Ang 945 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੪੫)

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਰਸੁ ਨ ਆਵੈ ਅਉਧੂ ਹਉਮੈ ਪਿਆਸ ਨ ਜਾਈ ॥bin sabadhai ras na aavai aaudhoo haumai piaas na jaiee ||बिनु सबदै रसु न आवै अउधू हउमै पिआस न जाई ॥بٍن سبدَے رس ن آوَے اادھُو هامَے پآس ن جاای ۔۔

ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸੁ ਪਾਇਆ ਸਾਚੇ ਰਹੇ ਅਘਾਈ ॥sabadh rate a(n)mirat ras paiaa saache rahe aghaiee ||सबदि रते अंमृत रसु पाइआ साचे रहे अघाई ॥سبد رتے اںمرت رس پاایا ساچے رهے اگھاای ۔۔

ਕਵਨ ਬੁਧਿ ਜਿਤੁ ਅਸਥਿਰੁ ਰਹੀਐ ਕਿਤੁ ਭੋਜਨਿ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸੈ ॥kavan budh jit asathir raheeaai kit bhojan tirapataasai ||कवन बुधि जितु असथिरु रहीऐ कितु भोजनि तृपतासै ॥کون بُدھ جت استھر رهیِاَے کت بھوجن ترپتاسَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਸਮ ਕਰਿ ਜਾਪੈ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਕਾਲੁ ਨ ਗ੍ਰਾਸੈ ॥੬੧॥naanak dhukh sukh sam kar jaapai satigur te kaal na graasai ||61||नानक दुखु सुखु सम करि जापै सतिगुर ते कालु न ग्रासै ॥६१॥نانک دُکھ سُکھ سم کر جاپَے ستِگر تے کال ن گراسَے ۔۔۶۱۔۔

ਰੰਗਿ ਨ ਰਾਤਾ ਰਸਿ ਨਹੀ ਮਾਤਾ ॥ra(n)g na raataa ras nahee maataa ||रंगि न राता रसि नही माता ॥رںگ ن راتا رس نهیِ ماتا ۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਸਬਦੈ ਜਲਿ ਬਲਿ ਤਾਤਾ ॥bin gur sabadhai jal bal taataa ||बिनु गुर सबदै जलि बलि ताता ॥بٍن گُر سبدَے جل بلِ تاتا ۔۔

ਬਿੰਦੁ ਨ ਰਾਖਿਆ ਸਬਦੁ ਨ ਭਾਖਿਆ ॥bi(n)dh na raakhiaa sabadh na bhaakhiaa ||बिंदु न राखिआ सबदु न भाखिआ ॥بِںد ن راکھآ سبد ن بھاکھآ ۔۔

ਪਵਨੁ ਨ ਸਾਧਿਆ ਸਚੁ ਨ ਅਰਾਧਿਆ ॥pavan na saadhiaa sach na araadhiaa ||पवनु न साधिआ सचु न अराधिआ ॥پون ن سادھآ سچ ن ارادھآ ۔۔

ਅਕਥ ਕਥਾ ਲੇ ਸਮ ਕਰਿ ਰਹੈ ॥akath kathaa le sam kar rahai ||अकथ कथा ले सम करि रहै ॥اکتھ کتھا لے سم کر رهَے ۔۔

ਤਉ ਨਾਨਕ ਆਤਮ ਰਾਮ ਕਉ ਲਹੈ ॥੬੨॥tau naanak aatam raam kau lahai ||62||तउ नानक आतम राम कउ लहै ॥६२॥تا نانک آتم رام کا لهَے ۔۔۶۲۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਰੰਗੇ ਰਾਤਾ ॥gur parasaadhee ra(n)ge raataa ||गुर परसादी रंगे राता ॥گُر پرسادیِ رںگے راتا ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆ ਸਾਚੇ ਮਾਤਾ ॥a(n)mrit peeaa saache maataa ||अंमृतु पीआ साचे माता ॥اںمرت پیِآ ساچے ماتا ۔۔

ਗੁਰ ਵੀਚਾਰੀ ਅਗਨਿ ਨਿਵਾਰੀ ॥gur veechaaree agan nivaaree ||गुर वीचारी अगनि निवारी ॥گُر ویِچاریِ اگن نواریِ ۔۔

ਅਪਿਉ ਪੀਓ ਆਤਮ ਸੁਖੁ ਧਾਰੀ ॥apiau peeo aatam sukh dhaaree ||अपिउ पीओ आतम सुखु धारी ॥اپا پیِاو آتم سُکھ دھاریِ ۔۔

ਸਚੁ ਅਰਾਧਿਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਰੁ ਤਾਰੀ ॥sach araadhiaa gurmukh tar taaree ||सचु अराधिआ गुरमुखि तरु तारी ॥سچ ارادھآ گُرمکھ تر تاریِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਬੂਝੈ ਕੋ ਵੀਚਾਰੀ ॥੬੩॥naanak boojhai ko veechaaree ||63||नानक बूझै को वीचारी ॥६३॥نانک بُوجھَے کو ویِچاریِ ۔۔۶۳۔۔

ਇਹੁ ਮਨੁ ਮੈਗਲੁ ਕਹਾ ਬਸੀਅਲੇ ਕਹਾ ਬਸੈ ਇਹੁ ਪਵਨਾ ॥eih man maigal kahaa baseeale kahaa basai ih pavanaa ||इहु मनु मैगलु कहा बसीअले कहा बसै इहु पवना ॥ِاهُ من مَےگل کها بسیِالے کها بسَے اهُ پونا ۔۔

ਕਹਾ ਬਸੈ ਸੁ ਸਬਦੁ ਅਉਧੂ ਤਾ ਕਉ ਚੂਕੈ ਮਨ ਕਾ ਭਵਨਾ ॥kahaa basai su sabadh aaudhoo taa kau chookai man kaa bhavanaa ||कहा बसै सु सबदु अउधू ता कउ चूकै मन का भवना ॥کها بسَے سُ سبد اادھُو تا کا چُوکَے من کا بھونا ۔۔

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲੇ ਤਾ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਇਹੁ ਮਨੁ ਪਾਏ ॥nadhar kare taa satigur mele taa nij ghar vaasaa ih man paae ||नदरि करे ता सतिगुरु मेले ता निज घरि वासा इहु मनु पाए ॥ندر کرے تا ستگر مےلے تا نج گھرِ واسا اهُ من پااے ۔۔

ਆਪੈ ਆਪੁ ਖਾਇ ਤਾ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਵੈ ਧਾਵਤੁ ਵਰਜਿ ਰਹਾਏ ॥aapai aap khai taa niramal hovai dhaavat varaj rahaae ||आपै आपु खाइ ता निरमलु होवै धावतु वरजि रहाए ॥آپَے آپ کھاا تا نرمل هووَے دھاوت ورج رهااے ۔۔

ਕਿਉ ਮੂਲੁ ਪਛਾਣੈ ਆਤਮੁ ਜਾਣੈ ਕਿਉ ਸਸਿ ਘਰਿ ਸੂਰੁ ਸਮਾਵੈ ॥kiau mool pachhaanai aatam jaanai kiau sas ghar soor samaavai ||किउ मूलु पछाणै आतमु जाणै किउ ससि घरि सूरु समावै ॥کِا مُول پچھاݨَے آتم جاݨَے کا سس گھرِ سُور سماوَے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਖੋਵੈ ਤਉ ਨਾਨਕ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵੈ ॥੬੪॥gurmukh haumai vichahu khovai tau naanak sahaj samaavai ||64||गुरमुखि हउमै विचहु खोवै तउ नानक सहजि समावै ॥६४॥گُرمکھ هامَے وچهُ کھووَے تا نانک سهج سماوَے ۔۔۶۴۔۔

ਇਹੁ ਮਨੁ ਨਿਹਚਲੁ ਹਿਰਦੈ ਵਸੀਅਲੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੂਲੁ ਪਛਾਣਿ ਰਹੈ ॥eih man nihachal hiradhai vaseeale gurmukh mool pachhaan rahai ||इहु मनु निहचलु हिरदै वसीअले गुरमुखि मूलु पछाणि रहै ॥ِاهُ من نهچل هردَے وسیِالے گُرمکھ مُول پچھاݨ رهَے ۔۔

ਨਾਭਿ ਪਵਨੁ ਘਰਿ ਆਸਣਿ ਬੈਸੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਖੋਜਤ ਤਤੁ ਲਹੈ ॥naabh pavan ghar aasan baisai gurmukh khojat tat lahai ||नाभि पवनु घरि आसणि बैसै गुरमुखि खोजत ततु लहै ॥نابھ پون گھر آسݨ بَےسَے گُرمکھ کھوجت تت لهَے ۔۔

ਸੁ ਸਬਦੁ ਨਿਰੰਤਰਿ ਨਿਜ ਘਰਿ ਆਛੈ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਜੋਤਿ ਸੁ ਸਬਦਿ ਲਹੈ ॥s sabadh nira(n)tar nij ghar aachhai tirabhavan jot su sabadh lahai ||सु सबदु निरंतरि निज घरि आछै तृभवण जोति सु सबदि लहै ॥سُ سبد نرںتر نج گھر آچھَے تربھوݨ جوت سُ سبد لهَے ۔۔

ਖਾਵੈ ਦੂਖ ਭੂਖ ਸਾਚੇ ਕੀ ਸਾਚੇ ਹੀ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸਿ ਰਹੈ ॥khaavai dhookh bhookh saache kee saache hee tirapataas rahai ||खावै दूख भूख साचे की साचे ही तृपतासि रहै ॥کھاوَے دُوکھ بھُوکھ ساچے کیِ ساچے هیِ ترپتاس رهَے ۔۔

ਅਨਹਦ ਬਾਣੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਣੀ ਬਿਰਲੋ ਕੋ ਅਰਥਾਵੈ ॥anahadh baanee gurmukh jaanee biralo ko arathaavai ||अनहद बाणी गुरमुखि जाणी बिरलो को अरथावै ॥انهد باݨیِ گُرمکھ جاݨیِ برلو کو ارتھاوَے ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਆਖੈ ਸਚੁ ਸੁਭਾਖੈ ਸਚਿ ਰਪੈ ਰੰਗੁ ਕਬਹੂ ਨ ਜਾਵੈ ॥੬੫॥naanak aakhai sach subhaakhai sach rapai ra(n)g kabahoo na jaavai ||65||नानकु आखै सचु सुभाखै सचि रपै रंगु कबहू न जावै ॥६५॥نانک آکھَے سچ سُبھاکھَے سچ رپَے رںگ کبهُو ن جاوَے ۔۔۶۵۔۔

ਜਾ ਇਹੁ ਹਿਰਦਾ ਦੇਹ ਨ ਹੋਤੀ ਤਉ ਮਨੁ ਕੈਠੈ ਰਹਤਾ ॥jaa ih hiradhaa dheh na hotee tau man kaiThai rahataa ||जा इहु हिरदा देह न होती तउ मनु कैठै रहता ॥جا اهُ هردا دےه ن هوتیِ تا من کَےٹھَے رهتا ۔۔

ਨਾਭਿ ਕਮਲ ਅਸਥੰਭੁ ਨ ਹੋਤੋ ਤਾ ਪਵਨੁ ਕਵਨ ਘਰਿ ਸਹਤਾ ॥naabh kamal asatha(n)bh na hoto taa pavan kavan ghar sahataa ||नाभि कमल असथंभु न होतो ता पवनु कवन घरि सहता ॥نابھ کمل استھںبھ ن هوتو تا پون کون گھر سهتا ۔۔

ਰੂਪੁ ਨ ਹੋਤੋ ਰੇਖ ਨ ਕਾਈ ਤਾ ਸਬਦਿ ਕਹਾ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥roop na hoto rekh na kaiee taa sabadh kahaa liv laiee ||रूपु न होतो रेख न काई ता सबदि कहा लिव लाई ॥رُوپ ن هوتو رےکھ ن کاای تا سبد کها لو لاای ۔۔

ਰਕਤੁ ਬਿੰਦੁ ਕੀ ਮੜੀ ਨ ਹੋਤੀ ਮਿਤਿ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥rakat bi(n)dh kee maRee na hotee mit keemat nahee paiee ||रकतु बिंदु की मड़ी न होती मिति कीमति नही पाई ॥رکت بںد کیِ مڑیِ ن هوتیِ مت کیِمت نهیِ پاای ۔۔

ਵਰਨੁ ਭੇਖੁ ਅਸਰੂਪੁ ਨ ਜਾਪੀ ਕਿਉ ਕਰਿ ਜਾਪਸਿ ਸਾਚਾ ॥varan bhekh asaroop na jaapee kiau kar jaapas saachaa ||वरनु भेखु असरूपु न जापी किउ करि जापसि साचा ॥ورن بھےکھ اسرُوپ ن جاپیِ کا کر جاپس ساچا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਬੈਰਾਗੀ ਇਬ ਤਬ ਸਾਚੋ ਸਾਚਾ ॥੬੬॥naanak naam rate bairaagee ib tab saacho saachaa ||66||नानक नामि रते बैरागी इब तब साचो साचा ॥६६॥نانک نام رتے بَےراگیِ اب تب ساچو ساچا ۔۔۶۶۔۔

ਹਿਰਦਾ ਦੇਹ ਨ ਹੋਤੀ ਅਉਧੂ ਤਉ ਮਨੁ ਸੁੰਨਿ ਰਹੈ ਬੈਰਾਗੀ ॥hiradhaa dheh na hotee aaudhoo tau man su(n)n rahai bairaagee ||हिरदा देह न होती अउधू तउ मनु सुँनि रहै बैरागी ॥هِردا دےه ن هوتیِ اادھُو تا من سُنّ رهَے بَےراگیِ ۔۔

ਨਾਭਿ ਕਮਲੁ ਅਸਥੰਭੁ ਨ ਹੋਤੋ ਤਾ ਨਿਜ ਘਰਿ ਬਸਤਉ ਪਵਨੁ ਅਨਰਾਗੀ ॥naabh kamal asatha(n)bh na hoto taa nij ghar basatau pavan anaraagee ||नाभि कमलु असथंभु न होतो ता निज घरि बसतउ पवनु अनरागी ॥نابھ کمل استھںبھ ن هوتو تا نج گھر بستا پون انراگیِ ۔۔

ਰੂਪੁ ਨ ਰੇਖਿਆ ਜਾਤਿ ਨ ਹੋਤੀ ਤਉ ਅਕੁਲੀਣਿ ਰਹਤਉ ਸਬਦੁ ਸੁ ਸਾਰੁ ॥roop na rekhiaa jaat na hotee tau akuleen rahatau sabadhu su saar ||रूपु न रेखिआ जाति न होती तउ अकुलीणि रहतउ सबदु सु सारु ॥رُوپ ن رےکھآ جات ن هوتیِ تا اکلیِݨ رهتا سبد سُ سار ۔۔

ਗਉਨੁ ਗਗਨੁ ਜਬ ਤਬਹਿ ਨ ਹੋਤਉ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਜੋਤਿ ਆਪੇ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ॥gaun gagan jab tabeh na hotau tirabhavan jot aape nira(n)kaar ||गउनु गगनु जब तबहि न होतउ तृभवण जोति आपे निरंकारु ॥گان گگن جب تبه ن هوتا تربھوݨ جوت آپے نرںکار ۔۔