Ang 933 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੩੩)

ਕਾਇਆ ਛੀਜੈ ਭਈ ਸਿਬਾਲੁ ॥੨੪॥kaiaa chheejai bhiee sibaal ||24||काइआ छीजै भई सिबालु ॥२४॥کااآ چھیِجَے بھای سبال ۔۔۲۴۔۔

ਜਾਪੈ ਆਪਿ ਪ੍ਰਭੂ ਤਿਹੁ ਲੋਇ ॥jaapai aap prabhoo tih loi ||जापै आपि प्रभू तिहु लोइ ॥جاپَے آپ پربھُو تهُ لوا ۔۔

ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਦਾਤਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥jug jug dhaataa avar na koi ||जुगि जुगि दाता अवरु न कोइ ॥جُگ جُگ داتا اور ن کوا ۔۔

ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਾਖਹਿ ਰਾਖੁ ॥jiau bhaavai tiau raakheh raakh ||जिउ भावै तिउ राखहि राखु ॥جِا بھاوَے تا راکھه راکھ ۔۔

ਜਸੁ ਜਾਚਉ ਦੇਵੈ ਪਤਿ ਸਾਖੁ ॥jas jaachau dhevai pat saakh ||जसु जाचउ देवै पति साखु ॥جس جاچا دےوَے پت ساکھ ۔۔

ਜਾਗਤੁ ਜਾਗਿ ਰਹਾ ਤੁਧੁ ਭਾਵਾ ॥jaagat jaag rahaa tudh bhaavaa ||जागतु जागि रहा तुधु भावा ॥جاگت جاگ رها تُدھ بھاوا ۔۔

ਜਾ ਤੂ ਮੇਲਹਿ ਤਾ ਤੁਝੈ ਸਮਾਵਾ ॥jaa too meleh taa tujhai samaavaa ||जा तू मेलहि ता तुझै समावा ॥جا تُو مےله تا تُجھَے سماوا ۔۔

ਜੈ ਜੈ ਕਾਰੁ ਜਪਉ ਜਗਦੀਸ ॥jai jai kaar japau jagadhees ||जै जै कारु जपउ जगदीस ॥جَے جَے کار جپا جگدیِس ۔۔

ਗੁਰਮਤਿ ਮਿਲੀਐ ਬੀਸ ਇਕੀਸ ॥੨੫॥gurmat mileeaai bees ikees ||25||गुरमति मिलीऐ बीस इकीस ॥२५॥گُرمت ملیِاَے بیِس اکیِس ۔۔۲۵۔۔

ਝਖਿ ਬੋਲਣੁ ਕਿਆ ਜਗ ਸਿਉ ਵਾਦੁ ॥jhakh bolan kiaa jag siau vaadh ||झखि बोलणु किआ जग सिउ वादु ॥جھکھ بولݨ کآ جگ سا واد ۔۔

ਝੂਰਿ ਮਰੈ ਦੇਖੈ ਪਰਮਾਦੁ ॥jhoor marai dhekhai paramaadh ||झूरि मरै देखै परमादु ॥جھُور مرَے دےکھَے پرماد ۔۔

ਜਨਮਿ ਮੂਏ ਨਹੀ ਜੀਵਣ ਆਸਾ ॥janam mooe nahee jeevan aasaa ||जनमि मूए नही जीवण आसा ॥جنم مُواے نهیِ جیِوݨ آسا ۔۔

ਆਇ ਚਲੇ ਭਏ ਆਸ ਨਿਰਾਸਾ ॥aai chale bhe aas niraasaa ||आइ चले भए आस निरासा ॥آا چلے بھاے آس نراسا ۔۔

ਝੁਰਿ ਝੁਰਿ ਝਖਿ ਮਾਟੀ ਰਲਿ ਜਾਇ ॥jhur jhur jhakh maaTee ral jai ||झुरि झुरि झखि माटी रलि जाइ ॥جھُر جھُر جھکھ ماٹیِ رلِ جاا ۔۔

ਕਾਲੁ ਨ ਚਾਂਪੈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥kaal na chaa(n)pai har gun gai ||कालु न चाँपै हरि गुण गाइ ॥کال ن چاںپَے هر گُݨ گاا ۔۔

ਪਾਈ ਨਵ ਨਿਧਿ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਇ ॥paiee nav nidh har kai nai ||पाई नव निधि हरि कै नाइ ॥پاای نو ندھ هرِ کَے ناا ۔۔

ਆਪੇ ਦੇਵੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥੨੬॥aape dhevai sahaj subhai ||26||आपे देवै सहजि सुभाइ ॥२६॥آپے دےوَے سهج سُبھاا ۔۔۲۶۔۔

ਞਿਆਨੋ ਬੋਲੈ ਆਪੇ ਬੂਝੈ ॥n(j)iaano bolai aape boojhai ||ञिआनो बोलै आपे बूझै ॥نجِآنو بولَے آپے بُوجھَے ۔۔

ਆਪੇ ਸਮਝੈ ਆਪੇ ਸੂਝੈ ॥aape samajhai aape soojhai ||आपे समझै आपे सूझै ॥آپے سمجھَے آپے سُوجھَے ۔۔

ਗੁਰ ਕਾ ਕਹਿਆ ਅੰਕਿ ਸਮਾਵੈ ॥gur kaa kahiaa a(n)k samaavai ||गुर का कहिआ अंकि समावै ॥گُر کا کهِآ اںک سماوَے ۔۔

ਨਿਰਮਲ ਸੂਚੇ ਸਾਚੋ ਭਾਵੈ ॥niramal sooche saacho bhaavai ||निरमल सूचे साचो भावै ॥نِرمل سُوچے ساچو بھاوَے ۔۔

ਗੁਰੁ ਸਾਗਰੁ ਰਤਨੀ ਨਹੀ ਤੋਟ ॥gur saagar ratanee nahee toT ||गुरु सागरु रतनी नही तोट ॥گُر ساگر رتنیِ نهیِ توٹ ۔۔

ਲਾਲ ਪਦਾਰਥ ਸਾਚੁ ਅਖੋਟ ॥laal padhaarath saach akhoT ||लाल पदारथ साचु अखोट ॥لال پدارتھ ساچ اکھوٹ ۔۔

ਗੁਰਿ ਕਹਿਆ ਸਾ ਕਾਰ ਕਮਾਵਹੁ ॥gur kahiaa saa kaar kamaavahu ||गुरि कहिआ सा कार कमावहु ॥گُر کهِآ سا کار کماوهُ ۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਕਰਣੀ ਕਾਹੇ ਧਾਵਹੁ ॥gur kee karanee kaahe dhaavahu ||गुर की करणी काहे धावहु ॥گُر کیِ کرݨیِ کاهے دھاوهُ ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮਤਿ ਸਾਚਿ ਸਮਾਵਹੁ ॥੨੭॥naanak gurmat saach samaavahu ||27||नानक गुरमति साचि समावहु ॥२७॥نانک گُرمت ساچ سماوهُ ۔۔۲۷۔۔

ਟੂਟੈ ਨੇਹੁ ਕਿ ਬੋਲਹਿ ਸਹੀ ॥TooTai neh k boleh sahee ||टूटै नेहु कि बोलहि सही ॥ٹُوٹَے نےهُ ک بوله سهیِ ۔۔

ਟੂਟੈ ਬਾਹ ਦੁਹੂ ਦਿਸ ਗਹੀ ॥TooTai baeh dhuhoo dhis gahee ||टूटै बाह दुहू दिस गही ॥ٹُوٹَے باه دُهُو دس گهیِ ۔۔

ਟੂਟਿ ਪਰੀਤਿ ਗਈ ਬੁਰ ਬੋਲਿ ॥TooT pareet giee bur bol ||टूटि परीति गई बुर बोलि ॥ٹُوٹ پریِت گای بُر بول ۔۔

ਦੁਰਮਤਿ ਪਰਹਰਿ ਛਾਡੀ ਢੋਲਿ ॥dhuramat parahar chhaaddee ddol ||दुरमति परहरि छाडी ढोलि ॥دُرمت پرهر چھاڈیِ ڈھول ۔۔

ਟੂਟੈ ਗੰਠਿ ਪੜੈ ਵੀਚਾਰਿ ॥TooTai ga(n)Th paRai veechaar ||टूटै गंठि पड़ै वीचारि ॥ٹُوٹَے گںٹھ پڑَے ویِچار ۔۔

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਘਰਿ ਕਾਰਜੁ ਸਾਰਿ ॥gur sabadhee ghar kaaraj saar ||गुर सबदी घरि कारजु सारि ॥گُر سبدیِ گھر کارج سار ۔۔

ਲਾਹਾ ਸਾਚੁ ਨ ਆਵੈ ਤੋਟਾ ॥laahaa saach na aavai toTaa ||लाहा साचु न आवै तोटा ॥لاها ساچ ن آوَے توٹا ۔۔

ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਠਾਕੁਰੁ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਮੋਟਾ ॥੨੮॥tirabhavan Thaakur preetam moTaa ||28||तृभवण ठाकुरु प्रीतमु मोटा ॥२८॥تِربھوݨ ٹھاکر پریِتم موٹا ۔۔۲۸۔۔

ਠਾਕਹੁ ਮਨੂਆ ਰਾਖਹੁ ਠਾਇ ॥Thaakahu manooaa raakhahu Thai ||ठाकहु मनूआ राखहु ठाइ ॥ٹھاکهُ منُوآ راکھهُ ٹھاا ۔۔

ਠਹਕਿ ਮੁਈ ਅਵਗੁਣਿ ਪਛੁਤਾਇ ॥Thahak muiee avagun pachhutai ||ठहकि मुई अवगुणि पछुताइ ॥ٹھهک مُای اوگݨ پچھتاا ۔۔

ਠਾਕੁਰੁ ਏਕੁ ਸਬਾਈ ਨਾਰਿ ॥Thaakur ek sabaiee naar ||ठाकुरु एकु सबाई नारि ॥ٹھاکر اےک سباای نار ۔۔

ਬਹੁਤੇ ਵੇਸ ਕਰੇ ਕੂੜਿਆਰਿ ॥bahute ves kare kooRiaar ||बहुते वेस करे कूड़िआरि ॥بهُتے وےس کرے کُوڑآر ۔۔

ਪਰ ਘਰਿ ਜਾਤੀ ਠਾਕਿ ਰਹਾਈ ॥par ghar jaatee Thaak rahaiee ||पर घरि जाती ठाकि रहाई ॥پر گھر جاتیِ ٹھاک رهاای ۔۔

ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਈ ਠਾਕ ਨ ਪਾਈ ॥mahal bulaiee Thaak na paiee ||महलि बुलाई ठाक न पाई ॥مهل بُلاای ٹھاک ن پاای ۔۔

ਸਬਦਿ ਸਵਾਰੀ ਸਾਚਿ ਪਿਆਰੀ ॥sabadh savaaree saach piaaree ||सबदि सवारी साचि पिआरी ॥سبد سواریِ ساچ پآریِ ۔۔

ਸਾਈ ਸੋੁਹਾਗਣਿ ਠਾਕੁਰਿ ਧਾਰੀ ॥੨੯॥saiee suohaagan Thaakur dhaaree ||29||साई सुोहागणि ठाकुरि धारी ॥२९॥ساای سُوهاگݨ ٹھاکر دھاریِ ۔۔۲۹۔۔

ਡੋਲਤ ਡੋਲਤ ਹੇ ਸਖੀ ਫਾਟੇ ਚੀਰ ਸੀਗਾਰ ॥ddolat ddolat he sakhee faaTe cheer seegaar ||डोलत डोलत हे सखी फाटे चीर सीगार ॥ڈولت ڈولت هے سکھیِ پھاٹے چیِر سیِگار ۔۔

ਡਾਹਪਣਿ ਤਨਿ ਸੁਖੁ ਨਹੀ ਬਿਨੁ ਡਰ ਬਿਣਠੀ ਡਾਰ ॥ddaahapan tan sukh nahee bin ddar binaThee ddaar ||डाहपणि तनि सुखु नही बिनु डर बिणठी डार ॥ڈاهپݨ تن سُکھ نهیِ بن ڈر بݨٹھیِ ڈار ۔۔

ਡਰਪਿ ਮੁਈ ਘਰਿ ਆਪਣੈ ਡੀਠੀ ਕੰਤਿ ਸੁਜਾਣਿ ॥ddarap muiee ghar aapanai ddeeThee ka(n)t sujaan ||डरपि मुई घरि आपणै डीठी कंति सुजाणि ॥ڈرپ مُای گھر آپݨَے ڈیِٹھیِ کںت سُجاݨ ۔۔

ਡਰੁ ਰਾਖਿਆ ਗੁਰਿ ਆਪਣੈ ਨਿਰਭਉ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣਿ ॥ddar raakhiaa gur aapanai nirabhau naam vakhaan ||डरु राखिआ गुरि आपणै निरभउ नामु वखाणि ॥ڈر راکھآ گُر آپݨَے نربھا نام وکھاݨ ۔۔

ਡੂਗਰਿ ਵਾਸੁ ਤਿਖਾ ਘਣੀ ਜਬ ਦੇਖਾ ਨਹੀ ਦੂਰਿ ॥ddoogar vaas tikhaa ghanee jab dhekhaa nahee dhoor ||डूगरि वासु तिखा घणी जब देखा नही दूरि ॥ڈُوگر واس تکھا گھݨیِ جب دےکھا نهیِ دُور ۔۔

ਤਿਖਾ ਨਿਵਾਰੀ ਸਬਦੁ ਮੰਨਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥tikhaa nivaaree sabadh ma(n)n a(n)mrit peeaa bharapoor ||तिखा निवारी सबदु मंनि अंमृतु पीआ भरपूरि ॥تِکھا نواریِ سبد منّ اںمرت پیِآ بھرپُور ۔۔

ਦੇਹਿ ਦੇਹਿ ਆਖੈ ਸਭੁ ਕੋਈ ਜੈ ਭਾਵੈ ਤੈ ਦੇਇ ॥dheh dheh aakhai sabh koiee jai bhaavai tai dhei ||देहि देहि आखै सभु कोई जै भावै तै देइ ॥دےه دےه آکھَے سبھ کوای جَے بھاوَے تَے دےا ۔۔

ਗੁਰੂ ਦੁਆਰੈ ਦੇਵਸੀ ਤਿਖਾ ਨਿਵਾਰੈ ਸੋਇ ॥੩੦॥guroo dhuaarai dhevasee tikhaa nivaarai soi ||30||गुरू दुआरै देवसी तिखा निवारै सोइ ॥३०॥گُرُو دُآرَے دےوسیِ تکھا نوارَے سوا ۔۔۳۰۔۔

ਢੰਢੋਲਤ ਢੂਢਤ ਹਉ ਫਿਰੀ ਢਹਿ ਢਹਿ ਪਵਨਿ ਕਰਾਰਿ ॥dda(n)ddolat ddooddat hau firee ddeh ddeh pavan karaar ||ढंढोलत ढूढत हउ फिरी ढहि ढहि पवनि करारि ॥ڈھںڈھولت ڈھُوڈھت ها پھریِ ڈھهِ ڈھهِ پون کرار ۔۔

ਭਾਰੇ ਢਹਤੇ ਢਹਿ ਪਏ ਹਉਲੇ ਨਿਕਸੇ ਪਾਰਿ ॥bhaare ddahate ddeh pe haule nikase paar ||भारे ढहते ढहि पए हउले निकसे पारि ॥بھارے ڈھهتے ڈھهِ پاے هالے نکسے پار ۔۔

ਅਮਰ ਅਜਾਚੀ ਹਰਿ ਮਿਲੇ ਤਿਨ ਕੈ ਹਉ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥amar ajaachee har mile tin kai hau bal jaau ||अमर अजाची हरि मिले तिन कै हउ बलि जाउ ॥امر اجاچیِ هر ملے تن کَے ها بلِ جاا ۔۔

ਤਿਨ ਕੀ ਧੂੜਿ ਅਘੁਲੀਐ ਸੰਗਤਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਉ ॥tin kee dhooR aghuleeaai sa(n)gat mel milaau ||तिन की धूड़ि अघुलीऐ संगति मेलि मिलाउ ॥تٍن کیِ دھُوڑ اگھلیِاَے سںگت مےل ملاا ۔۔

ਮਨੁ ਦੀਆ ਗੁਰਿ ਆਪਣੈ ਪਾਇਆ ਨਿਰਮਲ ਨਾਉ ॥man dheeaa gur aapanai paiaa niramal naau ||मनु दीआ गुरि आपणै पाइआ निरमल नाउ ॥من دیِآ گُر آپݨَے پاایا نرمل ناا ۔۔