Ang 918 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੧੮)

ਬਾਬਾ ਜਿਸੁ ਤੂ ਦੇਹਿ ਸੋਈ ਜਨੁ ਪਾਵੈ ॥baabaa jis too dheh soiee jan paavai ||बाबा जिसु तू देहि सोई जनु पावै ॥بابا جس تُو دےه سوای جن پاوَے ۔۔

ਪਾਵੈ ਤ ਸੋ ਜਨੁ ਦੇਹਿ ਜਿਸ ਨੋ ਹੋਰਿ ਕਿਆ ਕਰਹਿ ਵੇਚਾਰਿਆ ॥paavai ta so jan dheh jis no hor kiaa kareh vechaariaa ||पावै त सो जनु देहि जिस नो होरि किआ करहि वेचारिआ ॥پاوَے ت سو جن دےه جس نو هور کآ کره وےچارآ ۔۔

ਇਕਿ ਭਰਮਿ ਭੂਲੇ ਫਿਰਹਿ ਦਹ ਦਿਸਿ ਇਕਿ ਨਾਮਿ ਲਾਗਿ ਸਵਾਰਿਆ ॥eik bharam bhoole fireh dheh dhis ik naam laag savaariaa ||इकि भरमि भूले फिरहि दह दिसि इकि नामि लागि सवारिआ ॥ِاک بھرم بھُولے پھره ده دس اکِ نام لاگ سوارآ ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮਨੁ ਭਇਆ ਨਿਰਮਲੁ ਜਿਨਾ ਭਾਣਾ ਭਾਵਏ ॥gur parasaadhee man bhiaa niramal jinaa bhaanaa bhaave ||गुर परसादी मनु भइआ निरमलु जिना भाणा भावए ॥گُر پرسادیِ من بھایا نرمل جنا بھاݨا بھاواے ۔۔

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਜਿਸੁ ਦੇਹਿ ਪਿਆਰੇ ਸੋਈ ਜਨੁ ਪਾਵਏ ॥੮॥kahai naanak jis dheh piaare soiee jan paave ||8||कहै नानकु जिसु देहि पिआरे सोई जनु पावए ॥८॥کهَے نانک جس دےه پآرے سوای جن پاواے ۔۔۸۔۔

ਆਵਹੁ ਸੰਤ ਪਿਆਰਿਹੋ ਅਕਥ ਕੀ ਕਰਹ ਕਹਾਣੀ ॥aavahu sa(n)t piaariho akath kee kareh kahaanee ||आवहु संत पिआरिहो अकथ की करह कहाणी ॥آوهُ سںت پآرهو اکتھ کیِ کره کهاݨیِ ۔۔

ਕਰਹ ਕਹਾਣੀ ਅਕਥ ਕੇਰੀ ਕਿਤੁ ਦੁਆਰੈ ਪਾਈਐ ॥kareh kahaanee akath keree kit dhuaarai paieeaai ||करह कहाणी अकथ केरी कितु दुआरै पाईऐ ॥کره کهاݨیِ اکتھ کےریِ کت دُآرَے پاایاَے ۔۔

ਤਨੁ ਮਨੁ ਧਨੁ ਸਭੁ ਸਉਪਿ ਗੁਰ ਕਉ ਹੁਕਮਿ ਮੰਨਿਐ ਪਾਈਐ ॥tan man dhan sabh saup gur kau hukam ma(n)niaai paieeaai ||तनु मनु धनु सभु सउपि गुर कउ हुकमि मंनिऐ पाईऐ ॥تن من دھن سبھ ساپ گُر کا هُکم مںناَے پاایاَے ۔۔

ਹੁਕਮੁ ਮੰਨਿਹੁ ਗੁਰੂ ਕੇਰਾ ਗਾਵਹੁ ਸਚੀ ਬਾਣੀ ॥hukam ma(n)nih guroo keraa gaavahu sachee baanee ||हुकमु मंनिहु गुरू केरा गावहु सची बाणी ॥هُکم منّهُ گُرُو کےرا گاوهُ سچیِ باݨیِ ۔۔

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸੁਣਹੁ ਸੰਤਹੁ ਕਥਿਹੁ ਅਕਥ ਕਹਾਣੀ ॥੯॥kahai naanak sunahu sa(n)tahu kathih akath kahaanee ||9||कहै नानकु सुणहु संतहु कथिहु अकथ कहाणी ॥९॥کهَے نانک سُݨهُ سںتهُ کتھهُ اکتھ کهاݨیِ ۔۔۹۔۔

ਏ ਮਨ ਚੰਚਲਾ ਚਤੁਰਾਈ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ॥e man cha(n)chalaa chaturaiee kinai na paiaa ||ए मन चंचला चतुराई किनै न पाइआ ॥اے من چںچلا چتراای کنَے ن پاایا ۔۔

ਚਤੁਰਾਈ ਨ ਪਾਇਆ ਕਿਨੈ ਤੂ ਸੁਣਿ ਮੰਨ ਮੇਰਿਆ ॥chaturaiee na paiaa kinai too sun ma(n)n meriaa ||चतुराई न पाइआ किनै तू सुणि मंन मेरिआ ॥چتراای ن پاایا کنَے تُو سُݨ منّ مےرآ ۔۔

ਏਹ ਮਾਇਆ ਮੋਹਣੀ ਜਿਨਿ ਏਤੁ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ॥eh maiaa mohanee jin et bharam bhulaiaa ||एह माइआ मोहणी जिनि एतु भरमि भुलाइआ ॥اےه مااآ موهݨیِ جن اےت بھرم بھُلاایا ۔۔

ਮਾਇਆ ਤ ਮੋਹਣੀ ਤਿਨੈ ਕੀਤੀ ਜਿਨਿ ਠਗਉਲੀ ਪਾਈਆ ॥maiaa ta mohanee tinai keetee jin Thagaulee paieeaa ||माइआ त मोहणी तिनै कीती जिनि ठगउली पाईआ ॥مااآ ت موهݨیِ تنَے کیِتیِ جن ٹھگالیِ پاایآ ۔۔

ਕੁਰਬਾਣੁ ਕੀਤਾ ਤਿਸੈ ਵਿਟਹੁ ਜਿਨਿ ਮੋਹੁ ਮੀਠਾ ਲਾਇਆ ॥kurabaan keetaa tisai viTahu jin moh meeThaa laiaa ||कुरबाणु कीता तिसै विटहु जिनि मोहु मीठा लाइआ ॥کُرباݨ کیِتا تسَے وٹهُ جن موهُ میِٹھا لاایا ۔۔

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਮਨ ਚੰਚਲ ਚਤੁਰਾਈ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ॥੧੦॥kahai naanak man cha(n)chal chaturaiee kinai na paiaa ||10||कहै नानकु मन चंचल चतुराई किनै न पाइआ ॥१०॥کهَے نانک من چںچل چتراای کنَے ن پاایا ۔۔۱۰۔۔

ਏ ਮਨ ਪਿਆਰਿਆ ਤੂ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸਮਾਲੇ ॥e man piaariaa too sadhaa sach samaale ||ए मन पिआरिआ तू सदा सचु समाले ॥اے من پآرآ تُو سدا سچ سمالے ۔۔

ਏਹੁ ਕੁਟੰਬੁ ਤੂ ਜਿ ਦੇਖਦਾ ਚਲੈ ਨਾਹੀ ਤੇਰੈ ਨਾਲੇ ॥eh kuTa(n)b too j dhekhadhaa chalai naahee terai naale ||एहु कुटंबु तू जि देखदा चलै नाही तेरै नाले ॥اےهُ کُٹںب تُو ج دےکھدا چلَے ناهیِ تےرَے نالے ۔۔

ਸਾਥਿ ਤੇਰੈ ਚਲੈ ਨਾਹੀ ਤਿਸੁ ਨਾਲਿ ਕਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਈਐ ॥saath terai chalai naahee tis naal kiau chit laieeaai ||साथि तेरै चलै नाही तिसु नालि किउ चितु लाईऐ ॥ساتھ تےرَے چلَے ناهیِ تس نال کا چت لاایاَے ۔۔

ਐਸਾ ਕੰਮੁ ਮੂਲੇ ਨ ਕੀਚੈ ਜਿਤੁ ਅੰਤਿ ਪਛੋਤਾਈਐ ॥aaisaa ka(n)m moole na keechai jit a(n)t pachhotaieeaai ||ऐसा कंमु मूले न कीचै जितु अंति पछोताईऐ ॥اَےسا کںم مُولے ن کیِچَے جت اںت پچھوتاایاَے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੂ ਕਾ ਉਪਦੇਸੁ ਸੁਣਿ ਤੂ ਹੋਵੈ ਤੇਰੈ ਨਾਲੇ ॥satiguroo kaa upadhes sun too hovai terai naale ||सतिगुरू का उपदेसु सुणि तू होवै तेरै नाले ॥ستگرُو کا اُپدےس سُݨ تُو هووَے تےرَے نالے ۔۔

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਮਨ ਪਿਆਰੇ ਤੂ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸਮਾਲੇ ॥੧੧॥kahai naanak man piaare too sadhaa sach samaale ||11||कहै नानकु मन पिआरे तू सदा सचु समाले ॥११॥کهَے نانک من پآرے تُو سدا سچ سمالے ۔۔۱۱۔۔

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰਾ ਤੇਰਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥agam agocharaa teraa a(n)t na paiaa ||अगम अगोचरा तेरा अंतु न पाइआ ॥اگم اگوچرا تےرا اںت ن پاایا ۔۔

ਅੰਤੋ ਨ ਪਾਇਆ ਕਿਨੈ ਤੇਰਾ ਆਪਣਾ ਆਪੁ ਤੂ ਜਾਣਹੇ ॥a(n)to na paiaa kinai teraa aapanaa aap too jaanahe ||अंतो न पाइआ किनै तेरा आपणा आपु तू जाणहे ॥اںتو ن پااآ کنَے تےرا آپݨا آپ تُو جاݨهے ۔۔

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਖੇਲੁ ਤੇਰਾ ਕਿਆ ਕੋ ਆਖਿ ਵਖਾਣਏ ॥jeea ja(n)t sabh khel teraa kiaa ko aakh vakhaane ||जीअ जंत सभि खेलु तेरा किआ को आखि वखाणए ॥جیِا جںت سبھ کھےل تےرا کآ کو آکھ وکھاݨاے ۔۔

ਆਖਹਿ ਤ ਵੇਖਹਿ ਸਭੁ ਤੂਹੈ ਜਿਨਿ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ॥aakheh ta vekheh sabh toohai jin jagat upaiaa ||आखहि त वेखहि सभु तूहै जिनि जगतु उपाइआ ॥آکھه ت وےکھه سبھ تُوهَے جن جگت اُپاایا ۔۔

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਤੂ ਸਦਾ ਅਗੰਮੁ ਹੈ ਤੇਰਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥੧੨॥kahai naanak too sadhaa aga(n)m hai teraa a(n)t na paiaa ||12||कहै नानकु तू सदा अगंमु है तेरा अंतु न पाइआ ॥१२॥کهَے نانک تُو سدا اگںم هَے تےرا اںت ن پاایا ۔۔۱۲۔۔

ਸੁਰਿ ਨਰ ਮੁਨਿ ਜਨ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਖੋਜਦੇ ਸੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਇਆ ॥sur nar mun jan a(n)mrit khojadhe su a(n)mrit gur te paiaa ||सुरि नर मुनि जन अंमृतु खोजदे सु अंमृतु गुर ते पाइआ ॥سُر نر مُن جن اںمرت کھوجدے سُ اںمرت گُر تے پاایا ۔۔

ਪਾਇਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਗੁਰਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕੀਨੀ ਸਚਾ ਮਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥paiaa a(n)mrit gur kirapaa keenee sachaa man vasaiaa ||पाइआ अंमृतु गुरि कृपा कीनी सचा मनि वसाइआ ॥پااآ اںمرت گُر ک®پا کیٍنیِ سچا من وساایا ۔۔

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਤੁਧੁ ਉਪਾਏ ਇਕਿ ਵੇਖਿ ਪਰਸਣਿ ਆਇਆ ॥jeea ja(n)t sabh tudh upaae ik vekh parasan aaiaa ||जीअ जंत सभि तुधु उपाए इकि वेखि परसणि आइआ ॥جیِا جںت سبھ تُدھ اُپااے اکِ وےکھ پرسݨ آایا ۔۔

ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ਚੂਕਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਭਲਾ ਭਾਇਆ ॥lab lobh aha(n)kaar chookaa satiguroo bhalaa bhaiaa ||लबु लोभु अहंकारु चूका सतिगुरू भला भाइआ ॥لب لوبھ اهںکار چُوکا ستگرُو بھلا بھاایا ۔۔

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਜਿਸ ਨੋ ਆਪਿ ਤੁਠਾ ਤਿਨਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਇਆ ॥੧੩॥kahai naanak jis no aap tuThaa tin a(n)mrit gur te paiaa ||13||कहै नानकु जिस नो आपि तुठा तिनि अंमृतु गुर ते पाइआ ॥१३॥کهَے نانک جس نو آپ تُٹھا تن اںمرت گُر تے پاایا ۔۔۱۳۔۔

ਭਗਤਾ ਕੀ ਚਾਲ ਨਿਰਾਲੀ ॥bhagataa kee chaal niraalee ||भगता की चाल निराली ॥بھگتا کیِ چال نرالیِ ۔۔

ਚਾਲਾ ਨਿਰਾਲੀ ਭਗਤਾਹ ਕੇਰੀ ਬਿਖਮ ਮਾਰਗਿ ਚਲਣਾ ॥chaalaa niraalee bhagataeh keree bikham maarag chalanaa ||चाला निराली भगताह केरी बिखम मारगि चलणा ॥چالا نرالیِ بھگتاه کےریِ بکھم مارگ چلݨا ۔۔

ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ਤਜਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਬਹੁਤੁ ਨਾਹੀ ਬੋਲਣਾ ॥lab lobh aha(n)kaar taj tirasanaa bahut naahee bolanaa ||लबु लोभु अहंकारु तजि तृसना बहुतु नाही बोलणा ॥لب لوبھ اهںکار تج ترسنا بهُت ناهیِ بولݨا ۔۔

ਖੰਨਿਅਹੁ ਤਿਖੀ ਵਾਲਹੁ ਨਿਕੀ ਏਤੁ ਮਾਰਗਿ ਜਾਣਾ ॥kha(n)niahu tikhee vaalahu nikee et maarag jaanaa ||खंनिअहु तिखी वालहु निकी एतु मारगि जाणा ॥کھنّاهُ تکھیِ والهُ نکیِ اےت مارگ جاݨا ۔۔