Ang 941 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੪੧)

ਸੋ ਬੂਝੈ ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੁ ਮੁਕਤੁ ਭਇਆ ॥so boojhai jis aap bujhaae gur kai sabadh su mukat bhiaa ||सो बूझै जिसु आपि बुझाए गुर कै सबदि सु मुकतु भइआ ॥سو بُوجھَے جس آپ بُجھااے گُر کَے سبد سُ مُکت بھایا ۔۔

ਨਾਨਕ ਤਾਰੇ ਤਾਰਣਹਾਰਾ ਹਉਮੈ ਦੂਜਾ ਪਰਹਰਿਆ ॥੨੫॥naanak taare taaranahaaraa haumai dhoojaa parahariaa ||25||नानक तारे तारणहारा हउमै दूजा परहरिआ ॥२५॥نانک تارے تارݨهارا هامَے دُوجا پرهرآ ۔۔۲۵۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਭੂਲੈ ਜਮ ਕੀ ਕਾਣਿ ॥manmukh bhoolai jam kee kaan ||मनमुखि भूलै जम की काणि ॥منمکھ بھُولَے جم کیِ کاݨ ۔۔

ਪਰ ਘਰੁ ਜੋਹੈ ਹਾਣੇ ਹਾਣਿ ॥par ghar johai haane haan ||पर घरु जोहै हाणे हाणि ॥پر گھر جوهَے هاݨے هاݨ ۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਭਰਮਿ ਭਵੈ ਬੇਬਾਣਿ ॥manmukh bharam bhavai bebaan ||मनमुखि भरमि भवै बेबाणि ॥منمکھ بھرم بھوَے بےباݨ ۔۔

ਵੇਮਾਰਗਿ ਮੂਸੈ ਮੰਤ੍ਰਿ ਮਸਾਣਿ ॥vemaarag moosai ma(n)tr masaan ||वेमारगि मूसै मंतृ मसाणि ॥وےمارگ مُوسَے مںتر مساݨ ۔۔

ਸਬਦੁ ਨ ਚੀਨੈ ਲਵੈ ਕੁਬਾਣਿ ॥sabadh na cheenai lavai kubaan ||सबदु न चीनै लवै कुबाणि ॥سبد ن چیٍنَے لوَے کُباݨ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਾਚਿ ਰਤੇ ਸੁਖੁ ਜਾਣਿ ॥੨੬॥naanak saach rate sukh jaan ||26||नानक साचि रते सुखु जाणि ॥२६॥نانک ساچ رتے سُکھ جاݨ ۔۔۲۶۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚੇ ਕਾ ਭਉ ਪਾਵੈ ॥gurmukh saache kaa bhau paavai ||गुरमुखि साचे का भउ पावै ॥گُرمکھ ساچے کا بھا پاوَے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬਾਣੀ ਅਘੜੁ ਘੜਾਵੈ ॥gurmukh baanee aghaR ghaRaavai ||गुरमुखि बाणी अघड़ु घड़ावै ॥گُرمکھ باݨیِ اگھڑ گھڑاوَے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਿਰਮਲ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥gurmukh niramal har gun gaavai ||गुरमुखि निरमल हरि गुण गावै ॥گُرمکھ نرمل هر گُݨ گاوَے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਵਿਤ੍ਰੁ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਵੈ ॥gurmukh pavitr param padh paavai ||गुरमुखि पवित्रु परम पदु पावै ॥گُرمکھ پوترü پرم پد پاوَے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਰੋਮਿ ਰੋਮਿ ਹਰਿ ਧਿਆਵੈ ॥gurmukh rom rom har dhiaavai ||गुरमुखि रोमि रोमि हरि धिआवै ॥گُرمکھ روم روم هر دھآوَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚਿ ਸਮਾਵੈ ॥੨੭॥naanak gurmukh saach samaavai ||27||नानक गुरमुखि साचि समावै ॥२७॥نانک گُرمکھ ساچ سماوَے ۔۔۲۷۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਚੈ ਬੇਦ ਬੀਚਾਰੀ ॥gurmukh parachai bedh beechaaree ||गुरमुखि परचै बेद बीचारी ॥گُرمکھ پرچَے بےد بیِچاریِ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਚੈ ਤਰੀਐ ਤਾਰੀ ॥gurmukh parachai tareeaai taaree ||गुरमुखि परचै तरीऐ तारी ॥گُرمکھ پرچَے تریِاَے تاریِ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਚੈ ਸੁ ਸਬਦਿ ਗਿਆਨੀ ॥gurmukh parachai su sabadh giaanee ||गुरमुखि परचै सु सबदि गिआनी ॥گُرمکھ پرچَے سُ سبد گآنیِ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਚੈ ਅੰਤਰ ਬਿਧਿ ਜਾਨੀ ॥gurmukh parachai a(n)tar bidh jaanee ||गुरमुखि परचै अंतर बिधि जानी ॥گُرمکھ پرچَے اںتر بدھ جانیِ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ਅਲਖ ਅਪਾਰੁ ॥gurmukh paieeaai alakh apaar ||गुरमुखि पाईऐ अलख अपारु ॥گُرمکھ پاایاَے الکھ اپار ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੁਕਤਿ ਦੁਆਰੁ ॥੨੮॥naanak gurmukh mukat dhuaar ||28||नानक गुरमुखि मुकति दुआरु ॥२८॥نانک گُرمکھ مُکت دُآر ۔۔۲۸۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਕਥੁ ਕਥੈ ਬੀਚਾਰਿ ॥gurmukh akath kathai beechaar ||गुरमुखि अकथु कथै बीचारि ॥گُرمکھ اکتھ کتھَے بیِچار ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਿਬਹੈ ਸਪਰਵਾਰਿ ॥gurmukh nibahai saparavaar ||गुरमुखि निबहै सपरवारि ॥گُرمکھ نبهَے سپروار ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਪੀਐ ਅੰਤਰਿ ਪਿਆਰਿ ॥gurmukh japeeaai a(n)tar piaar ||गुरमुखि जपीऐ अंतरि पिआरि ॥گُرمکھ جپیِاَے اںتر پآر ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ਸਬਦਿ ਅਚਾਰਿ ॥gurmukh paieeaai sabadh achaar ||गुरमुखि पाईऐ सबदि अचारि ॥گُرمکھ پاایاَے سبد اچار ۔۔

ਸਬਦਿ ਭੇਦਿ ਜਾਣੈ ਜਾਣਾਈ ॥sabadh bhedh jaanai jaanaiee ||सबदि भेदि जाणै जाणाई ॥سبد بھےد جاݨَے جاݨاای ۔۔

ਨਾਨਕ ਹਉਮੈ ਜਾਲਿ ਸਮਾਈ ॥੨੯॥naanak haumai jaal samaiee ||29||नानक हउमै जालि समाई ॥२९॥نانک هامَے جال سماای ۔۔۲۹۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਧਰਤੀ ਸਾਚੈ ਸਾਜੀ ॥gurmukh dharatee saachai saajee ||गुरमुखि धरती साचै साजी ॥گُرمکھ دھرتیِ ساچَے ساجیِ ۔۔

ਤਿਸ ਮਹਿ ਓਪਤਿ ਖਪਤਿ ਸੁ ਬਾਜੀ ॥tis meh opat khapat su baajee ||तिस महि ओपति खपति सु बाजी ॥تِس مهِ اوپت کھپت سُ باجیِ ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਰਪੈ ਰੰਗੁ ਲਾਇ ॥gur kai sabadh rapai ra(n)g lai ||गुर कै सबदि रपै रंगु लाइ ॥گُر کَے سبد رپَے رںگ لاا ۔۔

ਸਾਚਿ ਰਤਉ ਪਤਿ ਸਿਉ ਘਰਿ ਜਾਇ ॥saach ratau pat siau ghar jai ||साचि रतउ पति सिउ घरि जाइ ॥ساچ رتا پت سا گھرِ جاا ۔۔

ਸਾਚ ਸਬਦ ਬਿਨੁ ਪਤਿ ਨਹੀ ਪਾਵੈ ॥saach sabadh bin pat nahee paavai ||साच सबद बिनु पति नही पावै ॥ساچ سبد بن پت نهیِ پاوَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਕਿਉ ਸਾਚਿ ਸਮਾਵੈ ॥੩੦॥naanak bin naavai kiau saach samaavai ||30||नानक बिनु नावै किउ साचि समावै ॥३०॥نانک بن ناوَے کا ساچ سماوَے ۔۔۳۰۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਸਟ ਸਿਧੀ ਸਭਿ ਬੁਧੀ ॥gurmukh asaT sidhee sabh budhee ||गुरमुखि असट सिधी सभि बुधी ॥گُرمکھ اسٹ سدھیِ سبھ بُدھیِ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਵਜਲੁ ਤਰੀਐ ਸਚ ਸੁਧੀ ॥gurmukh bhavajal tareeaai sach sudhee ||गुरमुखि भवजलु तरीऐ सच सुधी ॥گُرمکھ بھوجل تریِاَے سچ سُدھیِ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਰ ਅਪਸਰ ਬਿਧਿ ਜਾਣੈ ॥gurmukh sar apasar bidh jaanai ||गुरमुखि सर अपसर बिधि जाणै ॥گُرمکھ سر اپسر بدھ جاݨَے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਵਿਰਤਿ ਨਰਵਿਰਤਿ ਪਛਾਣੈ ॥gurmukh paravirat naravirat pachhaanai ||गुरमुखि परविरति नरविरति पछाणै ॥گُرمکھ پرورت نرورت پچھاݨَے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਾਰੇ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰੇ ॥gurmukh taare paar utaare ||गुरमुखि तारे पारि उतारे ॥گُرمکھ تارے پار اُتارے ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦਿ ਨਿਸਤਾਰੇ ॥੩੧॥naanak gurmukh sabadh nisataare ||31||नानक गुरमुखि सबदि निसतारे ॥३१॥نانک گُرمکھ سبد نستارے ۔۔۳۱۔۔

ਨਾਮੇ ਰਾਤੇ ਹਉਮੈ ਜਾਇ ॥naame raate haumai jai ||नामे राते हउमै जाइ ॥نامے راتے هامَے جاا ۔۔

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਚਿ ਰਹੇ ਸਮਾਇ ॥naam rate sach rahe samai ||नामि रते सचि रहे समाइ ॥نام رتے سچ رهے سماا ۔۔

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਜੋਗ ਜੁਗਤਿ ਬੀਚਾਰੁ ॥naam rate jog jugat beechaar ||नामि रते जोग जुगति बीचारु ॥نام رتے جوگ جُگت بیِچار ۔۔

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਪਾਵਹਿ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥naam rate paaveh mokh dhuaar ||नामि रते पावहि मोख दुआरु ॥نام رتے پاوه موکھ دُآر ۔۔

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਸੋਝੀ ਹੋਇ ॥naam rate tirabhavan sojhee hoi ||नामि रते तृभवण सोझी होइ ॥نام رتے تربھوݨ سوجھیِ هوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੩੨॥naanak naam rate sadhaa sukh hoi ||32||नानक नामि रते सदा सुखु होइ ॥३२॥نانک نام رتے سدا سُکھ هوا ۔۔۳۲۔۔

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਿਧ ਗੋਸਟਿ ਹੋਇ ॥naam rate sidh gosaT hoi ||नामि रते सिध गोसटि होइ ॥نام رتے سدھ گوسٹ هوا ۔۔

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਦਾ ਤਪੁ ਹੋਇ ॥naam rate sadhaa tap hoi ||नामि रते सदा तपु होइ ॥نام رتے سدا تپ هوا ۔۔

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਚੁ ਕਰਣੀ ਸਾਰੁ ॥naam rate sach karanee saar ||नामि रते सचु करणी सारु ॥نام رتے سچ کرݨیِ سار ۔۔

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਗੁਣ ਗਿਆਨ ਬੀਚਾਰੁ ॥naam rate gun giaan beechaar ||नामि रते गुण गिआन बीचारु ॥نام رتے گُݨ گآن بیِچار ۔۔

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਬੋਲੈ ਸਭੁ ਵੇਕਾਰੁ ॥bin naavai bolai sabh vekaar ||बिनु नावै बोलै सभु वेकारु ॥بٍن ناوَے بولَے سبھ وےکار ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਤਿਨ ਕਉ ਜੈਕਾਰੁ ॥੩੩॥naanak naam rate tin kau jaikaar ||33||नानक नामि रते तिन कउ जैकारु ॥३३॥نانک نام رتے تن کا جَےکار ۔۔۳۳۔۔

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਨਾਮੁ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥poore gur te naam paiaa jai ||पूरे गुर ते नामु पाइआ जाइ ॥پُورے گُر تے نام پاایا جاا ۔۔

ਜੋਗ ਜੁਗਤਿ ਸਚਿ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥jog jugat sach rahai samai ||जोग जुगति सचि रहै समाइ ॥جوگ جُگت سچ رهَے سماا ۔۔

ਬਾਰਹ ਮਹਿ ਜੋਗੀ ਭਰਮਾਏ ਸੰਨਿਆਸੀ ਛਿਅ ਚਾਰਿ ॥baareh meh jogee bharamaae sa(n)niaasee chhia chaar ||बारह महि जोगी भरमाए संनिआसी छिअ चारि ॥باره مهِ جوگیِ بھرمااے سنّآسیِ چھا چار ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਜੋ ਮਰਿ ਜੀਵੈ ਸੋ ਪਾਏ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥gur kai sabadh jo mar jeevai so paae mokh dhuaar ||गुर कै सबदि जो मरि जीवै सो पाए मोख दुआरु ॥گُر کَے سبد جو مر جیِوَے سو پااے موکھ دُآر ۔۔