Ang 923 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੨੩)

ਰਾਮਕਲੀ ਸਦੁraamakalee sadhuरामकली सदुرامکلیِ سد

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਜਗਿ ਦਾਤਾ ਸੋਇ ਭਗਤਿ ਵਛਲੁ ਤਿਹੁ ਲੋਇ ਜੀਉ ॥jag dhaataa soi bhagat vachhal tih loi jeeau ||जगि दाता सोइ भगति वछलु तिहु लोइ जीउ ॥جگ داتا سوا بھگت وچھل تهُ لوا جیِا ۔۔

ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸਮਾਵਏ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਣੈ ਕੋਇ ਜੀਉ ॥gur sabadh samaave avar na jaanai koi jeeau ||गुर सबदि समावए अवरु न जाणै कोइ जीउ ॥گُر سبد سماواے اور ن جاݨَے کوا جیِا ۔۔

ਅਵਰੋ ਨ ਜਾਣਹਿ ਸਬਦਿ ਗੁਰ ਕੈ ਏਕੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਹੇ ॥avaro na jaaneh sabadh gur kai ek naam dhiaavahe ||अवरो न जाणहि सबदि गुर कै एकु नामु धिआवहे ॥اورو ن جاݨه سبد گُر کَے اےک نام دھآوهے ۔۔

ਪਰਸਾਦਿ ਨਾਨਕ ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਪਰਮ ਪਦਵੀ ਪਾਵਹੇ ॥parasaadh naanak guroo a(n)gadh param padhavee paavahe ||परसादि नानक गुरू अंगद परम पदवी पावहे ॥پرساد نانک گُرُو اںگد پرم پدویِ پاوهے ۔۔

ਆਇਆ ਹਕਾਰਾ ਚਲਣਵਾਰਾ ਹਰਿ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥aaiaa hakaaraa chalanavaaraa har raam naam samaiaa ||आइआ हकारा चलणवारा हरि राम नामि समाइआ ॥آاآ هکارا چلݨوارا هر رام نام سماایا ۔۔

ਜਗਿ ਅਮਰੁ ਅਟਲੁ ਅਤੋਲੁ ਠਾਕੁਰੁ ਭਗਤਿ ਤੇ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ॥੧॥jag amar aTal atol Thaakur bhagat te har paiaa ||1||जगि अमरु अटलु अतोलु ठाकुरु भगति ते हरि पाइआ ॥१॥جگ امر اٹل اتول ٹھاکر بھگت تے هرِ پاایا ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਭਾਣਾ ਗੁਰ ਭਾਇਆ ਗੁਰੁ ਜਾਵੈ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਪਾਸਿ ਜੀਉ ॥har bhaanaa gur bhaiaa gur jaavai har prabh paas jeeau ||हरि भाणा गुर भाइआ गुरु जावै हरि प्रभ पासि जीउ ॥هر بھاݨا گُر بھااآ گُر جاوَے هرِ پربھ پاس جیِا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਕਰੇ ਹਰਿ ਪਹਿ ਬੇਨਤੀ ਮੇਰੀ ਪੈਜ ਰਖਹੁ ਅਰਦਾਸਿ ਜੀਉ ॥satigur kare har peh benatee meree paij rakhahu aradhaas jeeau ||सतिगुरु करे हरि पहि बेनती मेरी पैज रखहु अरदासि जीउ ॥ستگر کرے هرِ پهِ بےنتیِ مےریِ پَےج رکھهُ ارداس جیِا ۔۔

ਪੈਜ ਰਾਖਹੁ ਹਰਿ ਜਨਹ ਕੇਰੀ ਹਰਿ ਦੇਹੁ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨੋ ॥paij raakhahu har janeh keree har dheh naam nira(n)jano ||पैज राखहु हरि जनह केरी हरि देहु नामु निरंजनो ॥پَےج راکھهُ هر جنه کےریِ هرِ دےهُ نام نرںجنو ۔۔

ਅੰਤਿ ਚਲਦਿਆ ਹੋਇ ਬੇਲੀ ਜਮਦੂਤ ਕਾਲੁ ਨਿਖੰਜਨੋ ॥a(n)t chaladhiaa hoi belee jamadhoot kaal nikha(n)jano ||अंति चलदिआ होइ बेली जमदूत कालु निखंजनो ॥اںت چلدآ هوا بےلیِ جمدُوت کال نکھںجنو ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੀ ਬੇਨਤੀ ਪਾਈ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭਿ ਸੁਣੀ ਅਰਦਾਸਿ ਜੀਉ ॥satiguroo kee benatee paiee har prabh sunee aradhaas jeeau ||सतिगुरू की बेनती पाई हरि प्रभि सुणी अरदासि जीउ ॥ستگرُو کیِ بےنتیِ پاای هرِ پربھ سُݨیِ ارداس جیِا ۔۔

ਹਰਿ ਧਾਰਿ ਕਿਰਪਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਾਇਆ ਧਨੁ ਧਨੁ ਕਹੈ ਸਾਬਾਸਿ ਜੀਉ ॥੨॥har dhaar kirapaa satigur milaiaa dhan dhan kahai saabaas jeeau ||2||हरि धारि किरपा सतिगुरु मिलाइआ धनु धनु कहै साबासि जीउ ॥२॥هر دھار کرپا ستِگر ملاایا دھن دھن کهَے ساباس جیِاُ ۔۔۲۔۔

ਮੇਰੇ ਸਿਖ ਸੁਣਹੁ ਪੁਤ ਭਾਈਹੋ ਮੇਰੈ ਹਰਿ ਭਾਣਾ ਆਉ ਮੈ ਪਾਸਿ ਜੀਉ ॥mere sikh sunahu put bhaieeho merai har bhaanaa aau mai paas jeeau ||मेरे सिख सुणहु पुत भाईहो मेरै हरि भाणा आउ मै पासि जीउ ॥مےرے سکھ سُݨهُ پُت بھاایهو مےرَے هر بھاݨا آا مَے پاس جیِا ۔۔

ਹਰਿ ਭਾਣਾ ਗੁਰ ਭਾਇਆ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਕਰੇ ਸਾਬਾਸਿ ਜੀਉ ॥har bhaanaa gur bhaiaa meraa har prabh kare saabaas jeeau ||हरि भाणा गुर भाइआ मेरा हरि प्रभु करे साबासि जीउ ॥هر بھاݨا گُر بھااآ مےرا هرِ پربھ کرے ساباس جیِا ۔۔

ਭਗਤੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਸੋਈ ਜਿਸੁ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਭਾਣਾ ਭਾਵਏ ॥bhagat satigur purakh soiee jis har prabh bhaanaa bhaave ||भगतु सतिगुरु पुरखु सोई जिसु हरि प्रभ भाणा भावए ॥بھگت ستگر پُرکھ سوای جس هرِ پربھ بھاݨا بھاواے ۔۔

ਆਨੰਦ ਅਨਹਦ ਵਜਹਿ ਵਾਜੇ ਹਰਿ ਆਪਿ ਗਲਿ ਮੇਲਾਵਏ ॥aana(n)dh anahadh vajeh vaaje har aap gal melaave ||आनंद अनहद वजहि वाजे हरि आपि गलि मेलावए ॥آنµد انهد وجه واجے هر آپ گلِ مےلاواے ۔۔

ਤੁਸੀ ਪੁਤ ਭਾਈ ਪਰਵਾਰੁ ਮੇਰਾ ਮਨਿ ਵੇਖਹੁ ਕਰਿ ਨਿਰਜਾਸਿ ਜੀਉ ॥tusee put bhaiee paravaar meraa man vekhahu kar nirajaas jeeau ||तुसी पुत भाई परवारु मेरा मनि वेखहु करि निरजासि जीउ ॥تُسیِ پُت بھاای پروار مےرا من وےکھهُ کرِ نرجاس جیِا ۔۔

ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਪਰਵਾਣਾ ਫਿਰੈ ਨਾਹੀ ਗੁਰੁ ਜਾਇ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਪਾਸਿ ਜੀਉ ॥੩॥dhur likhiaa paravaanaa firai naahee gur jai har prabh paas jeeau ||3||धुरि लिखिआ परवाणा फिरै नाही गुरु जाइ हरि प्रभ पासि जीउ ॥३॥دھُر لکھآ پرواݨا پھرَے ناهیِ گُر جاا هرِ پربھ پاس جیِا ۔۔۳۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਭਾਣੈ ਆਪਣੈ ਬਹਿ ਪਰਵਾਰੁ ਸਦਾਇਆ ॥satigur bhaanai aapanai beh paravaar sadhaiaa ||सतिगुरि भाणै आपणै बहि परवारु सदाइआ ॥ستگر بھاݨَے آپݨَے بهِ پروار سداایا ۔۔

ਮਤ ਮੈ ਪਿਛੈ ਕੋਈ ਰੋਵਸੀ ਸੋ ਮੈ ਮੂਲਿ ਨ ਭਾਇਆ ॥mat mai pichhai koiee rovasee so mai mool na bhaiaa ||मत मै पिछै कोई रोवसी सो मै मूलि न भाइआ ॥مت مَے پچھَے کوای رووسیِ سو مَے مُول ن بھاایا ۔۔

ਮਿਤੁ ਪੈਝੈ ਮਿਤੁ ਬਿਗਸੈ ਜਿਸੁ ਮਿਤ ਕੀ ਪੈਜ ਭਾਵਏ ॥mit paijhai mit bigasai jis mit kee paij bhaave ||मितु पैझै मितु बिगसै जिसु मित की पैज भावए ॥مِت پَےجھَے مت بگسَے جس مت کیِ پَےج بھاواے ۔۔

ਤੁਸੀ ਵੀਚਾਰਿ ਦੇਖਹੁ ਪੁਤ ਭਾਈ ਹਰਿ ਸਤਿਗੁਰੂ ਪੈਨਾਵਏ ॥tusee veechaar dhekhahu put bhaiee har satiguroo painaave ||तुसी वीचारि देखहु पुत भाई हरि सतिगुरू पैनावए ॥تُسیِ ویِچار دےکھهُ پُت بھاای هر ستِگرُو پَےناواے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੂ ਪਰਤਖਿ ਹੋਦੈ ਬਹਿ ਰਾਜੁ ਆਪਿ ਟਿਕਾਇਆ ॥satiguroo paratakh hodhai beh raaj aap Tikaiaa ||सतिगुरू परतखि होदै बहि राजु आपि टिकाइआ ॥ستگرُو پرتکھ هودَے بهِ راج آپ ٹکاایا ۔۔

ਸਭਿ ਸਿਖ ਬੰਧਪ ਪੁਤ ਭਾਈ ਰਾਮਦਾਸ ਪੈਰੀ ਪਾਇਆ ॥੪॥sabh sikh ba(n)dhap put bhaiee raamadhaas pairee paiaa ||4||सभि सिख बंधप पुत भाई रामदास पैरी पाइआ ॥४॥سبھ سکھ بںدھپ پُت بھاای رامداس پَےریِ پاایا ۔۔۴۔۔

ਅੰਤੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਬੋਲਿਆ ਮੈ ਪਿਛੈ ਕੀਰਤਨੁ ਕਰਿਅਹੁ ਨਿਰਬਾਣੁ ਜੀਉ ॥a(n)te satigur boliaa mai pichhai keeratan kariahu nirabaan jeeau ||अंते सतिगुरु बोलिआ मै पिछै कीरतनु करिअहु निरबाणु जीउ ॥اںتے ستگر بولآ مَے پچھَے کیِرتن کرِاهُ نرباݨ جیِاُ ۔۔

ਕੇਸੋ ਗੋਪਾਲ ਪੰਡਿਤ ਸਦਿਅਹੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ਪੜਹਿ ਪੁਰਾਣੁ ਜੀਉ ॥keso gopaal pa(n)ddit sadhiahu har har kathaa paReh puraan jeeau ||केसो गोपाल पंडित सदिअहु हरि हरि कथा पड़हि पुराणु जीउ ॥کےسو گوپال پںڈت سداهُ هرِ هرِ کتھا پڑه پُراݨ جیِا ۔۔

ਹਰਿ ਕਥਾ ਪੜੀਐ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸੁਣੀਐ ਬੇਬਾਣੁ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਗੁਰ ਭਾਵਏ ॥har kathaa paReeaai har naam suneeaai bebaan har ra(n)g gur bhaave ||हरि कथा पड़ीऐ हरि नामु सुणीऐ बेबाणु हरि रंगु गुर भावए ॥هر کتھا پڑیِاَے هرِ نام سُݨیِاَے بےباݨ هرِ رںگ گُر بھاواے ۔۔

ਪਿੰਡੁ ਪਤਲਿ ਕਿਰਿਆ ਦੀਵਾ ਫੁਲ ਹਰਿ ਸਰਿ ਪਾਵਏ ॥pi(n)dd patal kiriaa dheevaa ful har sar paave ||पिंडु पतलि किरिआ दीवा फुल हरि सरि पावए ॥پِںڈ پتل کرآ دیِوا پھُل هرِ سرِ پاواے ۔۔

ਹਰਿ ਭਾਇਆ ਸਤਿਗੁਰੁ ਬੋਲਿਆ ਹਰਿ ਮਿਲਿਆ ਪੁਰਖੁ ਸੁਜਾਣੁ ਜੀਉ ॥har bhaiaa satigur boliaa har miliaa purakh sujaan jeeau ||हरि भाइआ सतिगुरु बोलिआ हरि मिलिआ पुरखु सुजाणु जीउ ॥هر بھااآ ستِگر بولآ هرِ ملِآ پُرکھ سُجاݨ جیِاُ ۔۔

ਰਾਮਦਾਸ ਸੋਢੀ ਤਿਲਕੁ ਦੀਆ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਸਚੁ ਨੀਸਾਣੁ ਜੀਉ ॥੫॥raamadhaas soddee tilak dheeaa gur sabadh sach neesaan jeeau ||5||रामदास सोढी तिलकु दीआ गुर सबदु सचु नीसाणु जीउ ॥५॥رامداس سوڈھیِ تلک دیِآ گُر سبد سچ نیِساݨ جیِا ۔۔۵۔۔