ن هوااو پرگاس ۔۔

ਬਿਖੁ ਖਾਧੀ ਮਨਮੁਖੁ ਮੁਆ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਵਿਣਾਸੁ ॥bikh khaadhee manmukh muaa maiaa moh vinaas ||बिखु खाधी मनमुखु मुआ माइआ मोहि विणासु ॥بِکھ کھادھیِ منمکھ مُآ ماایا موه وݨاس ۔۔

ਇਕਸੁ ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਵਿਣੁ ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਧ੍ਰਿਗੁ ਵਾਸੁ ॥eikas har ke naam vin dhirag jeevan dhirag vaas ||इकसु हरि के नाम विणु धृगु जीवणु धृगु वासु ॥ِاکس هر کے نام وݨ دھرگ جیِوݨ دھرگ واس ۔۔

ਜਾ ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭੁ ਸਚਾ ਤਾ ਹੋਵੈ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸੁ ॥jaa aape nadhar kare prabh sachaa taa hovai dhaasan dhaas ||जा आपे नदरि करे प्रभु सचा ता होवै दासनि दासु ॥جا آپے ندر کرے پربھ سچا تا هووَے داسن داس ۔۔

ਤਾ ਅਨਦਿਨੁ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੀ ਕਬਹਿ ਨ ਛੋਡੈ ਪਾਸੁ ॥taa anadhin sevaa kare satiguroo kee kabeh na chhoddai paas ||ता अनदिनु सेवा करे सतिगुरू की कबहि न छोडै पासु ॥تا اندن سےوا کرے ستگرُو کیِ کبه ن چھوڈَے پاس ۔۔

ਜਿਉ ਜਲ ਮਹਿ ਕਮਲੁ ਅਲਿਪਤੋ ਵਰਤੈ ਤਿਉ ਵਿਚੇ ਗਿਰਹ ਉਦਾਸੁ ॥jiau jal meh kamal alipato varatai tiau viche gireh udhaas ||जिउ जल महि कमलु अलिपतो वरतै तिउ विचे गिरह उदासु ॥جِا جل مهِ کمل الپتو ورتَے تا وچے گره اُداس ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਰੇ ਕਰਾਇਆ ਸਭੁ ਕੋ ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਵ ਹਰਿ ਗੁਣਤਾਸੁ ॥੨॥jan naanak kare karaiaa sabh ko jiau bhaavai tiv har gunataas ||2||जन नानक करे कराइआ सभु को जिउ भावै तिव हरि गुणतासु ॥२॥جن نانک کرے کرااآ سبھ کو جا بھاوَے تو هر گُݨتاس ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਛਤੀਹ ਜੁਗ ਗੁਬਾਰੁ ਸਾ ਆਪੇ ਗਣਤ ਕੀਨੀ ॥chhateeh jug gubaar saa aape ganat keenee ||छतीह जुग गुबारु सा आपे गणत कीनी ॥چھتیِه جُگ گُبار سا آپے گݨت کیٍنیِ ۔۔

ਆਪੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਭ ਸਾਜੀਅਨੁ ਆਪਿ ਮਤਿ ਦੀਨੀ ॥aape sirasaT sabh saajeean aap mat dheenee ||आपे सृसटि सभ साजीअनु आपि मति दीनी ॥آپے سرسٹ سبھ ساجیِان آپ مت دیٍنیِ ۔۔

ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ ਸਾਜਿਅਨੁ ਪਾਪ ਪੁੰਨ ਗਣਤ ਗਣੀਨੀ ॥simirat saasat saajian paap pu(n)n ganat ganeenee ||सिमृति सासत साजिअनु पाप पुँन गणत गणीनी ॥سِمرت ساست ساجان پاپ پُنّ گݨت گݨیٍنیِ ۔۔

ਜਿਸੁ ਬੁਝਾਏ ਸੋ ਬੁਝਸੀ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਪਤੀਨੀ ॥jis bujhaae so bujhasee sachai sabadh pateenee ||जिसु बुझाए सो बुझसी सचै सबदि पतीनी ॥جِس بُجھااے سو بُجھسیِ سچَے سبد پتیٍنیِ ۔۔

ਸਭੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਵਰਤਦਾ ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਈ ॥੭॥sabh aape aap varatadhaa aape bakhas milaiee ||7||सभु आपे आपि वरतदा आपे बखसि मिलाई ॥७॥سبھ آپے آپ ورتدا آپے بکھس ملاای ۔۔۷۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਇਹੁ ਤਨੁ ਸਭੋ ਰਤੁ ਹੈ ਰਤੁ ਬਿਨੁ ਤੰਨੁ ਨ ਹੋਇ ॥eih tan sabho rat hai rat bin ta(n)n na hoi ||इहु तनु सभो रतु है रतु बिनु तंनु न होइ ॥ِاهُ تن سبھو رت هَے رت بن تنّ ن هوِا ۔۔

ਜੋ ਸਹਿ ਰਤੇ ਆਪਣੈ ਤਿਨ ਤਨਿ ਲੋਭ ਰਤੁ ਨ ਹੋਇ ॥jo seh rate aapanai tin tan lobh rat na hoi ||जो सहि रते आपणै तिन तनि लोभ रतु न होइ ॥جو سهِ رتے آپݨَے تن تن لوبھ رت ن هوا ۔۔

ਭੈ ਪਇਐ ਤਨੁ ਖੀਣੁ ਹੋਇ ਲੋਭ ਰਤੁ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥bhai piaai tan kheen hoi lobh rat vichahu jai ||भै पइऐ तनु खीणु होइ लोभ रतु विचहु जाइ ॥بھَے پِااَے تن کھیِݨ هوا لوبھ رت وچهُ جاا ۔۔