Ang 904 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੦੪)

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਬਿਵਰਜਿ ਸਮਾਏ ॥maiaa moh bivaraj samaae ||माइआ मोहु बिवरजि समाए ॥مااآ موهُ بورج سمااے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੈ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥satigur bheTai mel milaae ||सतिगुरु भेटै मेलि मिलाए ॥ستگر بھےٹَے مےل ملااے ۔۔

ਨਾਮੁ ਰਤਨੁ ਨਿਰਮੋਲਕੁ ਹੀਰਾ ॥naam ratan niramolak heeraa ||नामु रतनु निरमोलकु हीरा ॥نام رتن نرمولک هیِرا ۔۔

ਤਿਤੁ ਰਾਤਾ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਧੀਰਾ ॥੨॥tit raataa meraa man dheeraa ||2||तितु राता मेरा मनु धीरा ॥२॥تِت راتا مےرا من دھیِرا ۔۔۲۔۔

ਹਉਮੈ ਮਮਤਾ ਰੋਗੁ ਨ ਲਾਗੈ ॥haumai mamataa rog na laagai ||हउमै ममता रोगु न लागै ॥هامَے ممتا روگ ن لاگَے ۔۔

ਰਾਮ ਭਗਤਿ ਜਮ ਕਾ ਭਉ ਭਾਗੈ ॥raam bhagat jam kaa bhau bhaagai ||राम भगति जम का भउ भागै ॥رام بھگت جم کا بھا بھاگَے ۔۔

ਜਮੁ ਜੰਦਾਰੁ ਨ ਲਾਗੈ ਮੋਹਿ ॥jam ja(n)dhaar na laagai moh ||जमु जंदारु न लागै मोहि ॥جم جںدار ن لاگَے موه ۔۔

ਨਿਰਮਲ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਹਰਿ ਸੋਹਿ ॥੩॥niramal naam ridhai har soh ||3||निरमल नामु रिदै हरि सोहि ॥३॥نِرمل نام ردَے هر سوه ۔۔۳۔۔

ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰਿ ਭਏ ਨਿਰੰਕਾਰੀ ॥sabadh beechaar bhe nira(n)kaaree ||सबदु बीचारि भए निरंकारी ॥سبد بیِچار بھاے نرںکاریِ ۔۔

ਗੁਰਮਤਿ ਜਾਗੇ ਦੁਰਮਤਿ ਪਰਹਾਰੀ ॥gurmat jaage dhuramat parahaaree ||गुरमति जागे दुरमति परहारी ॥گُرمت جاگے دُرمت پرهاریِ ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥anadhin jaag rahe liv laiee ||अनदिनु जागि रहे लिव लाई ॥اندن جاگ رهے لو لاای ۔۔

ਜੀਵਨ ਮੁਕਤਿ ਗਤਿ ਅੰਤਰਿ ਪਾਈ ॥੪॥jeevan mukat gat a(n)tar paiee ||4||जीवन मुकति गति अंतरि पाई ॥४॥جیِون مُکت گت اںتر پاای ۔۔۴۔۔

ਅਲਿਪਤ ਗੁਫਾ ਮਹਿ ਰਹਹਿ ਨਿਰਾਰੇ ॥alipat gufaa meh raheh niraare ||अलिपत गुफा महि रहहि निरारे ॥الپت گُپھا مهِ رههِ نرارے ۔۔

ਤਸਕਰ ਪੰਚ ਸਬਦਿ ਸੰਘਾਰੇ ॥tasakar pa(n)ch sabadh sa(n)ghaare ||तसकर पंच सबदि संघारे ॥تسکر پںچ سبد سںگھارے ۔۔

ਪਰ ਘਰ ਜਾਇ ਨ ਮਨੁ ਡੋਲਾਏ ॥par ghar jai na man ddolaae ||पर घर जाइ न मनु डोलाए ॥پر گھر جاا ن من ڈولااے ۔۔

ਸਹਜ ਨਿਰੰਤਰਿ ਰਹਉ ਸਮਾਏ ॥੫॥sahaj nira(n)tar rahau samaae ||5||सहज निरंतरि रहउ समाए ॥५॥سهج نرںتر رها سمااے ۔۔۵۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਗਿ ਰਹੇ ਅਉਧੂਤਾ ॥gurmukh jaag rahe aaudhootaa ||गुरमुखि जागि रहे अउधूता ॥گُرمکھ جاگ رهے اادھُوتا ۔۔

ਸਦ ਬੈਰਾਗੀ ਤਤੁ ਪਰੋਤਾ ॥sadh bairaagee tat parotaa ||सद बैरागी ततु परोता ॥سد بَےراگیِ تت پروتا ۔۔

ਜਗੁ ਸੂਤਾ ਮਰਿ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥jag sootaa mar aavai jai ||जगु सूता मरि आवै जाइ ॥جگ سُوتا مر آوَے جاا ۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਸਬਦ ਨ ਸੋਝੀ ਪਾਇ ॥੬॥bin gur sabadh na sojhee pai ||6||बिनु गुर सबद न सोझी पाइ ॥६॥بٍن گُر سبد ن سوجھیِ پاا ۔۔۶۔۔

ਅਨਹਦ ਸਬਦੁ ਵਜੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ॥anahadh sabadh vajai dhin raatee ||अनहद सबदु वजै दिनु राती ॥انهد سبد وجَے دن راتیِ ۔۔

ਅਵਿਗਤ ਕੀ ਗਤਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤੀ ॥avigat kee gat gurmukh jaatee ||अविगत की गति गुरमुखि जाती ॥اوگت کیِ گتِ گُرمکھ جاتیِ ۔۔

ਤਉ ਜਾਨੀ ਜਾ ਸਬਦਿ ਪਛਾਨੀ ॥tau jaanee jaa sabadh pachhaanee ||तउ जानी जा सबदि पछानी ॥تا جانیِ جا سبد پچھانیِ ۔۔

ਏਕੋ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਨਿਰਬਾਨੀ ॥੭॥eko rav rahiaa nirabaanee ||7||एको रवि रहिआ निरबानी ॥७॥اےکو رو رهِآ نربانیِ ۔۔۷۔۔

ਸੁੰਨ ਸਮਾਧਿ ਸਹਜਿ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ॥su(n)n samaadh sahaj man raataa ||सुँन समाधि सहजि मनु राता ॥سُنّ سمادھ سهج من راتا ۔۔

ਤਜਿ ਹਉ ਲੋਭਾ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ॥taj hau lobhaa eko jaataa ||तजि हउ लोभा एको जाता ॥تج ها لوبھا اےکو جاتا ۔۔

ਗੁਰ ਚੇਲੇ ਅਪਨਾ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥gur chele apanaa man maaniaa ||गुर चेले अपना मनु मानिआ ॥گُر چےلے اپنا من مانآ ۔۔

ਨਾਨਕ ਦੂਜਾ ਮੇਟਿ ਸਮਾਨਿਆ ॥੮॥੩॥naanak dhoojaa meT samaaniaa ||8||3||नानक दूजा मेटि समानिआ ॥८॥३॥نانک دُوجا مےٹ سمانآ ۔۔۸۔۔۳۔۔

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥raamakalee mahalaa pehilaa ||रामकली महला १ ॥رامکلیِ مهلا ۱ ۔۔

ਸਾਹਾ ਗਣਹਿ ਨ ਕਰਹਿ ਬੀਚਾਰੁ ॥saahaa ganeh na kareh beechaar ||साहा गणहि न करहि बीचारु ॥ساها گݨه ن کره بیِچار ۔۔

ਸਾਹੇ ਊਪਰਿ ਏਕੰਕਾਰੁ ॥saahe uoopar eka(n)kaar ||साहे ऊपरि एकंकारु ॥ساهے اُوپر اےکںکار ۔۔

ਜਿਸੁ ਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਸੋਈ ਬਿਧਿ ਜਾਣੈ ॥jis gur milai soiee bidh jaanai ||जिसु गुरु मिलै सोई बिधि जाणै ॥جِس گُر ملَے سوای بدھ جاݨَے ۔۔

ਗੁਰਮਤਿ ਹੋਇ ਤ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣੈ ॥੧॥gurmat hoi ta hukam pachhaanai ||1||गुरमति होइ त हुकमु पछाणै ॥१॥گُرمت هوا ت هُکم پچھاݨَے ۔۔۱۔۔

ਝੂਠੁ ਨ ਬੋਲਿ ਪਾਡੇ ਸਚੁ ਕਹੀਐ ॥jhooTh na bol paadde sach kaheeaai ||झूठु न बोलि पाडे सचु कहीऐ ॥جھُوٹھ ن بول پاڈے سچ کهیِاَے ۔۔

ਹਉਮੈ ਜਾਇ ਸਬਦਿ ਘਰੁ ਲਹੀਐ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥haumai jai sabadh ghar laheeaai ||1|| rahaau ||हउमै जाइ सबदि घरु लहीऐ ॥१॥ रहाउ ॥هامَے جاا سبد گھر لهیِاَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗਣਿ ਗਣਿ ਜੋਤਕੁ ਕਾਂਡੀ ਕੀਨੀ ॥gan gan jotak kaa(n)ddee keenee ||गणि गणि जोतकु काँडी कीनी ॥گݨ گݨِ جوتک کاںڈیِ کیٍنیِ ۔۔

ਪੜੈ ਸੁਣਾਵੈ ਤਤੁ ਨ ਚੀਨੀ ॥paRai sunaavai tat na cheenee ||पड़ै सुणावै ततु न चीनी ॥پڑَے سُݨاوَے تت ن چیٍنیِ ۔۔

ਸਭਸੈ ਊਪਰਿ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥sabhasai uoopar gur sabadh beechaar ||सभसै ऊपरि गुर सबदु बीचारु ॥سبھسَے اُوپر گُر سبد بیِچار ۔۔

ਹੋਰ ਕਥਨੀ ਬਦਉ ਨ ਸਗਲੀ ਛਾਰੁ ॥੨॥hor kathanee badhau na sagalee chhaar ||2||होर कथनी बदउ न सगली छारु ॥२॥هور کتھنیِ بدا ن سگلیِ چھار ۔۔۲۔۔

ਨਾਵਹਿ ਧੋਵਹਿ ਪੂਜਹਿ ਸੈਲਾ ॥naaveh dhoveh poojeh sailaa ||नावहि धोवहि पूजहि सैला ॥ناوه دھووه پُوجه سَےلا ۔۔

ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਰਾਤੇ ਮੈਲੋ ਮੈਲਾ ॥bin har raate mailo mailaa ||बिनु हरि राते मैलो मैला ॥بٍن هر راتے مَےلو مَےلا ۔۔

ਗਰਬੁ ਨਿਵਾਰਿ ਮਿਲੈ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਰਥਿ ॥garab nivaar milai prabh saarath ||गरबु निवारि मिलै प्रभु सारथि ॥گرب نوار ملَے پربھ سارتھ ۔۔

ਮੁਕਤਿ ਪ੍ਰਾਨ ਜਪਿ ਹਰਿ ਕਿਰਤਾਰਥਿ ॥੩॥mukat praan jap har kirataarath ||3||मुकति प्रान जपि हरि किरतारथि ॥३॥مُکت پران جپ هرِ کرتارتھ ۔۔۳۔۔

ਵਾਚੈ ਵਾਦੁ ਨ ਬੇਦੁ ਬੀਚਾਰੈ ॥vaachai vaadh na bedh beechaarai ||वाचै वादु न बेदु बीचारै ॥واچَے واد ن بےد بیِچارَے ۔۔

ਆਪਿ ਡੁਬੈ ਕਿਉ ਪਿਤਰਾ ਤਾਰੈ ॥aap ddubai kiau pitaraa taarai ||आपि डुबै किउ पितरा तारै ॥آپ ڈُبَے کا پترا تارَے ۔۔

ਘਟਿ ਘਟਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਚੀਨੈ ਜਨੁ ਕੋਇ ॥ghaT ghaT braham cheenai jan koi ||घटि घटि ब्रहमु चीनै जनु कोइ ॥گھٹ گھٹِ برهم چیٍنَے جن کوا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤ ਸੋਝੀ ਹੋਇ ॥੪॥satigur milai ta sojhee hoi ||4||सतिगुरु मिलै त सोझी होइ ॥४॥ستگر ملَے ت سوجھیِ هوا ۔۔۴۔۔

ਗਣਤ ਗਣੀਐ ਸਹਸਾ ਦੁਖੁ ਜੀਐ ॥ganat ganeeaai sahasaa dhukh jeeaai ||गणत गणीऐ सहसा दुखु जीऐ ॥گݨت گݨیِاَے سهسا دُکھ جیِاَے ۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਸਰਣਿ ਪਵੈ ਸੁਖੁ ਥੀਐ ॥gur kee saran pavai sukh theeaai ||गुर की सरणि पवै सुखु थीऐ ॥گُر کیِ سرݨ پوَے سُکھ تھیِاَے ۔۔

ਕਰਿ ਅਪਰਾਧ ਸਰਣਿ ਹਮ ਆਇਆ ॥kar aparaadh saran ham aaiaa ||करि अपराध सरणि हम आइआ ॥کر اپرادھ سرݨ هم آایا ۔۔

ਗੁਰ ਹਰਿ ਭੇਟੇ ਪੁਰਬਿ ਕਮਾਇਆ ॥੫॥gur har bheTe purab kamaiaa ||5||गुर हरि भेटे पुरबि कमाइआ ॥५॥گُر هر بھےٹے پُرب کماایا ۔۔۵۔۔

ਗੁਰ ਸਰਣਿ ਨ ਆਈਐ ਬ੍ਰਹਮੁ ਨ ਪਾਈਐ ॥gur saran na aaieeaai braham na paieeaai ||गुर सरणि न आईऐ ब्रहमु न पाईऐ ॥گُر سرݨ ن آایاَے برهم ن پاایاَے ۔۔

ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਈਐ ਜਨਮਿ ਮਰਿ ਆਈਐ ॥bharam bhulaieeaai janam mar aaieeaai ||भरमि भुलाईऐ जनमि मरि आईऐ ॥بھرم بھُلاایاَے جنم مر آایاَے ۔۔

ਜਮ ਦਰਿ ਬਾਧਉ ਮਰੈ ਬਿਕਾਰੁ ॥jam dhar baadhau marai bikaar ||जम दरि बाधउ मरै बिकारु ॥جم در بادھا مرَے بکار ۔۔

ਨਾ ਰਿਦੈ ਨਾਮੁ ਨ ਸਬਦੁ ਅਚਾਰੁ ॥੬॥naa ridhai naam na sabadh achaar ||6||ना रिदै नामु न सबदु अचारु ॥६॥نا ردَے نام ن سبد اچار ۔۔۶۔۔

ਇਕਿ ਪਾਧੇ ਪੰਡਿਤ ਮਿਸਰ ਕਹਾਵਹਿ ॥eik paadhe pa(n)ddit misar kahaaveh ||इकि पाधे पंडित मिसर कहावहि ॥ِاک پادھے پںڈت مسر کهاوه ۔۔

ਦੁਬਿਧਾ ਰਾਤੇ ਮਹਲੁ ਨ ਪਾਵਹਿ ॥dhubidhaa raate mahal na paaveh ||दुबिधा राते महलु न पावहि ॥دُبدھا راتے مهل ن پاوه ۔۔