Ang 921 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੨੧)

ਆਪਣੀ ਲਿਵ ਆਪੇ ਲਾਏ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਸਮਾਲੀਐ ॥aapanee liv aape laae gurmukh sadhaa samaaleeaai ||आपणी लिव आपे लाए गुरमुखि सदा समालीऐ ॥آپݨیِ لو آپے لااے گُرمکھ سدا سمالیِاَے ۔۔

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਏਵਡੁ ਦਾਤਾ ਸੋ ਕਿਉ ਮਨਹੁ ਵਿਸਾਰੀਐ ॥੨੮॥kahai naanak evadd dhaataa so kiau manahu visaareeaai ||28||कहै नानकु एवडु दाता सो किउ मनहु विसारीऐ ॥२८॥کهَے نانک اےوڈ داتا سو کا منهُ وساریِاَے ۔۔۲۸۔۔

ਜੈਸੀ ਅਗਨਿ ਉਦਰ ਮਹਿ ਤੈਸੀ ਬਾਹਰਿ ਮਾਇਆ ॥jaisee agan udhar meh taisee baahar maiaa ||जैसी अगनि उदर महि तैसी बाहरि माइआ ॥جَےسیِ اگن اُدر مهِ تَےسیِ باهر ماایا ۔۔

ਮਾਇਆ ਅਗਨਿ ਸਭ ਇਕੋ ਜੇਹੀ ਕਰਤੈ ਖੇਲੁ ਰਚਾਇਆ ॥maiaa agan sabh iko jehee karatai khel rachaiaa ||माइआ अगनि सभ इको जेही करतै खेलु रचाइआ ॥مااآ اگن سبھ اکو جےهیِ کرتَے کھےل رچاایا ۔۔

ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਣਾ ਤਾ ਜੰਮਿਆ ਪਰਵਾਰਿ ਭਲਾ ਭਾਇਆ ॥jaa tis bhaanaa taa ja(n)miaa paravaar bhalaa bhaiaa ||जा तिसु भाणा ता जंमिआ परवारि भला भाइआ ॥جا تس بھاݨا تا جںمآ پروار بھلا بھاایا ۔۔

ਲਿਵ ਛੁੜਕੀ ਲਗੀ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਮਾਇਆ ਅਮਰੁ ਵਰਤਾਇਆ ॥liv chhuRakee lagee tirasanaa maiaa amar varataiaa ||लिव छुड़की लगी तृसना माइआ अमरु वरताइआ ॥لِو چھُڑکیِ لگیِ ترسنا ماایا امر ورتاایا ۔۔

ਏਹ ਮਾਇਆ ਜਿਤੁ ਹਰਿ ਵਿਸਰੈ ਮੋਹੁ ਉਪਜੈ ਭਾਉ ਦੂਜਾ ਲਾਇਆ ॥eh maiaa jit har visarai moh upajai bhaau dhoojaa laiaa ||एह माइआ जितु हरि विसरै मोहु उपजै भाउ दूजा लाइआ ॥اےه مااآ جت هر وسرَے موهُ اُپجَے بھاا دُوجا لاایا ۔۔

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜਿਨਾ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਤਿਨੀ ਵਿਚੇ ਮਾਇਆ ਪਾਇਆ ॥੨੯॥kahai naanak gur parasaadhee jinaa liv laagee tinee viche maiaa paiaa ||29||कहै नानकु गुर परसादी जिना लिव लागी तिनी विचे माइआ पाइआ ॥२९॥کهَے نانک گُر پرسادیِ جنا لو لاگیِ تنیِ وچے ماایا پاایا ۔۔۲۹۔۔

ਹਰਿ ਆਪਿ ਅਮੁਲਕੁ ਹੈ ਮੁਲਿ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥har aap amulak hai mul na paiaa jai ||हरि आपि अमुलकु है मुलि न पाइआ जाइ ॥هر آپ املک هَے مُل ن پاایا جاا ۔۔

ਮੁਲਿ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ਕਿਸੈ ਵਿਟਹੁ ਰਹੇ ਲੋਕ ਵਿਲਲਾਇ ॥mul na paiaa jai kisai viTahu rahe lok vilalai ||मुलि न पाइआ जाइ किसै विटहु रहे लोक विललाइ ॥مُل ن پاایا جاا کسَے وٹهُ رهے لوک وللاا ۔۔

ਐਸਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਜੇ ਮਿਲੈ ਤਿਸ ਨੋ ਸਿਰੁ ਸਉਪੀਐ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਜਾਇ ॥aaisaa satigur je milai tis no sir saupeeaai vichahu aap jai ||ऐसा सतिगुरु जे मिलै तिस नो सिरु सउपीऐ विचहु आपु जाइ ॥اَےسا ستگر جے ملَے تس نو سر ساپیِاَے وچهُ آپ جاِا ۔۔

ਜਿਸ ਦਾ ਜੀਉ ਤਿਸੁ ਮਿਲਿ ਰਹੈ ਹਰਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥jis dhaa jeeau tis mil rahai har vasai man aai ||जिस दा जीउ तिसु मिलि रहै हरि वसै मनि आइ ॥جِس دا جیِا تس مل رهَے هرِ وسَے منِ آا ۔۔

ਹਰਿ ਆਪਿ ਅਮੁਲਕੁ ਹੈ ਭਾਗ ਤਿਨਾ ਕੇ ਨਾਨਕਾ ਜਿਨ ਹਰਿ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥੩੦॥har aap amulak hai bhaag tinaa ke naanakaa jin har palai pai ||30||हरि आपि अमुलकु है भाग तिना के नानका जिन हरि पलै पाइ ॥३०॥هر آپ املک هَے بھاگ تنا کے نانکا جن هرِ پلَے پاا ۔۔۳۰۔۔

ਹਰਿ ਰਾਸਿ ਮੇਰੀ ਮਨੁ ਵਣਜਾਰਾ ॥har raas meree man vanajaaraa ||हरि रासि मेरी मनु वणजारा ॥هر راس مےریِ من وݨجارا ۔۔

ਹਰਿ ਰਾਸਿ ਮੇਰੀ ਮਨੁ ਵਣਜਾਰਾ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਰਾਸਿ ਜਾਣੀ ॥har raas meree man vanajaaraa satigur te raas jaanee ||हरि रासि मेरी मनु वणजारा सतिगुर ते रासि जाणी ॥هر راس مےریِ من وݨجارا ستِگر تے راس جاݨیِ ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਿਤ ਜਪਿਹੁ ਜੀਅਹੁ ਲਾਹਾ ਖਟਿਹੁ ਦਿਹਾੜੀ ॥har har nit japih jeeahu laahaa khaTih dhihaaRee ||हरि हरि नित जपिहु जीअहु लाहा खटिहु दिहाड़ी ॥هر هرِ نت جپِهُ جیِاهُ لاها کھٹِهُ دهاڑیِ ۔۔

ਏਹੁ ਧਨੁ ਤਿਨਾ ਮਿਲਿਆ ਜਿਨ ਹਰਿ ਆਪੇ ਭਾਣਾ ॥eh dhan tinaa miliaa jin har aape bhaanaa ||एहु धनु तिना मिलिआ जिन हरि आपे भाणा ॥اےهُ دھن تنا ملآ جن هرِ آپے بھاݨا ۔۔

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਰਾਸਿ ਮੇਰੀ ਮਨੁ ਹੋਆ ਵਣਜਾਰਾ ॥੩੧॥kahai naanak har raas meree man hoaa vanajaaraa ||31||कहै नानकु हरि रासि मेरी मनु होआ वणजारा ॥३१॥کهَے نانک هر راس مےریِ من هوآ وݨجارا ۔۔۳۱۔۔

ਏ ਰਸਨਾ ਤੂ ਅਨ ਰਸਿ ਰਾਚਿ ਰਹੀ ਤੇਰੀ ਪਿਆਸ ਨ ਜਾਇ ॥e rasanaa too an ras raach rahee teree piaas na jai ||ए रसना तू अन रसि राचि रही तेरी पिआस न जाइ ॥اے رسنا تُو ان رس راچ رهیِ تےریِ پآس ن جاا ۔۔

ਪਿਆਸ ਨ ਜਾਇ ਹੋਰਤੁ ਕਿਤੈ ਜਿਚਰੁ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪਲੈ ਨ ਪਾਇ ॥piaas na jai horat kitai jichar har ras palai na pai ||पिआस न जाइ होरतु कितै जिचरु हरि रसु पलै न पाइ ॥پِآس ن جاا هورت کتَے جچر هر رس پلَے ن پاِا ۔۔

ਹਰਿ ਰਸੁ ਪਾਇ ਪਲੈ ਪੀਐ ਹਰਿ ਰਸੁ ਬਹੁੜਿ ਨ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਲਾਗੈ ਆਇ ॥har ras pai palai peeaai har ras bahuR na tirasanaa laagai aai ||हरि रसु पाइ पलै पीऐ हरि रसु बहुड़ि न तृसना लागै आइ ॥هر رس پاا پلَے پیِاَے هرِ رس بهُڑ ن ترسنا لاگَے آا ۔۔

ਏਹੁ ਹਰਿ ਰਸੁ ਕਰਮੀ ਪਾਈਐ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਜਿਸੁ ਆਇ ॥eh har ras karamee paieeaai satigur milai jis aai ||एहु हरि रसु करमी पाईऐ सतिगुरु मिलै जिसु आइ ॥اےهُ هر رس کرمیِ پاایاَے ستِگر ملَے جس آِا ۔۔

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਹੋਰਿ ਅਨ ਰਸ ਸਭਿ ਵੀਸਰੇ ਜਾ ਹਰਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੩੨॥kahai naanak hor an ras sabh veesare jaa har vasai man aai ||32||कहै नानकु होरि अन रस सभि वीसरे जा हरि वसै मनि आइ ॥३२॥کهَے نانک هور ان رس سبھ ویِسرے جا هرِ وسَے منِ آا ۔۔۳۲۔۔

ਏ ਸਰੀਰਾ ਮੇਰਿਆ ਹਰਿ ਤੁਮ ਮਹਿ ਜੋਤਿ ਰਖੀ ਤਾ ਤੂ ਜਗ ਮਹਿ ਆਇਆ ॥e sareeraa meriaa har tum meh jot rakhee taa too jag meh aaiaa ||ए सरीरा मेरिआ हरि तुम महि जोति रखी ता तू जग महि आइआ ॥اے سریِرا مےرآ هر تُم مهِ جوت رکھیِ تا تُو جگ مهِ آایا ۔۔

ਹਰਿ ਜੋਤਿ ਰਖੀ ਤੁਧੁ ਵਿਚਿ ਤਾ ਤੂ ਜਗ ਮਹਿ ਆਇਆ ॥har jot rakhee tudh vich taa too jag meh aaiaa ||हरि जोति रखी तुधु विचि ता तू जग महि आइआ ॥هر جوت رکھیِ تُدھ وچِ تا تُو جگ مهِ آایا ۔۔

ਹਰਿ ਆਪੇ ਮਾਤਾ ਆਪੇ ਪਿਤਾ ਜਿਨਿ ਜੀਉ ਉਪਾਇ ਜਗਤੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥har aape maataa aape pitaa jin jeeau upai jagat dhikhaiaa ||हरि आपे माता आपे पिता जिनि जीउ उपाइ जगतु दिखाइआ ॥هر آپے ماتا آپے پتا جنِ جیِا اُپاا جگت دکھاایا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਬੁਝਿਆ ਤਾ ਚਲਤੁ ਹੋਆ ਚਲਤੁ ਨਦਰੀ ਆਇਆ ॥gur parasaadhee bujhiaa taa chalat hoaa chalat nadharee aaiaa ||गुर परसादी बुझिआ ता चलतु होआ चलतु नदरी आइआ ॥گُر پرسادیِ بُجھآ تا چلت هوآ چلت ندریِ آایا ۔۔

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਕਾ ਮੂਲੁ ਰਚਿਆ ਜੋਤਿ ਰਾਖੀ ਤਾ ਤੂ ਜਗ ਮਹਿ ਆਇਆ ॥੩੩॥kahai naanak sirasaT kaa mool rachiaa jot raakhee taa too jag meh aaiaa ||33||कहै नानकु सृसटि का मूलु रचिआ जोति राखी ता तू जग महि आइआ ॥३३॥کهَے نانک سرسٹ کا مُول رچآ جوت راکھیِ تا تُو جگ مهِ آایا ۔۔۳۳۔۔

ਮਨਿ ਚਾਉ ਭਇਆ ਪ੍ਰਭ ਆਗਮੁ ਸੁਣਿਆ ॥man chaau bhiaa prabh aagam suniaa ||मनि चाउ भइआ प्रभ आगमु सुणिआ ॥من چاا بھایا پربھ آگم سُݨآ ۔۔

ਹਰਿ ਮੰਗਲੁ ਗਾਉ ਸਖੀ ਗ੍ਰਿਹੁ ਮੰਦਰੁ ਬਣਿਆ ॥har ma(n)gal gaau sakhee girahu ma(n)dhar baniaa ||हरि मंगलु गाउ सखी गृहु मंदरु बणिआ ॥هر مںگل گاا سکھیِ گرهُ مںدر بݨِآ ۔۔

ਹਰਿ ਗਾਉ ਮੰਗਲੁ ਨਿਤ ਸਖੀਏ ਸੋਗੁ ਦੂਖੁ ਨ ਵਿਆਪਏ ॥har gaau ma(n)gal nit sakhe'ee sog dhookh na viaape ||हरि गाउ मंगलु नित सखीए सोगु दूखु न विआपए ॥هر گاا مںگل نت سکھیِاے سوگ دُوکھ ن وآپاے ۔۔

ਗੁਰ ਚਰਨ ਲਾਗੇ ਦਿਨ ਸਭਾਗੇ ਆਪਣਾ ਪਿਰੁ ਜਾਪਏ ॥gur charan laage dhin sabhaage aapanaa pir jaape ||गुर चरन लागे दिन सभागे आपणा पिरु जापए ॥گُر چرن لاگے دن سبھاگے آپݨا پر جاپاے ۔۔

ਅਨਹਤ ਬਾਣੀ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਜਾਣੀ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਰਸੁ ਭੋਗੋ ॥anahat baanee gur sabadh jaanee har naam har ras bhogo ||अनहत बाणी गुर सबदि जाणी हरि नामु हरि रसु भोगो ॥انهت باݨیِ گُر سبد جاݨیِ هر نام هرِ رس بھوگو ۔۔