Ang 912 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੧੨)

ਏਕੁ ਨਾਮੁ ਵਸਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਪੂਰੇ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ek naam vasiaa ghaT a(n)tar poore kee vaddiaaiee ||1|| rahaau ||एकु नामु वसिआ घट अंतरि पूरे की वडिआई ॥१॥ रहाउ ॥اےک نام وسآ گھٹ اںتر پُورے کیِ وڈِآای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਆਪੇ ਭੁਗਤਾ ਦੇਦਾ ਰਿਜਕੁ ਸਬਾਈ ॥੨॥aape karataa aape bhugataa dhedhaa rijak sabaiee ||2||आपे करता आपे भुगता देदा रिजकु सबाई ॥२॥آپے کرتا آپے بھُگتا دےدا رجک سباای ۔۔۲۔۔

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰਣਾ ਸੋ ਕਰਿ ਰਹਿਆ ਅਵਰੁ ਨ ਕਰਣਾ ਜਾਈ ॥੩॥jo kichh karanaa so kar rahiaa avar na karanaa jaiee ||3||जो किछु करणा सो करि रहिआ अवरु न करणा जाई ॥३॥جو کچھ کرݨا سو کر رهِآ اور ن کرݨا جاای ۔۔۳۔۔

ਆਪੇ ਸਾਜੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਏ ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਧੰਧੈ ਲਾਈ ॥੪॥aape saaje sirasaT upaae sir sir dha(n)dhai laiee ||4||आपे साजे सृसटि उपाए सिरि सिरि धंधै लाई ॥४॥آپے ساجے سرسٹ اُپااے سر سرِ دھںدھَے لاای ۔۔۴۔۔

ਤਿਸਹਿ ਸਰੇਵਹੁ ਤਾ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹੁ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਈ ॥੫॥tiseh sarevahu taa sukh paavahu satigur mel milaiee ||5||तिसहि सरेवहु ता सुखु पावहु सतिगुरि मेलि मिलाई ॥५॥تِسه سرےوهُ تا سُکھ پاوهُ ستگر مےل ملاای ۔۔۵۔۔

ਆਪਣਾ ਆਪੁ ਆਪਿ ਉਪਾਏ ਅਲਖੁ ਨ ਲਖਣਾ ਜਾਈ ॥੬॥aapanaa aap aap upaae alakh na lakhanaa jaiee ||6||आपणा आपु आपि उपाए अलखु न लखणा जाई ॥६॥آپݨا آپ آپ اُپااے الکھ ن لکھݨا جاای ۔۔۶۔۔

ਆਪੇ ਮਾਰਿ ਜੀਵਾਲੇ ਆਪੇ ਤਿਸ ਨੋ ਤਿਲੁ ਨ ਤਮਾਈ ॥੭॥aape maar jeevaale aape tis no til na tamaiee ||7||आपे मारि जीवाले आपे तिस नो तिलु न तमाई ॥७॥آپے مار جیِوالے آپے تس نو تل ن تماای ۔۔۷۔۔

ਇਕਿ ਦਾਤੇ ਇਕਿ ਮੰਗਤੇ ਕੀਤੇ ਆਪੇ ਭਗਤਿ ਕਰਾਈ ॥੮॥eik dhaate ik ma(n)gate keete aape bhagat karaiee ||8||इकि दाते इकि मंगते कीते आपे भगति कराई ॥८॥ِاک داتے اک مںگتے کیِتے آپے بھگت کراای ۔۔۸۔۔

ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਜਿਨੀ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ਸਚੇ ਰਹੇ ਸਮਾਈ ॥੯॥se vaddabhaagee jinee eko jaataa sache rahe samaiee ||9||से वडभागी जिनी एको जाता सचे रहे समाई ॥९॥سے وڈبھاگیِ جنیِ اےکو جاتا سچے رهے سماای ۔۔۹۔۔

ਆਪਿ ਸਰੂਪੁ ਸਿਆਣਾ ਆਪੇ ਕੀਮਤਿ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥੧੦॥aap saroop siaanaa aape keemat kahan na jaiee ||10||आपि सरूपु सिआणा आपे कीमति कहणु न जाई ॥१०॥آپ سرُوپ سآݨا آپے کیِمت کهݨ ن جاای ۔۔۱۰۔۔

ਆਪੇ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਅੰਤਰਿ ਆਪੇ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਈ ॥੧੧॥aape dhukh sukh paae a(n)tar aape bharam bhulaiee ||11||आपे दुखु सुखु पाए अंतरि आपे भरमि भुलाई ॥११॥آپے دُکھ سُکھ پااے اںتر آپے بھرم بھُلاای ۔۔۱۱۔۔

ਵਡਾ ਦਾਤਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤਾ ਨਿਗੁਰੀ ਅੰਧ ਫਿਰੈ ਲੋਕਾਈ ॥੧੨॥vaddaa dhaataa gurmukh jaataa niguree a(n)dh firai lokaiee ||12||वडा दाता गुरमुखि जाता निगुरी अंध फिरै लोकाई ॥१२॥وڈا داتا گُرمکھ جاتا نگریِ اںدھ پھرَے لوکاای ۔۔۱۲۔۔

ਜਿਨੀ ਚਾਖਿਆ ਤਿਨਾ ਸਾਦੁ ਆਇਆ ਸਤਿਗੁਰਿ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ॥੧੩॥jinee chaakhiaa tinaa saadh aaiaa satigur boojh bujhaiee ||13||जिनी चाखिआ तिना सादु आइआ सतिगुरि बूझ बुझाई ॥१३॥جٍنیِ چاکھآ تنا ساد آایا ستگر بُوجھ بُجھاای ۔۔۱۳۔۔

ਇਕਨਾ ਨਾਵਹੁ ਆਪਿ ਭੁਲਾਏ ਇਕਨਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇਇ ਬੁਝਾਈ ॥੧੪॥eikanaa naavahu aap bhulaae ikanaa gurmukh dhei bujhaiee ||14||इकना नावहु आपि भुलाए इकना गुरमुखि देइ बुझाई ॥१४॥ِاکنا ناوهُ آپ بھُلااے اکنا گُرمکھ دےا بُجھاای ۔۔۱۴۔۔

ਸਦਾ ਸਦਾ ਸਾਲਾਹਿਹੁ ਸੰਤਹੁ ਤਿਸ ਦੀ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ॥੧੫॥sadhaa sadhaa saalaahih sa(n)tahu tis dhee vaddee vaddiaaiee ||15||सदा सदा सालाहिहु संतहु तिस दी वडी वडिआई ॥१५॥سدا سدا سالاههُ سںتهُ تس دیِ وڈیِ وڈآای ۔۔۱۵۔۔

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਕਰਿ ਤਪਾਵਸੁ ਬਣਤ ਬਣਾਈ ॥੧੬॥tis bin avar na koiee raajaa kar tapaavas banat banaiee ||16||तिसु बिनु अवरु न कोई राजा करि तपावसु बणत बणाई ॥१६॥تِس بن اور ن کوای راجا کر تپاوس بݨت بݨاای ۔۔۱۶۔۔

ਨਿਆਉ ਤਿਸੈ ਕਾ ਹੈ ਸਦ ਸਾਚਾ ਵਿਰਲੇ ਹੁਕਮੁ ਮਨਾਈ ॥੧੭॥niaau tisai kaa hai sadh saachaa virale hukam manaiee ||17||निआउ तिसै का है सद साचा विरले हुकमु मनाई ॥१७॥نِآا تسَے کا هَے سد ساچا ورلے هُکم مناای ۔۔۱۷۔۔

ਤਿਸ ਨੋ ਪ੍ਰਾਣੀ ਸਦਾ ਧਿਆਵਹੁ ਜਿਨਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬਣਤ ਬਣਾਈ ॥੧੮॥tis no praanee sadhaa dhiaavahu jin gurmukh banat banaiee ||18||तिस नो प्राणी सदा धिआवहु जिनि गुरमुखि बणत बणाई ॥१८॥تِس نو پراݨیِ سدا دھآوهُ جن گُرمکھ بݨت بݨاای ۔۔۱۸۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਭੇਟੈ ਸੋ ਜਨੁ ਸੀਝੈ ਜਿਸੁ ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਵਸਾਈ ॥੧੯॥satigur bheTai so jan seejhai jis hiradhai naam vasaiee ||19||सतिगुर भेटै सो जनु सीझै जिसु हिरदै नामु वसाई ॥१९॥ستگر بھےٹَے سو جن سیِجھَے جس هردَے نام وساای ۔۔۱۹۔۔

ਸਚਾ ਆਪਿ ਸਦਾ ਹੈ ਸਾਚਾ ਬਾਣੀ ਸਬਦਿ ਸੁਣਾਈ ॥੨੦॥sachaa aap sadhaa hai saachaa baanee sabadh sunaiee ||20||सचा आपि सदा है साचा बाणी सबदि सुणाई ॥२०॥سچا آپ سدا هَے ساچا باݨیِ سبد سُݨاای ۔۔۲۰۔۔

ਨਾਨਕ ਸੁਣਿ ਵੇਖਿ ਰਹਿਆ ਵਿਸਮਾਦੁ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਰਵਿਆ ਸ੍ਰਬ ਥਾਈ ॥੨੧॥੫॥੧੪॥naanak sun vekh rahiaa visamaadh meraa prabh raviaa srab thaiee ||21||5||14||नानक सुणि वेखि रहिआ विसमादु मेरा प्रभु रविआ स्रब थाई ॥२१॥५॥१४॥نانک سُݨ وےکھ رهِآ وسماد مےرا پربھ روآ سرب تھاای ۔۔۲۱۔۔۵۔۔۱۴۔۔

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੫ ਅਸਟਪਦੀਆraamakalee mahalaa panjavaa asaTapadheeaaरामकली महला ५ असटपदीआرامکلیِ مهلا ۵ اسٹپدیِآ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਕਿਨਹੀ ਕੀਆ ਪਰਵਿਰਤਿ ਪਸਾਰਾ ॥kinahee keeaa paravirat pasaaraa ||किनही कीआ परविरति पसारा ॥کٍنهیِ کیِآ پرورت پسارا ۔۔

ਕਿਨਹੀ ਕੀਆ ਪੂਜਾ ਬਿਸਥਾਰਾ ॥kinahee keeaa poojaa bisathaaraa ||किनही कीआ पूजा बिसथारा ॥کٍنهیِ کیِآ پُوجا بستھارا ۔۔

ਕਿਨਹੀ ਨਿਵਲ ਭੁਇਅੰਗਮ ਸਾਧੇ ॥kinahee nival bhuia(n)gam saadhe ||किनही निवल भुइअंगम साधे ॥کٍنهیِ نول بھُااںگم سادھے ۔۔

ਮੋਹਿ ਦੀਨ ਹਰਿ ਹਰਿ ਆਰਾਧੇ ॥੧॥moh dheen har har aaraadhe ||1||मोहि दीन हरि हरि आराधे ॥१॥موه دیٍن هر هرِ آرادھے ۔۔۱۔۔

ਤੇਰਾ ਭਰੋਸਾ ਪਿਆਰੇ ॥teraa bharosaa piaare ||तेरा भरोसा पिआरे ॥تےرا بھروسا پآرے ۔۔

ਆਨ ਨ ਜਾਨਾ ਵੇਸਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥aan na jaanaa vesaa ||1|| rahaau ||आन न जाना वेसा ॥१॥ रहाउ ॥آن ن جانا وےسا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਿਨਹੀ ਗ੍ਰਿਹੁ ਤਜਿ ਵਣ ਖੰਡਿ ਪਾਇਆ ॥kinahee girahu taj van kha(n)dd paiaa ||किनही गृहु तजि वण खंडि पाइआ ॥کٍنهیِ گرهُ تج وݨ کھںڈ پاایا ۔۔

ਕਿਨਹੀ ਮੋਨਿ ਅਉਧੂਤੁ ਸਦਾਇਆ ॥kinahee mon aaudhoot sadhaiaa ||किनही मोनि अउधूतु सदाइआ ॥کٍنهیِ مون اادھُوت سداایا ۔۔

ਕੋਈ ਕਹਤਉ ਅਨੰਨਿ ਭਗਉਤੀ ॥koiee kahatau ana(n)n bhagautee ||कोई कहतउ अनंनि भगउती ॥کوای کهتا انµن بھگاتیِ ۔۔

ਮੋਹਿ ਦੀਨ ਹਰਿ ਹਰਿ ਓਟ ਲੀਤੀ ॥੨॥moh dheen har har oT leetee ||2||मोहि दीन हरि हरि ओट लीती ॥२॥موه دیٍن هر هرِ اوٹ لیِتیِ ۔۔۲۔۔

ਕਿਨਹੀ ਕਹਿਆ ਹਉ ਤੀਰਥ ਵਾਸੀ ॥kinahee kahiaa hau teerath vaasee ||किनही कहिआ हउ तीरथ वासी ॥کٍنهیِ کهِآ ها تیِرتھ واسیِ ۔۔

ਕੋਈ ਅੰਨੁ ਤਜਿ ਭਇਆ ਉਦਾਸੀ ॥koiee a(n)n taj bhiaa udhaasee ||कोई अंनु तजि भइआ उदासी ॥کوای انّ تج بھایا اُداسیِ ۔۔

ਕਿਨਹੀ ਭਵਨੁ ਸਭ ਧਰਤੀ ਕਰਿਆ ॥kinahee bhavan sabh dharatee kariaa ||किनही भवनु सभ धरती करिआ ॥کٍنهیِ بھون سبھ دھرتیِ کرآ ۔۔

ਮੋਹਿ ਦੀਨ ਹਰਿ ਹਰਿ ਦਰਿ ਪਰਿਆ ॥੩॥moh dheen har har dhar pariaa ||3||मोहि दीन हरि हरि दरि परिआ ॥३॥موه دیٍن هر هرِ درِ پرِآ ۔۔۳۔۔

ਕਿਨਹੀ ਕਹਿਆ ਮੈ ਕੁਲਹਿ ਵਡਿਆਈ ॥kinahee kahiaa mai kuleh vaddiaaiee ||किनही कहिआ मै कुलहि वडिआई ॥کٍنهیِ کهِآ مَے کُله وڈآای ۔۔