Ang 940 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੪੦)

ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਆਸਾ ਮਨਸਾ ਖਾਈ ॥kit bidh aasaa manasaa khaiee ||कितु बिधि आसा मनसा खाई ॥کِت بدھ آسا منسا کھاای ۔۔

ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਜੋਤਿ ਨਿਰੰਤਰਿ ਪਾਈ ॥kit bidh jot nira(n)tar paiee ||कितु बिधि जोति निरंतरि पाई ॥کِت بدھ جوت نرںتر پاای ۔۔

ਬਿਨੁ ਦੰਤਾ ਕਿਉ ਖਾਈਐ ਸਾਰੁ ॥bin dha(n)taa kiau khaieeaai saar ||बिनु दंता किउ खाईऐ सारु ॥بٍن دںتا کا کھاایاَے سار ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਾਚਾ ਕਰਹੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥੧੯॥naanak saachaa karahu beechaar ||19||नानक साचा करहु बीचारु ॥१९॥نانک ساچا کرهُ بیِچار ۔۔۱۹۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਜਨਮੇ ਗਵਨੁ ਮਿਟਾਇਆ ॥satigur kai janame gavan miTaiaa ||सतिगुर कै जनमे गवनु मिटाइआ ॥ستگر کَے جنمے گون مٹاایا ۔۔

ਅਨਹਤਿ ਰਾਤੇ ਇਹੁ ਮਨੁ ਲਾਇਆ ॥anahat raate ih man laiaa ||अनहति राते इहु मनु लाइआ ॥انهت راتے اهُ من لاایا ۔۔

ਮਨਸਾ ਆਸਾ ਸਬਦਿ ਜਲਾਈ ॥manasaa aasaa sabadh jalaiee ||मनसा आसा सबदि जलाई ॥منسا آسا سبد جلاای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜੋਤਿ ਨਿਰੰਤਰਿ ਪਾਈ ॥gurmukh jot nira(n)tar paiee ||गुरमुखि जोति निरंतरि पाई ॥گُرمکھ جوت نرںتر پاای ۔۔

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਮੇਟੇ ਖਾਈਐ ਸਾਰੁ ॥trai gun meTe khaieeaai saar ||त्रै गुण मेटे खाईऐ सारु ॥ترَے گُݨ مےٹے کھاایاَے سار ۔۔

ਨਾਨਕ ਤਾਰੇ ਤਾਰਣਹਾਰੁ ॥੨੦॥naanak taare taaranahaar ||20||नानक तारे तारणहारु ॥२०॥نانک تارے تارݨهار ۔۔۲۰۔۔

ਆਦਿ ਕਉ ਕਵਨੁ ਬੀਚਾਰੁ ਕਥੀਅਲੇ ਸੁੰਨ ਕਹਾ ਘਰ ਵਾਸੋ ॥aadh kau kavan beechaar katheeale su(n)n kahaa ghar vaaso ||आदि कउ कवनु बीचारु कथीअले सुँन कहा घर वासो ॥آد کا کون بیِچار کتھیِالے سُنّ کها گھر واسو ۔۔

ਗਿਆਨ ਕੀ ਮੁਦ੍ਰਾ ਕਵਨ ਕਥੀਅਲੇ ਘਟਿ ਘਟਿ ਕਵਨ ਨਿਵਾਸੋ ॥giaan kee mudhraa kavan katheeale ghaT ghaT kavan nivaaso ||गिआन की मुद्रा कवन कथीअले घटि घटि कवन निवासो ॥گِآن کیِ مُدرا کون کتھیِالے گھٹ گھٹِ کون نواسو ۔۔

ਕਾਲ ਕਾ ਠੀਗਾ ਕਿਉ ਜਲਾਈਅਲੇ ਕਿਉ ਨਿਰਭਉ ਘਰਿ ਜਾਈਐ ॥kaal kaa Theegaa kiau jalaieeale kiau nirabhau ghar jaieeaai ||काल का ठीगा किउ जलाईअले किउ निरभउ घरि जाईऐ ॥کال کا ٹھیِگا کا جلاایالے کا نربھا گھر جاایاَے ۔۔

ਸਹਜ ਸੰਤੋਖ ਕਾ ਆਸਣੁ ਜਾਣੈ ਕਿਉ ਛੇਦੇ ਬੈਰਾਈਐ ॥sahaj sa(n)tokh kaa aasan jaanai kiau chhedhe bairaieeaai ||सहज संतोख का आसणु जाणै किउ छेदे बैराईऐ ॥سهج سںتوکھ کا آسݨ جاݨَے کا چھےدے بَےراایاَے ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਉਮੈ ਬਿਖੁ ਮਾਰੈ ਤਾ ਨਿਜ ਘਰਿ ਹੋਵੈ ਵਾਸੋ ॥gur kai sabadh haumai bikh maarai taa nij ghar hovai vaaso ||गुर कै सबदि हउमै बिखु मारै ता निज घरि होवै वासो ॥گُر کَے سبد هامَے بکھ مارَے تا نج گھر هووَے واسو ۔۔

ਜਿਨਿ ਰਚਿ ਰਚਿਆ ਤਿਸੁ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣੈ ਨਾਨਕੁ ਤਾ ਕਾ ਦਾਸੋ ॥੨੧॥jin rach rachiaa tis sabadh pachhaanai naanak taa kaa dhaaso ||21||जिनि रचि रचिआ तिसु सबदि पछाणै नानकु ता का दासो ॥२१॥جٍن رچ رچِآ تس سبد پچھاݨَے نانک تا کا داسو ۔۔۲۱۔۔

ਕਹਾ ਤੇ ਆਵੈ ਕਹਾ ਇਹੁ ਜਾਵੈ ਕਹਾ ਇਹੁ ਰਹੈ ਸਮਾਈ ॥kahaa te aavai kahaa ih jaavai kahaa ih rahai samaiee ||कहा ते आवै कहा इहु जावै कहा इहु रहै समाई ॥کها تے آوَے کها اهُ جاوَے کها اهُ رهَے سماای ۔۔

ਏਸੁ ਸਬਦ ਕਉ ਜੋ ਅਰਥਾਵੈ ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਤਿਲੁ ਨ ਤਮਾਈ ॥es sabadh kau jo arathaavai tis gur til na tamaiee ||एसु सबद कउ जो अरथावै तिसु गुर तिलु न तमाई ॥اےس سبد کا جو ارتھاوَے تس گُر تل ن تماای ۔۔

ਕਿਉ ਤਤੈ ਅਵਿਗਤੈ ਪਾਵੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਗੈ ਪਿਆਰੋ ॥kiau tatai avigatai paavai gurmukh lagai piaaro ||किउ ततै अविगतै पावै गुरमुखि लगै पिआरो ॥کِا تتَے اوگتَے پاوَے گُرمکھ لگَے پآرو ۔۔

ਆਪੇ ਸੁਰਤਾ ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਬੀਚਾਰੋ ॥aape surataa aape karataa kahu naanak beechaaro ||आपे सुरता आपे करता कहु नानक बीचारो ॥آپے سُرتا آپے کرتا کهُ نانک بیِچارو ۔۔

ਹੁਕਮੇ ਆਵੈ ਹੁਕਮੇ ਜਾਵੈ ਹੁਕਮੇ ਰਹੈ ਸਮਾਈ ॥hukame aavai hukame jaavai hukame rahai samaiee ||हुकमे आवै हुकमे जावै हुकमे रहै समाई ॥هُکمے آوَے هُکمے جاوَے هُکمے رهَے سماای ۔۔

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਸਾਚੁ ਕਮਾਵੈ ਗਤਿ ਮਿਤਿ ਸਬਦੇ ਪਾਈ ॥੨੨॥poore gur te saach kamaavai gat mit sabadhe paiee ||22||पूरे गुर ते साचु कमावै गति मिति सबदे पाई ॥२२॥پُورے گُر تے ساچ کماوَے گت متِ سبدے پاای ۔۔۲۲۔۔

ਆਦਿ ਕਉ ਬਿਸਮਾਦੁ ਬੀਚਾਰੁ ਕਥੀਅਲੇ ਸੁੰਨ ਨਿਰੰਤਰਿ ਵਾਸੁ ਲੀਆ ॥aadh kau bisamaadh beechaar katheeale su(n)n nira(n)tar vaas leeaa ||आदि कउ बिसमादु बीचारु कथीअले सुँन निरंतरि वासु लीआ ॥آد کا بسماد بیِچار کتھیِالے سُنّ نرںتر واس لیِآ ۔۔

ਅਕਲਪਤ ਮੁਦ੍ਰਾ ਗੁਰ ਗਿਆਨੁ ਬੀਚਾਰੀਅਲੇ ਘਟਿ ਘਟਿ ਸਾਚਾ ਸਰਬ ਜੀਆ ॥akalapat mudhraa gur giaan beechaareeale ghaT ghaT saachaa sarab jeeaa ||अकलपत मुद्रा गुर गिआनु बीचारीअले घटि घटि साचा सरब जीआ ॥اکلپت مُدرا گُر گآن بیِچاریِالے گھٹ گھٹِ ساچا سرب جیِآ ۔۔

ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਅਵਿਗਤਿ ਸਮਾਈਐ ਤਤੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਸਹਜਿ ਲਹੈ ॥gur bachanee avigat samaieeaai tat nira(n)jan sahaj lahai ||गुर बचनी अविगति समाईऐ ततु निरंजनु सहजि लहै ॥گُر بچنیِ اوگت سماایاَے تت نرںجن سهجِ لهَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਦੂਜੀ ਕਾਰ ਨ ਕਰਣੀ ਸੇਵੈ ਸਿਖੁ ਸੁ ਖੋਜਿ ਲਹੈ ॥naanak dhoojee kaar na karanee sevai sikhu su khoj lahai ||नानक दूजी कार न करणी सेवै सिखु सु खोजि लहै ॥نانک دُوجیِ کار ن کرݨیِ سےوَے سکھ سُ کھوج لهَے ۔۔

ਹੁਕਮੁ ਬਿਸਮਾਦੁ ਹੁਕਮਿ ਪਛਾਣੈ ਜੀਅ ਜੁਗਤਿ ਸਚੁ ਜਾਣੈ ਸੋਈ ॥hukam bisamaadh hukam pachhaanai jeea jugat sach jaanai soiee ||हुकमु बिसमादु हुकमि पछाणै जीअ जुगति सचु जाणै सोई ॥هُکم بسماد هُکم پچھاݨَے جیِا جُگت سچ جاݨَے سوای ۔۔

ਆਪੁ ਮੇਟਿ ਨਿਰਾਲਮੁ ਹੋਵੈ ਅੰਤਰਿ ਸਾਚੁ ਜੋਗੀ ਕਹੀਐ ਸੋਈ ॥੨੩॥aap meT niraalam hovai a(n)tar saach jogee kaheeaai soiee ||23||आपु मेटि निरालमु होवै अंतरि साचु जोगी कहीऐ सोई ॥२३॥آپ مےٹ نرالم هووَے اںتر ساچ جوگیِ کهیِاَے سوای ۔۔۲۳۔۔

ਅਵਿਗਤੋ ਨਿਰਮਾਇਲੁ ਉਪਜੇ ਨਿਰਗੁਣ ਤੇ ਸਰਗੁਣੁ ਥੀਆ ॥avigato niramail upaje niragun te saragun theeaa ||अविगतो निरमाइलु उपजे निरगुण ते सरगुणु थीआ ॥اوگتو نرماال اُپجے نرگݨ تے سرگݨ تھیِآ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਪਰਚੈ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਈਐ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਇ ਲੀਆ ॥satigur parachai param padh paieeaai saachai sabadh samai leeaa ||सतिगुर परचै परम पदु पाईऐ साचै सबदि समाइ लीआ ॥ستگر پرچَے پرم پد پاایاَے ساچَے سبد سماا لیِآ ۔۔

ਏਕੇ ਕਉ ਸਚੁ ਏਕਾ ਜਾਣੈ ਹਉਮੈ ਦੂਜਾ ਦੂਰਿ ਕੀਆ ॥eke kau sach ekaa jaanai haumai dhoojaa dhoor keeaa ||एके कउ सचु एका जाणै हउमै दूजा दूरि कीआ ॥اےکے کا سچ اےکا جاݨَے هامَے دُوجا دُور کیِآ ۔۔

ਸੋ ਜੋਗੀ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣੈ ਅੰਤਰਿ ਕਮਲੁ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਥੀਆ ॥so jogee gur sabadh pachhaanai a(n)tar kamal pragaas theeaa ||सो जोगी गुर सबदु पछाणै अंतरि कमलु प्रगासु थीआ ॥سو جوگیِ گُر سبد پچھاݨَے اںتر کمل پرگاس تھیِآ ۔۔

ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਤਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸੂਝੈ ਅੰਤਰਿ ਜਾਣੈ ਸਰਬ ਦਇਆ ॥jeevat marai taa sabh kichh soojhai a(n)tar jaanai sarab dhiaa ||जीवतु मरै ता सभु किछु सूझै अंतरि जाणै सरब दइआ ॥جیِوت مرَے تا سبھ کچھ سُوجھَے اںتر جاݨَے سرب دایا ۔۔

ਨਾਨਕ ਤਾ ਕਉ ਮਿਲੈ ਵਡਾਈ ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ਸਰਬ ਜੀਆ ॥੨੪॥naanak taa kau milai vaddaiee aap pachhaanai sarab jeeaa ||24||नानक ता कउ मिलै वडाई आपु पछाणै सरब जीआ ॥२४॥نانک تا کا ملَے وڈاای آپ پچھاݨَے سرب جیِآ ۔۔۲۴۔۔

ਸਾਚੌ ਉਪਜੈ ਸਾਚਿ ਸਮਾਵੈ ਸਾਚੇ ਸੂਚੇ ਏਕ ਮਇਆ ॥saachau upajai saach samaavai saache sooche ek miaa ||साचौ उपजै साचि समावै साचे सूचे एक मइआ ॥ساچَو اُپجَے ساچ سماوَے ساچے سُوچے اےک مایا ۔۔

ਝੂਠੇ ਆਵਹਿ ਠਵਰ ਨ ਪਾਵਹਿ ਦੂਜੈ ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਭਇਆ ॥jhooThe aaveh Thavar na paaveh dhoojai aavaa gaun bhiaa ||झूठे आवहि ठवर न पावहि दूजै आवा गउणु भइआ ॥جھُوٹھے آوه ٹھور ن پاوه دُوجَے آوا گاݨ بھایا ۔۔

ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਮਿਟੈ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਆਪੇ ਪਰਖੈ ਬਖਸਿ ਲਇਆ ॥aavaa gaun miTai gur sabadhee aape parakhai bakhas liaa ||आवा गउणु मिटै गुर सबदी आपे परखै बखसि लइआ ॥آوا گاݨ مٹَے گُر سبدیِ آپے پرکھَے بکھس لایا ۔۔

ਏਕਾ ਬੇਦਨ ਦੂਜੈ ਬਿਆਪੀ ਨਾਮੁ ਰਸਾਇਣੁ ਵੀਸਰਿਆ ॥ekaa bedhan dhoojai biaapee naam rasain veesariaa ||एका बेदन दूजै बिआपी नामु रसाइणु वीसरिआ ॥اےکا بےدن دُوجَے بآپیِ نام رسااݨ ویِسرآ ۔۔