Ang 917 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੧੭)

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੩ ਅਨੰਦੁraamakalee mahalaa teejaa ana(n)dhuरामकली महला ३ अनंदुرامکلیِ مهلا ۳ انµد

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਅਨੰਦੁ ਭਇਆ ਮੇਰੀ ਮਾਏ ਸਤਿਗੁਰੂ ਮੈ ਪਾਇਆ ॥ana(n)dh bhiaa meree maae satiguroo mai paiaa ||अनंदु भइआ मेरी माए सतिगुरू मै पाइआ ॥انµد بھایا مےریِ مااے ستگرُو مَے پاایا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਤ ਪਾਇਆ ਸਹਜ ਸੇਤੀ ਮਨਿ ਵਜੀਆ ਵਾਧਾਈਆ ॥satigur ta paiaa sahaj setee man vajeeaa vaadhaieeaa ||सतिगुरु त पाइआ सहज सेती मनि वजीआ वाधाईआ ॥ستگر ت پاایا سهج سےتیِ منِ وجیِآ وادھاایآ ۔۔

ਰਾਗ ਰਤਨ ਪਰਵਾਰ ਪਰੀਆ ਸਬਦ ਗਾਵਣ ਆਈਆ ॥raag ratan paravaar pareeaa sabadh gaavan aaieeaa ||राग रतन परवार परीआ सबद गावण आईआ ॥راگ رتن پروار پریِآ سبد گاوݨ آایآ ۔۔

ਸਬਦੋ ਤ ਗਾਵਹੁ ਹਰੀ ਕੇਰਾ ਮਨਿ ਜਿਨੀ ਵਸਾਇਆ ॥sabadho ta gaavahu haree keraa man jinee vasaiaa ||सबदो त गावहु हरी केरा मनि जिनी वसाइआ ॥سبدو ت گاوهُ هریِ کےرا من جنیِ وساایا ۔۔

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਅਨੰਦੁ ਹੋਆ ਸਤਿਗੁਰੂ ਮੈ ਪਾਇਆ ॥੧॥kahai naanak ana(n)dh hoaa satiguroo mai paiaa ||1||कहै नानकु अनंदु होआ सतिगुरू मै पाइआ ॥१॥کهَے نانک انµد هوآ ستگرُو مَے پاایا ۔۔۱۔۔

ਏ ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਤੂ ਸਦਾ ਰਹੁ ਹਰਿ ਨਾਲੇ ॥e man meriaa too sadhaa rahu har naale ||ए मन मेरिआ तू सदा रहु हरि नाले ॥اے من مےرآ تُو سدا رهُ هر نالے ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਲਿ ਰਹੁ ਤੂ ਮੰਨ ਮੇਰੇ ਦੂਖ ਸਭਿ ਵਿਸਾਰਣਾ ॥har naal rahu too ma(n)n mere dhookh sabh visaaranaa ||हरि नालि रहु तू मंन मेरे दूख सभि विसारणा ॥هر نال رهُ تُو منّ مےرے دُوکھ سبھِ وسارݨا ۔۔

ਅੰਗੀਕਾਰੁ ਓਹੁ ਕਰੇ ਤੇਰਾ ਕਾਰਜ ਸਭਿ ਸਵਾਰਣਾ ॥a(n)geekaar oh kare teraa kaaraj sabh savaaranaa ||अंगीकारु ओहु करे तेरा कारज सभि सवारणा ॥اںگیِکار اوهُ کرے تےرا کارج سبھ سوارݨا ۔۔

ਸਭਨਾ ਗਲਾ ਸਮਰਥੁ ਸੁਆਮੀ ਸੋ ਕਿਉ ਮਨਹੁ ਵਿਸਾਰੇ ॥sabhanaa galaa samarath suaamee so kiau manahu visaare ||सभना गला समरथु सुआमी सो किउ मनहु विसारे ॥سبھنا گلا سمرتھ سُآمیِ سو کا منهُ وسارے ۔۔

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਮੰਨ ਮੇਰੇ ਸਦਾ ਰਹੁ ਹਰਿ ਨਾਲੇ ॥੨॥kahai naanak ma(n)n mere sadhaa rahu har naale ||2||कहै नानकु मंन मेरे सदा रहु हरि नाले ॥२॥کهَے نانک منّ مےرے سدا رهُ هر نالے ۔۔۲۔۔

ਸਾਚੇ ਸਾਹਿਬਾ ਕਿਆ ਨਾਹੀ ਘਰਿ ਤੇਰੈ ॥saache saahibaa kiaa naahee ghar terai ||साचे साहिबा किआ नाही घरि तेरै ॥ساچے ساهبا کآ ناهیِ گھر تےرَے ۔۔

ਘਰਿ ਤ ਤੇਰੈ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੈ ਜਿਸੁ ਦੇਹਿ ਸੁ ਪਾਵਏ ॥ghar ta terai sabh kichh hai jis dheh su paave ||घरि त तेरै सभु किछु है जिसु देहि सु पावए ॥گھر ت تےرَے سبھ کچھ هَے جس دےه سُ پاواے ۔۔

ਸਦਾ ਸਿਫਤਿ ਸਲਾਹ ਤੇਰੀ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸਾਵਏ ॥sadhaa sifat salaeh teree naam man vasaave ||सदा सिफति सलाह तेरी नामु मनि वसावए ॥سدا سپھت سلاه تےریِ نام من وساواے ۔۔

ਨਾਮੁ ਜਿਨ ਕੈ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਵਾਜੇ ਸਬਦ ਘਨੇਰੇ ॥naam jin kai man vasiaa vaaje sabadh ghanere ||नामु जिन कै मनि वसिआ वाजे सबद घनेरे ॥نام جن کَے من وسِآ واجے سبد گھنےرے ۔۔

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸਚੇ ਸਾਹਿਬ ਕਿਆ ਨਾਹੀ ਘਰਿ ਤੇਰੈ ॥੩॥kahai naanak sache saahib kiaa naahee ghar terai ||3||कहै नानकु सचे साहिब किआ नाही घरि तेरै ॥३॥کهَے نانک سچے ساهب کآ ناهیِ گھر تےرَے ۔۔۳۔۔

ਸਾਚਾ ਨਾਮੁ ਮੇਰਾ ਆਧਾਰੋ ॥saachaa naam meraa aadhaaro ||साचा नामु मेरा आधारो ॥ساچا نام مےرا آدھارو ۔۔

ਸਾਚੁ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੁ ਮੇਰਾ ਜਿਨਿ ਭੁਖਾ ਸਭਿ ਗਵਾਈਆ ॥saach naam adhaar meraa jin bhukhaa sabh gavaieeaa ||साचु नामु अधारु मेरा जिनि भुखा सभि गवाईआ ॥ساچ نام ادھار مےرا جن بھُکھا سبھِ گواایآ ۔۔

ਕਰਿ ਸਾਂਤਿ ਸੁਖ ਮਨਿ ਆਇ ਵਸਿਆ ਜਿਨਿ ਇਛਾ ਸਭਿ ਪੁਜਾਈਆ ॥kar saa(n)t sukh man aai vasiaa jin ichhaa sabh pujaieeaa ||करि साँति सुख मनि आइ वसिआ जिनि इछा सभि पुजाईआ ॥کر ساںت سُکھ منِ آا وسِآ جنِ اچھا سبھِ پُجاایآ ۔۔

ਸਦਾ ਕੁਰਬਾਣੁ ਕੀਤਾ ਗੁਰੂ ਵਿਟਹੁ ਜਿਸ ਦੀਆ ਏਹਿ ਵਡਿਆਈਆ ॥sadhaa kurabaan keetaa guroo viTahu jis dheeaa eh vaddiaaieeaa ||सदा कुरबाणु कीता गुरू विटहु जिस दीआ एहि वडिआईआ ॥سدا کُرباݨ کیِتا گُرُو وٹهُ جس دیِآ اےه وڈآایآ ۔۔

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸੁਣਹੁ ਸੰਤਹੁ ਸਬਦਿ ਧਰਹੁ ਪਿਆਰੋ ॥kahai naanak sunahu sa(n)tahu sabadh dharahu piaaro ||कहै नानकु सुणहु संतहु सबदि धरहु पिआरो ॥کهَے نانک سُݨهُ سںتهُ سبد دھرهُ پآرو ۔۔

ਸਾਚਾ ਨਾਮੁ ਮੇਰਾ ਆਧਾਰੋ ॥੪॥saachaa naam meraa aadhaaro ||4||साचा नामु मेरा आधारो ॥४॥ساچا نام مےرا آدھارو ۔۔۴۔۔

ਵਾਜੇ ਪੰਚ ਸਬਦ ਤਿਤੁ ਘਰਿ ਸਭਾਗੈ ॥vaaje pa(n)ch sabadh tit ghar sabhaagai ||वाजे पंच सबद तितु घरि सभागै ॥واجے پںچ سبد تت گھر سبھاگَے ۔۔

ਘਰਿ ਸਭਾਗੈ ਸਬਦ ਵਾਜੇ ਕਲਾ ਜਿਤੁ ਘਰਿ ਧਾਰੀਆ ॥ghar sabhaagai sabadh vaaje kalaa jit ghar dhaareeaa ||घरि सभागै सबद वाजे कला जितु घरि धारीआ ॥گھر سبھاگَے سبد واجے کلا جت گھرِ دھاریِآ ۔۔

ਪੰਚ ਦੂਤ ਤੁਧੁ ਵਸਿ ਕੀਤੇ ਕਾਲੁ ਕੰਟਕੁ ਮਾਰਿਆ ॥pa(n)ch dhoot tudh vas keete kaal ka(n)Tak maariaa ||पंच दूत तुधु वसि कीते कालु कंटकु मारिआ ॥پںچ دُوت تُدھ وس کیِتے کال کںٹک مارآ ۔۔

ਧੁਰਿ ਕਰਮਿ ਪਾਇਆ ਤੁਧੁ ਜਿਨ ਕਉ ਸਿ ਨਾਮਿ ਹਰਿ ਕੈ ਲਾਗੇ ॥dhur karam paiaa tudh jin kau s naam har kai laage ||धुरि करमि पाइआ तुधु जिन कउ सि नामि हरि कै लागे ॥دھُر کرم پاایا تُدھ جن کا س نام هر کَے لاگے ۔۔

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਤਹ ਸੁਖੁ ਹੋਆ ਤਿਤੁ ਘਰਿ ਅਨਹਦ ਵਾਜੇ ॥੫॥kahai naanak teh sukh hoaa tit ghar anahadh vaaje ||5||कहै नानकु तह सुखु होआ तितु घरि अनहद वाजे ॥५॥کهَے نانک ته سُکھ هوآ تت گھر انهد واجے ۔۔۵۔۔

ਸਾਚੀ ਲਿਵੈ ਬਿਨੁ ਦੇਹ ਨਿਮਾਣੀ ॥saachee livai bin dheh nimaanee ||साची लिवै बिनु देह निमाणी ॥ساچیِ لوَے بن دےه نماݨیِ ۔۔

ਦੇਹ ਨਿਮਾਣੀ ਲਿਵੈ ਬਾਝਹੁ ਕਿਆ ਕਰੇ ਵੇਚਾਰੀਆ ॥dheh nimaanee livai baajhahu kiaa kare vechaareeaa ||देह निमाणी लिवै बाझहु किआ करे वेचारीआ ॥دےه نماݨیِ لوَے باجھهُ کآ کرے وےچاریِآ ۔۔

ਤੁਧੁ ਬਾਝੁ ਸਮਰਥ ਕੋਇ ਨਾਹੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ਬਨਵਾਰੀਆ ॥tudh baajh samarath koi naahee kirapaa kar banavaareeaa ||तुधु बाझु समरथ कोइ नाही कृपा करि बनवारीआ ॥تُدھ باجھ سمرتھ کوا ناهیِ ک®پا کر بنواریِآ ۔۔

ਏਸ ਨਉ ਹੋਰੁ ਥਾਉ ਨਾਹੀ ਸਬਦਿ ਲਾਗਿ ਸਵਾਰੀਆ ॥es nau hor thaau naahee sabadh laag savaareeaa ||एस नउ होरु थाउ नाही सबदि लागि सवारीआ ॥اےس نا هور تھاا ناهیِ سبد لاگ سواریِآ ۔۔

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਲਿਵੈ ਬਾਝਹੁ ਕਿਆ ਕਰੇ ਵੇਚਾਰੀਆ ॥੬॥kahai naanak livai baajhahu kiaa kare vechaareeaa ||6||कहै नानकु लिवै बाझहु किआ करे वेचारीआ ॥६॥کهَے نانک لوَے باجھهُ کآ کرے وےچاریِآ ۔۔۶۔۔

ਆਨੰਦੁ ਆਨੰਦੁ ਸਭੁ ਕੋ ਕਹੈ ਆਨੰਦੁ ਗੁਰੂ ਤੇ ਜਾਣਿਆ ॥aana(n)dh aana(n)dh sabh ko kahai aana(n)dh guroo te jaaniaa ||आनंदु आनंदु सभु को कहै आनंदु गुरू ते जाणिआ ॥آنµد آنµد سبھ کو کهَے آنµد گُرُو تے جاݨآ ۔۔

ਜਾਣਿਆ ਆਨੰਦੁ ਸਦਾ ਗੁਰ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਪਿਆਰਿਆ ॥jaaniaa aana(n)dh sadhaa gur te kirapaa kare piaariaa ||जाणिआ आनंदु सदा गुर ते कृपा करे पिआरिआ ॥جاݨآ آنµد سدا گُر تے ک®پا کرے پآرآ ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਕਿਲਵਿਖ ਕਟੇ ਗਿਆਨ ਅੰਜਨੁ ਸਾਰਿਆ ॥kar kirapaa kilavikh kaTe giaan a(n)jan saariaa ||करि किरपा किलविख कटे गिआन अंजनु सारिआ ॥کر کرپا کلوکھ کٹے گآن اںجن سارآ ۔۔

ਅੰਦਰਹੁ ਜਿਨ ਕਾ ਮੋਹੁ ਤੁਟਾ ਤਿਨ ਕਾ ਸਬਦੁ ਸਚੈ ਸਵਾਰਿਆ ॥a(n)dharahu jin kaa moh tuTaa tin kaa sabadh sachai savaariaa ||अंदरहु जिन का मोहु तुटा तिन का सबदु सचै सवारिआ ॥اںدرهُ جن کا موهُ تُٹا تن کا سبد سچَے سوارآ ۔۔

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਏਹੁ ਅਨੰਦੁ ਹੈ ਆਨੰਦੁ ਗੁਰ ਤੇ ਜਾਣਿਆ ॥੭॥kahai naanak eh ana(n)dh hai aana(n)dh gur te jaaniaa ||7||कहै नानकु एहु अनंदु है आनंदु गुर ते जाणिआ ॥७॥کهَے نانک اےهُ انµد هَے آنµد گُر تے جاݨآ ۔۔۷۔۔