Ang 932 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੩੨)

ਤਾ ਮਿਲੀਐ ਜਾ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥taa mileeaai jaa le milai ||ता मिलीऐ जा लए मिलाइ ॥تا ملیِاَے جا لاے ملاا ۔۔

ਗੁਣਵੰਤੀ ਗੁਣ ਸਾਰੇ ਨੀਤ ॥gunava(n)tee gun saare neet ||गुणवंती गुण सारे नीत ॥گُݨوںتیِ گُݨ سارے نیِت ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮਤਿ ਮਿਲੀਐ ਮੀਤ ॥੧੭॥naanak gurmat mileeaai meet ||17||नानक गुरमति मिलीऐ मीत ॥१७॥نانک گُرمت ملیِاَے میِت ۔۔۱۷۔۔

ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਕਾਇਆ ਕਉ ਗਾਲੈ ॥kaam karodh kaiaa kau gaalai ||कामु क्रोधु काइआ कउ गालै ॥کام ک®ودھ کاایا کا گالَے ۔۔

ਜਿਉ ਕੰਚਨ ਸੋਹਾਗਾ ਢਾਲੈ ॥jiau ka(n)chan sohaagaa ddaalai ||जिउ कंचन सोहागा ढालै ॥جِا کںچن سوهاگا ڈھالَے ۔۔

ਕਸਿ ਕਸਵਟੀ ਸਹੈ ਸੁ ਤਾਉ ॥kas kasavaTee sahai su taau ||कसि कसवटी सहै सु ताउ ॥کس کسوٹیِ سهَے سُ تاا ۔۔

ਨਦਰਿ ਸਰਾਫ ਵੰਨੀ ਸਚੜਾਉ ॥nadhar saraaf va(n)nee sachaRaau ||नदरि सराफ वंनी सचड़ाउ ॥ندر سراپھ ونّیِ سچڑاا ۔۔

ਜਗਤੁ ਪਸੂ ਅਹੰ ਕਾਲੁ ਕਸਾਈ ॥jagat pasoo aha(n) kaal kasaiee ||जगतु पसू अहं कालु कसाई ॥جگت پسُو اهں کال کساای ۔۔

ਕਰਿ ਕਰਤੈ ਕਰਣੀ ਕਰਿ ਪਾਈ ॥kar karatai karanee kar paiee ||करि करतै करणी करि पाई ॥کر کرتَے کرݨیِ کرِ پاای ۔۔

ਜਿਨਿ ਕੀਤੀ ਤਿਨਿ ਕੀਮਤਿ ਪਾਈ ॥jin keetee tin keemat paiee ||जिनि कीती तिनि कीमति पाई ॥جٍن کیِتیِ تن کیِمت پاای ۔۔

ਹੋਰ ਕਿਆ ਕਹੀਐ ਕਿਛੁ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥੧੮॥hor kiaa kaheeaai kichh kahan na jaiee ||18||होर किआ कहीऐ किछु कहणु न जाई ॥१८॥هور کآ کهیِاَے کچھ کهݨ ن جاای ۔۔۱۸۔۔

ਖੋਜਤ ਖੋਜਤ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆ ॥khojat khojat a(n)mrit peeaa ||खोजत खोजत अंमृतु पीआ ॥کھوجت کھوجت اںمرت پیِآ ۔۔

ਖਿਮਾ ਗਹੀ ਮਨੁ ਸਤਗੁਰਿ ਦੀਆ ॥khimaa gahee man satagur dheeaa ||खिमा गही मनु सतगुरि दीआ ॥کھِما گهیِ من ستگر دیِآ ۔۔

ਖਰਾ ਖਰਾ ਆਖੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥kharaa kharaa aakhai sabh koi ||खरा खरा आखै सभु कोइ ॥کھرا کھرا آکھَے سبھ کوا ۔۔

ਖਰਾ ਰਤਨੁ ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਹੋਇ ॥kharaa ratan jug chaare hoi ||खरा रतनु जुग चारे होइ ॥کھرا رتن جُگ چارے هوا ۔۔

ਖਾਤ ਪੀਅੰਤ ਮੂਏ ਨਹੀ ਜਾਨਿਆ ॥khaat peea(n)t mooe nahee jaaniaa ||खात पीअंत मूए नही जानिआ ॥کھات پیِاںت مُواے نهیِ جانآ ۔۔

ਖਿਨ ਮਹਿ ਮੂਏ ਜਾ ਸਬਦੁ ਪਛਾਨਿਆ ॥khin meh mooe jaa sabadh pachhaaniaa ||खिन महि मूए जा सबदु पछानिआ ॥کھٍن مهِ مُواے جا سبد پچھانآ ۔۔

ਅਸਥਿਰੁ ਚੀਤੁ ਮਰਨਿ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥asathir cheet maran man maaniaa ||असथिरु चीतु मरनि मनु मानिआ ॥استھر چیِت مرن من مانآ ۔۔

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਨਾਮੁ ਪਛਾਨਿਆ ॥੧੯॥gur kirapaa te naam pachhaaniaa ||19||गुर किरपा ते नामु पछानिआ ॥१९॥گُر کرپا تے نام پچھانآ ۔۔۱۹۔۔

ਗਗਨ ਗੰਭੀਰੁ ਗਗਨੰਤਰਿ ਵਾਸੁ ॥gagan ga(n)bheer gagana(n)tar vaas ||गगन गंभीरु गगनंतरि वासु ॥گگن گںبھیِر گگنµتر واس ۔۔

ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਸੁਖ ਸਹਜਿ ਨਿਵਾਸੁ ॥gun gaavai sukh sahaj nivaas ||गुण गावै सुख सहजि निवासु ॥گُݨ گاوَے سُکھ سهج نواس ۔۔

ਗਇਆ ਨ ਆਵੈ ਆਇ ਨ ਜਾਇ ॥giaa na aavai aai na jai ||गइआ न आवै आइ न जाइ ॥گایا ن آوَے آا ن جاا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥gur parasaadh rahai liv lai ||गुर परसादि रहै लिव लाइ ॥گُر پرساد رهَے لو لاا ۔۔

ਗਗਨੁ ਅਗੰਮੁ ਅਨਾਥੁ ਅਜੋਨੀ ॥gagan aga(n)m anaath ajonee ||गगनु अगंमु अनाथु अजोनी ॥گگن اگںم اناتھ اجونیِ ۔۔

ਅਸਥਿਰੁ ਚੀਤੁ ਸਮਾਧਿ ਸਗੋਨੀ ॥asathir cheet samaadh sagonee ||असथिरु चीतु समाधि सगोनी ॥استھر چیِت سمادھ سگونیِ ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਚੇਤਿ ਫਿਰਿ ਪਵਹਿ ਨ ਜੂਨੀ ॥har naam chet fir paveh na joonee ||हरि नामु चेति फिरि पवहि न जूनी ॥هر نام چےت پھرِ پوه ن جٌیِ ۔۔

ਗੁਰਮਤਿ ਸਾਰੁ ਹੋਰ ਨਾਮ ਬਿਹੂਨੀ ॥੨੦॥gurmat saar hor naam bihoonee ||20||गुरमति सारु होर नाम बिहूनी ॥२०॥گُرمت سار هور نام بهٌیِ ۔۔۲۰۔۔

ਘਰ ਦਰ ਫਿਰਿ ਥਾਕੀ ਬਹੁਤੇਰੇ ॥ghar dhar fir thaakee bahutere ||घर दर फिरि थाकी बहुतेरे ॥گھر در پھر تھاکیِ بهُتےرے ۔۔

ਜਾਤਿ ਅਸੰਖ ਅੰਤ ਨਹੀ ਮੇਰੇ ॥jaat asa(n)kh a(n)t nahee mere ||जाति असंख अंत नही मेरे ॥جات اسںکھ اںت نهیِ مےرے ۔۔

ਕੇਤੇ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਸੁਤ ਧੀਆ ॥kete maat pitaa sut dheeaa ||केते मात पिता सुत धीआ ॥کےتے مات پتا سُت دھیِآ ۔۔

ਕੇਤੇ ਗੁਰ ਚੇਲੇ ਫੁਨਿ ਹੂਆ ॥kete gur chele fun hooaa ||केते गुर चेले फुनि हूआ ॥کےتے گُر چےلے پھُن هُوآ ۔۔

ਕਾਚੇ ਗੁਰ ਤੇ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੂਆ ॥kaache gur te mukat na hooaa ||काचे गुर ते मुकति न हूआ ॥کاچے گُر تے مُکت ن هُوآ ۔۔

ਕੇਤੀ ਨਾਰਿ ਵਰੁ ਏਕੁ ਸਮਾਲਿ ॥ketee naar var ek samaal ||केती नारि वरु एकु समालि ॥کےتیِ نار ور اےک سمال ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਰਣੁ ਜੀਵਣੁ ਪ੍ਰਭ ਨਾਲਿ ॥gurmukh maran jeevan prabh naal ||गुरमुखि मरणु जीवणु प्रभ नालि ॥گُرمکھ مرݨ جیِوݨ پربھ نال ۔۔

ਦਹ ਦਿਸ ਢੂਢਿ ਘਰੈ ਮਹਿ ਪਾਇਆ ॥dheh dhis ddoodd gharai meh paiaa ||दह दिस ढूढि घरै महि पाइआ ॥ده دس ڈھُوڈھ گھرَے مهِ پاایا ۔۔

ਮੇਲੁ ਭਇਆ ਸਤਿਗੁਰੂ ਮਿਲਾਇਆ ॥੨੧॥mel bhiaa satiguroo milaiaa ||21||मेलु भइआ सतिगुरू मिलाइआ ॥२१॥مےل بھایا ستگرُو ملاایا ۔۔۲۱۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਾਵੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੋਲੈ ॥gurmukh gaavai gurmukh bolai ||गुरमुखि गावै गुरमुखि बोलै ॥گُرمکھ گاوَے گُرمکھ بولَے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਤੋਲਿ ਤੋੁਲਾਵੈ ਤੋਲੈ ॥gurmukh tol tuolaavai tolai ||गुरमुखि तोलि तुोलावै तोलै ॥گُرمکھ تول تُولاوَے تولَے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਵੈ ਜਾਇ ਨਿਸੰਗੁ ॥gurmukh aavai jai nisa(n)g ||गुरमुखि आवै जाइ निसंगु ॥گُرمکھ آوَے جاا نسںگ ۔۔

ਪਰਹਰਿ ਮੈਲੁ ਜਲਾਇ ਕਲੰਕੁ ॥parahar mail jalai kala(n)k ||परहरि मैलु जलाइ कलंकु ॥پرهر مَےل جلاا کلµک ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਦ ਬੇਦ ਬੀਚਾਰੁ ॥gurmukh naadh bedh beechaar ||गुरमुखि नाद बेद बीचारु ॥گُرمکھ ناد بےد بیِچار ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਜਨੁ ਚਜੁ ਅਚਾਰੁ ॥gurmukh majan chaj achaar ||गुरमुखि मजनु चजु अचारु ॥گُرمکھ مجن چج اچار ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹੈ ਸਾਰੁ ॥gurmukh sabadh a(n)mrit hai saar ||गुरमुखि सबदु अंमृतु है सारु ॥گُرمکھ سبد اںمرت هَے سار ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਵੈ ਪਾਰੁ ॥੨੨॥naanak gurmukh paavai paar ||22||नानक गुरमुखि पावै पारु ॥२२॥نانک گُرمکھ پاوَے پار ۔۔۲۲۔۔

ਚੰਚਲੁ ਚੀਤੁ ਨ ਰਹਈ ਠਾਇ ॥cha(n)chal cheet na rahiee Thai ||चंचलु चीतु न रहई ठाइ ॥چںچل چیِت ن رهای ٹھاا ۔۔

ਚੋਰੀ ਮਿਰਗੁ ਅੰਗੂਰੀ ਖਾਇ ॥choree mirag a(n)gooree khai ||चोरी मिरगु अंगूरी खाइ ॥چوریِ مرگ اںگُوریِ کھاا ۔۔

ਚਰਨ ਕਮਲ ਉਰ ਧਾਰੇ ਚੀਤ ॥charan kamal ur dhaare cheet ||चरन कमल उर धारे चीत ॥چرن کمل اُر دھارے چیِت ۔۔

ਚਿਰੁ ਜੀਵਨੁ ਚੇਤਨੁ ਨਿਤ ਨੀਤ ॥chir jeevan chetan nit neet ||चिरु जीवनु चेतनु नित नीत ॥چِر جیِون چےتن نت نیِت ۔۔

ਚਿੰਤਤ ਹੀ ਦੀਸੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥chi(n)tat hee dheesai sabh koi ||चिंतत ही दीसै सभु कोइ ॥چِںتت هیِ دیِسَے سبھ کوا ۔۔

ਚੇਤਹਿ ਏਕੁ ਤਹੀ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥cheteh ek tahee sukh hoi ||चेतहि एकु तही सुखु होइ ॥چےته اےک تهیِ سُکھ هوا ۔۔

ਚਿਤਿ ਵਸੈ ਰਾਚੈ ਹਰਿ ਨਾਇ ॥chit vasai raachai har nai ||चिति वसै राचै हरि नाइ ॥چِت وسَے راچَے هر ناا ۔۔

ਮੁਕਤਿ ਭਇਆ ਪਤਿ ਸਿਉ ਘਰਿ ਜਾਇ ॥੨੩॥mukat bhiaa pat siau ghar jai ||23||मुकति भइआ पति सिउ घरि जाइ ॥२३॥مُکت بھایا پت سا گھرِ جاا ۔۔۲۳۔۔

ਛੀਜੈ ਦੇਹ ਖੁਲੈ ਇਕ ਗੰਢਿ ॥chheejai dheh khulai ik ga(n)dd ||छीजै देह खुलै इक गंढि ॥چھیِجَے دےه کھُلَے اک گںڈھ ۔۔

ਛੇਆ ਨਿਤ ਦੇਖਹੁ ਜਗਿ ਹੰਢਿ ॥chheaa nit dhekhahu jag ha(n)dd ||छेआ नित देखहु जगि हंढि ॥چھےآ نت دےکھهُ جگ هںڈھ ۔۔

ਧੂਪ ਛਾਵ ਜੇ ਸਮ ਕਰਿ ਜਾਣੈ ॥dhoop chhaav je sam kar jaanai ||धूप छाव जे सम करि जाणै ॥دھُوپ چھاو جے سم کر جاݨَے ۔۔

ਬੰਧਨ ਕਾਟਿ ਮੁਕਤਿ ਘਰਿ ਆਣੈ ॥ba(n)dhan kaaT mukat ghar aanai ||बंधन काटि मुकति घरि आणै ॥بںدھن کاٹ مُکت گھر آݨَے ۔۔

ਛਾਇਆ ਛੂਛੀ ਜਗਤੁ ਭੁਲਾਨਾ ॥chhaiaa chhoochhee jagat bhulaanaa ||छाइआ छूछी जगतु भुलाना ॥چھااآ چھُوچھیِ جگت بھُلانا ۔۔

ਲਿਖਿਆ ਕਿਰਤੁ ਧੁਰੇ ਪਰਵਾਨਾ ॥likhiaa kirat dhure paravaanaa ||लिखिआ किरतु धुरे परवाना ॥لِکھآ کرت دھُرے پروانا ۔۔

ਛੀਜੈ ਜੋਬਨੁ ਜਰੂਆ ਸਿਰਿ ਕਾਲੁ ॥chheejai joban jarooaa sir kaal ||छीजै जोबनु जरूआ सिरि कालु ॥چھیِجَے جوبن جرُوآ سر کال ۔۔