Ang 89 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੯)

ਜਿਨ ਕਉ ਹੋਆ ਕ੍ਰਿਪਾਲੁ ਹਰਿ ਸੇ ਸਤਿਗੁਰ ਪੈਰੀ ਪਾਹੀ ॥jin kau hoaa kirapaal har se satigur pairee paahee ||जिन कउ होआ कृपालु हरि से सतिगुर पैरी पाही ॥جٍن کا هوآ ک®پال هر سے ستِگر پَےریِ پاهیِ ۔۔

ਤਿਨ ਐਥੈ ਓਥੈ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਪੈਧੇ ਜਾਹੀ ॥੧੪॥tin aaithai othai mukh ujale har dharageh paidhe jaahee ||14||तिन ऐथै ओथै मुख उजले हरि दरगह पैधे जाही ॥१४॥تٍن اَےتھَے اوتھَے مُکھ اُجلے هر درگه پَےدھے جاهیِ ۔۔۱۴۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੨ ॥salok mahalaa doojaa ||सलोक म: २ ॥سلوک مÚ ۲ ۔۔

ਜੋ ਸਿਰੁ ਸਾਂਈ ਨਾ ਨਿਵੈ ਸੋ ਸਿਰੁ ਦੀਜੈ ਡਾਰਿ ॥jo sir saa(n)iee naa nivai so sir dheejai ddaar ||जो सिरु साँई ना निवै सो सिरु दीजै डारि ॥جو سر ساںای نا نوَے سو سر دیِجَے ڈار ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਪਿੰਜਰ ਮਹਿ ਬਿਰਹਾ ਨਹੀ ਸੋ ਪਿੰਜਰੁ ਲੈ ਜਾਰਿ ॥੧॥naanak jis pi(n)jar meh birahaa nahee so pi(n)jar lai jaar ||1||नानक जिसु पिंजर महि बिरहा नही सो पिंजरु लै जारि ॥१॥نانک جس پںجر مهِ برها نهیِ سو پںجر لَے جار ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਮੁੰਢਹੁ ਭੁਲੀ ਨਾਨਕਾ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜਨਮਿ ਮੁਈਆਸੁ ॥mu(n)ddahu bhulee naanakaa fir fir janam muieeaas ||मुँढहु भुली नानका फिरि फिरि जनमि मुईआसु ॥مُںڈھهُ بھُلیِ نانکا پھر پھرِ جنم مُایآس ۔۔

ਕਸਤੂਰੀ ਕੈ ਭੋਲੜੈ ਗੰਦੇ ਡੁੰਮਿ ਪਈਆਸੁ ॥੨॥kasatooree kai bholaRai ga(n)dhe ddu(n)m pieeaas ||2||कसतूरी कै भोलड़ै गंदे डुँमि पईआसु ॥२॥کستُوریِ کَے بھولڑَے گںدے ڈُںم پایآس ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸੋ ਐਸਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਮਨ ਮੇਰੇ ਜੋ ਸਭਨਾ ਉਪਰਿ ਹੁਕਮੁ ਚਲਾਏ ॥so aaisaa har naam dhiaaieeaai man mere jo sabhanaa upar hukam chalaae ||सो ऐसा हरि नामु धिआईऐ मन मेरे जो सभना उपरि हुकमु चलाए ॥سو اَےسا هر نام دھآایاَے من مےرے جو سبھنا اُپر هُکم چلااے ۔۔

ਸੋ ਐਸਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪੀਐ ਮਨ ਮੇਰੇ ਜੋ ਅੰਤੀ ਅਉਸਰਿ ਲਏ ਛਡਾਏ ॥so aaisaa har naam japeeaai man mere jo a(n)tee aausar le chhaddaae ||सो ऐसा हरि नामु जपीऐ मन मेरे जो अंती अउसरि लए छडाए ॥سو اَےسا هر نام جپیِاَے من مےرے جو اںتیِ ااسر لاے چھڈااے ۔۔

ਸੋ ਐਸਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪੀਐ ਮਨ ਮੇਰੇ ਜੁ ਮਨ ਕੀ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਸਭ ਭੁਖ ਗਵਾਏ ॥so aaisaa har naam japeeaai man mere ju man kee tirasanaa sabh bhukh gavaae ||सो ऐसा हरि नामु जपीऐ मन मेरे जु मन की तृसना सभ भुख गवाए ॥سو اَےسا هر نام جپیِاَے من مےرے جُ من کیِ ترسنا سبھ بھُکھ گوااے ۔۔

ਸੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਜਪਿਆ ਵਡਭਾਗੀ ਤਿਨ ਨਿੰਦਕ ਦੁਸਟ ਸਭਿ ਪੈਰੀ ਪਾਏ ॥so gurmukh naam japiaa vaddabhaagee tin ni(n)dhak dhusaT sabh pairee paae ||सो गुरमुखि नामु जपिआ वडभागी तिन निंदक दुसट सभि पैरी पाए ॥سو گُرمکھ نام جپآ وڈبھاگیِ تن نںدک دُسٹ سبھِ پَےریِ پااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਅਰਾਧਿ ਸਭਨਾ ਤੇ ਵਡਾ ਸਭਿ ਨਾਵੈ ਅਗੈ ਆਣਿ ਨਿਵਾਏ ॥੧੫॥naanak naam araadh sabhanaa te vaddaa sabh naavai agai aan nivaae ||15||नानक नामु अराधि सभना ते वडा सभि नावै अगै आणि निवाए ॥१५॥نانک نام ارادھ سبھنا تے وڈا سبھ ناوَے اگَے آݨ نوااے ۔۔۱۵۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਵੇਸ ਕਰੇ ਕੁਰੂਪਿ ਕੁਲਖਣੀ ਮਨਿ ਖੋਟੈ ਕੂੜਿਆਰਿ ॥ves kare kuroop kulakhanee man khoTai kooRiaar ||वेस करे कुरूपि कुलखणी मनि खोटै कूड़िआरि ॥وےس کرے کُرُوپ کُلکھݨیِ من کھوٹَے کُوڑآر ۔۔

ਪਿਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਨਾ ਚਲੈ ਹੁਕਮੁ ਕਰੇ ਗਾਵਾਰਿ ॥pir kai bhaanai naa chalai hukam kare gaavaar ||पिर कै भाणै ना चलै हुकमु करे गावारि ॥پِر کَے بھاݨَے نا چلَے هُکم کرے گاوار ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਜੋ ਚਲੈ ਸਭਿ ਦੁਖ ਨਿਵਾਰਣਹਾਰਿ ॥gur kai bhaanai jo chalai sabh dhukh nivaaranahaar ||गुर कै भाणै जो चलै सभि दुख निवारणहारि ॥گُر کَے بھاݨَے جو چلَے سبھ دُکھ نوارݨهار ۔۔

ਲਿਖਿਆ ਮੇਟਿ ਨ ਸਕੀਐ ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਕਰਤਾਰਿ ॥likhiaa meT na sakeeaai jo dhur likhiaa karataar ||लिखिआ मेटि न सकीऐ जो धुरि लिखिआ करतारि ॥لِکھآ مےٹ ن سکیِاَے جو دھُر لکھآ کرتار ۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਸਉਪੇ ਕੰਤ ਕਉ ਸਬਦੇ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥man tan saupe ka(n)t kau sabadhe dhare piaar ||मनु तनु सउपे कंत कउ सबदे धरे पिआरु ॥من تن ساپے کںت کا سبدے دھرے پآر ۔۔

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ਦੇਖਹੁ ਰਿਦੈ ਬੀਚਾਰਿ ॥bin naavai kinai na paiaa dhekhahu ridhai beechaar ||बिनु नावै किनै न पाइआ देखहु रिदै बीचारि ॥بٍن ناوَے کنَے ن پاایا دےکھهُ ردَے بیِچار ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਾ ਸੁਆਲਿਓ ਸੁਲਖਣੀ ਜਿ ਰਾਵੀ ਸਿਰਜਨਹਾਰਿ ॥੧॥naanak saa suaalio sulakhanee j raavee sirajanahaar ||1||नानक सा सुआलिओ सुलखणी जि रावी सिरजनहारि ॥१॥نانک سا سُآلاو سُلکھݨیِ ج راویِ سرجنهار ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਗੁਬਾਰੁ ਹੈ ਤਿਸ ਦਾ ਨ ਦਿਸੈ ਉਰਵਾਰੁ ਨ ਪਾਰੁ ॥maiaa moh gubaar hai tis dhaa na dhisai uravaar na paar ||माइआ मोहु गुबारु है तिस दा न दिसै उरवारु न पारु ॥مااآ موهُ گُبار هَے تس دا ن دسَے اُروار ن پار ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਅਗਿਆਨੀ ਮਹਾ ਦੁਖੁ ਪਾਇਦੇ ਡੁਬੇ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ॥manmukh agiaanee mahaa dhukh paidhe ddube har naam visaar ||मनमुख अगिआनी महा दुखु पाइदे डुबे हरि नामु विसारि ॥منمکھ اگآنیِ مها دُکھ پاادے ڈُبے هرِ نام وسار ۔۔

ਭਲਕੇ ਉਠਿ ਬਹੁ ਕਰਮ ਕਮਾਵਹਿ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਿਆਰੁ ॥bhalake uTh bahu karam kamaaveh dhoojai bhai piaar ||भलके उठि बहु करम कमावहि दूजै भाइ पिआरु ॥بھلکے اُٹھ بهُ کرم کماوه دُوجَے بھاا پآر ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਆਪਣਾ ਭਉਜਲੁ ਉਤਰੇ ਪਾਰਿ ॥satigur seveh aapanaa bhaujal utare paar ||सतिगुरु सेवहि आपणा भउजलु उतरे पारि ॥ستگر سےوه آپݨا بھاجل اُترے پار ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚਿ ਸਮਾਵਹਿ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥੨॥naanak gurmukh sach samaaveh sach naam ur dhaar ||2||नानक गुरमुखि सचि समावहि सचु नामु उर धारि ॥२॥نانک گُرمکھ سچ سماوه سچ نام اُر دھار ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਹਰਿ ਜਲਿ ਥਲਿ ਮਹੀਅਲਿ ਭਰਪੂਰਿ ਦੂਜਾ ਨਾਹਿ ਕੋਇ ॥har jal thal maheeal bharapoor dhoojaa naeh koi ||हरि जलि थलि महीअलि भरपूरि दूजा नाहि कोइ ॥هر جلِ تھلِ مهیِال بھرپُور دُوجا ناه کوا ۔۔

ਹਰਿ ਆਪਿ ਬਹਿ ਕਰੇ ਨਿਆਉ ਕੂੜਿਆਰ ਸਭ ਮਾਰਿ ਕਢੋਇ ॥har aap beh kare niaau kooRiaar sabh maar kaddoi ||हरि आपि बहि करे निआउ कूड़िआर सभ मारि कढोइ ॥هر آپ بهِ کرے نآا کُوڑآر سبھ مار کڈھوا ۔۔

ਸਚਿਆਰਾ ਦੇਇ ਵਡਿਆਈ ਹਰਿ ਧਰਮ ਨਿਆਉ ਕੀਓਇ ॥sachiaaraa dhei vaddiaaiee har dharam niaau keeoi ||सचिआरा देइ वडिआई हरि धरम निआउ कीओइ ॥سچآرا دےا وڈِآای هرِ دھرم نآا کیِاوا ۔۔

ਸਭ ਹਰਿ ਕੀ ਕਰਹੁ ਉਸਤਤਿ ਜਿਨਿ ਗਰੀਬ ਅਨਾਥ ਰਾਖਿ ਲੀਓਇ ॥sabh har kee karahu usatat jin gareeb anaath raakh leeoi ||सभ हरि की करहु उसतति जिनि गरीब अनाथ राखि लीओइ ॥سبھ هر کیِ کرهُ اُستت جنِ گریِب اناتھ راکھ لیِاوا ۔۔

ਜੈਕਾਰੁ ਕੀਓ ਧਰਮੀਆ ਕਾ ਪਾਪੀ ਕਉ ਡੰਡੁ ਦੀਓਇ ॥੧੬॥jaikaar keeo dharameeaa kaa paapee kau dda(n)dd dheeoi ||16||जैकारु कीओ धरमीआ का पापी कउ डंडु दीओइ ॥१६॥جَےکار کیِاو دھرمیِآ کا پاپیِ کا ڈںڈ دیِاوا ۔۔۱۶۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਮੈਲੀ ਕਾਮਣੀ ਕੁਲਖਣੀ ਕੁਨਾਰਿ ॥manmukh mailee kaamanee kulakhanee kunaar ||मनमुख मैली कामणी कुलखणी कुनारि ॥منمکھ مَےلیِ کامݨیِ کُلکھݨیِ کُنار ۔۔

ਪਿਰੁ ਛੋਡਿਆ ਘਰਿ ਆਪਣਾ ਪਰ ਪੁਰਖੈ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥pir chhoddiaa ghar aapanaa par purakhai naal piaar ||पिरु छोडिआ घरि आपणा पर पुरखै नालि पिआरु ॥پِر چھوڈآ گھر آپݨا پر پُرکھَے نال پآر ۔۔

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਕਦੇ ਨ ਚੁਕਈ ਜਲਦੀ ਕਰੇ ਪੂਕਾਰ ॥tirasanaa kadhe na chukiee jaladhee kare pookaar ||तृसना कदे न चुकई जलदी करे पूकार ॥تِرسنا کدے ن چُکای جلدیِ کرے پُوکار ۔۔

ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਕੁਰੂਪਿ ਕੁਸੋਹਣੀ ਪਰਹਰਿ ਛੋਡੀ ਭਤਾਰਿ ॥੧॥naanak bin naavai kuroop kusohanee parahar chhoddee bhataar ||1||नानक बिनु नावै कुरूपि कुसोहणी परहरि छोडी भतारि ॥१॥نانک بن ناوَے کُرُوپ کُسوهݨیِ پرهر چھوڈیِ بھتار ۔۔۱۔۔