Ang 934 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੩੪)

ਜਿਨਿ ਨਾਮੁ ਦੀਆ ਤਿਸੁ ਸੇਵਸਾ ਤਿਸੁ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥jin naam dheeaa tis sevasaa tis balihaarai jaau ||जिनि नामु दीआ तिसु सेवसा तिसु बलिहारै जाउ ॥جٍن نام دیِآ تس سےوسا تس بلهارَے جاا ۔۔

ਜੋ ਉਸਾਰੇ ਸੋ ਢਾਹਸੀ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥jo usaare so ddaahasee tis bin avar na koi ||जो उसारे सो ढाहसी तिसु बिनु अवरु न कोइ ॥جو اُسارے سو ڈھاهسیِ تس بن اور ن کوا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਤਿਸੁ ਸੰਮੑਲਾ ਤਾ ਤਨਿ ਦੂਖੁ ਨ ਹੋਇ ॥੩੧॥gur parasaadhee tis sa(n)m(h)laa taa tan dhookh na hoi ||31||गुर परसादी तिसु संम्मला ता तनि दूखु न होइ ॥३१॥گُر پرسادیِ تس سںمھلا تا تن دُوکھ ن هوا ۔۔۳۱۔۔

ਣਾ ਕੋ ਮੇਰਾ ਕਿਸੁ ਗਹੀ ਣਾ ਕੋ ਹੋਆ ਨ ਹੋਗੁ ॥naa ko meraa kis gahee naa ko hoaa na hog ||णा को मेरा किसु गही णा को होआ न होगु ॥ݨا کو مےرا کس گهیِ ݨا کو هوآ ن هوگ ۔۔

ਆਵਣਿ ਜਾਣਿ ਵਿਗੁਚੀਐ ਦੁਬਿਧਾ ਵਿਆਪੈ ਰੋਗੁ ॥aavan jaan vigucheeaai dhubidhaa viaapai rog ||आवणि जाणि विगुचीऐ दुबिधा विआपै रोगु ॥آوݨ جاݨ وگچیِاَے دُبدھا وآپَے روگ ۔۔

ਣਾਮ ਵਿਹੂਣੇ ਆਦਮੀ ਕਲਰ ਕੰਧ ਗਿਰੰਤਿ ॥naam vihoone aadhamee kalar ka(n)dh gira(n)t ||णाम विहूणे आदमी कलर कंध गिरंति ॥ݨام وهُوݨے آدمیِ کلر کںدھ گرںت ۔۔

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਕਿਉ ਛੂਟੀਐ ਜਾਇ ਰਸਾਤਲਿ ਅੰਤਿ ॥vin naavai kiau chhooTeeaai jai rasaatal a(n)t ||विणु नावै किउ छूटीऐ जाइ रसातलि अंति ॥وِݨ ناوَے کا چھُوٹیِاَے جاا رساتل اںت ۔۔

ਗਣਤ ਗਣਾਵੈ ਅਖਰੀ ਅਗਣਤੁ ਸਾਚਾ ਸੋਇ ॥ganat ganaavai akharee aganat saachaa soi ||गणत गणावै अखरी अगणतु साचा सोइ ॥گݨت گݨاوَے اکھریِ اگݨت ساچا سوا ۔۔

ਅਗਿਆਨੀ ਮਤਿਹੀਣੁ ਹੈ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਗਿਆਨੁ ਨ ਹੋਇ ॥agiaanee matiheen hai gur bin giaan na hoi ||अगिआनी मतिहीणु है गुर बिनु गिआनु न होइ ॥اگآنیِ متِهیِݨ هَے گُر بن گآن ن هوا ۔۔

ਤੂਟੀ ਤੰਤੁ ਰਬਾਬ ਕੀ ਵਾਜੈ ਨਹੀ ਵਿਜੋਗਿ ॥tooTee ta(n)t rabaab kee vaajai nahee vijog ||तूटी तंतु रबाब की वाजै नही विजोगि ॥تُوٹیِ تںت رباب کیِ واجَے نهیِ وجوگ ۔۔

ਵਿਛੁੜਿਆ ਮੇਲੈ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਨਕ ਕਰਿ ਸੰਜੋਗ ॥੩੨॥vichhuRiaa melai prabhoo naanak kar sa(n)jog ||32||विछुड़िआ मेलै प्रभू नानक करि संजोग ॥३२॥وِچھڑآ مےلَے پربھُو نانک کر سںجوگ ۔۔۳۲۔۔

ਤਰਵਰੁ ਕਾਇਆ ਪੰਖਿ ਮਨੁ ਤਰਵਰਿ ਪੰਖੀ ਪੰਚ ॥taravar kaiaa pa(n)kh man taravar pa(n)khee pa(n)ch ||तरवरु काइआ पंखि मनु तरवरि पंखी पंच ॥ترور کاایا پںکھ من ترور پںکھیِ پںچ ۔۔

ਤਤੁ ਚੁਗਹਿ ਮਿਲਿ ਏਕਸੇ ਤਿਨ ਕਉ ਫਾਸ ਨ ਰੰਚ ॥tat chugeh mil ekase tin kau faas na ra(n)ch ||ततु चुगहि मिलि एकसे तिन कउ फास न रंच ॥تت چُگه مل اےکسے تن کا پھاس ن رںچ ۔۔

ਉਡਹਿ ਤ ਬੇਗੁਲ ਬੇਗੁਲੇ ਤਾਕਹਿ ਚੋਗ ਘਣੀ ॥auddeh ta begul begule taakeh chog ghanee ||उडहि त बेगुल बेगुले ताकहि चोग घणी ॥اُڈه ت بےگل بےگلے تاکه چوگ گھݨیِ ۔۔

ਪੰਖ ਤੁਟੇ ਫਾਹੀ ਪੜੀ ਅਵਗੁਣਿ ਭੀੜ ਬਣੀ ॥pa(n)kh tuTe faahee paRee avagun bheeR banee ||पंख तुटे फाही पड़ी अवगुणि भीड़ बणी ॥پںکھ تُٹے پھاهیِ پڑیِ اوگݨ بھیِڑ بݨیِ ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਾਚੇ ਕਿਉ ਛੂਟੀਐ ਹਰਿ ਗੁਣ ਕਰਮਿ ਮਣੀ ॥bin saache kiau chhooTeeaai har gun karam manee ||बिनु साचे किउ छूटीऐ हरि गुण करमि मणी ॥بٍن ساچے کا چھُوٹیِاَے هر گُݨ کرم مݨیِ ۔۔

ਆਪਿ ਛਡਾਏ ਛੂਟੀਐ ਵਡਾ ਆਪਿ ਧਣੀ ॥aap chhaddaae chhooTeeaai vaddaa aap dhanee ||आपि छडाए छूटीऐ वडा आपि धणी ॥آپ چھڈااے چھُوٹیِاَے وڈا آپ دھݨیِ ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਛੂਟੀਐ ਕਿਰਪਾ ਆਪਿ ਕਰੇਇ ॥gur parasaadhee chhooTeeaai kirapaa aap karei ||गुर परसादी छूटीऐ किरपा आपि करेइ ॥گُر پرسادیِ چھُوٹیِاَے کرپا آپ کرےا ۔۔

ਅਪਣੈ ਹਾਥਿ ਵਡਾਈਆ ਜੈ ਭਾਵੈ ਤੈ ਦੇਇ ॥੩੩॥apanai haath vaddaieeaa jai bhaavai tai dhei ||33||अपणै हाथि वडाईआ जै भावै तै देइ ॥३३॥اپݨَے هاتھ وڈاایآ جَے بھاوَے تَے دےا ۔۔۳۳۔۔

ਥਰ ਥਰ ਕੰਪੈ ਜੀਅੜਾ ਥਾਨ ਵਿਹੂਣਾ ਹੋਇ ॥thar thar ka(n)pai jeeaRaa thaan vihoonaa hoi ||थर थर कंपै जीअड़ा थान विहूणा होइ ॥تھر تھر کمپَے جیِاڑا تھان وهُوݨا هوا ۔۔

ਥਾਨਿ ਮਾਨਿ ਸਚੁ ਏਕੁ ਹੈ ਕਾਜੁ ਨ ਫੀਟੈ ਕੋਇ ॥thaan maan sach ek hai kaaj na feeTai koi ||थानि मानि सचु एकु है काजु न फीटै कोइ ॥تھان مان سچ اےک هَے کاج ن پھیِٹَے کوا ۔۔

ਥਿਰੁ ਨਾਰਾਇਣੁ ਥਿਰੁ ਗੁਰੂ ਥਿਰੁ ਸਾਚਾ ਬੀਚਾਰੁ ॥thir naarain thir guroo thir saachaa beechaar ||थिरु नाराइणु थिरु गुरू थिरु साचा बीचारु ॥تھِر نارااݨ تھر گُرُو تھر ساچا بیِچار ۔۔

ਸੁਰਿ ਨਰ ਨਾਥਹ ਨਾਥੁ ਤੂ ਨਿਧਾਰਾ ਆਧਾਰੁ ॥sur nar naatheh naath too nidhaaraa aadhaar ||सुरि नर नाथह नाथु तू निधारा आधारु ॥سُر نر ناتھه ناتھ تُو ندھارا آدھار ۔۔

ਸਰਬੇ ਥਾਨ ਥਨੰਤਰੀ ਤੂ ਦਾਤਾ ਦਾਤਾਰੁ ॥sarabe thaan thana(n)taree too dhaataa dhaataar ||सरबे थान थनंतरी तू दाता दातारु ॥سربے تھان تھنµتریِ تُو داتا داتار ۔۔

ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਏਕੁ ਤੂ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥jeh dhekhaa teh ek too a(n)t na paaraavaar ||जह देखा तह एकु तू अंतु न पारावारु ॥جه دےکھا ته اےک تُو اںت ن پاراوار ۔۔

ਥਾਨ ਥਨੰਤਰਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰਿ ॥thaan thana(n)tar rav rahiaa gur sabadhee veechaar ||थान थनंतरि रवि रहिआ गुर सबदी वीचारि ॥تھان تھنµتر رو رهِآ گُر سبدیِ ویِچار ۔۔

ਅਣਮੰਗਿਆ ਦਾਨੁ ਦੇਵਸੀ ਵਡਾ ਅਗਮ ਅਪਾਰੁ ॥੩੪॥anama(n)giaa dhaan dhevasee vaddaa agam apaar ||34||अणमंगिआ दानु देवसी वडा अगम अपारु ॥३४॥اݨمںگآ دان دےوسیِ وڈا اگم اپار ۔۔۳۴۔۔

ਦਇਆ ਦਾਨੁ ਦਇਆਲੁ ਤੂ ਕਰਿ ਕਰਿ ਦੇਖਣਹਾਰੁ ॥dhiaa dhaan dhiaal too kar kar dhekhanahaar ||दइआ दानु दइआलु तू करि करि देखणहारु ॥دایا دان دایال تُو کر کرِ دےکھݨهار ۔۔

ਦਇਆ ਕਰਹਿ ਪ੍ਰਭ ਮੇਲਿ ਲੈਹਿ ਖਿਨ ਮਹਿ ਢਾਹਿ ਉਸਾਰਿ ॥dhiaa kareh prabh mel laih khin meh ddaeh usaar ||दइआ करहि प्रभ मेलि लैहि खिन महि ढाहि उसारि ॥دایا کره پربھ مےل لَےه کھن مهِ ڈھاه اُسار ۔۔

ਦਾਨਾ ਤੂ ਬੀਨਾ ਤੁਹੀ ਦਾਨਾ ਕੈ ਸਿਰਿ ਦਾਨੁ ॥dhaanaa too beenaa tuhee dhaanaa kai sir dhaan ||दाना तू बीना तुही दाना कै सिरि दानु ॥دانا تُو بیٍنا تُهیِ دانا کَے سر دان ۔۔

ਦਾਲਦ ਭੰਜਨ ਦੁਖ ਦਲਣ ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ॥੩੫॥dhaaladh bha(n)jan dhukh dhalan gurmukh giaan dhiaan ||35||दालद भंजन दुख दलण गुरमुखि गिआनु धिआनु ॥३५॥دالد بھںجن دُکھ دلݨ گُرمکھ گآن دھآن ۔۔۳۵۔۔

ਧਨਿ ਗਇਐ ਬਹਿ ਝੂਰੀਐ ਧਨ ਮਹਿ ਚੀਤੁ ਗਵਾਰ ॥dhan giaai beh jhooreeaai dhan meh cheet gavaar ||धनि गइऐ बहि झूरीऐ धन महि चीतु गवार ॥دھن گِااَے بهِ جھُوریِاَے دھن مهِ چیِت گوار ۔۔

ਧਨੁ ਵਿਰਲੀ ਸਚੁ ਸੰਚਿਆ ਨਿਰਮਲੁ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰਿ ॥dhan viralee sach sa(n)chiaa niramal naam piaar ||धनु विरली सचु संचिआ निरमलु नामु पिआरि ॥دھن ورلیِ سچ سںچآ نرمل نام پآر ۔۔

ਧਨੁ ਗਇਆ ਤਾ ਜਾਣ ਦੇਹਿ ਜੇ ਰਾਚਹਿ ਰੰਗਿ ਏਕ ॥dhan giaa taa jaan dheh je raacheh ra(n)g ek ||धनु गइआ ता जाण देहि जे राचहि रंगि एक ॥دھن گایا تا جاݨ دےه جے راچه رںگ اےک ۔۔

ਮਨੁ ਦੀਜੈ ਸਿਰੁ ਸਉਪੀਐ ਭੀ ਕਰਤੇ ਕੀ ਟੇਕ ॥man dheejai sir saupeeaai bhee karate kee Tek ||मनु दीजै सिरु सउपीऐ भी करते की टेक ॥من دیِجَے سر ساپیِاَے بھیِ کرتے کیِ ٹےک ۔۔

ਧੰਧਾ ਧਾਵਤ ਰਹਿ ਗਏ ਮਨ ਮਹਿ ਸਬਦੁ ਅਨੰਦੁ ॥dha(n)dhaa dhaavat reh ge man meh sabadh ana(n)dh ||धंधा धावत रहि गए मन महि सबदु अनंदु ॥دھںدھا دھاوت رهِ گاے من مهِ سبد انµد ۔۔

ਦੁਰਜਨ ਤੇ ਸਾਜਨ ਭਏ ਭੇਟੇ ਗੁਰ ਗੋਵਿੰਦ ॥dhurajan te saajan bhe bheTe gur govi(n)dh ||दुरजन ते साजन भए भेटे गुर गोविंद ॥دُرجن تے ساجن بھاے بھےٹے گُر گووںد ۔۔

ਬਨੁ ਬਨੁ ਫਿਰਤੀ ਢੂਢਤੀ ਬਸਤੁ ਰਹੀ ਘਰਿ ਬਾਰਿ ॥ban ban firatee ddooddatee basat rahee ghar baar ||बनु बनु फिरती ढूढती बसतु रही घरि बारि ॥بن بن پھرتیِ ڈھُوڈھتیِ بست رهیِ گھر بار ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮੇਲੀ ਮਿਲਿ ਰਹੀ ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਖੁ ਨਿਵਾਰਿ ॥੩੬॥satigur melee mil rahee janam maran dhukh nivaar ||36||सतिगुरि मेली मिलि रही जनम मरण दुखु निवारि ॥३६॥ستگر مےلیِ ملِ رهیِ جنم مرݨ دُکھ نوار ۔۔۳۶۔۔

ਨਾਨਾ ਕਰਤ ਨ ਛੂਟੀਐ ਵਿਣੁ ਗੁਣ ਜਮ ਪੁਰਿ ਜਾਹਿ ॥naanaa karat na chhooTeeaai vin gun jam pur jaeh ||नाना करत न छूटीऐ विणु गुण जम पुरि जाहि ॥نانا کرت ن چھُوٹیِاَے وݨ گُݨ جم پُر جاه ۔۔

ਨਾ ਤਿਸੁ ਏਹੁ ਨ ਓਹੁ ਹੈ ਅਵਗੁਣਿ ਫਿਰਿ ਪਛੁਤਾਹਿ ॥naa tis eh na oh hai avagun fir pachhutaeh ||ना तिसु एहु न ओहु है अवगुणि फिरि पछुताहि ॥نا تس اےهُ ن اوهُ هَے اوگݨ پھر پچھتاه ۔۔