Ang 936 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੩੬)

ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਕਰਿ ਮੁਏ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਦੁਖੁ ਭਾਲਿ ॥meree meree kar mue vin naavai dhukh bhaal ||मेरी मेरी करि मुए विणु नावै दुखु भालि ॥مےریِ مےریِ کر مُاے وݨ ناوَے دُکھ بھال ۔۔

ਗੜ ਮੰਦਰ ਮਹਲਾ ਕਹਾ ਜਿਉ ਬਾਜੀ ਦੀਬਾਣੁ ॥gaR ma(n)dhar mahalaa kahaa jiau baajee dheebaan ||गड़ मंदर महला कहा जिउ बाजी दीबाणु ॥گڑ مںدر مهلا کها جا باجیِ دیِباݨ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਵਿਣੁ ਝੂਠਾ ਆਵਣ ਜਾਣੁ ॥naanak sache naam vin jhooThaa aavan jaan ||नानक सचे नाम विणु झूठा आवण जाणु ॥نانک سچے نام وݨ جھُوٹھا آوݨ جاݨ ۔۔

ਆਪੇ ਚਤੁਰੁ ਸਰੂਪੁ ਹੈ ਆਪੇ ਜਾਣੁ ਸੁਜਾਣੁ ॥੪੨॥aape chatur saroop hai aape jaan sujaan ||42||आपे चतुरु सरूपु है आपे जाणु सुजाणु ॥४२॥آپے چتر سرُوپ هَے آپے جاݨ سُجاݨ ۔۔۴۲۔۔

ਜੋ ਆਵਹਿ ਸੇ ਜਾਹਿ ਫੁਨਿ ਆਇ ਗਏ ਪਛੁਤਾਹਿ ॥jo aaveh se jaeh fun aai ge pachhutaeh ||जो आवहि से जाहि फुनि आइ गए पछुताहि ॥جو آوه سے جاه پھُن آا گاے پچھتاه ۔۔

ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਮੇਦਨੀ ਘਟੈ ਨ ਵਧੈ ਉਤਾਹਿ ॥lakh chauraaseeh medhanee ghaTai na vadhai utaeh ||लख चउरासीह मेदनी घटै न वधै उताहि ॥لکھ چاراسیِه مےدنیِ گھٹَے ن ودھَے اُتاه ۔۔

ਸੇ ਜਨ ਉਬਰੇ ਜਿਨ ਹਰਿ ਭਾਇਆ ॥se jan ubare jin har bhaiaa ||से जन उबरे जिन हरि भाइआ ॥سے جن اُبرے جن هر بھاایا ۔۔

ਧੰਧਾ ਮੁਆ ਵਿਗੂਤੀ ਮਾਇਆ ॥dha(n)dhaa muaa vigootee maiaa ||धंधा मुआ विगूती माइआ ॥دھںدھا مُآ وگُوتیِ ماایا ۔۔

ਜੋ ਦੀਸੈ ਸੋ ਚਾਲਸੀ ਕਿਸ ਕਉ ਮੀਤੁ ਕਰੇਉ ॥jo dheesai so chaalasee kis kau meet kareau ||जो दीसै सो चालसी किस कउ मीतु करेउ ॥جو دیِسَے سو چالسیِ کس کا میِت کرےا ۔۔

ਜੀਉ ਸਮਪਉ ਆਪਣਾ ਤਨੁ ਮਨੁ ਆਗੈ ਦੇਉ ॥jeeau samapau aapanaa tan man aagai dheau ||जीउ समपउ आपणा तनु मनु आगै देउ ॥جیِا سمپا آپݨا تن من آگَے دےا ۔۔

ਅਸਥਿਰੁ ਕਰਤਾ ਤੂ ਧਣੀ ਤਿਸ ਹੀ ਕੀ ਮੈ ਓਟ ॥asathir karataa too dhanee tis hee kee mai oT ||असथिरु करता तू धणी तिस ही की मै ओट ॥استھر کرتا تُو دھݨیِ تس هیِ کیِ مَے اوٹ ۔۔

ਗੁਣ ਕੀ ਮਾਰੀ ਹਉ ਮੁਈ ਸਬਦਿ ਰਤੀ ਮਨਿ ਚੋਟ ॥੪੩॥gun kee maaree hau muiee sabadh ratee man choT ||43||गुण की मारी हउ मुई सबदि रती मनि चोट ॥४३॥گُݨ کیِ ماریِ ها مُای سبد رتیِ من چوٹ ۔۔۴۳۔۔

ਰਾਣਾ ਰਾਉ ਨ ਕੋ ਰਹੈ ਰੰਗੁ ਨ ਤੁੰਗੁ ਫਕੀਰੁ ॥raanaa raau na ko rahai ra(n)g na tu(n)g fakeer ||राणा राउ न को रहै रंगु न तुँगु फकीरु ॥راݨا راا ن کو رهَے رںگ ن تُںگ پھکیِر ۔۔

ਵਾਰੀ ਆਪੋ ਆਪਣੀ ਕੋਇ ਨ ਬੰਧੈ ਧੀਰ ॥vaaree aapo aapanee koi na ba(n)dhai dheer ||वारी आपो आपणी कोइ न बंधै धीर ॥واریِ آپو آپݨیِ کوا ن بںدھَے دھیِر ۔۔

ਰਾਹੁ ਬੁਰਾ ਭੀਹਾਵਲਾ ਸਰ ਡੂਗਰ ਅਸਗਾਹ ॥raahu buraa bheehaavalaa sar ddoogar asagaeh ||राहु बुरा भीहावला सर डूगर असगाह ॥راهُ بُرا بھیِهاولا سر ڈُوگر اسگاه ۔۔

ਮੈ ਤਨਿ ਅਵਗਣ ਝੁਰਿ ਮੁਈ ਵਿਣੁ ਗੁਣ ਕਿਉ ਘਰਿ ਜਾਹ ॥mai tan avagan jhur muiee vin gun kiau ghar jaeh ||मै तनि अवगण झुरि मुई विणु गुण किउ घरि जाह ॥مَے تن اوگݨ جھُر مُای وݨ گُݨ کا گھرِ جاه ۔۔

ਗੁਣੀਆ ਗੁਣ ਲੇ ਪ੍ਰਭ ਮਿਲੇ ਕਿਉ ਤਿਨ ਮਿਲਉ ਪਿਆਰਿ ॥guneeaa gun le prabh mile kiau tin milau piaar ||गुणीआ गुण ले प्रभ मिले किउ तिन मिलउ पिआरि ॥گُݨیِآ گُݨ لے پربھ ملے کا تن ملا پآر ۔۔

ਤਿਨ ਹੀ ਜੈਸੀ ਥੀ ਰਹਾਂ ਜਪਿ ਜਪਿ ਰਿਦੈ ਮੁਰਾਰਿ ॥tin hee jaisee thee rahaa(n) jap jap ridhai muraar ||तिन ही जैसी थी रहाँ जपि जपि रिदै मुरारि ॥تٍن هیِ جَےسیِ تھیِ رهاں جپ جپِ ردَے مُرار ۔۔

ਅਵਗੁਣੀ ਭਰਪੂਰ ਹੈ ਗੁਣ ਭੀ ਵਸਹਿ ਨਾਲਿ ॥avagunee bharapoor hai gun bhee vaseh naal ||अवगुणी भरपूर है गुण भी वसहि नालि ॥اوگݨیِ بھرپُور هَے گُݨ بھیِ وسه نال ۔۔

ਵਿਣੁ ਸਤਗੁਰ ਗੁਣ ਨ ਜਾਪਨੀ ਜਿਚਰੁ ਸਬਦਿ ਨ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੁ ॥੪੪॥vin satagur gun na jaapanee jichar sabadh na kare beechaar ||44||विणु सतगुर गुण न जापनी जिचरु सबदि न करे बीचारु ॥४४॥وِݨ ستگر گُݨ ن جاپنیِ جچر سبد ن کرے بیِچار ۔۔۴۴۔۔

ਲਸਕਰੀਆ ਘਰ ਸੰਮਲੇ ਆਏ ਵਜਹੁ ਲਿਖਾਇ ॥lasakareeaa ghar sa(n)male aae vajahu likhai ||लसकरीआ घर संमले आए वजहु लिखाइ ॥لسکریِآ گھر سںملے آاے وجهُ لکھاا ۔۔

ਕਾਰ ਕਮਾਵਹਿ ਸਿਰਿ ਧਣੀ ਲਾਹਾ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥kaar kamaaveh sir dhanee laahaa palai pai ||कार कमावहि सिरि धणी लाहा पलै पाइ ॥کار کماوه سر دھݨیِ لاها پلَے پاا ۔۔

ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਬੁਰਿਆਈਆ ਛੋਡੇ ਮਨਹੁ ਵਿਸਾਰਿ ॥lab lobh buriaaieeaa chhodde manahu visaar ||लबु लोभु बुरिआईआ छोडे मनहु विसारि ॥لب لوبھ بُرآایآ چھوڈے منهُ وسار ۔۔

ਗੜਿ ਦੋਹੀ ਪਾਤਿਸਾਹ ਕੀ ਕਦੇ ਨ ਆਵੈ ਹਾਰਿ ॥gaR dhohee paatisaeh kee kadhe na aavai haar ||गड़ि दोही पातिसाह की कदे न आवै हारि ॥گڑ دوهیِ پاتساه کیِ کدے ن آوَے هار ۔۔

ਚਾਕਰੁ ਕਹੀਐ ਖਸਮ ਕਾ ਸਉਹੇ ਉਤਰ ਦੇਇ ॥chaakar kaheeaai khasam kaa sauhe utar dhei ||चाकरु कहीऐ खसम का सउहे उतर देइ ॥چاکر کهیِاَے کھسم کا ساهے اُتر دےا ۔۔

ਵਜਹੁ ਗਵਾਏ ਆਪਣਾ ਤਖਤਿ ਨ ਬੈਸਹਿ ਸੇਇ ॥vajahu gavaae aapanaa takhat na baiseh sei ||वजहु गवाए आपणा तखति न बैसहि सेइ ॥وجهُ گوااے آپݨا تکھت ن بَےسه سےا ۔۔

ਪ੍ਰੀਤਮ ਹਥਿ ਵਡਿਆਈਆ ਜੈ ਭਾਵੈ ਤੈ ਦੇਇ ॥preetam hath vaddiaaieeaa jai bhaavai tai dhei ||प्रीतम हथि वडिआईआ जै भावै तै देइ ॥پریِتم هتھ وڈِآایآ جَے بھاوَے تَے دےا ۔۔

ਆਪਿ ਕਰੇ ਕਿਸੁ ਆਖੀਐ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ਕਰੇਇ ॥੪੫॥aap kare kis aakheeaai avar na koi karei ||45||आपि करे किसु आखीऐ अवरु न कोइ करेइ ॥४५॥آپ کرے کس آکھیِاَے اور ن کوا کرےا ۔۔۴۵۔۔

ਬੀਜਉ ਸੂਝੈ ਕੋ ਨਹੀ ਬਹੈ ਦੁਲੀਚਾ ਪਾਇ ॥beejau soojhai ko nahee bahai dhuleechaa pai ||बीजउ सूझै को नही बहै दुलीचा पाइ ॥بیِجا سُوجھَے کو نهیِ بهَے دُلیِچا پاا ۔۔

ਨਰਕ ਨਿਵਾਰਣੁ ਨਰਹ ਨਰੁ ਸਾਚਉ ਸਾਚੈ ਨਾਇ ॥narak nivaaran nareh nar saachau saachai nai ||नरक निवारणु नरह नरु साचउ साचै नाइ ॥نرک نوارݨ نره نر ساچا ساچَے ناا ۔۔

ਵਣੁ ਤ੍ਰਿਣੁ ਢੂਢਤ ਫਿਰਿ ਰਹੀ ਮਨ ਮਹਿ ਕਰਉ ਬੀਚਾਰੁ ॥van tiran ddooddat fir rahee man meh karau beechaar ||वणु तृणु ढूढत फिरि रही मन महि करउ बीचारु ॥وݨ ترݨ ڈھُوڈھت پھر رهیِ من مهِ کرا بیِچار ۔۔

ਲਾਲ ਰਤਨ ਬਹੁ ਮਾਣਕੀ ਸਤਿਗੁਰ ਹਾਥਿ ਭੰਡਾਰੁ ॥laal ratan bahu maanakee satigur haath bha(n)ddaar ||लाल रतन बहु माणकी सतिगुर हाथि भंडारु ॥لال رتن بهُ ماݨکیِ ستگر هاتھ بھںڈار ۔۔

ਊਤਮੁ ਹੋਵਾ ਪ੍ਰਭੁ ਮਿਲੈ ਇਕ ਮਨਿ ਏਕੈ ਭਾਇ ॥uootam hovaa prabh milai ik man ekai bhai ||ऊतमु होवा प्रभु मिलै इक मनि एकै भाइ ॥اُوتم هووا پربھ ملَے اک من اےکَے بھاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰੀਤਮ ਰਸਿ ਮਿਲੇ ਲਾਹਾ ਲੈ ਪਰਥਾਇ ॥naanak preetam ras mile laahaa lai parathai ||नानक प्रीतम रसि मिले लाहा लै परथाइ ॥نانک پریِتم رس ملے لاها لَے پرتھاا ۔۔

ਰਚਨਾ ਰਾਚਿ ਜਿਨਿ ਰਚੀ ਜਿਨਿ ਸਿਰਿਆ ਆਕਾਰੁ ॥rachanaa raach jin rachee jin siriaa aakaar ||रचना राचि जिनि रची जिनि सिरिआ आकारु ॥رچنا راچ جن رچیِ جنِ سرِآ آکار ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੇਅੰਤੁ ਧਿਆਈਐ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥੪੬॥gurmukh bea(n)t dhiaaieeaai a(n)t na paaraavaar ||46||गुरमुखि बेअंतु धिआईऐ अंतु न पारावारु ॥४६॥گُرمکھ بےاںت دھآایاَے اںت ن پاراوار ۔۔۴۶۔۔

ੜਾੜੈ ਰੂੜਾ ਹਰਿ ਜੀਉ ਸੋਈ ॥RaaRai rooRaa har jeeau soiee ||ड़ाड़ै रूड़ा हरि जीउ सोई ॥ڑاڑَے رُوڑا هر جیِا سوای ۔۔

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਰਾਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥tis bin raajaa avar na koiee ||तिसु बिनु राजा अवरु न कोई ॥تِس بن راجا اور ن کوای ۔۔

ੜਾੜੈ ਗਾਰੁੜੁ ਤੁਮ ਸੁਣਹੁ ਹਰਿ ਵਸੈ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥RaaRai gaaruR tum sunahu har vasai man maeh ||ड़ाड़ै गारुड़ु तुम सुणहु हरि वसै मन माहि ॥ڑاڑَے گارڑ تُم سُݨهُ هر وسَے من ماه ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਮਤੁ ਕੋ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਹਿ ॥gur parasaadhee har paieeaai mat ko bharam bhulaeh ||गुर परसादी हरि पाईऐ मतु को भरमि भुलाहि ॥گُر پرسادیِ هر پاایاَے مت کو بھرم بھُلاه ۔۔

ਸੋ ਸਾਹੁ ਸਾਚਾ ਜਿਸੁ ਹਰਿ ਧਨੁ ਰਾਸਿ ॥so saahu saachaa jis har dhan raas ||सो साहु साचा जिसु हरि धनु रासि ॥سو ساهُ ساچا جس هر دھن راس ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪੂਰਾ ਤਿਸੁ ਸਾਬਾਸਿ ॥gurmukh pooraa tis saabaas ||गुरमुखि पूरा तिसु साबासि ॥گُرمکھ پُورا تس ساباس ۔۔

ਰੂੜੀ ਬਾਣੀ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਬੀਚਾਰਿ ॥rooRee baanee har paiaa gur sabadhee beechaar ||रूड़ी बाणी हरि पाइआ गुर सबदी बीचारि ॥رُوڑیِ باݨیِ هر پااآ گُر سبدیِ بیِچار ۔۔