Ang 924 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੨੪)

ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਜਿ ਬੋਲਿਆ ਗੁਰਸਿਖਾ ਮੰਨਿ ਲਈ ਰਜਾਇ ਜੀਉ ॥satigur purakh j boliaa gursikhaa ma(n)n liee rajai jeeau ||सतिगुरु पुरखु जि बोलिआ गुरसिखा मंनि लई रजाइ जीउ ॥ستگر پُرکھ ج بولآ گُرسکھا مںن لای رجاِا جیِاُ ۔۔

ਮੋਹਰੀ ਪੁਤੁ ਸਨਮੁਖੁ ਹੋਇਆ ਰਾਮਦਾਸੈ ਪੈਰੀ ਪਾਇ ਜੀਉ ॥moharee put sanamukh hoiaa raamadhaasai pairee pai jeeau ||मोहरी पुतु सनमुखु होइआ रामदासै पैरी पाइ जीउ ॥موهریِ پُت سنمکھ هوایا رامداسَے پَےریِ پاا جیِا ۔۔

ਸਭ ਪਵੈ ਪੈਰੀ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੇਰੀ ਜਿਥੈ ਗੁਰੂ ਆਪੁ ਰਖਿਆ ॥sabh pavai pairee satiguroo keree jithai guroo aap rakhiaa ||सभ पवै पैरी सतिगुरू केरी जिथै गुरू आपु रखिआ ॥سبھ پوَے پَےریِ ستگرُو کےریِ جتھَے گُرُو آپ رکھِآ ۔۔

ਕੋਈ ਕਰਿ ਬਖੀਲੀ ਨਿਵੈ ਨਾਹੀ ਫਿਰਿ ਸਤਿਗੁਰੂ ਆਣਿ ਨਿਵਾਇਆ ॥koiee kar bakheelee nivai naahee fir satiguroo aan nivaiaa ||कोई करि बखीली निवै नाही फिरि सतिगुरू आणि निवाइआ ॥کوای کر بکھیِلیِ نوَے ناهیِ پھرِ ستِگرُو آݨ نواایا ۔۔

ਹਰਿ ਗੁਰਹਿ ਭਾਣਾ ਦੀਈ ਵਡਿਆਈ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਲੇਖੁ ਰਜਾਇ ਜੀਉ ॥har gureh bhaanaa dheeiee vaddiaaiee dhur likhiaa lekh rajai jeeau ||हरि गुरहि भाणा दीई वडिआई धुरि लिखिआ लेखु रजाइ जीउ ॥هر گُره بھاݨا دیِای وڈِآای دھُر لکھِآ لےکھ رجاا جیِا ۔۔

ਕਹੈ ਸੁੰਦਰੁ ਸੁਣਹੁ ਸੰਤਹੁ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਪੈਰੀ ਪਾਇ ਜੀਉ ॥੬॥੧॥kahai su(n)dhar sunahu sa(n)tahu sabh jagat pairee pai jeeau ||6||1||कहै सुँदरु सुणहु संतहु सभु जगतु पैरी पाइ जीउ ॥६॥१॥کهَے سُںدر سُݨهُ سںتهُ سبھ جگت پَےریِ پاا جیِا ۔۔۶۔۔۱۔۔

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੫ ਛੰਤraamakalee mahalaa panjavaa chha(n)tरामकली महला ५ छंतرامکلیِ مهلا ۵ چھںت

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਸਾਜਨੜਾ ਮੇਰਾ ਸਾਜਨੜਾ ਨਿਕਟਿ ਖਲੋਇਅੜਾ ਮੇਰਾ ਸਾਜਨੜਾ ॥saajanaRaa meraa saajanaRaa nikaT khaloiaRaa meraa saajanaRaa ||साजनड़ा मेरा साजनड़ा निकटि खलोइअड़ा मेरा साजनड़ा ॥ساجنڑا مےرا ساجنڑا نکٹ کھلوااڑا مےرا ساجنڑا ۔۔

ਜਾਨੀਅੜਾ ਹਰਿ ਜਾਨੀਅੜਾ ਨੈਣ ਅਲੋਇਅੜਾ ਹਰਿ ਜਾਨੀਅੜਾ ॥jaaneeaRaa har jaaneeaRaa nain aloiaRaa har jaaneeaRaa ||जानीअड़ा हरि जानीअड़ा नैण अलोइअड़ा हरि जानीअड़ा ॥جانیِاڑا هر جانیِاڑا نَےݨ الوااڑا هرِ جانیِاڑا ۔۔

ਨੈਣ ਅਲੋਇਆ ਘਟਿ ਘਟਿ ਸੋਇਆ ਅਤਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪ੍ਰਿਅ ਗੂੜਾ ॥nain aloiaa ghaT ghaT soiaa at a(n)mirat pria gooRaa ||नैण अलोइआ घटि घटि सोइआ अति अंमृत पृअ गूड़ा ॥نَےݨ الواآ گھٹ گھٹِ سوایا اتِ اںمرت پرا گُوڑا ۔۔

ਨਾਲਿ ਹੋਵੰਦਾ ਲਹਿ ਨ ਸਕੰਦਾ ਸੁਆਉ ਨ ਜਾਣੈ ਮੂੜਾ ॥naal hova(n)dhaa leh na saka(n)dhaa suaau na jaanai mooRaa ||नालि होवंदा लहि न सकंदा सुआउ न जाणै मूड़ा ॥نال هووںدا لهِ ن سکںدا سُآا ن جاݨَے مُوڑا ۔۔

ਮਾਇਆ ਮਦਿ ਮਾਤਾ ਹੋਛੀ ਬਾਤਾ ਮਿਲਣੁ ਨ ਜਾਈ ਭਰਮ ਧੜਾ ॥maiaa madh maataa hochhee baataa milan na jaiee bharam dhaRaa ||माइआ मदि माता होछी बाता मिलणु न जाई भरम धड़ा ॥مااآ مد ماتا هوچھیِ باتا ملݨ ن جاای بھرم دھڑا ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਨਾਹੀ ਸੂਝੈ ਹਰਿ ਸਾਜਨੁ ਸਭ ਕੈ ਨਿਕਟਿ ਖੜਾ ॥੧॥kahu naanak gur bin naahee soojhai har saajan sabh kai nikaT khaRaa ||1||कहु नानक गुर बिनु नाही सूझै हरि साजनु सभ कै निकटि खड़ा ॥१॥کهُ نانک گُر بن ناهیِ سُوجھَے هر ساجن سبھ کَے نکٹ کھڑا ۔۔۱۔۔

ਗੋਬਿੰਦਾ ਮੇਰੇ ਗੋਬਿੰਦਾ ਪ੍ਰਾਣ ਅਧਾਰਾ ਮੇਰੇ ਗੋਬਿੰਦਾ ॥gobi(n)dhaa mere gobi(n)dhaa praan adhaaraa mere gobi(n)dhaa ||गोबिंदा मेरे गोबिंदा प्राण अधारा मेरे गोबिंदा ॥گوبںدا مےرے گوبںدا پراݨ ادھارا مےرے گوبںدا ۔۔

ਕਿਰਪਾਲਾ ਮੇਰੇ ਕਿਰਪਾਲਾ ਦਾਨ ਦਾਤਾਰਾ ਮੇਰੇ ਕਿਰਪਾਲਾ ॥kirapaalaa mere kirapaalaa dhaan dhaataaraa mere kirapaalaa ||किरपाला मेरे किरपाला दान दातारा मेरे किरपाला ॥کِرپالا مےرے کرپالا دان داتارا مےرے کرپالا ۔۔

ਦਾਨ ਦਾਤਾਰਾ ਅਪਰ ਅਪਾਰਾ ਘਟ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਸੋਹਨਿਆ ॥dhaan dhaataaraa apar apaaraa ghaT ghaT a(n)tar sohaniaa ||दान दातारा अपर अपारा घट घट अंतरि सोहनिआ ॥دان داتارا اپر اپارا گھٹ گھٹ اںتر سوهنآ ۔۔

ਇਕ ਦਾਸੀ ਧਾਰੀ ਸਬਲ ਪਸਾਰੀ ਜੀਅ ਜੰਤ ਲੈ ਮੋਹਨਿਆ ॥eik dhaasee dhaaree sabal pasaaree jeea ja(n)t lai mohaniaa ||इक दासी धारी सबल पसारी जीअ जंत लै मोहनिआ ॥ِاک داسیِ دھاریِ سبل پساریِ جیِا جںت لَے موهنآ ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਰਾਖੈ ਸੋ ਸਚੁ ਭਾਖੈ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰਾ ॥jis no raakhai so sach bhaakhai gur kaa sabadh beechaaraa ||जिस नो राखै सो सचु भाखै गुर का सबदु बीचारा ॥جِس نو راکھَے سو سچ بھاکھَے گُر کا سبد بیِچارا ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜੋ ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਭਾਣਾ ਤਿਸ ਹੀ ਕਉ ਪ੍ਰਭੁ ਪਿਆਰਾ ॥੨॥kahu naanak jo prabh kau bhaanaa tis hee kau prabh piaaraa ||2||कहु नानक जो प्रभ कउ भाणा तिस ही कउ प्रभु पिआरा ॥२॥کهُ نانک جو پربھ کا بھاݨا تس هیِ کا پربھ پآرا ۔۔۲۔۔

ਮਾਣੋ ਪ੍ਰਭ ਮਾਣੋ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਮਾਣੋ ॥maano prabh maano mere prabh kaa maano ||माणो प्रभ माणो मेरे प्रभ का माणो ॥ماݨو پربھ ماݨو مےرے پربھ کا ماݨو ۔۔

ਜਾਣੋ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਣੋ ਸੁਆਮੀ ਸੁਘੜੁ ਸੁਜਾਣੋ ॥jaano prabh jaano suaamee sughaR sujaano ||जाणो प्रभु जाणो सुआमी सुघड़ु सुजाणो ॥جاݨو پربھ جاݨو سُآمیِ سُگھڑ سُجاݨو ۔۔

ਸੁਘੜ ਸੁਜਾਨਾ ਸਦ ਪਰਧਾਨਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮਾ ॥sughaR sujaanaa sadh paradhaanaa a(n)mrit har kaa naamaa ||सुघड़ सुजाना सद परधाना अंमृतु हरि का नामा ॥سُگھڑ سُجانا سد پردھانا اںمرت هر کا ناما ۔۔

ਚਾਖਿ ਅਘਾਣੇ ਸਾਰਿਗਪਾਣੇ ਜਿਨ ਕੈ ਭਾਗ ਮਥਾਨਾ ॥chaakh aghaane saarigapaane jin kai bhaag mathaanaa ||चाखि अघाणे सारिगपाणे जिन कै भाग मथाना ॥چاکھ اگھاݨے سارگپاݨے جن کَے بھاگ متھانا ۔۔

ਤਿਨ ਹੀ ਪਾਇਆ ਤਿਨਹਿ ਧਿਆਇਆ ਸਗਲ ਤਿਸੈ ਕਾ ਮਾਣੋ ॥tin hee paiaa tineh dhiaaiaa sagal tisai kaa maano ||तिन ही पाइआ तिनहि धिआइआ सगल तिसै का माणो ॥تٍن هیِ پااآ تنه دھآایا سگل تسَے کا ماݨو ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਥਿਰੁ ਤਖਤਿ ਨਿਵਾਸੀ ਸਚੁ ਤਿਸੈ ਦੀਬਾਣੋ ॥੩॥kahu naanak thir takhat nivaasee sach tisai dheebaano ||3||कहु नानक थिरु तखति निवासी सचु तिसै दीबाणो ॥३॥کهُ نانک تھر تکھت نواسیِ سچ تسَے دیِباݨو ۔۔۳۔۔

ਮੰਗਲਾ ਹਰਿ ਮੰਗਲਾ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸੁਣੀਐ ਮੰਗਲਾ ॥ma(n)galaa har ma(n)galaa mere prabh kai suneeaai ma(n)galaa ||मंगला हरि मंगला मेरे प्रभ कै सुणीऐ मंगला ॥مںگلا هر مںگلا مےرے پربھ کَے سُݨیِاَے مںگلا ۔۔

ਸੋਹਿਲੜਾ ਪ੍ਰਭ ਸੋਹਿਲੜਾ ਅਨਹਦ ਧੁਨੀਐ ਸੋਹਿਲੜਾ ॥sohilaRaa prabh sohilaRaa anahadh dhuneeaai sohilaRaa ||सोहिलड़ा प्रभ सोहिलड़ा अनहद धुनीऐ सोहिलड़ा ॥سوهلڑا پربھ سوهلڑا انهد دھُنیِاَے سوهلڑا ۔۔

ਅਨਹਦ ਵਾਜੇ ਸਬਦ ਅਗਾਜੇ ਨਿਤ ਨਿਤ ਜਿਸਹਿ ਵਧਾਈ ॥anahadh vaaje sabadh agaaje nit nit jiseh vadhaiee ||अनहद वाजे सबद अगाजे नित नित जिसहि वधाई ॥انهد واجے سبد اگاجے نت نت جسه ودھاای ۔۔

ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਧਿਆਈਐ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਪਾਈਐ ਮਰੈ ਨ ਆਵੈ ਜਾਈ ॥so prabh dhiaaieeaai sabh kichh paieeaai marai na aavai jaiee ||सो प्रभु धिआईऐ सभु किछु पाईऐ मरै न आवै जाई ॥سو پربھ دھآایاَے سبھ کچھ پاایاَے مرَے ن آوَے جاای ۔۔

ਚੂਕੀ ਪਿਆਸਾ ਪੂਰਨ ਆਸਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲੁ ਨਿਰਗੁਨੀਐ ॥chookee piaasaa pooran aasaa gurmukh mil niraguneeaai ||चूकी पिआसा पूरन आसा गुरमुखि मिलु निरगुनीऐ ॥چُوکیِ پآسا پُورن آسا گُرمکھ مل نرگنیِاَے ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਘਰਿ ਪ੍ਰਭ ਮੇਰੇ ਕੈ ਨਿਤ ਨਿਤ ਮੰਗਲੁ ਸੁਨੀਐ ॥੪॥੧॥kahu naanak ghar prabh mere kai nit nit ma(n)gal suneeaai ||4||1||कहु नानक घरि प्रभ मेरे कै नित नित मंगलु सुनीऐ ॥४॥१॥کهُ نانک گھر پربھ مےرے کَے نت نت مںگل سُنیِاَے ۔۔۴۔۔۱۔۔