Ang 897 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੯੭)

ਓੁਂ ਨਮੋ ਭਗਵੰਤ ਗੁਸਾਈ ॥ou(n) namo bhagava(n)t gusaiee ||ओुँ नमो भगवंत गुसाई ॥اوُں نمو بھگوںت گُساای ۔۔

ਖਾਲਕੁ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਰਬ ਠਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥khaalak rav rahiaa sarab Thaiee ||1|| rahaau ||खालकु रवि रहिआ सरब ठाई ॥१॥ रहाउ ॥کھالک رو رهِآ سرب ٹھاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਗੰਨਾਥ ਜਗਜੀਵਨ ਮਾਧੋ ॥jaga(n)naath jagajeevan maadho ||जगंनाथ जगजीवन माधो ॥جگنّاتھ جگجیِون مادھو ۔۔

ਭਉ ਭੰਜਨ ਰਿਦ ਮਾਹਿ ਅਰਾਧੋ ॥bhau bha(n)jan ridh maeh araadho ||भउ भंजन रिद माहि अराधो ॥بھا بھںجن رد ماه ارادھو ۔۔

ਰਿਖੀਕੇਸ ਗੋਪਾਲ ਗੋੁਵਿੰਦ ॥rikheekes gopaal guovi(n)dh ||रिखीकेस गोपाल गुोविंद ॥رِکھیِکےس گوپال گُووںد ۔۔

ਪੂਰਨ ਸਰਬਤ੍ਰ ਮੁਕੰਦ ॥੨॥pooran sarabatr muka(n)dh ||2||पूरन सरबत्र मुकंद ॥२॥پُورن سربتر مُکںد ۔۔۲۔۔

ਮਿਹਰਵਾਨ ਮਉਲਾ ਤੂਹੀ ਏਕ ॥miharavaan maulaa toohee ek ||मिहरवान मउला तूही एक ॥مِهروان مالا تُوهیِ اےک ۔۔

ਪੀਰ ਪੈਕਾਂਬਰ ਸੇਖ ॥peer paikaa(n)bar sekh ||पीर पैकाँबर सेख ॥پیِر پَےکاںبر سےکھ ۔۔

ਦਿਲਾ ਕਾ ਮਾਲਕੁ ਕਰੇ ਹਾਕੁ ॥dhilaa kaa maalak kare haak ||दिला का मालकु करे हाकु ॥دِلا کا مالک کرے هاک ۔۔

ਕੁਰਾਨ ਕਤੇਬ ਤੇ ਪਾਕੁ ॥੩॥kuraan kateb te paak ||3||कुरान कतेब ते पाकु ॥३॥کُران کتےب تے پاک ۔۔۳۔۔

ਨਾਰਾਇਣ ਨਰਹਰ ਦਇਆਲ ॥naarain narahar dhiaal ||नाराइण नरहर दइआल ॥نارااݨ نرهر دایال ۔۔

ਰਮਤ ਰਾਮ ਘਟ ਘਟ ਆਧਾਰ ॥ramat raam ghaT ghaT aadhaar ||रमत राम घट घट आधार ॥رمت رام گھٹ گھٹ آدھار ۔۔

ਬਾਸੁਦੇਵ ਬਸਤ ਸਭ ਠਾਇ ॥baasudhev basat sabh Thai ||बासुदेव बसत सभ ठाइ ॥باسدےو بست سبھ ٹھاا ۔۔

ਲੀਲਾ ਕਿਛੁ ਲਖੀ ਨ ਜਾਇ ॥੪॥leelaa kichh lakhee na jai ||4||लीला किछु लखी न जाइ ॥४॥لیِلا کچھ لکھیِ ن جاا ۔۔۴۔۔

ਮਿਹਰ ਦਇਆ ਕਰਿ ਕਰਨੈਹਾਰ ॥mihar dhiaa kar karanaihaar ||मिहर दइआ करि करनैहार ॥مِهر دایا کر کرنَےهار ۔۔

ਭਗਤਿ ਬੰਦਗੀ ਦੇਹਿ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ॥bhagat ba(n)dhagee dheh sirajanahaar ||भगति बंदगी देहि सिरजणहार ॥بھگت بںدگیِ دےه سرجݨهار ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਗੁਰਿ ਖੋਏ ਭਰਮ ॥kahu naanak gur khoe bharam ||कहु नानक गुरि खोए भरम ॥کهُ نانک گُر کھواے بھرم ۔۔

ਏਕੋ ਅਲਹੁ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ॥੫॥੩੪॥੪੫॥eko alahu paarabraham ||5||34||45||एको अलहु पारब्रहम ॥५॥३४॥४५॥اےکو الهُ پاربرهم ۔۔۵۔۔۳۴۔۔۴۵۔۔

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥raamakalee mahalaa panjavaa ||रामकली महला ५ ॥رامکلیِ مهلا ۵ ۔۔

ਕੋਟਿ ਜਨਮ ਕੇ ਬਿਨਸੇ ਪਾਪ ॥koT janam ke binase paap ||कोटि जनम के बिनसे पाप ॥کوٹ جنم کے بنسے پاپ ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਪਤ ਨਾਹੀ ਸੰਤਾਪ ॥har har japat naahee sa(n)taap ||हरि हरि जपत नाही संताप ॥هر هرِ جپت ناهیِ سںتاپ ۔۔

ਗੁਰ ਕੇ ਚਰਨ ਕਮਲ ਮਨਿ ਵਸੇ ॥gur ke charan kamal man vase ||गुर के चरन कमल मनि वसे ॥گُر کے چرن کمل من وسے ۔۔

ਮਹਾ ਬਿਕਾਰ ਤਨ ਤੇ ਸਭਿ ਨਸੇ ॥੧॥mahaa bikaar tan te sabh nase ||1||महा बिकार तन ते सभि नसे ॥१॥مها بکار تن تے سبھ نسے ۔۔۱۔۔

ਗੋਪਾਲ ਕੋ ਜਸੁ ਗਾਉ ਪ੍ਰਾਣੀ ॥gopaal ko jas gaau praanee ||गोपाल को जसु गाउ प्राणी ॥گوپال کو جس گاا پراݨیِ ۔۔

ਅਕਥ ਕਥਾ ਸਾਚੀ ਪ੍ਰਭ ਪੂਰਨ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਣੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥akath kathaa saachee prabh pooran jotee jot samaanee ||1|| rahaau ||अकथ कथा साची प्रभ पूरन जोती जोति समाणी ॥१॥ रहाउ ॥اکتھ کتھا ساچیِ پربھ پُورن جوتیِ جوت سماݨیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੂਖ ਸਭ ਨਾਸੀ ॥tirasanaa bhookh sabh naasee ||तृसना भूख सभ नासी ॥تِرسنا بھُوکھ سبھ ناسیِ ۔۔

ਸੰਤ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਜਪਿਆ ਅਬਿਨਾਸੀ ॥sa(n)t prasaadh japiaa abinaasee ||संत प्रसादि जपिआ अबिनासी ॥سںت پرساد جپآ ابٍناسیِ ۔۔

ਰੈਨਿ ਦਿਨਸੁ ਪ੍ਰਭ ਸੇਵ ਕਮਾਨੀ ॥rain dhinas prabh sev kamaanee ||रैनि दिनसु प्रभ सेव कमानी ॥رَےن دنس پربھ سےو کمانیِ ۔۔

ਹਰਿ ਮਿਲਣੈ ਕੀ ਏਹ ਨੀਸਾਨੀ ॥੨॥har milanai kee eh neesaanee ||2||हरि मिलणै की एह नीसानी ॥२॥هر ملݨَے کیِ اےه نیِسانیِ ۔۔۲۔۔

ਮਿਟੇ ਜੰਜਾਲ ਹੋਏ ਪ੍ਰਭ ਦਇਆਲ ॥miTe ja(n)jaal hoe prabh dhiaal ||मिटे जंजाल होए प्रभ दइआल ॥مِٹے جںجال هواے پربھ دایال ۔۔

ਗੁਰ ਕਾ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਨਿਹਾਲ ॥gur kaa dharasan dhekh nihaal ||गुर का दरसनु देखि निहाल ॥گُر کا درسن دےکھ نهال ۔۔

ਪਰਾ ਪੂਰਬਲਾ ਕਰਮੁ ਬਣਿ ਆਇਆ ॥paraa poorabalaa karam ban aaiaa ||परा पूरबला करमु बणि आइआ ॥پرا پُوربلا کرم بݨ آایا ۔۔

ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਨਿਤ ਰਸਨਾ ਗਾਇਆ ॥੩॥har ke gun nit rasanaa gaiaa ||3||हरि के गुण नित रसना गाइआ ॥३॥هر کے گُݨ نت رسنا گاایا ۔۔۳۔۔

ਹਰਿ ਕੇ ਸੰਤ ਸਦਾ ਪਰਵਾਣੁ ॥har ke sa(n)t sadhaa paravaan ||हरि के संत सदा परवाणु ॥هر کے سںت سدا پرواݨ ۔۔

ਸੰਤ ਜਨਾ ਮਸਤਕਿ ਨੀਸਾਣੁ ॥sa(n)t janaa masatak neesaan ||संत जना मसतकि नीसाणु ॥سںت جنا مستک نیِساݨ ۔۔

ਦਾਸ ਕੀ ਰੇਣੁ ਪਾਏ ਜੇ ਕੋਇ ॥dhaas kee ren paae je koi ||दास की रेणु पाए जे कोइ ॥داس کیِ رےݨ پااے جے کوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਤਿਸ ਕੀ ਪਰਮ ਗਤਿ ਹੋਇ ॥੪॥੩੫॥੪੬॥naanak tis kee param gat hoi ||4||35||46||नानक तिस की परम गति होइ ॥४॥३५॥४६॥نانک تس کیِ پرم گت هوا ۔۔۴۔۔۳۵۔۔۴۶۔۔

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥raamakalee mahalaa panjavaa ||रामकली महला ५ ॥رامکلیِ مهلا ۵ ۔۔

ਦਰਸਨ ਕਉ ਜਾਈਐ ਕੁਰਬਾਨੁ ॥dharasan kau jaieeaai kurabaan ||दरसन कउ जाईऐ कुरबानु ॥درسن کا جاایاَے کُربان ۔۔

ਚਰਨ ਕਮਲ ਹਿਰਦੈ ਧਰਿ ਧਿਆਨੁ ॥charan kamal hiradhai dhar dhiaan ||चरन कमल हिरदै धरि धिआनु ॥چرن کمل هردَے دھر دھآن ۔۔

ਧੂਰਿ ਸੰਤਨ ਕੀ ਮਸਤਕਿ ਲਾਇ ॥dhoor sa(n)tan kee masatak lai ||धूरि संतन की मसतकि लाइ ॥دھُور سںتن کیِ مستک لاا ۔۔

ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੀ ਦੁਰਮਤਿ ਮਲੁ ਜਾਇ ॥੧॥janam janam kee dhuramat mal jai ||1||जनम जनम की दुरमति मलु जाइ ॥१॥جنم جنم کیِ دُرمت مل جاا ۔۔۱۔۔

ਜਿਸੁ ਭੇਟਤ ਮਿਟੈ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥jis bheTat miTai abhimaan ||जिसु भेटत मिटै अभिमानु ॥جِس بھےٹت مٹَے ابھمان ۔۔

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਸਭੁ ਨਦਰੀ ਆਵੈ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪੂਰਨ ਭਗਵਾਨ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥paarabraham sabh nadharee aavai kar kirapaa pooran bhagavaan ||1|| rahaau ||पारब्रहमु सभु नदरी आवै करि किरपा पूरन भगवान ॥१॥ रहाउ ॥پاربرهم سبھ ندریِ آوَے کر کرپا پُورن بھگوان ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਕੀਰਤਿ ਜਪੀਐ ਹਰਿ ਨਾਉ ॥gur kee keerat japeeaai har naau ||गुर की कीरति जपीऐ हरि नाउ ॥گُر کیِ کیِرت جپیِاَے هر ناا ۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਭਗਤਿ ਸਦਾ ਗੁਣ ਗਾਉ ॥gur kee bhagat sadhaa gun gaau ||गुर की भगति सदा गुण गाउ ॥گُر کیِ بھگت سدا گُݨ گاا ۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਸੁਰਤਿ ਨਿਕਟਿ ਕਰਿ ਜਾਨੁ ॥gur kee surat nikaT kar jaan ||गुर की सुरति निकटि करि जानु ॥گُر کیِ سُرت نکٹ کر جان ۔۔

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਸਤਿ ਕਰਿ ਮਾਨੁ ॥੨॥gur kaa sabadh sat kar maan ||2||गुर का सबदु सति करि मानु ॥२॥گُر کا سبد ست کرِ مان ۔۔۲۔۔

ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਸਮਸਰਿ ਸੁਖ ਦੂਖ ॥gur bachanee samasar sukh dhookh ||गुर बचनी समसरि सुख दूख ॥گُر بچنیِ سمسر سُکھ دُوکھ ۔۔

ਕਦੇ ਨ ਬਿਆਪੈ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੂਖ ॥kadhe na biaapai tirasanaa bhookh ||कदे न बिआपै तृसना भूख ॥کدے ن بآپَے ترسنا بھُوکھ ۔۔

ਮਨਿ ਸੰਤੋਖੁ ਸਬਦਿ ਗੁਰ ਰਾਜੇ ॥man sa(n)tokh sabadh gur raaje ||मनि संतोखु सबदि गुर राजे ॥من سںتوکھ سبد گُر راجے ۔۔

ਜਪਿ ਗੋਬਿੰਦੁ ਪੜਦੇ ਸਭਿ ਕਾਜੇ ॥੩॥jap gobi(n)dh paRadhe sabh kaaje ||3||जपि गोबिंदु पड़दे सभि काजे ॥३॥جپ گوبںد پڑدے سبھِ کاجے ۔۔۳۔۔

ਗੁਰੁ ਪਰਮੇਸਰੁ ਗੁਰੁ ਗੋਵਿੰਦੁ ॥gur paramesar gur govi(n)dh ||गुरु परमेसरु गुरु गोविंदु ॥گُر پرمےسر گُر گووںد ۔۔

ਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਦਇਆਲ ਬਖਸਿੰਦੁ ॥gur dhaataa dhiaal bakhasi(n)dh ||गुरु दाता दइआल बखसिंदु ॥گُر داتا دایال بکھسںد ۔۔

ਗੁਰ ਚਰਨੀ ਜਾ ਕਾ ਮਨੁ ਲਾਗਾ ॥gur charanee jaa kaa man laagaa ||गुर चरनी जा का मनु लागा ॥گُر چرنیِ جا کا من لاگا ۔۔

ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਤਿਸੁ ਪੂਰਨ ਭਾਗਾ ॥੪॥੩੬॥੪੭॥naanak dhaas tis pooran bhaagaa ||4||36||47||नानक दास तिसु पूरन भागा ॥४॥३६॥४७॥نانک داس تس پُورن بھاگا ۔۔۴۔۔۳۶۔۔۴۷۔۔