Ang 93 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੩)

ਸ੍ਰੀਰਾਗ ਬਾਣੀ ਭਗਤ ਬੇਣੀ ਜੀਉ ਕੀ ॥sreeraag baanee bhagat benee jeeau kee ||स्रीराग बाणी भगत बेणी जीउ की ॥سریِراگ باݨیِ بھگت بےݨیِ جیِا کیِ ۔۔

ਪਹਰਿਆ ਕੈ ਘਰਿ ਗਾਵਣਾ ॥pahariaa kai ghar gaavanaa ||पहरिआ कै घरि गावणा ॥پهرآ کَے گھرِ گاوݨا ۔۔

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਰੇ ਨਰ ਗਰਭ ਕੁੰਡਲ ਜਬ ਆਛਤ ਉਰਧ ਧਿਆਨ ਲਿਵ ਲਾਗਾ ॥re nar garabh ku(n)ddal jab aachhat uradh dhiaan liv laagaa ||रे नर गरभ कुँडल जब आछत उरध धिआन लिव लागा ॥رے نر گربھ کُںڈل جب آچھت اُردھ دھآن لو لاگا ۔۔

ਮਿਰਤਕ ਪਿੰਡਿ ਪਦ ਮਦ ਨਾ ਅਹਿਨਿਸਿ ਏਕੁ ਅਗਿਆਨ ਸੁ ਨਾਗਾ ॥mritak pi(n)dd padh madh naa ahinis ek agiaan su naagaa ||मिरतक पिंडि पद मद ना अहिनिसि एकु अगिआन सु नागा ॥مِرتک پںڈ پد مد نا اهٍنس اےک اگِآن سُ ناگا ۔۔

ਤੇ ਦਿਨ ਸੰਮਲੁ ਕਸਟ ਮਹਾ ਦੁਖ ਅਬ ਚਿਤੁ ਅਧਿਕ ਪਸਾਰਿਆ ॥te dhin sa(n)mal kasaT mahaa dhukh ab chit adhik pasaariaa ||ते दिन संमलु कसट महा दुख अब चितु अधिक पसारिआ ॥تے دن سںمل کسٹ مها دُکھ اب چت ادھک پسارآ ۔۔

ਗਰਭ ਛੋਡਿ ਮ੍ਰਿਤ ਮੰਡਲ ਆਇਆ ਤਉ ਨਰਹਰਿ ਮਨਹੁ ਬਿਸਾਰਿਆ ॥੧॥garabh chhodd mirat ma(n)ddal aaiaa tau narahar manahu bisaariaa ||1||गरभ छोडि मृत मंडल आइआ तउ नरहरि मनहु बिसारिआ ॥१॥گربھ چھوڈ مرت مںڈل آایا تا نرهر منهُ بسارآ ۔۔۱۔۔

ਫਿਰਿ ਪਛੁਤਾਵਹਿਗਾ ਮੂੜਿਆ ਤੂੰ ਕਵਨ ਕੁਮਤਿ ਭ੍ਰਮਿ ਲਾਗਾ ॥fir pachhutaavahigaa mooRiaa too(n) kavan kumat bhram laagaa ||फिरि पछुतावहिगा मूड़िआ तूँ कवन कुमति भ्रमि लागा ॥پھِر پچھتاوهگا مُوڑآ تُوں کون کُمت بھرم لاگا ۔۔

ਚੇਤਿ ਰਾਮੁ ਨਾਹੀ ਜਮ ਪੁਰਿ ਜਾਹਿਗਾ ਜਨੁ ਬਿਚਰੈ ਅਨਰਾਧਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥chet raam naahee jam pur jaahigaa jan bicharai anaraadhaa ||1|| rahaau ||चेति रामु नाही जम पुरि जाहिगा जनु बिचरै अनराधा ॥१॥ रहाउ ॥چےت رام ناهیِ جم پُر جاهگا جن بچرَے انرادھا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬਾਲ ਬਿਨੋਦ ਚਿੰਦ ਰਸ ਲਾਗਾ ਖਿਨੁ ਖਿਨੁ ਮੋਹਿ ਬਿਆਪੈ ॥baal binodh chi(n)dh ras laagaa khin khin moh biaapai ||बाल बिनोद चिंद रस लागा खिनु खिनु मोहि बिआपै ॥بال بنود چںد رس لاگا کھن کھن موه بآپَے ۔۔

ਰਸੁ ਮਿਸੁ ਮੇਧੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਬਿਖੁ ਚਾਖੀ ਤਉ ਪੰਚ ਪ੍ਰਗਟ ਸੰਤਾਪੈ ॥ras mis medh a(n)mrit bikh chaakhee tau pa(n)ch pragaT sa(n)taapai ||रसु मिसु मेधु अंमृतु बिखु चाखी तउ पंच प्रगट संतापै ॥رس مس مےدھ اںمرت بکھ چاکھیِ تاُ پںچ پرگٹ سںتاپَے ۔۔

ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੰਜਮੁ ਛੋਡਿ ਸੁਕ੍ਰਿਤ ਮਤਿ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਨ ਅਰਾਧਿਆ ॥jap tap sa(n)jam chhodd sukirat mat raam naam na araadhiaa ||जपु तपु संजमु छोडि सुकृत मति राम नामु न अराधिआ ॥جپ تپ سںجم چھوڈ سُک®ت مت رام نام ن ارادھآ ۔۔

ਉਛਲਿਆ ਕਾਮੁ ਕਾਲ ਮਤਿ ਲਾਗੀ ਤਉ ਆਨਿ ਸਕਤਿ ਗਲਿ ਬਾਂਧਿਆ ॥੨॥auchhaliaa kaam kaal mat laagee tau aan sakat gal baa(n)dhiaa ||2||उछलिआ कामु काल मति लागी तउ आनि सकति गलि बाँधिआ ॥२॥اُچھلآ کام کال مت لاگیِ تا آن سکت گلِ باںدھآ ۔۔۲۔۔

ਤਰੁਣ ਤੇਜੁ ਪਰ ਤ੍ਰਿਅ ਮੁਖੁ ਜੋਹਹਿ ਸਰੁ ਅਪਸਰੁ ਨ ਪਛਾਣਿਆ ॥tarun tej par tria mukh joheh sar apasar na pachhaaniaa ||तरुण तेजु पर तृअ मुखु जोहहि सरु अपसरु न पछाणिआ ॥ترݨ تےج پر ترا مُکھ جوههِ سر اپسر ن پچھاݨآ ۔۔

ਉਨਮਤ ਕਾਮਿ ਮਹਾ ਬਿਖੁ ਭੂਲੈ ਪਾਪੁ ਪੁੰਨੁ ਨ ਪਛਾਨਿਆ ॥aunamat kaam mahaa bikh bhoolai paap pu(n)n na pachhaaniaa ||उनमत कामि महा बिखु भूलै पापु पुँनु न पछानिआ ॥اُنمت کام مها بکھ بھُولَے پاپ پُنّ ن پچھانآ ۔۔

ਸੁਤ ਸੰਪਤਿ ਦੇਖਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਗਰਬਿਆ ਰਾਮੁ ਰਿਦੈ ਤੇ ਖੋਇਆ ॥sut sa(n)pat dhekh ih man garabiaa raam ridhai te khoiaa ||सुत संपति देखि इहु मनु गरबिआ रामु रिदै ते खोइआ ॥سُت سمپت دےکھ اهُ من گربآ رام ردَے تے کھوایا ۔۔

ਅਵਰ ਮਰਤ ਮਾਇਆ ਮਨੁ ਤੋਲੇ ਤਉ ਭਗ ਮੁਖਿ ਜਨਮੁ ਵਿਗੋਇਆ ॥੩॥avar marat maiaa man tole tau bhag mukh janam vigoiaa ||3||अवर मरत माइआ मनु तोले तउ भग मुखि जनमु विगोइआ ॥३॥اور مرت مااآ من تولے تا بھگ مُکھ جنم وگوایا ۔۔۳۔۔

ਪੁੰਡਰ ਕੇਸ ਕੁਸਮ ਤੇ ਧਉਲੇ ਸਪਤ ਪਾਤਾਲ ਕੀ ਬਾਣੀ ॥pu(n)ddar kes kusam te dhaule sapat paataal kee baanee ||पुँडर केस कुसम ते धउले सपत पाताल की बाणी ॥پُںڈر کےس کُسم تے دھالے سپت پاتال کیِ باݨیِ ۔۔

ਲੋਚਨ ਸ੍ਰਮਹਿ ਬੁਧਿ ਬਲ ਨਾਠੀ ਤਾ ਕਾਮੁ ਪਵਸਿ ਮਾਧਾਣੀ ॥lochan srameh budh bal naaThee taa kaam pavas maadhaanee ||लोचन स्रमहि बुधि बल नाठी ता कामु पवसि माधाणी ॥لوچن سرمه بُدھ بل ناٹھیِ تا کام پوس مادھاݨیِ ۔۔

ਤਾ ਤੇ ਬਿਖੈ ਭਈ ਮਤਿ ਪਾਵਸਿ ਕਾਇਆ ਕਮਲੁ ਕੁਮਲਾਣਾ ॥taa te bikhai bhiee mat paavas kaiaa kamal kumalaanaa ||ता ते बिखै भई मति पावसि काइआ कमलु कुमलाणा ॥تا تے بکھَے بھای مت پاوس کاایا کمل کُملاݨا ۔۔

ਅਵਗਤਿ ਬਾਣਿ ਛੋਡਿ ਮ੍ਰਿਤ ਮੰਡਲਿ ਤਉ ਪਾਛੈ ਪਛੁਤਾਣਾ ॥੪॥avagat baan chhodd mirat ma(n)ddal tau paachhai pachhutaanaa ||4||अवगति बाणि छोडि मृत मंडलि तउ पाछै पछुताणा ॥४॥اوگت باݨ چھوڈ مرت مںڈل تا پاچھَے پچھتاݨا ۔۔۴۔۔

ਨਿਕੁਟੀ ਦੇਹ ਦੇਖਿ ਧੁਨਿ ਉਪਜੈ ਮਾਨ ਕਰਤ ਨਹੀ ਬੂਝੈ ॥nikuTee dheh dhekh dhun upajai maan karat nahee boojhai ||निकुटी देह देखि धुनि उपजै मान करत नही बूझै ॥نِکٹیِ دےه دےکھ دھُن اُپجَے مان کرت نهیِ بُوجھَے ۔۔

ਲਾਲਚੁ ਕਰੈ ਜੀਵਨ ਪਦ ਕਾਰਨ ਲੋਚਨ ਕਛੂ ਨ ਸੂਝੈ ॥laalach karai jeevan padh kaaran lochan kachhoo na soojhai ||लालचु करै जीवन पद कारन लोचन कछू न सूझै ॥لالچ کرَے جیِون پد کارن لوچن کچھُو ن سُوجھَے ۔۔

ਥਾਕਾ ਤੇਜੁ ਉਡਿਆ ਮਨੁ ਪੰਖੀ ਘਰਿ ਆਂਗਨਿ ਨ ਸੁਖਾਈ ॥thaakaa tej uddiaa man pa(n)khee ghar aa(n)gan na sukhaiee ||थाका तेजु उडिआ मनु पंखी घरि आँगनि न सुखाई ॥تھاکا تےج اُڈآ من پںکھیِ گھر آںگن ن سُکھاای ۔۔

ਬੇਣੀ ਕਹੈ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਭਗਤਹੁ ਮਰਨ ਮੁਕਤਿ ਕਿਨਿ ਪਾਈ ॥੫॥benee kahai sunahu re bhagatahu maran mukat kin paiee ||5||बेणी कहै सुनहु रे भगतहु मरन मुकति किनि पाई ॥५॥بےݨیِ کهَے سُنهُ رے بھگتهُ مرن مُکت کن پاای ۔۔۵۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ॥sireeraag ||सिरीरागु ॥سِریِراگ ۔۔

ਤੋਹੀ ਮੋਹੀ ਮੋਹੀ ਤੋਹੀ ਅੰਤਰੁ ਕੈਸਾ ॥tohee mohee mohee tohee a(n)tar kaisaa ||तोही मोही मोही तोही अंतरु कैसा ॥توهیِ موهیِ موهیِ توهیِ اںتر کَےسا ۔۔

ਕਨਕ ਕਟਿਕ ਜਲ ਤਰੰਗ ਜੈਸਾ ॥੧॥kanak kaTik jal tara(n)g jaisaa ||1||कनक कटिक जल तरंग जैसा ॥१॥کنک کٹک جل ترںگ جَےسا ۔۔۱۔۔

ਜਉ ਪੈ ਹਮ ਨ ਪਾਪ ਕਰੰਤਾ ਅਹੇ ਅਨੰਤਾ ॥jau pai ham na paap kara(n)taa ahe ana(n)taa ||जउ पै हम न पाप करंता अहे अनंता ॥جا پَے هم ن پاپ کرںتا اهے انµتا ۔۔

ਪਤਿਤ ਪਾਵਨ ਨਾਮੁ ਕੈਸੇ ਹੁੰਤਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥patit paavan naam kaise hu(n)taa ||1|| rahaau ||पतित पावन नामु कैसे हुँता ॥१॥ रहाउ ॥پتت پاون نام کَےسے هُںتا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤੁਮੑ ਜੁ ਨਾਇਕ ਆਛਹੁ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ॥tum(h) ju naik aachhahu a(n)tarajaamee ||तुम्म जु नाइक आछहु अंतरजामी ॥تُمھ جُ نااک آچھهُ اںترجامیِ ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਤੇ ਜਨੁ ਜਾਨੀਜੈ ਜਨ ਤੇ ਸੁਆਮੀ ॥੨॥prabh te jan jaaneejai jan te suaamee ||2||प्रभ ते जनु जानीजै जन ते सुआमी ॥२॥پربھ تے جن جانیِجَے جن تے سُآمیِ ۔۔۲۔۔

ਸਰੀਰੁ ਆਰਾਧੈ ਮੋ ਕਉ ਬੀਚਾਰੁ ਦੇਹੂ ॥sareer aaraadhai mo kau beechaar dhehoo ||सरीरु आराधै मो कउ बीचारु देहू ॥سریِر آرادھَے مو کا بیِچار دےهُو ۔۔

ਰਵਿਦਾਸ ਸਮ ਦਲ ਸਮਝਾਵੈ ਕੋਊ ॥੩॥ravidhaas sam dhal samajhaavai kouoo ||3||रविदास सम दल समझावै कोऊ ॥३॥روداس سم دل سمجھاوَے کواُو ۔۔۳۔۔