Ang 91 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੧)

ਹਰਿ ਭਗਤਾ ਨੋ ਦੇਇ ਅਨੰਦੁ ਥਿਰੁ ਘਰੀ ਬਹਾਲਿਅਨੁ ॥har bhagataa no dhei ana(n)dh thir gharee bahaalian ||हरि भगता नो देइ अनंदु थिरु घरी बहालिअनु ॥هر بھگتا نو دےا انµد تھر گھریِ بهالان ۔۔

ਪਾਪੀਆ ਨੋ ਨ ਦੇਈ ਥਿਰੁ ਰਹਣਿ ਚੁਣਿ ਨਰਕ ਘੋਰਿ ਚਾਲਿਅਨੁ ॥paapeeaa no na dheiee thir rahan chun narak ghor chaalian ||पापीआ नो न देई थिरु रहणि चुणि नरक घोरि चालिअनु ॥پاپیِآ نو ن دےای تھر رهݨ چُݨ نرک گھور چالان ۔۔

ਹਰਿ ਭਗਤਾ ਨੋ ਦੇਇ ਪਿਆਰੁ ਕਰਿ ਅੰਗੁ ਨਿਸਤਾਰਿਅਨੁ ॥੧੯॥har bhagataa no dhei piaar kar a(n)g nisataarian ||19||हरि भगता नो देइ पिआरु करि अंगु निसतारिअनु ॥१९॥هر بھگتا نو دےا پآر کرِ اںگ نستاران ۔۔۱۹۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोक म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਕੁਬੁਧਿ ਡੂਮਣੀ ਕੁਦਇਆ ਕਸਾਇਣਿ ਪਰ ਨਿੰਦਾ ਘਟ ਚੂਹੜੀ ਮੁਠੀ ਕ੍ਰੋਧਿ ਚੰਡਾਲਿ ॥kubudh ddoomanee kudhiaa kasain par ni(n)dhaa ghaT choohaRee muThee karodh cha(n)ddaal ||कुबुधि डूमणी कुदइआ कसाइणि पर निंदा घट चूहड़ी मुठी क्रोधि चंडालि ॥کُبدھ ڈُومݨیِ کُدایا کسااݨ پر نںدا گھٹ چُوهڑیِ مُٹھیِ ک®ودھ چںڈال ۔۔

ਕਾਰੀ ਕਢੀ ਕਿਆ ਥੀਐ ਜਾਂ ਚਾਰੇ ਬੈਠੀਆ ਨਾਲਿ ॥kaaree kaddee kiaa theeaai jaa(n) chaare baiTheeaa naal ||कारी कढी किआ थीऐ जाँ चारे बैठीआ नालि ॥کاریِ کڈھیِ کآ تھیِاَے جاں چارے بَےٹھیِآ نال ۔۔

ਸਚੁ ਸੰਜਮੁ ਕਰਣੀ ਕਾਰਾਂ ਨਾਵਣੁ ਨਾਉ ਜਪੇਹੀ ॥sach sa(n)jam karanee kaaraa(n) naavan naau japehee ||सचु संजमु करणी काराँ नावणु नाउ जपेही ॥سچ سںجم کرݨیِ کاراں ناوݨ ناا جپےهیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਅਗੈ ਊਤਮ ਸੇਈ ਜਿ ਪਾਪਾਂ ਪੰਦਿ ਨ ਦੇਹੀ ॥੧॥naanak agai uootam seiee j paapaa(n) pa(n)dh na dhehee ||1||नानक अगै ऊतम सेई जि पापाँ पंदि न देही ॥१॥نانک اگَے اُوتم سےای ج پاپاں پںد ن دےهیِ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਕਿਆ ਹੰਸੁ ਕਿਆ ਬਗੁਲਾ ਜਾ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥kiaa ha(n)s kiaa bagulaa jaa kau nadhar karei ||किआ हंसु किआ बगुला जा कउ नदरि करेइ ॥کِآ هںس کآ بگلا جا کا ندر کرےا ۔۔

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਨਾਨਕਾ ਕਾਗਹੁ ਹੰਸੁ ਕਰੇਇ ॥੨॥jo tis bhaavai naanakaa kaagahu ha(n)s karei ||2||जो तिसु भावै नानका कागहु हंसु करेइ ॥२॥جو تس بھاوَے نانکا کاگهُ هںس کرےا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਕੀਤਾ ਲੋੜੀਐ ਕੰਮੁ ਸੁ ਹਰਿ ਪਹਿ ਆਖੀਐ ॥keetaa loReeaai ka(n)mu su har peh aakheeaai ||कीता लोड़ीऐ कंमु सु हरि पहि आखीऐ ॥کیِتا لوڑیِاَے کںم سُ هر پهِ آکھیِاَے ۔۔

ਕਾਰਜੁ ਦੇਇ ਸਵਾਰਿ ਸਤਿਗੁਰ ਸਚੁ ਸਾਖੀਐ ॥kaaraj dhei savaar satigur sach saakheeaai ||कारजु देइ सवारि सतिगुर सचु साखीऐ ॥کارج دےا سوار ستگر سچ ساکھیِاَے ۔۔

ਸੰਤਾ ਸੰਗਿ ਨਿਧਾਨੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਚਾਖੀਐ ॥sa(n)taa sa(n)g nidhaan a(n)mrit chaakheeaai ||संता संगि निधानु अंमृतु चाखीऐ ॥سںتا سںگ ندھان اںمرت چاکھیِاَے ۔۔

ਭੈ ਭੰਜਨ ਮਿਹਰਵਾਨ ਦਾਸ ਕੀ ਰਾਖੀਐ ॥bhai bha(n)jan miharavaan dhaas kee raakheeaai ||भै भंजन मिहरवान दास की राखीऐ ॥بھَے بھںجن مهروان داس کیِ راکھیِاَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ਅਲਖੁ ਪ੍ਰਭੁ ਲਾਖੀਐ ॥੨੦॥naanak har gun gai alakh prabh laakheeaai ||20||नानक हरि गुण गाइ अलखु प्रभु लाखीऐ ॥२०॥نانک هر گُݨ گاا الکھ پربھ لاکھیِاَے ۔۔۲۰۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਕਾ ਸਭਸੈ ਦੇਇ ਅਧਾਰੁ ॥jeeau pi(n)dd sabh tis kaa sabhasai dhei adhaar ||जीउ पिंडु सभु तिस का सभसै देइ अधारु ॥جیِا پںڈ سبھ تس کا سبھسَے دےا ادھار ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵੀਐ ਸਦਾ ਸਦਾ ਦਾਤਾਰੁ ॥naanak gurmukh seveeaai sadhaa sadhaa dhaataar ||नानक गुरमुखि सेवीऐ सदा सदा दातारु ॥نانک گُرمکھ سےویِاَے سدا سدا داتار ۔۔

ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿਨ ਕਉ ਜਿਨਿ ਧਿਆਇਆ ਹਰਿ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ॥hau balihaaree tin kau jin dhiaaiaa har nira(n)kaar ||हउ बलिहारी तिन कउ जिनि धिआइआ हरि निरंकारु ॥ها بلهاریِ تن کا جنِ دھآایا هرِ نرںکار ۔۔

ਓਨਾ ਕੇ ਮੁਖ ਸਦ ਉਜਲੇ ਓਨਾ ਨੋ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਕਰੇ ਨਮਸਕਾਰੁ ॥੧॥onaa ke mukh sadh ujale onaa no sabh jagat kare namasakaar ||1||ओना के मुख सद उजले ओना नो सभु जगतु करे नमसकारु ॥१॥اونا کے مُکھ سد اُجلے اونا نو سبھ جگت کرے نمسکار ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਉਲਟੀ ਭਈ ਨਵ ਨਿਧਿ ਖਰਚਿਉ ਖਾਉ ॥satigur miliaai ulaTee bhiee nav nidh kharachiau khaau ||सतिगुर मिलिऐ उलटी भई नव निधि खरचिउ खाउ ॥ستگر ملِاَے اُلٹیِ بھای نو ندھِ کھرچا کھاا ۔۔

ਅਠਾਰਹ ਸਿਧੀ ਪਿਛੈ ਲਗੀਆ ਫਿਰਨਿ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਸੈ ਨਿਜ ਥਾਇ ॥aThaareh sidhee pichhai lageeaa firan nij ghar vasai nij thai ||अठारह सिधी पिछै लगीआ फिरनि निज घरि वसै निज थाइ ॥اٹھاره سدھیِ پچھَے لگیِآ پھرن نج گھر وسَے نج تھاِا ۔۔

ਅਨਹਦ ਧੁਨੀ ਸਦ ਵਜਦੇ ਉਨਮਨਿ ਹਰਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥anahadh dhunee sadh vajadhe unaman har liv lai ||अनहद धुनी सद वजदे उनमनि हरि लिव लाइ ॥انهد دھُنیِ سد وجدے اُنمن هر لو لاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਤਿਨਾ ਕੈ ਮਨਿ ਵਸੈ ਜਿਨ ਮਸਤਕਿ ਲਿਖਿਆ ਧੁਰਿ ਪਾਇ ॥੨॥naanak har bhagat tinaa kai man vasai jin masatak likhiaa dhur pai ||2||नानक हरि भगति तिना कै मनि वसै जिन मसतकि लिखिआ धुरि पाइ ॥२॥نانک هر بھگت تنا کَے منِ وسَے جن مستک لکھِآ دھُر پاِا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਹਉ ਢਾਢੀ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਖਸਮ ਕਾ ਹਰਿ ਕੈ ਦਰਿ ਆਇਆ ॥hau ddaaddee har prabh khasam kaa har kai dhar aaiaa ||हउ ढाढी हरि प्रभ खसम का हरि कै दरि आइआ ॥ها ڈھاڈھیِ هر پربھ کھسم کا هرِ کَے درِ آایا ۔۔

ਹਰਿ ਅੰਦਰਿ ਸੁਣੀ ਪੂਕਾਰ ਢਾਢੀ ਮੁਖਿ ਲਾਇਆ ॥har a(n)dhar sunee pookaar ddaaddee mukh laiaa ||हरि अंदरि सुणी पूकार ढाढी मुखि लाइआ ॥هر اںدر سُݨیِ پُوکار ڈھاڈھیِ مُکھ لاایا ۔۔

ਹਰਿ ਪੁਛਿਆ ਢਾਢੀ ਸਦਿ ਕੈ ਕਿਤੁ ਅਰਥਿ ਤੂੰ ਆਇਆ ॥har puchhiaa ddaaddee sadh kai kit arath too(n) aaiaa ||हरि पुछिआ ढाढी सदि कै कितु अरथि तूँ आइआ ॥هر پُچھآ ڈھاڈھیِ سدِ کَے کت ارتھ تُوں آایا ۔۔

ਨਿਤ ਦੇਵਹੁ ਦਾਨੁ ਦਇਆਲ ਪ੍ਰਭ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥nit dhevahu dhaan dhiaal prabh har naam dhiaaiaa ||नित देवहु दानु दइआल प्रभ हरि नामु धिआइआ ॥نِت دےوهُ دان دایال پربھ هر نام دھآایا ۔۔

ਹਰਿ ਦਾਤੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪਾਇਆ ਨਾਨਕੁ ਪੈਨਾਇਆ ॥੨੧॥੧॥ ਸੁਧੁhar dhaatai har naam japaiaa naanak painaiaa ||21||1|| sudhuहरि दातै हरि नामु जपाइआ नानकु पैनाइआ ॥२१॥१॥ सुधुهر داتَے هرِ نام جپاایا نانک پَےناایا ۔۔۲۱۔۔۱۔۔ سُدھ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ਕਾ ॥ ਏਕੁ ਸੁਆਨੁ ਕੈ ਘਰਿ ਗਾਵਣਾsireeraag kabeer jeeau kaa || ek suaan kai ghar gaavanaaसिरीरागु कबीर जीउ का ॥ एकु सुआनु कै घरि गावणाسِریِراگ کبیِر جیِا کا ۔۔ اےک سُآن کَے گھر گاوݨا

ਜਨਨੀ ਜਾਨਤ ਸੁਤੁ ਬਡਾ ਹੋਤੁ ਹੈ ਇਤਨਾ ਕੁ ਨ ਜਾਨੈ ਜਿ ਦਿਨ ਦਿਨ ਅਵਧ ਘਟਤੁ ਹੈ ॥jananee jaanat sut baddaa hot hai itanaa k na jaanai j dhin dhin avadh ghaTat hai ||जननी जानत सुतु बडा होतु है इतना कु न जानै जि दिन दिन अवध घटतु है ॥جننیِ جانت سُت بڈا هوت هَے اتنا کُ ن جانَے ج دن دن اودھ گھٹت هَے ۔۔

ਮੋਰ ਮੋਰ ਕਰਿ ਅਧਿਕ ਲਾਡੁ ਧਰਿ ਪੇਖਤ ਹੀ ਜਮਰਾਉ ਹਸੈ ॥੧॥mor mor kar adhik laadd dhar pekhat hee jamaraau hasai ||1||मोर मोर करि अधिक लाडु धरि पेखत ही जमराउ हसै ॥१॥مور مور کر ادھِک لاڈ دھرِ پےکھت هیِ جمراا هسَے ۔۔۱۔۔