Ang 902 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੯੦੨)

ਅਜਾਮਲ ਕਉ ਅੰਤ ਕਾਲ ਮਹਿ ਨਾਰਾਇਨ ਸੁਧਿ ਆਈ ॥ajaamal kau a(n)t kaal meh naarain sudh aaiee ||अजामल कउ अंत काल महि नाराइन सुधि आई ॥اجامل کا اںت کال مهِ ناراان سُدھ آای ۔۔

ਜਾਂ ਗਤਿ ਕਉ ਜੋਗੀਸੁਰ ਬਾਛਤ ਸੋ ਗਤਿ ਛਿਨ ਮਹਿ ਪਾਈ ॥੨॥jaa(n) gat kau jogeesur baachhat so gat chhin meh paiee ||2||जाँ गति कउ जोगीसुर बाछत सो गति छिन महि पाई ॥२॥جاں گت کا جوگیِسر باچھت سو گتِ چھن مهِ پاای ۔۔۲۔۔

ਨਾਹਿਨ ਗੁਨੁ ਨਾਹਿਨ ਕਛੁ ਬਿਦਿਆ ਧਰਮੁ ਕਉਨੁ ਗਜਿ ਕੀਨਾ ॥naahin gun naahin kachh bidhiaa dharam kaun gaj keenaa ||नाहिन गुनु नाहिन कछु बिदिआ धरमु कउनु गजि कीना ॥ناهن گُن ناهن کچھ بدآ دھرم کان گجِ کیٍنا ۔۔

ਨਾਨਕ ਬਿਰਦੁ ਰਾਮ ਕਾ ਦੇਖਹੁ ਅਭੈ ਦਾਨੁ ਤਿਹ ਦੀਨਾ ॥੩॥੧॥naanak biradh raam kaa dhekhahu abhai dhaan teh dheenaa ||3||1||नानक बिरदु राम का देखहु अभै दानु तिह दीना ॥३॥१॥نانک برد رام کا دےکھهُ ابھَے دان ته دیٍنا ۔۔۳۔۔۱۔۔

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੯ ॥raamakalee mahalaa nauvaa ||रामकली महला ९ ॥رامکلیِ مهلا ۹ ۔۔

ਸਾਧੋ ਕਉਨ ਜੁਗਤਿ ਅਬ ਕੀਜੈ ॥saadho kaun jugat ab keejai ||साधो कउन जुगति अब कीजै ॥سادھو کان جُگت اب کیِجَے ۔۔

ਜਾ ਤੇ ਦੁਰਮਤਿ ਸਗਲ ਬਿਨਾਸੈ ਰਾਮ ਭਗਤਿ ਮਨੁ ਭੀਜੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jaa te dhuramat sagal binaasai raam bhagat man bheejai ||1|| rahaau ||जा ते दुरमति सगल बिनासै राम भगति मनु भीजै ॥१॥ रहाउ ॥جا تے دُرمت سگل بناسَے رام بھگت من بھیِجَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਨੁ ਮਾਇਆ ਮਹਿ ਉਰਝਿ ਰਹਿਓ ਹੈ ਬੂਝੈ ਨਹ ਕਛੁ ਗਿਆਨਾ ॥man maiaa meh urajh rahio hai boojhai neh kachh giaanaa ||मनु माइआ महि उरझि रहिओ है बूझै नह कछु गिआना ॥من ماایا مهِ اُرجھ رهِاو هَے بُوجھَے نه کچھ گآنا ۔۔

ਕਉਨੁ ਨਾਮੁ ਜਗੁ ਜਾ ਕੈ ਸਿਮਰੈ ਪਾਵੈ ਪਦੁ ਨਿਰਬਾਨਾ ॥੧॥kaun naam jag jaa kai simarai paavai padh nirabaanaa ||1||कउनु नामु जगु जा कै सिमरै पावै पदु निरबाना ॥१॥کان نام جگ جا کَے سمرَے پاوَے پد نربانا ۔۔۱۔۔

ਭਏ ਦਇਆਲ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਸੰਤ ਜਨ ਤਬ ਇਹ ਬਾਤ ਬਤਾਈ ॥bhe dhiaal kirapaal sa(n)t jan tab ieh baat bataiee ||भए दइआल कृपाल संत जन तब इह बात बताई ॥بھاے دایال ک®پال سںت جن تب اه بات بتاای ۔۔

ਸਰਬ ਧਰਮ ਮਾਨੋ ਤਿਹ ਕੀਏ ਜਿਹ ਪ੍ਰਭ ਕੀਰਤਿ ਗਾਈ ॥੨॥sarab dharam maano teh ke'ee jeh prabh keerat gaiee ||2||सरब धरम मानो तिह कीए जिह प्रभ कीरति गाई ॥२॥سرب دھرم مانو ته کیِاے جه پربھ کیِرت گاای ۔۔۲۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਨਰੁ ਨਿਸਿ ਬਾਸੁਰ ਮਹਿ ਨਿਮਖ ਏਕ ਉਰਿ ਧਾਰੈ ॥raam naam nar nis baasur meh nimakh ek ur dhaarai ||राम नामु नरु निसि बासुर महि निमख एक उरि धारै ॥رام نام نر نس باسر مهِ نمکھ اےک اُر دھارَے ۔۔

ਜਮ ਕੋ ਤ੍ਰਾਸੁ ਮਿਟੈ ਨਾਨਕ ਤਿਹ ਅਪੁਨੋ ਜਨਮੁ ਸਵਾਰੈ ॥੩॥੨॥jam ko traas miTai naanak teh apuno janam savaarai ||3||2||जम को त्रासु मिटै नानक तिह अपुनो जनमु सवारै ॥३॥२॥جم کو تراس مٹَے نانک ته اپنو جنم سوارَے ۔۔۳۔۔۲۔۔

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੯ ॥raamakalee mahalaa nauvaa ||रामकली महला ९ ॥رامکلیِ مهلا ۹ ۔۔

ਪ੍ਰਾਨੀ ਨਾਰਾਇਨ ਸੁਧਿ ਲੇਹਿ ॥praanee naarain sudh leh ||प्रानी नाराइन सुधि लेहि ॥پرانیِ ناراان سُدھ لےه ۔۔

ਛਿਨੁ ਛਿਨੁ ਅਉਧ ਘਟੈ ਨਿਸਿ ਬਾਸੁਰ ਬ੍ਰਿਥਾ ਜਾਤੁ ਹੈ ਦੇਹ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥chhin chhin aaudh ghaTai nis baasur birathaa jaat hai dheh ||1|| rahaau ||छिनु छिनु अउध घटै निसि बासुर बृथा जातु है देह ॥१॥ रहाउ ॥چھٍن چھن اادھ گھٹَے نس باسر برتھا جات هَے دےه ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਤਰਨਾਪੋ ਬਿਖਿਅਨ ਸਿਉ ਖੋਇਓ ਬਾਲਪਨੁ ਅਗਿਆਨਾ ॥taranaapo bikhian siau khoio baalapan agiaanaa ||तरनापो बिखिअन सिउ खोइओ बालपनु अगिआना ॥ترناپو بکھان سا کھوااو بالپن اگِآنا ۔۔

ਬਿਰਧਿ ਭਇਓ ਅਜਹੂ ਨਹੀ ਸਮਝੈ ਕਉਨ ਕੁਮਤਿ ਉਰਝਾਨਾ ॥੧॥biradh bhio ajahoo nahee samajhai kaun kumat urajhaanaa ||1||बिरधि भइओ अजहू नही समझै कउन कुमति उरझाना ॥१॥بِردھ بھِااو اجهُو نهیِ سمجھَے کان کُمت اُرجھانا ۔۔۱۔۔

ਮਾਨਸ ਜਨਮੁ ਦੀਓ ਜਿਹ ਠਾਕੁਰਿ ਸੋ ਤੈ ਕਿਉ ਬਿਸਰਾਇਓ ॥maanas janam dheeo jeh Thaakur so tai kiau bisaraio ||मानस जनमु दीओ जिह ठाकुरि सो तै किउ बिसराइओ ॥مانس جنم دیِاو جه ٹھاکر سو تَے کا بسراِااو ۔۔

ਮੁਕਤੁ ਹੋਤ ਨਰ ਜਾ ਕੈ ਸਿਮਰੈ ਨਿਮਖ ਨ ਤਾ ਕਉ ਗਾਇਓ ॥੨॥mukat hot nar jaa kai simarai nimakh na taa kau gaio ||2||मुकतु होत नर जा कै सिमरै निमख न ता कउ गाइओ ॥२॥مُکت هوت نر جا کَے سمرَے نمکھ ن تا کا گاااو ۔۔۲۔۔

ਮਾਇਆ ਕੋ ਮਦੁ ਕਹਾ ਕਰਤੁ ਹੈ ਸੰਗਿ ਨ ਕਾਹੂ ਜਾਈ ॥maiaa ko madh kahaa karat hai sa(n)g na kaahoo jaiee ||माइआ को मदु कहा करतु है संगि न काहू जाई ॥مااآ کو مد کها کرت هَے سںگ ن کاهُو جاای ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਕਹਤੁ ਚੇਤਿ ਚਿੰਤਾਮਨਿ ਹੋਇ ਹੈ ਅੰਤਿ ਸਹਾਈ ॥੩॥੩॥੮੧॥naanak kahat chet chi(n)taaman hoi hai a(n)t sahaiee ||3||3||81||नानकु कहतु चेति चिंतामनि होइ है अंति सहाई ॥३॥३॥८१॥نانک کهت چےت چںتامن هوا هَے اںت سهاای ۔۔۳۔۔۳۔۔۸۱۔۔

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੧ ਅਸਟਪਦੀਆraamakalee mahalaa pehilaa asaTapadheeaaरामकली महला १ असटपदीआرامکلیِ مهلا ۱ اسٹپدیِآ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਸੋਈ ਚੰਦੁ ਚੜਹਿ ਸੇ ਤਾਰੇ ਸੋਈ ਦਿਨੀਅਰੁ ਤਪਤ ਰਹੈ ॥soiee cha(n)dh chaReh se taare soiee dhineear tapat rahai ||सोई चंदु चड़हि से तारे सोई दिनीअरु तपत रहै ॥سوای چںد چڑه سے تارے سوای دنیِار تپت رهَے ۔۔

ਸਾ ਧਰਤੀ ਸੋ ਪਉਣੁ ਝੁਲਾਰੇ ਜੁਗ ਜੀਅ ਖੇਲੇ ਥਾਵ ਕੈਸੇ ॥੧॥saa dharatee so paun jhulaare jug jeea khele thaav kaise ||1||सा धरती सो पउणु झुलारे जुग जीअ खेले थाव कैसे ॥१॥سا دھرتیِ سو پاݨ جھُلارے جُگ جیِا کھےلے تھاو کَےسے ۔۔۱۔۔

ਜੀਵਨ ਤਲਬ ਨਿਵਾਰਿ ॥jeevan talab nivaar ||जीवन तलब निवारि ॥جیِون تلب نوار ۔۔

ਹੋਵੈ ਪਰਵਾਣਾ ਕਰਹਿ ਧਿਙਾਣਾ ਕਲਿ ਲਖਣ ਵੀਚਾਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥hovai paravaanaa kareh dhin(g)aanaa kal lakhan veechaar ||1|| rahaau ||होवै परवाणा करहि धिङाणा कलि लखण वीचारि ॥१॥ रहाउ ॥هووَے پرواݨا کره دھنگاݨا کل لکھݨ ویِچار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਿਤੈ ਦੇਸਿ ਨ ਆਇਆ ਸੁਣੀਐ ਤੀਰਥ ਪਾਸਿ ਨ ਬੈਠਾ ॥kitai dhes na aaiaa suneeaai teerath paas na baiThaa ||कितै देसि न आइआ सुणीऐ तीरथ पासि न बैठा ॥کِتَے دےس ن آایا سُݨیِاَے تیِرتھ پاس ن بَےٹھا ۔۔

ਦਾਤਾ ਦਾਨੁ ਕਰੇ ਤਹ ਨਾਹੀ ਮਹਲ ਉਸਾਰਿ ਨ ਬੈਠਾ ॥੨॥dhaataa dhaan kare teh naahee mahal usaar na baiThaa ||2||दाता दानु करे तह नाही महल उसारि न बैठा ॥२॥داتا دان کرے ته ناهیِ مهل اُسار ن بَےٹھا ۔۔۲۔۔

ਜੇ ਕੋ ਸਤੁ ਕਰੇ ਸੋ ਛੀਜੈ ਤਪ ਘਰਿ ਤਪੁ ਨ ਹੋਈ ॥je ko sat kare so chheejai tap ghar tap na hoiee ||जे को सतु करे सो छीजै तप घरि तपु न होई ॥جے کو ست کرے سو چھیِجَے تپ گھر تپ ن هوای ۔۔

ਜੇ ਕੋ ਨਾਉ ਲਏ ਬਦਨਾਵੀ ਕਲਿ ਕੇ ਲਖਣ ਏਈ ॥੩॥je ko naau le badhanaavee kal ke lakhan eiee ||3||जे को नाउ लए बदनावी कलि के लखण एई ॥३॥جے کو ناا لاے بدناویِ کل کے لکھݨ اےای ۔۔۳۔۔

ਜਿਸੁ ਸਿਕਦਾਰੀ ਤਿਸਹਿ ਖੁਆਰੀ ਚਾਕਰ ਕੇਹੇ ਡਰਣਾ ॥jis sikadhaaree tiseh khuaaree chaakar kehe ddaranaa ||जिसु सिकदारी तिसहि खुआरी चाकर केहे डरणा ॥جِس سکداریِ تسه کھُآریِ چاکر کےهے ڈرݨا ۔۔

ਜਾ ਸਿਕਦਾਰੈ ਪਵੈ ਜੰਜੀਰੀ ਤਾ ਚਾਕਰ ਹਥਹੁ ਮਰਣਾ ॥੪॥jaa sikadhaarai pavai ja(n)jeeree taa chaakar hathahu maranaa ||4||जा सिकदारै पवै जंजीरी ता चाकर हथहु मरणा ॥४॥جا سکدارَے پوَے جںجیِریِ تا چاکر هتھهُ مرݨا ۔۔۴۔۔