Ang 935 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੩੫)

ਨਾ ਤਿਸੁ ਗਿਆਨੁ ਨ ਧਿਆਨੁ ਹੈ ਨਾ ਤਿਸੁ ਧਰਮੁ ਧਿਆਨੁ ॥naa tis giaan na dhiaan hai naa tis dharam dhiaan ||ना तिसु गिआनु न धिआनु है ना तिसु धरमु धिआनु ॥نا تس گآن ن دھآن هَے نا تس دھرم دھآن ۔۔

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਨਿਰਭਉ ਕਹਾ ਕਿਆ ਜਾਣਾ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥vin naavai nirabhau kahaa kiaa jaanaa abhimaan ||विणु नावै निरभउ कहा किआ जाणा अभिमानु ॥وِݨ ناوَے نربھا کها کآ جاݨا ابھمان ۔۔

ਥਾਕਿ ਰਹੀ ਕਿਵ ਅਪੜਾ ਹਾਥ ਨਹੀ ਨਾ ਪਾਰੁ ॥thaak rahee kiv apaRaa haath nahee naa paar ||थाकि रही किव अपड़ा हाथ नही ना पारु ॥تھاک رهیِ کو اپڑا هاتھ نهیِ نا پار ۔۔

ਨਾ ਸਾਜਨ ਸੇ ਰੰਗੁਲੇ ਕਿਸੁ ਪਹਿ ਕਰੀ ਪੁਕਾਰ ॥naa saajan se ra(n)gule kis peh karee pukaar ||ना साजन से रंगुले किसु पहि करी पुकार ॥نا ساجن سے رںگلے کس پهِ کریِ پُکار ۔۔

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਿਉ ਪ੍ਰਿਉ ਜੇ ਕਰੀ ਮੇਲੇ ਮੇਲਣਹਾਰੁ ॥naanak priau priau je karee mele melanahaar ||नानक पृउ पृउ जे करी मेले मेलणहारु ॥نانک پرا پرا جے کریِ مےلے مےلݨهار ۔۔

ਜਿਨਿ ਵਿਛੋੜੀ ਸੋ ਮੇਲਸੀ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਅਪਾਰਿ ॥੩੭॥jin vichhoRee so melasee gur kai het apaar ||37||जिनि विछोड़ी सो मेलसी गुर कै हेति अपारि ॥३७॥جٍن وچھوڑیِ سو مےلسیِ گُر کَے هےت اپار ۔۔۳۷۔۔

ਪਾਪੁ ਬੁਰਾ ਪਾਪੀ ਕਉ ਪਿਆਰਾ ॥paap buraa paapee kau piaaraa ||पापु बुरा पापी कउ पिआरा ॥پاپ بُرا پاپیِ کا پآرا ۔۔

ਪਾਪਿ ਲਦੇ ਪਾਪੇ ਪਾਸਾਰਾ ॥paap ladhe paape paasaaraa ||पापि लदे पापे पासारा ॥پاپ لدے پاپے پاسارا ۔۔

ਪਰਹਰਿ ਪਾਪੁ ਪਛਾਣੈ ਆਪੁ ॥parahar paap pachhaanai aap ||परहरि पापु पछाणै आपु ॥پرهر پاپ پچھاݨَے آپ ۔۔

ਨਾ ਤਿਸੁ ਸੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਸੰਤਾਪੁ ॥naa tis sog vijog sa(n)taap ||ना तिसु सोगु विजोगु संतापु ॥نا تس سوگ وجوگ سںتاپ ۔۔

ਨਰਕਿ ਪੜੰਤਉ ਕਿਉ ਰਹੈ ਕਿਉ ਬੰਚੈ ਜਮਕਾਲੁ ॥narak paRa(n)tau kiau rahai kiau ba(n)chai jamakaal ||नरकि पड़ंतउ किउ रहै किउ बंचै जमकालु ॥نرک پڑںتا کا رهَے کا بںچَے جمکال ۔۔

ਕਿਉ ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਵੀਸਰੈ ਝੂਠੁ ਬੁਰਾ ਖੈ ਕਾਲੁ ॥kiau aavan jaanaa veesarai jhooTh buraa khai kaal ||किउ आवण जाणा वीसरै झूठु बुरा खै कालु ॥کِا آوݨ جاݨا ویِسرَے جھُوٹھ بُرا کھَے کال ۔۔

ਮਨੁ ਜੰਜਾਲੀ ਵੇੜਿਆ ਭੀ ਜੰਜਾਲਾ ਮਾਹਿ ॥man ja(n)jaalee veRiaa bhee ja(n)jaalaa maeh ||मनु जंजाली वेड़िआ भी जंजाला माहि ॥من جںجالیِ وےڑآ بھیِ جںجالا ماه ۔۔

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਕਿਉ ਛੂਟੀਐ ਪਾਪੇ ਪਚਹਿ ਪਚਾਹਿ ॥੩੮॥vin naavai kiau chhooTeeaai paape pacheh pachaeh ||38||विणु नावै किउ छूटीऐ पापे पचहि पचाहि ॥३८॥وِݨ ناوَے کا چھُوٹیِاَے پاپے پچه پچاه ۔۔۳۸۔۔

ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਫਾਹੀ ਫਾਸੈ ਕਊਆ ॥fir fir faahee faasai kuooaa ||फिरि फिरि फाही फासै कऊआ ॥پھِر پھر پھاهیِ پھاسَے کاُوآ ۔۔

ਫਿਰਿ ਪਛੁਤਾਨਾ ਅਬ ਕਿਆ ਹੂਆ ॥fir pachhutaanaa ab kiaa hooaa ||फिरि पछुताना अब किआ हूआ ॥پھِر پچھتانا اب کآ هُوآ ۔۔

ਫਾਥਾ ਚੋਗ ਚੁਗੈ ਨਹੀ ਬੂਝੈ ॥faathaa chog chugai nahee boojhai ||फाथा चोग चुगै नही बूझै ॥پھاتھا چوگ چُگَے نهیِ بُوجھَے ۔۔

ਸਤਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤ ਆਖੀ ਸੂਝੈ ॥satagur milai ta aakhee soojhai ||सतगुरु मिलै त आखी सूझै ॥ستگر ملَے ت آکھیِ سُوجھَے ۔۔

ਜਿਉ ਮਛੁਲੀ ਫਾਥੀ ਜਮ ਜਾਲਿ ॥jiau machhulee faathee jam jaal ||जिउ मछुली फाथी जम जालि ॥جِا مچھلیِ پھاتھیِ جم جال ۔۔

ਵਿਣੁ ਗੁਰ ਦਾਤੇ ਮੁਕਤਿ ਨ ਭਾਲਿ ॥vin gur dhaate mukat na bhaal ||विणु गुर दाते मुकति न भालि ॥وِݨ گُر داتے مُکت ن بھال ۔۔

ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜਾਇ ॥fir fir aavai fir fir jai ||फिरि फिरि आवै फिरि फिरि जाइ ॥پھِر پھر آوَے پھرِ پھرِ جاا ۔۔

ਇਕ ਰੰਗਿ ਰਚੈ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥eik ra(n)g rachai rahai liv lai ||इक रंगि रचै रहै लिव लाइ ॥ِاک رںگ رچَے رهَے لو لاا ۔۔

ਇਵ ਛੂਟੈ ਫਿਰਿ ਫਾਸ ਨ ਪਾਇ ॥੩੯॥eiv chhooTai fir faas na pai ||39||इव छूटै फिरि फास न पाइ ॥३९॥ِاو چھُوٹَے پھر پھاس ن پاا ۔۔۳۹۔۔

ਬੀਰਾ ਬੀਰਾ ਕਰਿ ਰਹੀ ਬੀਰ ਭਏ ਬੈਰਾਇ ॥beeraa beeraa kar rahee beer bhe bairai ||बीरा बीरा करि रही बीर भए बैराइ ॥بیِرا بیِرا کر رهیِ بیِر بھاے بَےراا ۔۔

ਬੀਰ ਚਲੇ ਘਰਿ ਆਪਣੈ ਬਹਿਣ ਬਿਰਹਿ ਜਲਿ ਜਾਇ ॥beer chale ghar aapanai bahin bireh jal jai ||बीर चले घरि आपणै बहिण बिरहि जलि जाइ ॥بیِر چلے گھر آپݨَے بهِݨ بره جلِ جاا ۔۔

ਬਾਬੁਲ ਕੈ ਘਰਿ ਬੇਟੜੀ ਬਾਲੀ ਬਾਲੈ ਨੇਹਿ ॥baabul kai ghar beTaRee baalee baalai neh ||बाबुल कै घरि बेटड़ी बाली बालै नेहि ॥بابل کَے گھر بےٹڑیِ بالیِ بالَے نےه ۔۔

ਜੇ ਲੋੜਹਿ ਵਰੁ ਕਾਮਣੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਤੇਹਿ ॥je loReh var kaamanee satigur seveh teh ||जे लोड़हि वरु कामणी सतिगुरु सेवहि तेहि ॥جے لوڑه ور کامݨیِ ستگر سےوه تےه ۔۔

ਬਿਰਲੋ ਗਿਆਨੀ ਬੂਝਣਉ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਾਚਿ ਮਿਲੇਇ ॥biralo giaanee boojhanau satigur saach milei ||बिरलो गिआनी बूझणउ सतिगुरु साचि मिलेइ ॥بِرلو گآنیِ بُوجھݨا ستگر ساچ ملےِا ۔۔

ਠਾਕੁਰ ਹਾਥਿ ਵਡਾਈਆ ਜੈ ਭਾਵੈ ਤੈ ਦੇਇ ॥Thaakur haath vaddaieeaa jai bhaavai tai dhei ||ठाकुर हाथि वडाईआ जै भावै तै देइ ॥ٹھاکر هاتھ وڈاایآ جَے بھاوَے تَے دےا ۔۔

ਬਾਣੀ ਬਿਰਲਉ ਬੀਚਾਰਸੀ ਜੇ ਕੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ॥baanee biralau beechaarasee je ko gurmukh hoi ||बाणी बिरलउ बीचारसी जे को गुरमुखि होइ ॥باݨیِ برلا بیِچارسیِ جے کو گُرمکھ هوا ۔۔

ਇਹ ਬਾਣੀ ਮਹਾ ਪੁਰਖ ਕੀ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਹੋਇ ॥੪੦॥eeh baanee mahaa purakh kee nij ghar vaasaa hoi ||40||इह बाणी महा पुरख की निज घरि वासा होइ ॥४०॥ِاه باݨیِ مها پُرکھ کیِ نج گھر واسا هوا ۔۔۴۰۔۔

ਭਨਿ ਭਨਿ ਘੜੀਐ ਘੜਿ ਘੜਿ ਭਜੈ ਢਾਹਿ ਉਸਾਰੈ ਉਸਰੇ ਢਾਹੈ ॥bhan bhan ghaReeaai ghaR ghaR bhajai ddaeh usaarai usare ddaahai ||भनि भनि घड़ीऐ घड़ि घड़ि भजै ढाहि उसारै उसरे ढाहै ॥بھن بھنِ گھڑیِاَے گھڑِ گھڑِ بھجَے ڈھاه اُسارَے اُسرے ڈھاهَے ۔۔

ਸਰ ਭਰਿ ਸੋਖੈ ਭੀ ਭਰਿ ਪੋਖੈ ਸਮਰਥ ਵੇਪਰਵਾਹੈ ॥sar bhar sokhai bhee bhar pokhai samarath veparavaahai ||सर भरि सोखै भी भरि पोखै समरथ वेपरवाहै ॥سر بھر سوکھَے بھیِ بھرِ پوکھَے سمرتھ وےپرواهَے ۔۔

ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਨੇ ਭਏ ਦਿਵਾਨੇ ਵਿਣੁ ਭਾਗਾ ਕਿਆ ਪਾਈਐ ॥bharam bhulaane bhe dhivaane vin bhaagaa kiaa paieeaai ||भरमि भुलाने भए दिवाने विणु भागा किआ पाईऐ ॥بھرم بھُلانے بھاے دوانے وݨ بھاگا کآ پاایاَے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਡੋਰੀ ਪ੍ਰਭਿ ਪਕੜੀ ਜਿਨ ਖਿੰਚੈ ਤਿਨ ਜਾਈਐ ॥gurmukh giaan ddoree prabh pakaRee jin khi(n)chai tin jaieeaai ||गुरमुखि गिआनु डोरी प्रभि पकड़ी जिन खिंचै तिन जाईऐ ॥گُرمکھ گآن ڈوریِ پربھ پکڑیِ جن کھںچَے تن جاایاَے ۔۔

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਬਹੁੜਿ ਨ ਪਛੋਤਾਈਐ ॥har gun gai sadhaa ra(n)g raate bahuR na pachhotaieeaai ||हरि गुण गाइ सदा रंगि राते बहुड़ि न पछोताईऐ ॥هر گُݨ گاا سدا رںگ راتے بهُڑ ن پچھوتاایاَے ۔۔

ਭਭੈ ਭਾਲਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝਹਿ ਤਾ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਪਾਈਐ ॥bhabhai bhaaleh gurmukh boojheh taa nij ghar vaasaa paieeaai ||भभै भालहि गुरमुखि बूझहि ता निज घरि वासा पाईऐ ॥بھبھَے بھاله گُرمکھ بُوجھه تا نج گھر واسا پاایاَے ۔۔

ਭਭੈ ਭਉਜਲੁ ਮਾਰਗੁ ਵਿਖੜਾ ਆਸ ਨਿਰਾਸਾ ਤਰੀਐ ॥bhabhai bhaujal maarag vikhaRaa aas niraasaa tareeaai ||भभै भउजलु मारगु विखड़ा आस निरासा तरीऐ ॥بھبھَے بھاجل مارگ وکھڑا آس نراسا تریِاَے ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਆਪੋ ਚੀਨੑੈ ਜੀਵਤਿਆ ਇਵ ਮਰੀਐ ॥੪੧॥gur parasaadhee aapo cheen(h)ai jeevatiaa iv mareeaai ||41||गुर परसादी आपो चीन्नै जीवतिआ इव मरीऐ ॥४१॥گُر پرسادیِ آپو چیٍنھَے جیِوتآ او مریِاَے ۔۔۴۱۔۔

ਮਾਇਆ ਮਾਇਆ ਕਰਿ ਮੁਏ ਮਾਇਆ ਕਿਸੈ ਨ ਸਾਥਿ ॥maiaa maiaa kar mue maiaa kisai na saath ||माइआ माइआ करि मुए माइआ किसै न साथि ॥مااآ ماایا کر مُاے ماایا کسَے ن ساتھ ۔۔

ਹੰਸੁ ਚਲੈ ਉਠਿ ਡੁਮਣੋ ਮਾਇਆ ਭੂਲੀ ਆਥਿ ॥ha(n)s chalai uTh ddumano maiaa bhoolee aath ||हंसु चलै उठि डुमणो माइआ भूली आथि ॥هںس چلَے اُٹھ ڈُمݨو ماایا بھُولیِ آتھ ۔۔

ਮਨੁ ਝੂਠਾ ਜਮਿ ਜੋਹਿਆ ਅਵਗੁਣ ਚਲਹਿ ਨਾਲਿ ॥man jhooThaa jam johiaa avagun chaleh naal ||मनु झूठा जमि जोहिआ अवगुण चलहि नालि ॥من جھُوٹھا جم جوهآ اوگݨ چله نال ۔۔

ਮਨ ਮਹਿ ਮਨੁ ਉਲਟੋ ਮਰੈ ਜੇ ਗੁਣ ਹੋਵਹਿ ਨਾਲਿ ॥man meh man ulaTo marai je gun hoveh naal ||मन महि मनु उलटो मरै जे गुण होवहि नालि ॥من مهِ من اُلٹو مرَے جے گُݨ هووه نال ۔۔