Ang 922 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੨੨)

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਿ ਮਿਲਿਆ ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਜੋਗੋ ॥੩੪॥kahai naanak prabh aap miliaa karan kaaran jogo ||34||कहै नानकु प्रभु आपि मिलिआ करण कारण जोगो ॥३४॥کهَے نانک پربھ آپ ملآ کرݨ کارݨ جوگو ۔۔۳۴۔۔

ਏ ਸਰੀਰਾ ਮੇਰਿਆ ਇਸੁ ਜਗ ਮਹਿ ਆਇ ਕੈ ਕਿਆ ਤੁਧੁ ਕਰਮ ਕਮਾਇਆ ॥e sareeraa meriaa is jag meh aai kai kiaa tudh karam kamaiaa ||ए सरीरा मेरिआ इसु जग महि आइ कै किआ तुधु करम कमाइआ ॥اے سریِرا مےرآ اس جگ مهِ آا کَے کآ تُدھ کرم کماایا ۔۔

ਕਿ ਕਰਮ ਕਮਾਇਆ ਤੁਧੁ ਸਰੀਰਾ ਜਾ ਤੂ ਜਗ ਮਹਿ ਆਇਆ ॥k karam kamaiaa tudh sareeraa jaa too jag meh aaiaa ||कि करम कमाइआ तुधु सरीरा जा तू जग महि आइआ ॥کِ کرم کمااآ تُدھ سریِرا جا تُو جگ مهِ آایا ۔۔

ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਤੇਰਾ ਰਚਨੁ ਰਚਿਆ ਸੋ ਹਰਿ ਮਨਿ ਨ ਵਸਾਇਆ ॥jin har teraa rachan rachiaa so har man na vasaiaa ||जिनि हरि तेरा रचनु रचिआ सो हरि मनि न वसाइआ ॥جٍن هر تےرا رچن رچِآ سو هرِ منِ ن وساایا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਹਰਿ ਮੰਨਿ ਵਸਿਆ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਪਾਇਆ ॥gur parasaadhee har ma(n)n vasiaa poorab likhiaa paiaa ||गुर परसादी हरि मंनि वसिआ पूरबि लिखिआ पाइआ ॥گُر پرسادیِ هر منّ وسِآ پُورب لکھِآ پاایا ۔۔

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਏਹੁ ਸਰੀਰੁ ਪਰਵਾਣੁ ਹੋਆ ਜਿਨਿ ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥੩੫॥kahai naanak eh sareer paravaan hoaa jin satigur siau chit laiaa ||35||कहै नानकु एहु सरीरु परवाणु होआ जिनि सतिगुर सिउ चितु लाइआ ॥३५॥کهَے نانک اےهُ سریِر پرواݨ هوآ جن ستِگر سا چت لاایا ۔۔۳۵۔۔

ਏ ਨੇਤ੍ਰਹੁ ਮੇਰਿਹੋ ਹਰਿ ਤੁਮ ਮਹਿ ਜੋਤਿ ਧਰੀ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਦੇਖਹੁ ਕੋਈ ॥e netrahu meriho har tum meh jot dharee har bin avar na dhekhahu koiee ||ए नेत्रहु मेरिहो हरि तुम महि जोति धरी हरि बिनु अवरु न देखहु कोई ॥اے نےترهُ مےرهو هر تُم مهِ جوت دھریِ هرِ بن اور ن دےکھهُ کوای ۔۔

ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਦੇਖਹੁ ਕੋਈ ਨਦਰੀ ਹਰਿ ਨਿਹਾਲਿਆ ॥har bin avar na dhekhahu koiee nadharee har nihaaliaa ||हरि बिनु अवरु न देखहु कोई नदरी हरि निहालिआ ॥هر بن اور ن دےکھهُ کوای ندریِ هرِ نهالآ ۔۔

ਏਹੁ ਵਿਸੁ ਸੰਸਾਰੁ ਤੁਮ ਦੇਖਦੇ ਏਹੁ ਹਰਿ ਕਾ ਰੂਪੁ ਹੈ ਹਰਿ ਰੂਪੁ ਨਦਰੀ ਆਇਆ ॥eh vis sa(n)saar tum dhekhadhe eh har kaa roop hai har roop nadharee aaiaa ||एहु विसु संसारु तुम देखदे एहु हरि का रूपु है हरि रूपु नदरी आइआ ॥اےهُ وس سںسار تُم دےکھدے اےهُ هر کا رُوپ هَے هرِ رُوپ ندریِ آایا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਬੁਝਿਆ ਜਾ ਵੇਖਾ ਹਰਿ ਇਕੁ ਹੈ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥gur parasaadhee bujhiaa jaa vekhaa har ik hai har bin avar na koiee ||गुर परसादी बुझिआ जा वेखा हरि इकु है हरि बिनु अवरु न कोई ॥گُر پرسادیِ بُجھآ جا وےکھا هر اک هَے هرِ بن اور ن کوای ۔۔

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਏਹਿ ਨੇਤ੍ਰ ਅੰਧ ਸੇ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਦਿਬ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਹੋਈ ॥੩੬॥kahai naanak eh netr a(n)dh se satigur miliaai dhib dhirasaT hoiee ||36||कहै नानकु एहि नेत्र अंध से सतिगुरि मिलिऐ दिब दृसटि होई ॥३६॥کهَے نانک اےه نےتر اںدھ سے ستگر ملِاَے دب درسٹ هوای ۔۔۳۶۔۔

ਏ ਸ੍ਰਵਣਹੁ ਮੇਰਿਹੋ ਸਾਚੈ ਸੁਨਣੈ ਨੋ ਪਠਾਏ ॥e sravanahu meriho saachai sunanai no paThaae ||ए स्रवणहु मेरिहो साचै सुनणै नो पठाए ॥اے سروݨهُ مےرهو ساچَے سُنݨَے نو پٹھااے ۔۔

ਸਾਚੈ ਸੁਨਣੈ ਨੋ ਪਠਾਏ ਸਰੀਰਿ ਲਾਏ ਸੁਣਹੁ ਸਤਿ ਬਾਣੀ ॥saachai sunanai no paThaae sareer laae sunahu sat baanee ||साचै सुनणै नो पठाए सरीरि लाए सुणहु सति बाणी ॥ساچَے سُنݨَے نو پٹھااے سریِر لااے سُݨهُ ست باݨیِ ۔۔

ਜਿਤੁ ਸੁਣੀ ਮਨੁ ਤਨੁ ਹਰਿਆ ਹੋਆ ਰਸਨਾ ਰਸਿ ਸਮਾਣੀ ॥jit sunee man tan hariaa hoaa rasanaa ras samaanee ||जितु सुणी मनु तनु हरिआ होआ रसना रसि समाणी ॥جِت سُݨیِ من تن هرآ هوآ رسنا رسِ سماݨیِ ۔۔

ਸਚੁ ਅਲਖ ਵਿਡਾਣੀ ਤਾ ਕੀ ਗਤਿ ਕਹੀ ਨ ਜਾਏ ॥sach alakh viddaanee taa kee gat kahee na jaae ||सचु अलख विडाणी ता की गति कही न जाए ॥سچ الکھ وڈاݨیِ تا کیِ گت کهیِ ن جااے ۔۔

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਸੁਣਹੁ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਵਹੁ ਸਾਚੈ ਸੁਨਣੈ ਨੋ ਪਠਾਏ ॥੩੭॥kahai naanak a(n)mirat naam sunahu pavitr hovahu saachai sunanai no paThaae ||37||कहै नानकु अंमृत नामु सुणहु पवित्र होवहु साचै सुनणै नो पठाए ॥३७॥کهَے نانک اںمرت نام سُݨهُ پوتر هووهُ ساچَے سُنݨَے نو پٹھااے ۔۔۳۷۔۔

ਹਰਿ ਜੀਉ ਗੁਫਾ ਅੰਦਰਿ ਰਖਿ ਕੈ ਵਾਜਾ ਪਵਣੁ ਵਜਾਇਆ ॥har jeeau gufaa a(n)dhar rakh kai vaajaa pavan vajaiaa ||हरि जीउ गुफा अंदरि रखि कै वाजा पवणु वजाइआ ॥هر جیِا گُپھا اںدر رکھِ کَے واجا پوݨ وجاایا ۔۔

ਵਜਾਇਆ ਵਾਜਾ ਪਉਣ ਨਉ ਦੁਆਰੇ ਪਰਗਟੁ ਕੀਏ ਦਸਵਾ ਗੁਪਤੁ ਰਖਾਇਆ ॥vajaiaa vaajaa paun nau dhuaare paragaT ke'ee dhasavaa gupat rakhaiaa ||वजाइआ वाजा पउण नउ दुआरे परगटु कीए दसवा गुपतु रखाइआ ॥وجااآ واجا پاݨ نا دُآرے پرگٹ کیِاے دسوا گُپت رکھاایا ۔۔

ਗੁਰਦੁਆਰੈ ਲਾਇ ਭਾਵਨੀ ਇਕਨਾ ਦਸਵਾ ਦੁਆਰੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥gurdhuaarai lai bhaavanee ikanaa dhasavaa dhuaar dhikhaiaa ||गुरदुआरै लाइ भावनी इकना दसवा दुआरु दिखाइआ ॥گُردآرَے لاا بھاونیِ اکنا دسوا دُآر دکھاایا ۔۔

ਤਹ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਨਾਉ ਨਵ ਨਿਧਿ ਤਿਸ ਦਾ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਈ ਪਾਇਆ ॥teh anek roop naau nav nidh tis dhaa a(n)t na jaiee paiaa ||तह अनेक रूप नाउ नव निधि तिस दा अंतु न जाई पाइआ ॥ته انےک رُوپ ناا نو ندھ تس دا اںت ن جاای پاایا ۔۔

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਪਿਆਰੈ ਜੀਉ ਗੁਫਾ ਅੰਦਰਿ ਰਖਿ ਕੈ ਵਾਜਾ ਪਵਣੁ ਵਜਾਇਆ ॥੩੮॥kahai naanak har piaarai jeeau gufaa a(n)dhar rakh kai vaajaa pavan vajaiaa ||38||कहै नानकु हरि पिआरै जीउ गुफा अंदरि रखि कै वाजा पवणु वजाइआ ॥३८॥کهَے نانک هر پآرَے جیِا گُپھا اںدر رکھِ کَے واجا پوݨ وجاایا ۔۔۳۸۔۔

ਏਹੁ ਸਾਚਾ ਸੋਹਿਲਾ ਸਾਚੈ ਘਰਿ ਗਾਵਹੁ ॥eh saachaa sohilaa saachai ghar gaavahu ||एहु साचा सोहिला साचै घरि गावहु ॥اےهُ ساچا سوهلا ساچَے گھر گاوهُ ۔۔

ਗਾਵਹੁ ਤ ਸੋਹਿਲਾ ਘਰਿ ਸਾਚੈ ਜਿਥੈ ਸਦਾ ਸਚੁ ਧਿਆਵਹੇ ॥gaavahu ta sohilaa ghar saachai jithai sadhaa sach dhiaavahe ||गावहु त सोहिला घरि साचै जिथै सदा सचु धिआवहे ॥گاوهُ ت سوهلا گھر ساچَے جتھَے سدا سچ دھآوهے ۔۔

ਸਚੋ ਧਿਆਵਹਿ ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਾਵਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਨਾ ਬੁਝਾਵਹੇ ॥sacho dhiaaveh jaa tudh bhaaveh gurmukh jinaa bujhaavahe ||सचो धिआवहि जा तुधु भावहि गुरमुखि जिना बुझावहे ॥سچو دھآوه جا تُدھ بھاوه گُرمکھ جنا بُجھاوهے ۔۔

ਇਹੁ ਸਚੁ ਸਭਨਾ ਕਾ ਖਸਮੁ ਹੈ ਜਿਸੁ ਬਖਸੇ ਸੋ ਜਨੁ ਪਾਵਹੇ ॥eih sach sabhanaa kaa khasam hai jis bakhase so jan paavahe ||इहु सचु सभना का खसमु है जिसु बखसे सो जनु पावहे ॥ِاهُ سچ سبھنا کا کھسم هَے جس بکھسے سو جن پاوهے ۔۔

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸਚੁ ਸੋਹਿਲਾ ਸਚੈ ਘਰਿ ਗਾਵਹੇ ॥੩੯॥kahai naanak sach sohilaa sachai ghar gaavahe ||39||कहै नानकु सचु सोहिला सचै घरि गावहे ॥३९॥کهَے نانک سچ سوهلا سچَے گھر گاوهے ۔۔۳۹۔۔

ਅਨਦੁ ਸੁਣਹੁ ਵਡਭਾਗੀਹੋ ਸਗਲ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ॥anadh sunahu vaddabhaageeho sagal manorath poore ||अनदु सुणहु वडभागीहो सगल मनोरथ पूरे ॥اند سُݨهُ وڈبھاگیِهو سگل منورتھ پُورے ۔۔

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਆ ਉਤਰੇ ਸਗਲ ਵਿਸੂਰੇ ॥paarabraham prabh paiaa utare sagal visoore ||पारब्रहमु प्रभु पाइआ उतरे सगल विसूरे ॥پاربرهم پربھ پاایا اُترے سگل وسُورے ۔۔

ਦੂਖ ਰੋਗ ਸੰਤਾਪ ਉਤਰੇ ਸੁਣੀ ਸਚੀ ਬਾਣੀ ॥dhookh rog sa(n)taap utare sunee sachee baanee ||दूख रोग संताप उतरे सुणी सची बाणी ॥دُوکھ روگ سںتاپ اُترے سُݨیِ سچیِ باݨیِ ۔۔

ਸੰਤ ਸਾਜਨ ਭਏ ਸਰਸੇ ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਜਾਣੀ ॥sa(n)t saajan bhe sarase poore gur te jaanee ||संत साजन भए सरसे पूरे गुर ते जाणी ॥سںت ساجن بھاے سرسے پُورے گُر تے جاݨیِ ۔۔

ਸੁਣਤੇ ਪੁਨੀਤ ਕਹਤੇ ਪਵਿਤੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰੇ ॥sunate puneet kahate pavit satigur rahiaa bharapoore ||सुणते पुनीत कहते पवितु सतिगुरु रहिआ भरपूरे ॥سُݨتے پُنیِت کهتے پوت ستِگر رهِآ بھرپُورے ۔۔

ਬਿਨਵੰਤਿ ਨਾਨਕੁ ਗੁਰ ਚਰਣ ਲਾਗੇ ਵਾਜੇ ਅਨਹਦ ਤੂਰੇ ॥੪੦॥੧॥binava(n)t naanak gur charan laage vaaje anahadh toore ||40||1||बिनवंति नानकु गुर चरण लागे वाजे अनहद तूरे ॥४०॥१॥بٍنوںت نانک گُر چرݨ لاگے واجے انهد تُورے ۔۔۴۰۔۔۱۔۔