Ang 892 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੯੨)

ਜਬ ਉਸ ਕਉ ਕੋਈ ਦੇਵੈ ਮਾਨੁ ॥jab us kau koiee dhevai maan ||जब उस कउ कोई देवै मानु ॥جب اُس کا کوای دےوَے مان ۔۔

ਤਬ ਆਪਸ ਊਪਰਿ ਰਖੈ ਗੁਮਾਨੁ ॥tab aapas uoopar rakhai gumaan ||तब आपस ऊपरि रखै गुमानु ॥تب آپس اُوپر رکھَے گُمان ۔۔

ਜਬ ਉਸ ਕਉ ਕੋਈ ਮਨਿ ਪਰਹਰੈ ॥jab us kau koiee man paraharai ||जब उस कउ कोई मनि परहरै ॥جب اُس کا کوای من پرهرَے ۔۔

ਤਬ ਓਹ ਸੇਵਕਿ ਸੇਵਾ ਕਰੈ ॥੨॥tab oh sevak sevaa karai ||2||तब ओह सेवकि सेवा करै ॥२॥تب اوه سےوک سےوا کرَے ۔۔۲۔۔

ਮੁਖਿ ਬੇਰਾਵੈ ਅੰਤਿ ਠਗਾਵੈ ॥mukh beraavai a(n)t Thagaavai ||मुखि बेरावै अंति ठगावै ॥مُکھ بےراوَے اںت ٹھگاوَے ۔۔

ਇਕਤੁ ਠਉਰ ਓਹ ਕਹੀ ਨ ਸਮਾਵੈ ॥eikat Thaur oh kahee na samaavai ||इकतु ठउर ओह कही न समावै ॥ِاکت ٹھار اوه کهیِ ن سماوَے ۔۔

ਉਨਿ ਮੋਹੇ ਬਹੁਤੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ॥aun mohe bahute brahama(n)dd ||उनि मोहे बहुते ब्रहमंड ॥اُن موهے بهُتے برهمںڈ ۔۔

ਰਾਮ ਜਨੀ ਕੀਨੀ ਖੰਡ ਖੰਡ ॥੩॥raam janee keenee kha(n)dd kha(n)dd ||3||राम जनी कीनी खंड खंड ॥३॥رام جنیِ کیٍنیِ کھںڈ کھںڈ ۔۔۳۔۔

ਜੋ ਮਾਗੈ ਸੋ ਭੂਖਾ ਰਹੈ ॥jo maagai so bhookhaa rahai ||जो मागै सो भूखा रहै ॥جو ماگَے سو بھُوکھا رهَے ۔۔

ਇਸੁ ਸੰਗਿ ਰਾਚੈ ਸੁ ਕਛੂ ਨ ਲਹੈ ॥eis sa(n)g raachai su kachhoo na lahai ||इसु संगि राचै सु कछू न लहै ॥ِاس سںگ راچَے سُ کچھُو ن لهَے ۔۔

ਇਸਹਿ ਤਿਆਗਿ ਸਤਸੰਗਤਿ ਕਰੈ ॥eiseh tiaag satasa(n)gat karai ||इसहि तिआगि सतसंगति करै ॥ِاسه تآگ ستسںگت کرَے ۔۔

ਵਡਭਾਗੀ ਨਾਨਕ ਓਹੁ ਤਰੈ ॥੪॥੧੮॥੨੯॥vaddabhaagee naanak oh tarai ||4||18||29||वडभागी नानक ओहु तरै ॥४॥१८॥२९॥وڈبھاگیِ نانک اوهُ ترَے ۔۔۴۔۔۱۸۔۔۲۹۔۔

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥raamakalee mahalaa panjavaa ||रामकली महला ५ ॥رامکلیِ مهلا ۵ ۔۔

ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਸਰਬ ਮਹਿ ਪੇਖੁ ॥aatam raam sarab meh pekh ||आतम रामु सरब महि पेखु ॥آتم رام سرب مهِ پےکھ ۔۔

ਪੂਰਨ ਪੂਰਿ ਰਹਿਆ ਪ੍ਰਭ ਏਕੁ ॥pooran poor rahiaa prabh ek ||पूरन पूरि रहिआ प्रभ एकु ॥پُورن پُور رهِآ پربھ اےک ۔۔

ਰਤਨੁ ਅਮੋਲੁ ਰਿਦੇ ਮਹਿ ਜਾਨੁ ॥ratan amol ridhe meh jaan ||रतनु अमोलु रिदे महि जानु ॥رتن امول ردے مهِ جان ۔۔

ਅਪਨੀ ਵਸਤੁ ਤੂ ਆਪਿ ਪਛਾਨੁ ॥੧॥apanee vasat too aap pachhaan ||1||अपनी वसतु तू आपि पछानु ॥१॥اپنیِ وست تُو آپ پچھان ۔۔۱۔۔

ਪੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸੰਤਨ ਪਰਸਾਦਿ ॥pee a(n)mrit sa(n)tan parasaadh ||पी अंमृतु संतन परसादि ॥پیِ اںمرت سںتن پرساد ۔۔

ਵਡੇ ਭਾਗ ਹੋਵਹਿ ਤਉ ਪਾਈਐ ਬਿਨੁ ਜਿਹਵਾ ਕਿਆ ਜਾਣੈ ਸੁਆਦੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥vadde bhaag hoveh tau paieeaai bin jihavaa kiaa jaanai suaadh ||1|| rahaau ||वडे भाग होवहि तउ पाईऐ बिनु जिहवा किआ जाणै सुआदु ॥१॥ रहाउ ॥وڈے بھاگ هووه تا پاایاَے بن جهوا کآ جاݨَے سُآد ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਅਠ ਦਸ ਬੇਦ ਸੁਨੇ ਕਹ ਡੋਰਾ ॥aTh dhas bedh sune keh ddoraa ||अठ दस बेद सुने कह डोरा ॥اٹھ دس بےد سُنے که ڈورا ۔۔

ਕੋਟਿ ਪ੍ਰਗਾਸ ਨ ਦਿਸੈ ਅੰਧੇਰਾ ॥koT pragaas na dhisai a(n)dheraa ||कोटि प्रगास न दिसै अंधेरा ॥کوٹ پرگاس ن دسَے اںدھےرا ۔۔

ਪਸੂ ਪਰੀਤਿ ਘਾਸ ਸੰਗਿ ਰਚੈ ॥pasoo pareet ghaas sa(n)g rachai ||पसू परीति घास संगि रचै ॥پسُو پریِت گھاس سںگ رچَے ۔۔

ਜਿਸੁ ਨਹੀ ਬੁਝਾਵੈ ਸੋ ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਬੁਝੈ ॥੨॥jis nahee bujhaavai so kit bidh bujhai ||2||जिसु नही बुझावै सो कितु बिधि बुझै ॥२॥جِس نهیِ بُجھاوَے سو کت بدھ بُجھَے ۔۔۲۔۔

ਜਾਨਣਹਾਰੁ ਰਹਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਨਿ ॥jaananahaar rahiaa prabh jaan ||जानणहारु रहिआ प्रभु जानि ॥جانݨهار رهِآ پربھ جان ۔۔

ਓਤਿ ਪੋਤਿ ਭਗਤਨ ਸੰਗਾਨਿ ॥ot pot bhagatan sa(n)gaan ||ओति पोति भगतन संगानि ॥اوت پوت بھگتن سںگان ۔۔

ਬਿਗਸਿ ਬਿਗਸਿ ਅਪੁਨਾ ਪ੍ਰਭੁ ਗਾਵਹਿ ॥bigas bigas apunaa prabh gaaveh ||बिगसि बिगसि अपुना प्रभु गावहि ॥بِگس بگس اپنا پربھ گاوه ۔۔

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਜਮ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵਹਿ ॥੩॥੧੯॥੩੦॥naanak tin jam neR na aaveh ||3||19||30||नानक तिन जम नेड़ि न आवहि ॥३॥१९॥३०॥نانک تن جم نےڑ ن آوه ۔۔۳۔۔۱۹۔۔۳۰۔۔

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥raamakalee mahalaa panjavaa ||रामकली महला ५ ॥رامکلیِ مهلا ۵ ۔۔

ਦੀਨੋ ਨਾਮੁ ਕੀਓ ਪਵਿਤੁ ॥dheeno naam keeo pavit ||दीनो नामु कीओ पवितु ॥دیٍنو نام کیِاو پوت ۔۔

ਹਰਿ ਧਨੁ ਰਾਸਿ ਨਿਰਾਸ ਇਹ ਬਿਤੁ ॥har dhan raas niraas ieh bit ||हरि धनु रासि निरास इह बितु ॥هر دھن راس نراس اه بت ۔۔

ਕਾਟੀ ਬੰਧਿ ਹਰਿ ਸੇਵਾ ਲਾਏ ॥kaaTee ba(n)dh har sevaa laae ||काटी बंधि हरि सेवा लाए ॥کاٹیِ بںدھ هر سےوا لااے ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਰਾਮ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥੧॥har har bhagat raam gun gaae ||1||हरि हरि भगति राम गुण गाए ॥१॥هر هرِ بھگت رام گُݨ گااے ۔۔۱۔۔

ਬਾਜੇ ਅਨਹਦ ਬਾਜਾ ॥baaje anahadh baajaa ||बाजे अनहद बाजा ॥باجے انهد باجا ۔۔

ਰਸਕਿ ਰਸਕਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਹਰਿ ਜਨ ਅਪਨੈ ਗੁਰਦੇਵਿ ਨਿਵਾਜਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥rasak rasak gun gaaveh har jan apanai gurdhev nivaajaa ||1|| rahaau ||रसकि रसकि गुण गावहि हरि जन अपनै गुरदेवि निवाजा ॥१॥ रहाउ ॥رسک رسک گُݨ گاوه هر جن اپنَے گُردےو نواجا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਆਇ ਬਨਿਓ ਪੂਰਬਲਾ ਭਾਗੁ ॥aai banio poorabalaa bhaag ||आइ बनिओ पूरबला भागु ॥آا بناو پُوربلا بھاگ ۔۔

ਜਨਮ ਜਨਮ ਕਾ ਸੋਇਆ ਜਾਗੁ ॥janam janam kaa soiaa jaag ||जनम जनम का सोइआ जागु ॥جنم جنم کا سواآ جاگ ۔۔

ਗਈ ਗਿਲਾਨਿ ਸਾਧ ਕੈ ਸੰਗਿ ॥giee gilaan saadh kai sa(n)g ||गई गिलानि साध कै संगि ॥گای گلان سادھ کَے سںگ ۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਰਾਤੋ ਹਰਿ ਕੈ ਰੰਗਿ ॥੨॥man tan raato har kai ra(n)g ||2||मनु तनु रातो हरि कै रंगि ॥२॥من تن راتو هر کَے رںگ ۔۔۲۔۔

ਰਾਖੇ ਰਾਖਨਹਾਰ ਦਇਆਲ ॥raakhe raakhanahaar dhiaal ||राखे राखनहार दइआल ॥راکھے راکھنهار دایال ۔۔

ਨਾ ਕਿਛੁ ਸੇਵਾ ਨਾ ਕਿਛੁ ਘਾਲ ॥naa kichh sevaa naa kichh ghaal ||ना किछु सेवा ना किछु घाल ॥نا کچھ سےوا نا کچھ گھال ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਭਿ ਕੀਨੀ ਦਇਆ ॥kar kirapaa prabh keenee dhiaa ||करि किरपा प्रभि कीनी दइआ ॥کر کرپا پربھ کیٍنیِ دایا ۔۔

ਬੂਡਤ ਦੁਖ ਮਹਿ ਕਾਢਿ ਲਇਆ ॥੩॥booddat dhukh meh kaadd liaa ||3||बूडत दुख महि काढि लइआ ॥३॥بُوڈت دُکھ مهِ کاڈھ لایا ۔۔۳۔۔

ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਉਪਜਿਓ ਮਨ ਮਹਿ ਚਾਉ ॥sun sun upajio man meh chaau ||सुणि सुणि उपजिओ मन महि चाउ ॥سُݨ سُݨ اُپجاو من مهِ چاا ۔۔

ਆਠ ਪਹਰ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਉ ॥aaTh pahar har ke gun gaau ||आठ पहर हरि के गुण गाउ ॥آٹھ پهر هر کے گُݨ گاا ۔۔

ਗਾਵਤ ਗਾਵਤ ਪਰਮ ਗਤਿ ਪਾਈ ॥gaavat gaavat param gat paiee ||गावत गावत परम गति पाई ॥گاوت گاوت پرم گت پاای ۔۔

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਨਾਨਕ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੪॥੨੦॥੩੧॥gur prasaadh naanak liv laiee ||4||20||31||गुर प्रसादि नानक लिव लाई ॥४॥२०॥३१॥گُر پرساد نانک لو لاای ۔۔۴۔۔۲۰۔۔۳۱۔۔

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥raamakalee mahalaa panjavaa ||रामकली महला ५ ॥رامکلیِ مهلا ۵ ۔۔

ਕਉਡੀ ਬਦਲੈ ਤਿਆਗੈ ਰਤਨੁ ॥kauddee badhalai tiaagai ratan ||कउडी बदलै तिआगै रतनु ॥کاڈیِ بدلَے تآگَے رتن ۔۔

ਛੋਡਿ ਜਾਇ ਤਾਹੂ ਕਾ ਜਤਨੁ ॥chhodd jai taahoo kaa jatan ||छोडि जाइ ताहू का जतनु ॥چھوڈ جاا تاهُو کا جتن ۔۔

ਸੋ ਸੰਚੈ ਜੋ ਹੋਛੀ ਬਾਤ ॥so sa(n)chai jo hochhee baat ||सो संचै जो होछी बात ॥سو سںچَے جو هوچھیِ بات ۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿਆ ਟੇਢਉ ਜਾਤ ॥੧॥maiaa mohiaa Teddau jaat ||1||माइआ मोहिआ टेढउ जात ॥१॥مااآ موهآ ٹےڈھا جات ۔۔۱۔۔

ਅਭਾਗੇ ਤੈ ਲਾਜ ਨਾਹੀ ॥abhaage tai laaj naahee ||अभागे तै लाज नाही ॥ابھاگے تَے لاج ناهیِ ۔۔

ਸੁਖ ਸਾਗਰ ਪੂਰਨ ਪਰਮੇਸਰੁ ਹਰਿ ਨ ਚੇਤਿਓ ਮਨ ਮਾਹੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sukh saagar pooran paramesar har na chetio man maahee ||1|| rahaau ||सुख सागर पूरन परमेसरु हरि न चेतिओ मन माही ॥१॥ रहाउ ॥سُکھ ساگر پُورن پرمےسر هر ن چےتاو من ماهیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਕਉਰਾ ਬਿਖਿਆ ਮੀਠੀ ॥a(n)mrit kauraa bikhiaa meeThee ||अंमृतु कउरा बिखिआ मीठी ॥اںمرت کارا بکھآ میِٹھیِ ۔۔

ਸਾਕਤ ਕੀ ਬਿਧਿ ਨੈਨਹੁ ਡੀਠੀ ॥saakat kee bidh nainahu ddeeThee ||साकत की बिधि नैनहु डीठी ॥ساکت کیِ بدھ نَےنهُ ڈیِٹھیِ ۔۔

ਕੂੜਿ ਕਪਟਿ ਅਹੰਕਾਰਿ ਰੀਝਾਨਾ ॥kooR kapaT aha(n)kaar reejhaanaa ||कूड़ि कपटि अहंकारि रीझाना ॥کُوڑ کپٹ اهںکار ریِجھانا ۔۔