Ang 919 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੧੯)

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜਿਨੀ ਆਪੁ ਤਜਿਆ ਹਰਿ ਵਾਸਨਾ ਸਮਾਣੀ ॥gur parasaadhee jinee aap tajiaa har vaasanaa samaanee ||गुर परसादी जिनी आपु तजिआ हरि वासना समाणी ॥گُر پرسادیِ جنیِ آپ تجآ هرِ واسنا سماݨیِ ۔۔

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਚਾਲ ਭਗਤਾ ਜੁਗਹੁ ਜੁਗੁ ਨਿਰਾਲੀ ॥੧੪॥kahai naanak chaal bhagataa jugahu jug niraalee ||14||कहै नानकु चाल भगता जुगहु जुगु निराली ॥१४॥کهَے نانک چال بھگتا جُگهُ جُگ نرالیِ ۔۔۱۴۔۔

ਜਿਉ ਤੂ ਚਲਾਇਹਿ ਤਿਵ ਚਲਹ ਸੁਆਮੀ ਹੋਰੁ ਕਿਆ ਜਾਣਾ ਗੁਣ ਤੇਰੇ ॥jiau too chalaieh tiv chaleh suaamee hor kiaa jaanaa gun tere ||जिउ तू चलाइहि तिव चलह सुआमी होरु किआ जाणा गुण तेरे ॥جِا تُو چلااه تو چله سُآمیِ هور کآ جاݨا گُݨ تےرے ۔۔

ਜਿਵ ਤੂ ਚਲਾਇਹਿ ਤਿਵੈ ਚਲਹ ਜਿਨਾ ਮਾਰਗਿ ਪਾਵਹੇ ॥jiv too chalaieh tivai chaleh jinaa maarag paavahe ||जिव तू चलाइहि तिवै चलह जिना मारगि पावहे ॥جِو تُو چلااه توَے چله جنا مارگ پاوهے ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਜਿਨ ਨਾਮਿ ਲਾਇਹਿ ਸਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਦਾ ਧਿਆਵਹੇ ॥kar kirapaa jin naam laieh s har har sadhaa dhiaavahe ||करि किरपा जिन नामि लाइहि सि हरि हरि सदा धिआवहे ॥کر کرپا جن نام لااه س هرِ هرِ سدا دھآوهے ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਕਥਾ ਸੁਣਾਇਹਿ ਆਪਣੀ ਸਿ ਗੁਰਦੁਆਰੈ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹੇ ॥jis no kathaa sunaieh aapanee s gurdhuaarai sukh paavahe ||जिस नो कथा सुणाइहि आपणी सि गुरदुआरै सुखु पावहे ॥جِس نو کتھا سُݨااه آپݨیِ س گُردآرَے سُکھ پاوهے ۔۔

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸਚੇ ਸਾਹਿਬ ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਚਲਾਵਹੇ ॥੧੫॥kahai naanak sache saahib jiau bhaavai tivai chalaavahe ||15||कहै नानकु सचे साहिब जिउ भावै तिवै चलावहे ॥१५॥کهَے نانک سچے ساهب جا بھاوَے توَے چلاوهے ۔۔۱۵۔۔

ਏਹੁ ਸੋਹਿਲਾ ਸਬਦੁ ਸੁਹਾਵਾ ॥eh sohilaa sabadh suhaavaa ||एहु सोहिला सबदु सुहावा ॥اےهُ سوهلا سبد سُهاوا ۔۔

ਸਬਦੋ ਸੁਹਾਵਾ ਸਦਾ ਸੋਹਿਲਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਸੁਣਾਇਆ ॥sabadho suhaavaa sadhaa sohilaa satiguroo sunaiaa ||सबदो सुहावा सदा सोहिला सतिगुरू सुणाइआ ॥سبدو سُهاوا سدا سوهلا ستگرُو سُݨاایا ۔۔

ਏਹੁ ਤਿਨ ਕੈ ਮੰਨਿ ਵਸਿਆ ਜਿਨ ਧੁਰਹੁ ਲਿਖਿਆ ਆਇਆ ॥eh tin kai ma(n)n vasiaa jin dhurahu likhiaa aaiaa ||एहु तिन कै मंनि वसिआ जिन धुरहु लिखिआ आइआ ॥اےهُ تن کَے منّ وسآ جن دھُرهُ لکھِآ آایا ۔۔

ਇਕਿ ਫਿਰਹਿ ਘਨੇਰੇ ਕਰਹਿ ਗਲਾ ਗਲੀ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ॥eik fireh ghanere kareh galaa galee kinai na paiaa ||इकि फिरहि घनेरे करहि गला गली किनै न पाइआ ॥ِاک پھره گھنےرے کره گلا گلیِ کنَے ن پاایا ۔۔

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸਬਦੁ ਸੋਹਿਲਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਸੁਣਾਇਆ ॥੧੬॥kahai naanak sabadh sohilaa satiguroo sunaiaa ||16||कहै नानकु सबदु सोहिला सतिगुरू सुणाइआ ॥१६॥کهَے نانک سبد سوهلا ستگرُو سُݨاایا ۔۔۱۶۔۔

ਪਵਿਤੁ ਹੋਏ ਸੇ ਜਨਾ ਜਿਨੀ ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ॥pavit hoe se janaa jinee har dhiaaiaa ||पवितु होए से जना जिनी हरि धिआइआ ॥پوت هواے سے جنا جنیِ هرِ دھآایا ۔۔

ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ਪਵਿਤੁ ਹੋਏ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਨੀ ਧਿਆਇਆ ॥har dhiaaiaa pavit hoe gurmukh jinee dhiaaiaa ||हरि धिआइआ पवितु होए गुरमुखि जिनी धिआइआ ॥هر دھآایا پوِت هواے گُرمکھ جنیِ دھآایا ۔۔

ਪਵਿਤੁ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਕੁਟੰਬ ਸਹਿਤ ਸਿਉ ਪਵਿਤੁ ਸੰਗਤਿ ਸਬਾਈਆ ॥pavit maataa pitaa kuTa(n)b sahit siau pavit sa(n)gat sabaieeaa ||पवितु माता पिता कुटंब सहित सिउ पवितु संगति सबाईआ ॥پوت ماتا پتا کُٹںب سهِت سا پوِت سںگت سباایآ ۔۔

ਕਹਦੇ ਪਵਿਤੁ ਸੁਣਦੇ ਪਵਿਤੁ ਸੇ ਪਵਿਤੁ ਜਿਨੀ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥kahadhe pavit sunadhe pavit se pavit jinee ma(n)n vasaiaa ||कहदे पवितु सुणदे पवितु से पवितु जिनी मंनि वसाइआ ॥کهدے پوت سُݨدے پوِت سے پوِت جنیِ منّ وساایا ۔۔

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸੇ ਪਵਿਤੁ ਜਿਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ॥੧੭॥kahai naanak se pavit jinee gurmukh har har dhiaaiaa ||17||कहै नानकु से पवितु जिनी गुरमुखि हरि हरि धिआइआ ॥१७॥کهَے نانک سے پوت جنیِ گُرمکھ هرِ هرِ دھآایا ۔۔۱۷۔۔

ਕਰਮੀ ਸਹਜੁ ਨ ਊਪਜੈ ਵਿਣੁ ਸਹਜੈ ਸਹਸਾ ਨ ਜਾਇ ॥karamee sahaj na uoopajai vin sahajai sahasaa na jai ||करमी सहजु न ऊपजै विणु सहजै सहसा न जाइ ॥کرمیِ سهج ن اُوپجَے وݨ سهجَے سهسا ن جاا ۔۔

ਨਹ ਜਾਇ ਸਹਸਾ ਕਿਤੈ ਸੰਜਮਿ ਰਹੇ ਕਰਮ ਕਮਾਏ ॥neh jai sahasaa kitai sa(n)jam rahe karam kamaae ||नह जाइ सहसा कितै संजमि रहे करम कमाए ॥نه جاا سهسا کتَے سںجم رهے کرم کمااے ۔۔

ਸਹਸੈ ਜੀਉ ਮਲੀਣੁ ਹੈ ਕਿਤੁ ਸੰਜਮਿ ਧੋਤਾ ਜਾਏ ॥sahasai jeeau maleen hai kit sa(n)jam dhotaa jaae ||सहसै जीउ मलीणु है कितु संजमि धोता जाए ॥سهسَے جیِا ملیِݨ هَے کت سںجم دھوتا جااے ۔۔

ਮੰਨੁ ਧੋਵਹੁ ਸਬਦਿ ਲਾਗਹੁ ਹਰਿ ਸਿਉ ਰਹਹੁ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥ma(n)n dhovahu sabadh laagahu har siau rahahu chit lai ||मंनु धोवहु सबदि लागहु हरि सिउ रहहु चितु लाइ ॥منّ دھووهُ سبد لاگهُ هر سا رههُ چت لاِا ۔۔

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਹਜੁ ਉਪਜੈ ਇਹੁ ਸਹਸਾ ਇਵ ਜਾਇ ॥੧੮॥kahai naanak gur parasaadhee sahaj upajai ih sahasaa iv jai ||18||कहै नानकु गुर परसादी सहजु उपजै इहु सहसा इव जाइ ॥१८॥کهَے نانک گُر پرسادیِ سهج اُپجَے اهُ سهسا او جاا ۔۔۱۸۔۔

ਜੀਅਹੁ ਮੈਲੇ ਬਾਹਰਹੁ ਨਿਰਮਲ ॥jeeahu maile baaharahu niramal ||जीअहु मैले बाहरहु निरमल ॥جیِاهُ مَےلے باهرهُ نرمل ۔۔

ਬਾਹਰਹੁ ਨਿਰਮਲ ਜੀਅਹੁ ਤ ਮੈਲੇ ਤਿਨੀ ਜਨਮੁ ਜੂਐ ਹਾਰਿਆ ॥baaharahu niramal jeeahu ta maile tinee janam jooaai haariaa ||बाहरहु निरमल जीअहु त मैले तिनी जनमु जूऐ हारिआ ॥باهرهُ نرمل جیِاهُ ت مَےلے تنیِ جنم جُواَے هارآ ۔۔

ਏਹ ਤਿਸਨਾ ਵਡਾ ਰੋਗੁ ਲਗਾ ਮਰਣੁ ਮਨਹੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ॥eh tisanaa vaddaa rog lagaa maran manahu visaariaa ||एह तिसना वडा रोगु लगा मरणु मनहु विसारिआ ॥اےه تسنا وڈا روگ لگا مرݨ منهُ وسارآ ۔۔

ਵੇਦਾ ਮਹਿ ਨਾਮੁ ਉਤਮੁ ਸੋ ਸੁਣਹਿ ਨਾਹੀ ਫਿਰਹਿ ਜਿਉ ਬੇਤਾਲਿਆ ॥vedhaa meh naam utam so suneh naahee fireh jiau betaaliaa ||वेदा महि नामु उतमु सो सुणहि नाही फिरहि जिउ बेतालिआ ॥وےدا مهِ نام اُتم سو سُݨه ناهیِ پھره جا بےتالآ ۔۔

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਜਿਨ ਸਚੁ ਤਜਿਆ ਕੂੜੇ ਲਾਗੇ ਤਿਨੀ ਜਨਮੁ ਜੂਐ ਹਾਰਿਆ ॥੧੯॥kahai naanak jin sach tajiaa kooRe laage tinee janam jooaai haariaa ||19||कहै नानकु जिन सचु तजिआ कूड़े लागे तिनी जनमु जूऐ हारिआ ॥१९॥کهَے نانک جن سچ تجآ کُوڑے لاگے تنیِ جنم جُواَے هارآ ۔۔۱۹۔۔

ਜੀਅਹੁ ਨਿਰਮਲ ਬਾਹਰਹੁ ਨਿਰਮਲ ॥jeeahu niramal baaharahu niramal ||जीअहु निरमल बाहरहु निरमल ॥جیِاهُ نرمل باهرهُ نرمل ۔۔

ਬਾਹਰਹੁ ਤ ਨਿਰਮਲ ਜੀਅਹੁ ਨਿਰਮਲ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਕਰਣੀ ਕਮਾਣੀ ॥baaharahu ta niramal jeeahu niramal satigur te karanee kamaanee ||बाहरहु त निरमल जीअहु निरमल सतिगुर ते करणी कमाणी ॥باهرهُ ت نرمل جیِاهُ نرمل ستگر تے کرݨیِ کماݨیِ ۔۔

ਕੂੜ ਕੀ ਸੋਇ ਪਹੁਚੈ ਨਾਹੀ ਮਨਸਾ ਸਚਿ ਸਮਾਣੀ ॥kooR kee soi pahuchai naahee manasaa sach samaanee ||कूड़ की सोइ पहुचै नाही मनसा सचि समाणी ॥کُوڑ کیِ سوا پهُچَے ناهیِ منسا سچ سماݨیِ ۔۔

ਜਨਮੁ ਰਤਨੁ ਜਿਨੀ ਖਟਿਆ ਭਲੇ ਸੇ ਵਣਜਾਰੇ ॥janam ratan jinee khaTiaa bhale se vanajaare ||जनमु रतनु जिनी खटिआ भले से वणजारे ॥جنم رتن جنیِ کھٹآ بھلے سے وݨجارے ۔۔

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਜਿਨ ਮੰਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਸਦਾ ਰਹਹਿ ਗੁਰ ਨਾਲੇ ॥੨੦॥kahai naanak jin ma(n)n niramal sadhaa raheh gur naale ||20||कहै नानकु जिन मंनु निरमलु सदा रहहि गुर नाले ॥२०॥کهَے نانک جن منّ نرمل سدا رههِ گُر نالے ۔۔۲۰۔۔

ਜੇ ਕੋ ਸਿਖੁ ਗੁਰੂ ਸੇਤੀ ਸਨਮੁਖੁ ਹੋਵੈ ॥je ko sikh guroo setee sanamukh hovai ||जे को सिखु गुरू सेती सनमुखु होवै ॥جے کو سکھ گُرُو سےتیِ سنمکھ هووَے ۔۔

ਹੋਵੈ ਤ ਸਨਮੁਖੁ ਸਿਖੁ ਕੋਈ ਜੀਅਹੁ ਰਹੈ ਗੁਰ ਨਾਲੇ ॥hovai ta sanamukh sikh koiee jeeahu rahai gur naale ||होवै त सनमुखु सिखु कोई जीअहु रहै गुर नाले ॥هووَے ت سنمکھ سکھ کوای جیِاهُ رهَے گُر نالے ۔۔

ਗੁਰ ਕੇ ਚਰਨ ਹਿਰਦੈ ਧਿਆਏ ਅੰਤਰ ਆਤਮੈ ਸਮਾਲੇ ॥gur ke charan hiradhai dhiaae a(n)tar aatamai samaale ||गुर के चरन हिरदै धिआए अंतर आतमै समाले ॥گُر کے چرن هردَے دھآاے اںتر آتمَے سمالے ۔۔

ਆਪੁ ਛਡਿ ਸਦਾ ਰਹੈ ਪਰਣੈ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਣੈ ਕੋਏ ॥aap chhadd sadhaa rahai paranai gur bin avar na jaanai koe ||आपु छडि सदा रहै परणै गुर बिनु अवरु न जाणै कोए ॥آپ چھڈ سدا رهَے پرݨَے گُر بن اور ن جاݨَے کواے ۔۔