Ang 943 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੪੩)

ਪਵਨ ਅਰੰਭੁ ਸਤਿਗੁਰ ਮਤਿ ਵੇਲਾ ॥pavan ara(n)bh satigur mat velaa ||पवन अरंभु सतिगुर मति वेला ॥پون ارںبھ ستگر متِ وےلا ۔۔

ਸਬਦੁ ਗੁਰੂ ਸੁਰਤਿ ਧੁਨਿ ਚੇਲਾ ॥sabadh guroo surat dhun chelaa ||सबदु गुरू सुरति धुनि चेला ॥سبد گُرُو سُرت دھُن چےلا ۔۔

ਅਕਥ ਕਥਾ ਲੇ ਰਹਉ ਨਿਰਾਲਾ ॥akath kathaa le rahau niraalaa ||अकथ कथा ले रहउ निराला ॥اکتھ کتھا لے رها نرالا ۔۔

ਨਾਨਕ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਗੁਰ ਗੋਪਾਲਾ ॥naanak jug jug gur gopaalaa ||नानक जुगि जुगि गुर गोपाला ॥نانک جُگ جُگ گُر گوپالا ۔۔

ਏਕੁ ਸਬਦੁ ਜਿਤੁ ਕਥਾ ਵੀਚਾਰੀ ॥ek sabadh jit kathaa veechaaree ||एकु सबदु जितु कथा वीचारी ॥اےک سبد جت کتھا ویِچاریِ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਉਮੈ ਅਗਨਿ ਨਿਵਾਰੀ ॥੪੪॥gurmukh haumai agan nivaaree ||44||गुरमुखि हउमै अगनि निवारी ॥४४॥گُرمکھ هامَے اگن نواریِ ۔۔۴۴۔۔

ਮੈਣ ਕੇ ਦੰਤ ਕਿਉ ਖਾਈਐ ਸਾਰੁ ॥main ke dha(n)t kiau khaieeaai saar ||मैण के दंत किउ खाईऐ सारु ॥مَےݨ کے دںت کا کھاایاَے سار ۔۔

ਜਿਤੁ ਗਰਬੁ ਜਾਇ ਸੁ ਕਵਣੁ ਆਹਾਰੁ ॥jit garab jai su kavan aahaar ||जितु गरबु जाइ सु कवणु आहारु ॥جِت گرب جاا سُ کوݨ آهار ۔۔

ਹਿਵੈ ਕਾ ਘਰੁ ਮੰਦਰੁ ਅਗਨਿ ਪਿਰਾਹਨੁ ॥hivai kaa ghar ma(n)dhar agan piraahan ||हिवै का घरु मंदरु अगनि पिराहनु ॥هِوَے کا گھر مںدر اگن پراهن ۔۔

ਕਵਨ ਗੁਫਾ ਜਿਤੁ ਰਹੈ ਅਵਾਹਨੁ ॥kavan gufaa jit rahai avaahan ||कवन गुफा जितु रहै अवाहनु ॥کون گُپھا جت رهَے اواهن ۔۔

ਇਤ ਉਤ ਕਿਸ ਕਉ ਜਾਣਿ ਸਮਾਵੈ ॥eit ut kis kau jaan samaavai ||इत उत किस कउ जाणि समावै ॥ِات اُت کس کا جاݨ سماوَے ۔۔

ਕਵਨ ਧਿਆਨੁ ਮਨੁ ਮਨਹਿ ਸਮਾਵੈ ॥੪੫॥kavan dhiaan man maneh samaavai ||45||कवन धिआनु मनु मनहि समावै ॥४५॥کون دھآن من منه سماوَے ۔۔۴۵۔۔

ਹਉ ਹਉ ਮੈ ਮੈ ਵਿਚਹੁ ਖੋਵੈ ॥hau hau mai mai vichahu khovai ||हउ हउ मै मै विचहु खोवै ॥ها ها مَے مَے وچهُ کھووَے ۔۔

ਦੂਜਾ ਮੇਟੈ ਏਕੋ ਹੋਵੈ ॥dhoojaa meTai eko hovai ||दूजा मेटै एको होवै ॥دُوجا مےٹَے اےکو هووَے ۔۔

ਜਗੁ ਕਰੜਾ ਮਨਮੁਖੁ ਗਾਵਾਰੁ ॥jag karaRaa manmukh gaavaar ||जगु करड़ा मनमुखु गावारु ॥جگ کرڑا منمکھ گاوار ۔۔

ਸਬਦੁ ਕਮਾਈਐ ਖਾਈਐ ਸਾਰੁ ॥sabadh kamaieeaai khaieeaai saar ||सबदु कमाईऐ खाईऐ सारु ॥سبد کماایاَے کھاایاَے سار ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ॥a(n)tar baahar eko jaanai ||अंतरि बाहरि एको जाणै ॥اںتر باهر اےکو جاݨَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਅਗਨਿ ਮਰੈ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ॥੪੬॥naanak agan marai satigur kai bhaanai ||46||नानक अगनि मरै सतिगुर कै भाणै ॥४६॥نانک اگن مرَے ستگر کَے بھاݨَے ۔۔۴۶۔۔

ਸਚ ਭੈ ਰਾਤਾ ਗਰਬੁ ਨਿਵਾਰੈ ॥sach bhai raataa garab nivaarai ||सच भै राता गरबु निवारै ॥سچ بھَے راتا گرب نوارَے ۔۔

ਏਕੋ ਜਾਤਾ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰੈ ॥eko jaataa sabadh veechaarai ||एको जाता सबदु वीचारै ॥اےکو جاتا سبد ویِچارَے ۔۔

ਸਬਦੁ ਵਸੈ ਸਚੁ ਅੰਤਰਿ ਹੀਆ ॥sabadh vasai sach a(n)tar heeaa ||सबदु वसै सचु अंतरि हीआ ॥سبد وسَے سچ اںتر هیِآ ۔۔

ਤਨੁ ਮਨੁ ਸੀਤਲੁ ਰੰਗਿ ਰੰਗੀਆ ॥tan man seetal ra(n)g ra(n)geeaa ||तनु मनु सीतलु रंगि रंगीआ ॥تن من سیِتل رںگ رںگیِآ ۔۔

ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਬਿਖੁ ਅਗਨਿ ਨਿਵਾਰੇ ॥kaam karodh bikh agan nivaare ||कामु क्रोधु बिखु अगनि निवारे ॥کام ک®ودھ بکھ اگن نوارے ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਨਦਰਿ ਪਿਆਰੇ ॥੪੭॥naanak nadharee nadhar piaare ||47||नानक नदरी नदरि पिआरे ॥४७॥نانک ندریِ ندر پآرے ۔۔۴۷۔۔

ਕਵਨ ਮੁਖਿ ਚੰਦੁ ਹਿਵੈ ਘਰੁ ਛਾਇਆ ॥kavan mukh cha(n)dh hivai ghar chhaiaa ||कवन मुखि चंदु हिवै घरु छाइआ ॥کون مُکھ چںد هوَے گھر چھاایا ۔۔

ਕਵਨ ਮੁਖਿ ਸੂਰਜੁ ਤਪੈ ਤਪਾਇਆ ॥kavan mukh sooraj tapai tapaiaa ||कवन मुखि सूरजु तपै तपाइआ ॥کون مُکھ سُورج تپَے تپاایا ۔۔

ਕਵਨ ਮੁਖਿ ਕਾਲੁ ਜੋਹਤ ਨਿਤ ਰਹੈ ॥kavan mukh kaal johat nit rahai ||कवन मुखि कालु जोहत नित रहै ॥کون مُکھ کال جوهت نت رهَے ۔۔

ਕਵਨ ਬੁਧਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਤਿ ਰਹੈ ॥kavan budh gurmukh pat rahai ||कवन बुधि गुरमुखि पति रहै ॥کون بُدھ گُرمکھ پت رهَے ۔۔

ਕਵਨੁ ਜੋਧੁ ਜੋ ਕਾਲੁ ਸੰਘਾਰੈ ॥kavan jodh jo kaal sa(n)ghaarai ||कवनु जोधु जो कालु संघारै ॥کون جودھ جو کال سںگھارَے ۔۔

ਬੋਲੈ ਬਾਣੀ ਨਾਨਕੁ ਬੀਚਾਰੈ ॥੪੮॥bolai baanee naanak beechaarai ||48||बोलै बाणी नानकु बीचारै ॥४८॥بولَے باݨیِ نانک بیِچارَے ۔۔۴۸۔۔

ਸਬਦੁ ਭਾਖਤ ਸਸਿ ਜੋਤਿ ਅਪਾਰਾ ॥sabadh bhaakhat sas jot apaaraa ||सबदु भाखत ससि जोति अपारा ॥سبد بھاکھت سس جوت اپارا ۔۔

ਸਸਿ ਘਰਿ ਸੂਰੁ ਵਸੈ ਮਿਟੈ ਅੰਧਿਆਰਾ ॥sas ghar soor vasai miTai a(n)dhiaaraa ||ससि घरि सूरु वसै मिटै अंधिआरा ॥سس گھرِ سُور وسَے مٹَے اںدھآرا ۔۔

ਸੁਖੁ ਦੁਖੁ ਸਮ ਕਰਿ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰਾ ॥sukh dhukh sam kar naam adhaaraa ||सुखु दुखु सम करि नामु अधारा ॥سُکھ دُکھ سم کر نام ادھارا ۔۔

ਆਪੇ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰਣਹਾਰਾ ॥aape paar utaaranahaaraa ||आपे पारि उतारणहारा ॥آپے پار اُتارݨهارا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਚੈ ਮਨੁ ਸਾਚਿ ਸਮਾਇ ॥gur parachai man saach samai ||गुर परचै मनु साचि समाइ ॥گُر پرچَے من ساچ سماا ۔۔

ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕੁ ਕਾਲੁ ਨ ਖਾਇ ॥੪੯॥pranavat naanak kaal na khai ||49||प्रणवति नानकु कालु न खाइ ॥४९॥پرݨوت نانک کال ن کھاا ۔۔۴۹۔۔

ਨਾਮ ਤਤੁ ਸਭ ਹੀ ਸਿਰਿ ਜਾਪੈ ॥naam tat sabh hee sir jaapai ||नाम ततु सभ ही सिरि जापै ॥نام تت سبھ هیِ سر جاپَے ۔۔

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਦੁਖੁ ਕਾਲੁ ਸੰਤਾਪੈ ॥bin naavai dhukh kaal sa(n)taapai ||बिनु नावै दुखु कालु संतापै ॥بٍن ناوَے دُکھ کال سںتاپَے ۔۔

ਤਤੋ ਤਤੁ ਮਿਲੈ ਮਨੁ ਮਾਨੈ ॥tato tat milai man maanai ||ततो ततु मिलै मनु मानै ॥تتو تت ملَے من مانَے ۔۔

ਦੂਜਾ ਜਾਇ ਇਕਤੁ ਘਰਿ ਆਨੈ ॥dhoojaa jai ikat ghar aanai ||दूजा जाइ इकतु घरि आनै ॥دُوجا جاا اکت گھر آنَے ۔۔

ਬੋਲੈ ਪਵਨਾ ਗਗਨੁ ਗਰਜੈ ॥bolai pavanaa gagan garajai ||बोलै पवना गगनु गरजै ॥بولَے پونا گگن گرجَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਿਹਚਲੁ ਮਿਲਣੁ ਸਹਜੈ ॥੫੦॥naanak nihachal milan sahajai ||50||नानक निहचलु मिलणु सहजै ॥५०॥نانک نهچل ملݨ سهجَے ۔۔۵۰۔۔

ਅੰਤਰਿ ਸੁੰਨੰ ਬਾਹਰਿ ਸੁੰਨੰ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਸੁੰਨ ਮਸੁੰਨੰ ॥a(n)tar su(n)na(n) baahar su(n)na(n) tirabhavan su(n)n masu(n)na(n) ||अंतरि सुँनं बाहरि सुँनं तृभवण सुँन मसुँनं ॥اںتر سُنّµ باهر سُنّµ تربھوݨ سُنّ مسنّµ ۔۔

ਚਉਥੇ ਸੁੰਨੈ ਜੋ ਨਰੁ ਜਾਣੈ ਤਾ ਕਉ ਪਾਪੁ ਨ ਪੁੰਨੰ ॥chauthe su(n)nai jo nar jaanai taa kau paap na pu(n)na(n) ||चउथे सुँनै जो नरु जाणै ता कउ पापु न पुँनं ॥چاتھے سُنَّے جو نر جاݨَے تا کا پاپ ن پُنّµ ۔۔

ਘਟਿ ਘਟਿ ਸੁੰਨ ਕਾ ਜਾਣੈ ਭੇਉ ॥ ਆਦਿ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰੰਜਨ ਦੇਉ ॥ghaT ghaT su(n)n kaa jaanai bheau || aadh purakh nira(n)jan dheau ||घटि घटि सुँन का जाणै भेउ ॥ आदि पुरखु निरंजन देउ ॥گھٹ گھٹِ سُنّ کا جاݨَے بھےا ۔۔ آد پُرکھ نرںجن دےا ۔۔

ਜੋ ਜਨੁ ਨਾਮ ਨਿਰੰਜਨ ਰਾਤਾ ॥jo jan naam nira(n)jan raataa ||जो जनु नाम निरंजन राता ॥جو جن نام نرںجن راتا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸੋਈ ਪੁਰਖੁ ਬਿਧਾਤਾ ॥੫੧॥naanak soiee purakh bidhaataa ||51||नानक सोई पुरखु बिधाता ॥५१॥نانک سوای پُرکھ بدھاتا ۔۔۵۱۔۔

ਸੁੰਨੋ ਸੁੰਨੁ ਕਹੈ ਸਭੁ ਕੋਈ ॥su(n)no su(n)n kahai sabh koiee ||सुँनो सुँनु कहै सभु कोई ॥سُنّو سُنّ کهَے سبھ کوای ۔۔

ਅਨਹਤ ਸੁੰਨੁ ਕਹਾ ਤੇ ਹੋਈ ॥anahat su(n)n kahaa te hoiee ||अनहत सुँनु कहा ते होई ॥انهت سُنّ کها تے هوای ۔۔

ਅਨਹਤ ਸੁੰਨਿ ਰਤੇ ਸੇ ਕੈਸੇ ॥anahat su(n)n rate se kaise ||अनहत सुँनि रते से कैसे ॥انهت سُنّ رتے سے کَےسے ۔۔

ਜਿਸ ਤੇ ਉਪਜੇ ਤਿਸ ਹੀ ਜੈਸੇ ॥jis te upaje tis hee jaise ||जिस ते उपजे तिस ही जैसे ॥جِس تے اُپجے تس هیِ جَےسے ۔۔

ਓਇ ਜਨਮਿ ਨ ਮਰਹਿ ਨ ਆਵਹਿ ਜਾਹਿ ॥oi janam na mareh na aaveh jaeh ||ओइ जनमि न मरहि न आवहि जाहि ॥اوِا جنم ن مره ن آوه جاه ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਨੁ ਸਮਝਾਹਿ ॥੫੨॥naanak gurmukh man samajhaeh ||52||नानक गुरमुखि मनु समझाहि ॥५२॥نانک گُرمکھ من سمجھاه ۔۔۵۲۔۔

ਨਉ ਸਰ ਸੁਭਰ ਦਸਵੈ ਪੂਰੇ ॥nau sar subhar dhasavai poore ||नउ सर सुभर दसवै पूरे ॥نا سر سُبھر دسوَے پُورے ۔۔

ਤਹ ਅਨਹਤ ਸੁੰਨ ਵਜਾਵਹਿ ਤੂਰੇ ॥teh anahat su(n)n vajaaveh toore ||तह अनहत सुँन वजावहि तूरे ॥ته انهت سُنّ وجاوه تُورے ۔۔

ਸਾਚੈ ਰਾਚੇ ਦੇਖਿ ਹਜੂਰੇ ॥saachai raache dhekh hajoore ||साचै राचे देखि हजूरे ॥ساچَے راچے دےکھ هجُورے ۔۔

ਘਟਿ ਘਟਿ ਸਾਚੁ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰੇ ॥ghaT ghaT saach rahiaa bharapoore ||घटि घटि साचु रहिआ भरपूरे ॥گھٹ گھٹِ ساچ رهِآ بھرپُورے ۔۔