Ang 930 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੩੦)

ਓਅੰਕਾਰਿ ਸਬਦਿ ਉਧਰੇ ॥oa(n)kaar sabadh udhare ||ओअंकारि सबदि उधरे ॥اواںکار سبد اُدھرے ۔۔

ਓਅੰਕਾਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਰੇ ॥oa(n)kaar gurmukh tare ||ओअंकारि गुरमुखि तरे ॥اواںکار گُرمکھ ترے ۔۔

ਓਨਮ ਅਖਰ ਸੁਣਹੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥onam akhar sunahu beechaar ||ओनम अखर सुणहु बीचारु ॥اونم اکھر سُݨهُ بیِچار ۔۔

ਓਨਮ ਅਖਰੁ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਸਾਰੁ ॥੧॥onam akhar tirabhavan saar ||1||ओनम अखरु तृभवण सारु ॥१॥اونم اکھر تربھوݨ سار ۔۔۱۔۔

ਸੁਣਿ ਪਾਡੇ ਕਿਆ ਲਿਖਹੁ ਜੰਜਾਲਾ ॥sun paadde kiaa likhahu ja(n)jaalaa ||सुणि पाडे किआ लिखहु जंजाला ॥سُݨ پاڈے کآ لکھهُ جںجالا ۔۔

ਲਿਖੁ ਰਾਮ ਨਾਮ ਗੁਰਮੁਖਿ ਗੋਪਾਲਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥likh raam naam gurmukh gopaalaa ||1|| rahaau ||लिखु राम नाम गुरमुखि गोपाला ॥१॥ रहाउ ॥لِکھ رام نام گُرمکھ گوپالا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਸੈ ਸਭੁ ਜਗੁ ਸਹਜਿ ਉਪਾਇਆ ਤੀਨਿ ਭਵਨ ਇਕ ਜੋਤੀ ॥sasai sabh jag sahaj upaiaa teen bhavan ik jotee ||ससै सभु जगु सहजि उपाइआ तीनि भवन इक जोती ॥سسَے سبھ جگ سهج اُپاایا تیٍن بھون اک جوتیِ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਸਤੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਵੈ ਚੁਣਿ ਲੈ ਮਾਣਕ ਮੋਤੀ ॥gurmukh vasat paraapat hovai chun lai maanak motee ||गुरमुखि वसतु परापति होवै चुणि लै माणक मोती ॥گُرمکھ وست پراپت هووَے چُݨ لَے ماݨک موتیِ ۔۔

ਸਮਝੈ ਸੂਝੈ ਪੜਿ ਪੜਿ ਬੂਝੈ ਅੰਤਿ ਨਿਰੰਤਰਿ ਸਾਚਾ ॥samajhai soojhai paR paR boojhai a(n)t nira(n)tar saachaa ||समझै सूझै पड़ि पड़ि बूझै अंति निरंतरि साचा ॥سمجھَے سُوجھَے پڑ پڑِ بُوجھَے اںت نرںتر ساچا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇਖੈ ਸਾਚੁ ਸਮਾਲੇ ਬਿਨੁ ਸਾਚੇ ਜਗੁ ਕਾਚਾ ॥੨॥gurmukh dhekhai saach samaale bin saache jag kaachaa ||2||गुरमुखि देखै साचु समाले बिनु साचे जगु काचा ॥२॥گُرمکھ دےکھَے ساچ سمالے بن ساچے جگ کاچا ۔۔۲۔۔

ਧਧੈ ਧਰਮੁ ਧਰੇ ਧਰਮਾ ਪੁਰਿ ਗੁਣਕਾਰੀ ਮਨੁ ਧੀਰਾ ॥dhadhai dharam dhare dharamaa pur gunakaaree man dheeraa ||धधै धरमु धरे धरमा पुरि गुणकारी मनु धीरा ॥دھدھَے دھرم دھرے دھرما پُر گُݨکاریِ من دھیِرا ۔۔

ਧਧੈ ਧੂਲਿ ਪੜੈ ਮੁਖਿ ਮਸਤਕਿ ਕੰਚਨ ਭਏ ਮਨੂਰਾ ॥dhadhai dhool paRai mukh masatak ka(n)chan bhe manooraa ||धधै धूलि पड़ै मुखि मसतकि कंचन भए मनूरा ॥دھدھَے دھُول پڑَے مُکھ مستک کںچن بھاے منُورا ۔۔

ਧਨੁ ਧਰਣੀਧਰੁ ਆਪਿ ਅਜੋਨੀ ਤੋਲਿ ਬੋਲਿ ਸਚੁ ਪੂਰਾ ॥dhan dharaneedhar aap ajonee tol bol sach pooraa ||धनु धरणीधरु आपि अजोनी तोलि बोलि सचु पूरा ॥دھن دھرݨیِدھر آپ اجونیِ تول بول سچ پُورا ۔۔

ਕਰਤੇ ਕੀ ਮਿਤਿ ਕਰਤਾ ਜਾਣੈ ਕੈ ਜਾਣੈ ਗੁਰੁ ਸੂਰਾ ॥੩॥karate kee mit karataa jaanai kai jaanai gur sooraa ||3||करते की मिति करता जाणै कै जाणै गुरु सूरा ॥३॥کرتے کیِ مت کرتا جاݨَے کَے جاݨَے گُر سُورا ۔۔۳۔۔

ਙਿਆਨੁ ਗਵਾਇਆ ਦੂਜਾ ਭਾਇਆ ਗਰਬਿ ਗਲੇ ਬਿਖੁ ਖਾਇਆ ॥n(g)iaan gavaiaa dhoojaa bhaiaa garab gale bikh khaiaa ||ङिआनु गवाइआ दूजा भाइआ गरबि गले बिखु खाइआ ॥نگِآن گواایا دُوجا بھاایا گرب گلے بکھ کھاایا ۔۔

ਗੁਰ ਰਸੁ ਗੀਤ ਬਾਦ ਨਹੀ ਭਾਵੈ ਸੁਣੀਐ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰੁ ਗਵਾਇਆ ॥gur ras geet baadh nahee bhaavai suneeaai gahir ga(n)bheer gavaiaa ||गुर रसु गीत बाद नही भावै सुणीऐ गहिर गंभीरु गवाइआ ॥گُر رس گیِت باد نهیِ بھاوَے سُݨیِاَے گهِر گںبھیِر گواایا ۔۔

ਗੁਰਿ ਸਚੁ ਕਹਿਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਲਹਿਆ ਮਨਿ ਤਨਿ ਸਾਚੁ ਸੁਖਾਇਆ ॥gur sach kahiaa a(n)mrit lahiaa man tan saach sukhaiaa ||गुरि सचु कहिआ अंमृतु लहिआ मनि तनि साचु सुखाइआ ॥گُر سچ کهِآ اںمرت لهِآ من تنِ ساچ سُکھاایا ۔۔

ਆਪੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੇ ਦੇਵੈ ਆਪੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆਇਆ ॥੪॥aape gurmukh aape dhevai aape a(n)mrit peeaaiaa ||4||आपे गुरमुखि आपे देवै आपे अंमृतु पीआइआ ॥४॥آپے گُرمکھ آپے دےوَے آپے اںمرت پیِآایا ۔۔۴۔۔

ਏਕੋ ਏਕੁ ਕਹੈ ਸਭੁ ਕੋਈ ਹਉਮੈ ਗਰਬੁ ਵਿਆਪੈ ॥eko ek kahai sabh koiee haumai garab viaapai ||एको एकु कहै सभु कोई हउमै गरबु विआपै ॥اےکو اےک کهَے سبھ کوای هامَے گرب وآپَے ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਏਕੁ ਪਛਾਣੈ ਇਉ ਘਰੁ ਮਹਲੁ ਸਿਞਾਪੈ ॥a(n)tar baahar ek pachhaanai iau ghar mahal sin(j)aapai ||अंतरि बाहरि एकु पछाणै इउ घरु महलु सिञापै ॥اںتر باهر اےک پچھاݨَے اا گھر مهل سنجاپَے ۔۔

ਪ੍ਰਭੁ ਨੇੜੈ ਹਰਿ ਦੂਰਿ ਨ ਜਾਣਹੁ ਏਕੋ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਬਾਈ ॥prabh neRai har dhoor na jaanahu eko sirasaT sabaiee ||प्रभु नेड़ै हरि दूरि न जाणहु एको सृसटि सबाई ॥پربھ نےڑَے هر دُور ن جاݨهُ اےکو سرسٹ سباای ۔۔

ਏਕੰਕਾਰੁ ਅਵਰੁ ਨਹੀ ਦੂਜਾ ਨਾਨਕ ਏਕੁ ਸਮਾਈ ॥੫॥eka(n)kaar avar nahee dhoojaa naanak ek samaiee ||5||एकंकारु अवरु नही दूजा नानक एकु समाई ॥५॥اےکںکار اور نهیِ دُوجا نانک اےک سماای ۔۔۵۔۔

ਇਸੁ ਕਰਤੇ ਕਉ ਕਿਉ ਗਹਿ ਰਾਖਉ ਅਫਰਿਓ ਤੁਲਿਓ ਨ ਜਾਈ ॥eis karate kau kiau geh raakhau afario tulio na jaiee ||इसु करते कउ किउ गहि राखउ अफरिओ तुलिओ न जाई ॥ِاس کرتے کا کا گهِ راکھا اپھراو تُلاو ن جاای ۔۔

ਮਾਇਆ ਕੇ ਦੇਵਾਨੇ ਪ੍ਰਾਣੀ ਝੂਠਿ ਠਗਉਰੀ ਪਾਈ ॥maiaa ke dhevaane praanee jhooTh Thagauree paiee ||माइआ के देवाने प्राणी झूठि ठगउरी पाई ॥مااآ کے دےوانے پراݨیِ جھُوٹھ ٹھگاریِ پاای ۔۔

ਲਬਿ ਲੋਭਿ ਮੁਹਤਾਜਿ ਵਿਗੂਤੇ ਇਬ ਤਬ ਫਿਰਿ ਪਛੁਤਾਈ ॥lab lobh muhataaj vigoote ib tab fir pachhutaiee ||लबि लोभि मुहताजि विगूते इब तब फिरि पछुताई ॥لب لوبھ مُهتاج وگُوتے اب تب پھرِ پچھتاای ۔۔

ਏਕੁ ਸਰੇਵੈ ਤਾ ਗਤਿ ਮਿਤਿ ਪਾਵੈ ਆਵਣੁ ਜਾਣੁ ਰਹਾਈ ॥੬॥ek sarevai taa gat mit paavai aavan jaan rahaiee ||6||एकु सरेवै ता गति मिति पावै आवणु जाणु रहाई ॥६॥اےک سرےوَے تا گت متِ پاوَے آوݨ جاݨ رهاای ۔۔۶۔۔

ਏਕੁ ਅਚਾਰੁ ਰੰਗੁ ਇਕੁ ਰੂਪੁ ॥ek achaar ra(n)g ik roop ||एकु अचारु रंगु इकु रूपु ॥اےک اچار رںگ اک رُوپ ۔۔

ਪਉਣ ਪਾਣੀ ਅਗਨੀ ਅਸਰੂਪੁ ॥paun paanee aganee asaroop ||पउण पाणी अगनी असरूपु ॥پاݨ پاݨیِ اگنیِ اسرُوپ ۔۔

ਏਕੋ ਭਵਰੁ ਭਵੈ ਤਿਹੁ ਲੋਇ ॥eko bhavar bhavai tih loi ||एको भवरु भवै तिहु लोइ ॥اےکو بھور بھوَے تهُ لوا ۔۔

ਏਕੋ ਬੂਝੈ ਸੂਝੈ ਪਤਿ ਹੋਇ ॥eko boojhai soojhai pat hoi ||एको बूझै सूझै पति होइ ॥اےکو بُوجھَے سُوجھَے پت هوا ۔۔

ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਲੇ ਸਮਸਰਿ ਰਹੈ ॥giaan dhiaan le samasar rahai ||गिआनु धिआनु ले समसरि रहै ॥گِآن دھآن لے سمسر رهَے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੁ ਵਿਰਲਾ ਕੋ ਲਹੈ ॥gurmukh ek viralaa ko lahai ||गुरमुखि एकु विरला को लहै ॥گُرمکھ اےک ورلا کو لهَے ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਦੇਇ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥jis no dhei kirapaa te sukh paae ||जिस नो देइ किरपा ते सुखु पाए ॥جِس نو دےا کرپا تے سُکھ پااے ۔۔

ਗੁਰੂ ਦੁਆਰੈ ਆਖਿ ਸੁਣਾਏ ॥੭॥guroo dhuaarai aakh sunaae ||7||गुरू दुआरै आखि सुणाए ॥७॥گُرُو دُآرَے آکھ سُݨااے ۔۔۷۔۔

ਊਰਮ ਧੂਰਮ ਜੋਤਿ ਉਜਾਲਾ ॥uooram dhooram jot ujaalaa ||ऊरम धूरम जोति उजाला ॥اُورم دھُورم جوت اُجالا ۔۔

ਤੀਨਿ ਭਵਣ ਮਹਿ ਗੁਰ ਗੋਪਾਲਾ ॥teen bhavan meh gur gopaalaa ||तीनि भवण महि गुर गोपाला ॥تیٍن بھوݨ مهِ گُر گوپالا ۔۔

ਊਗਵਿਆ ਅਸਰੂਪੁ ਦਿਖਾਵੈ ॥uoogaviaa asaroop dhikhaavai ||ऊगविआ असरूपु दिखावै ॥اُوگوآ اسرُوپ دکھاوَے ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਅਪੁਨੈ ਘਰਿ ਆਵੈ ॥kar kirapaa apunai ghar aavai ||करि किरपा अपुनै घरि आवै ॥کر کرپا اپنَے گھرِ آوَے ۔۔

ਊਨਵਿ ਬਰਸੈ ਨੀਝਰ ਧਾਰਾ ॥uoonav barasai neejhar dhaaraa ||ऊनवि बरसै नीझर धारा ॥اٌو برسَے نیِجھر دھارا ۔۔

ਊਤਮ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥uootam sabadh savaaranahaaraa ||ऊतम सबदि सवारणहारा ॥اُوتم سبد سوارݨهارا ۔۔

ਇਸੁ ਏਕੇ ਕਾ ਜਾਣੈ ਭੇਉ ॥eis eke kaa jaanai bheau ||इसु एके का जाणै भेउ ॥ِاس اےکے کا جاݨَے بھےا ۔۔

ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਆਪੇ ਦੇਉ ॥੮॥aape karataa aape dheau ||8||आपे करता आपे देउ ॥८॥آپے کرتا آپے دےا ۔۔۸۔۔

ਉਗਵੈ ਸੂਰੁ ਅਸੁਰ ਸੰਘਾਰੈ ॥augavai soor asur sa(n)ghaarai ||उगवै सूरु असुर संघारै ॥اُگوَے سُور اسر سںگھارَے ۔۔

ਊਚਉ ਦੇਖਿ ਸਬਦਿ ਬੀਚਾਰੈ ॥uoochau dhekh sabadh beechaarai ||ऊचउ देखि सबदि बीचारै ॥اُوچا دےکھ سبد بیِچارَے ۔۔

ਊਪਰਿ ਆਦਿ ਅੰਤਿ ਤਿਹੁ ਲੋਇ ॥uoopar aadh a(n)t tih loi ||ऊपरि आदि अंति तिहु लोइ ॥اُوپر آد اںت تهُ لوا ۔۔

ਆਪੇ ਕਰੈ ਕਥੈ ਸੁਣੈ ਸੋਇ ॥aape karai kathai sunai soi ||आपे करै कथै सुणै सोइ ॥آپے کرَے کتھَے سُݨَے سوا ۔۔