Ang 887 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੮੭)

ਪੀਵਤ ਅਮਰ ਭਏ ਨਿਹਕਾਮ ॥peevat amar bhe nihakaam ||पीवत अमर भए निहकाम ॥پیِوت امر بھاے نهکام ۔۔

ਤਨੁ ਮਨੁ ਸੀਤਲੁ ਅਗਨਿ ਨਿਵਾਰੀ ॥tan man seetal agan nivaaree ||तनु मनु सीतलु अगनि निवारी ॥تن من سیِتل اگن نواریِ ۔۔

ਅਨਦ ਰੂਪ ਪ੍ਰਗਟੇ ਸੰਸਾਰੀ ॥੨॥anadh roop pragaTe sa(n)saaree ||2||अनद रूप प्रगटे संसारी ॥२॥اند رُوپ پرگٹے سںساریِ ۔۔۲۔۔

ਕਿਆ ਦੇਵਉ ਜਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤੇਰਾ ॥kiaa dhevau jaa sabh kichh teraa ||किआ देवउ जा सभु किछु तेरा ॥کِآ دےوا جا سبھ کچھ تےرا ۔۔

ਸਦ ਬਲਿਹਾਰਿ ਜਾਉ ਲਖ ਬੇਰਾ ॥sadh balihaar jaau lakh beraa ||सद बलिहारि जाउ लख बेरा ॥سد بلهار جاا لکھ بےرا ۔۔

ਤਨੁ ਮਨੁ ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਦੇ ਸਾਜਿਆ ॥tan man jeeau pi(n)dd dhe saajiaa ||तनु मनु जीउ पिंडु दे साजिआ ॥تن من جیِا پںڈ دے ساجآ ۔۔

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਨੀਚੁ ਨਿਵਾਜਿਆ ॥੩॥gur kirapaa te neech nivaajiaa ||3||गुर किरपा ते नीचु निवाजिआ ॥३॥گُر کرپا تے نیِچ نواجآ ۔۔۳۔۔

ਖੋਲਿ ਕਿਵਾਰਾ ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਇਆ ॥khol kivaaraa mahal bulaiaa ||खोलि किवारा महलि बुलाइआ ॥کھول کوارا مهل بُلاایا ۔۔

ਜੈਸਾ ਸਾ ਤੈਸਾ ਦਿਖਲਾਇਆ ॥jaisaa saa taisaa dhikhalaiaa ||जैसा सा तैसा दिखलाइआ ॥جَےسا سا تَےسا دکھلاایا ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸਭੁ ਪੜਦਾ ਤੂਟਾ ॥kahu naanak sabh paRadhaa tooTaa ||कहु नानक सभु पड़दा तूटा ॥کهُ نانک سبھ پڑدا تُوٹا ۔۔

ਹਉ ਤੇਰਾ ਤੂ ਮੈ ਮਨਿ ਵੂਠਾ ॥੪॥੩॥੧੪॥hau teraa too mai man vooThaa ||4||3||14||हउ तेरा तू मै मनि वूठा ॥४॥३॥१४॥ها تےرا تُو مَے من وُوٹھا ۔۔۴۔۔۳۔۔۱۴۔۔

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥raamakalee mahalaa panjavaa ||रामकली महला ५ ॥رامکلیِ مهلا ۵ ۔۔

ਸੇਵਕੁ ਲਾਇਓ ਅਪੁਨੀ ਸੇਵ ॥sevak laio apunee sev ||सेवकु लाइओ अपुनी सेव ॥سےوک لاااو اپنیِ سےو ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ਦੀਓ ਮੁਖਿ ਦੇਵ ॥a(n)mrit naam dheeo mukh dhev ||अंमृतु नामु दीओ मुखि देव ॥اںمرت نام دیِاو مُکھ دےو ۔۔

ਸਗਲੀ ਚਿੰਤਾ ਆਪਿ ਨਿਵਾਰੀ ॥sagalee chi(n)taa aap nivaaree ||सगली चिंता आपि निवारी ॥سگلیِ چںتا آپ نواریِ ۔۔

ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕਉ ਹਉ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੀ ॥੧॥tis gur kau hau sadh balihaaree ||1||तिसु गुर कउ हउ सद बलिहारी ॥१॥تِس گُر کا ها سد بلهاریِ ۔۔۱۔۔

ਕਾਜ ਹਮਾਰੇ ਪੂਰੇ ਸਤਗੁਰ ॥kaaj hamaare poore satagur ||काज हमारे पूरे सतगुर ॥کاج همارے پُورے ستگر ۔۔

ਬਾਜੇ ਅਨਹਦ ਤੂਰੇ ਸਤਗੁਰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥baaje anahadh toore satagur ||1|| rahaau ||बाजे अनहद तूरे सतगुर ॥१॥ रहाउ ॥باجے انهد تُورے ستگر ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਹਿਮਾ ਜਾ ਕੀ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰ ॥mahimaa jaa kee gahir ga(n)bheer ||महिमा जा की गहिर गंभीर ॥مهِما جا کیِ گهِر گںبھیِر ۔۔

ਹੋਇ ਨਿਹਾਲੁ ਦੇਇ ਜਿਸੁ ਧੀਰ ॥hoi nihaal dhei jis dheer ||होइ निहालु देइ जिसु धीर ॥هوا نهال دےا جس دھیِر ۔۔

ਜਾ ਕੇ ਬੰਧਨ ਕਾਟੇ ਰਾਇ ॥jaa ke ba(n)dhan kaaTe rai ||जा के बंधन काटे राइ ॥جا کے بںدھن کاٹے راا ۔۔

ਸੋ ਨਰੁ ਬਹੁਰਿ ਨ ਜੋਨੀ ਪਾਇ ॥੨॥so nar bahur na jonee pai ||2||सो नरु बहुरि न जोनी पाइ ॥२॥سو نر بهُر ن جونیِ پاا ۔۔۲۔۔

ਜਾ ਕੈ ਅੰਤਰਿ ਪ੍ਰਗਟਿਓ ਆਪ ॥jaa kai a(n)tar pragaTio aap ||जा कै अंतरि प्रगटिओ आप ॥جا کَے اںتر پرگٹاو آپ ۔۔

ਤਾ ਕਉ ਨਾਹੀ ਦੂਖ ਸੰਤਾਪ ॥taa kau naahee dhookh sa(n)taap ||ता कउ नाही दूख संताप ॥تا کا ناهیِ دُوکھ سںتاپ ۔۔

ਲਾਲੁ ਰਤਨੁ ਤਿਸੁ ਪਾਲੈ ਪਰਿਆ ॥laal ratan tis paalai pariaa ||लालु रतनु तिसु पालै परिआ ॥لال رتن تس پالَے پرآ ۔۔

ਸਗਲ ਕੁਟੰਬ ਓਹੁ ਜਨੁ ਲੈ ਤਰਿਆ ॥੩॥sagal kuTa(n)b oh jan lai tariaa ||3||सगल कुटंब ओहु जनु लै तरिआ ॥३॥سگل کُٹںب اوهُ جن لَے ترآ ۔۔۳۔۔

ਨਾ ਕਿਛੁ ਭਰਮੁ ਨ ਦੁਬਿਧਾ ਦੂਜਾ ॥naa kichh bharam na dhubidhaa dhoojaa ||ना किछु भरमु न दुबिधा दूजा ॥نا کچھ بھرم ن دُبدھا دُوجا ۔۔

ਏਕੋ ਏਕੁ ਨਿਰੰਜਨ ਪੂਜਾ ॥eko ek nira(n)jan poojaa ||एको एकु निरंजन पूजा ॥اےکو اےک نرںجن پُوجا ۔۔

ਜਤ ਕਤ ਦੇਖਉ ਆਪਿ ਦਇਆਲ ॥jat kat dhekhau aap dhiaal ||जत कत देखउ आपि दइआल ॥جت کت دےکھا آپ دایال ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਮਿਲੇ ਰਸਾਲ ॥੪॥੪॥੧੫॥kahu naanak prabh mile rasaal ||4||4||15||कहु नानक प्रभ मिले रसाल ॥४॥४॥१५॥کهُ نانک پربھ ملے رسال ۔۔۴۔۔۴۔۔۱۵۔۔

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥raamakalee mahalaa panjavaa ||रामकली महला ५ ॥رامکلیِ مهلا ۵ ۔۔

ਤਨ ਤੇ ਛੁਟਕੀ ਅਪਨੀ ਧਾਰੀ ॥tan te chhuTakee apanee dhaaree ||तन ते छुटकी अपनी धारी ॥تن تے چھُٹکیِ اپنیِ دھاریِ ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਆਗਿਆ ਲਗੀ ਪਿਆਰੀ ॥prabh kee aagiaa lagee piaaree ||प्रभ की आगिआ लगी पिआरी ॥پربھ کیِ آگآ لگیِ پآریِ ۔۔

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰੈ ਸੁ ਮਨਿ ਮੇਰੈ ਮੀਠਾ ॥jo kichh karai su man merai meeThaa ||जो किछु करै सु मनि मेरै मीठा ॥جو کچھ کرَے سُ من مےرَے میِٹھا ۔۔

ਤਾ ਇਹੁ ਅਚਰਜੁ ਨੈਨਹੁ ਡੀਠਾ ॥੧॥taa ih acharaj nainahu ddeeThaa ||1||ता इहु अचरजु नैनहु डीठा ॥१॥تا اهُ اچرج نَےنهُ ڈیِٹھا ۔۔۱۔۔

ਅਬ ਮੋਹਿ ਜਾਨੀ ਰੇ ਮੇਰੀ ਗਈ ਬਲਾਇ ॥ab moh jaanee re meree giee balai ||अब मोहि जानी रे मेरी गई बलाइ ॥اب موه جانیِ رے مےریِ گای بلاا ۔۔

ਬੁਝਿ ਗਈ ਤ੍ਰਿਸਨ ਨਿਵਾਰੀ ਮਮਤਾ ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਲੀਓ ਸਮਝਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥bujh giee tirasan nivaaree mamataa gur poorai leeo samajhai ||1|| rahaau ||बुझि गई तृसन निवारी ममता गुरि पूरै लीओ समझाइ ॥१॥ रहाउ ॥بُجھ گای ترسن نواریِ ممتا گُر پُورَے لیِاو سمجھاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਰਾਖਿਓ ਗੁਰਿ ਸਰਨਾ ॥kar kirapaa raakhio gur saranaa ||करि किरपा राखिओ गुरि सरना ॥کر کرپا راکھاو گُر سرنا ۔۔

ਗੁਰਿ ਪਕਰਾਏ ਹਰਿ ਕੇ ਚਰਨਾ ॥gur pakaraae har ke charanaa ||गुरि पकराए हरि के चरना ॥گُر پکرااے هر کے چرنا ۔۔

ਬੀਸ ਬਿਸੁਏ ਜਾ ਮਨ ਠਹਰਾਨੇ ॥bees bisue jaa man Thaharaane ||बीस बिसुए जा मन ठहराने ॥بیِس بساے جا من ٹھهرانے ۔۔

ਗੁਰ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਏਕੈ ਹੀ ਜਾਨੇ ॥੨॥gur paarabraham ekai hee jaane ||2||गुर पारब्रहम एकै ही जाने ॥२॥گُر پاربرهم اےکَے هیِ جانے ۔۔۲۔۔

ਜੋ ਜੋ ਕੀਨੋ ਹਮ ਤਿਸ ਕੇ ਦਾਸ ॥jo jo keeno ham tis ke dhaas ||जो जो कीनो हम तिस के दास ॥جو جو کیٍنو هم تس کے داس ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਮੇਰੇ ਕੋ ਸਗਲ ਨਿਵਾਸ ॥prabh mere ko sagal nivaas ||प्रभ मेरे को सगल निवास ॥پربھ مےرے کو سگل نواس ۔۔

ਨਾ ਕੋ ਦੂਤੁ ਨਹੀ ਬੈਰਾਈ ॥naa ko dhoot nahee bairaiee ||ना को दूतु नही बैराई ॥نا کو دُوت نهیِ بَےراای ۔۔

ਗਲਿ ਮਿਲਿ ਚਾਲੇ ਏਕੈ ਭਾਈ ॥੩॥gal mil chaale ekai bhaiee ||3||गलि मिलि चाले एकै भाई ॥३॥گل ملِ چالے اےکَے بھاای ۔۔۳۔۔

ਜਾ ਕਉ ਗੁਰਿ ਹਰਿ ਦੀਏ ਸੂਖਾ ॥jaa kau gur har dhe'ee sookhaa ||जा कउ गुरि हरि दीए सूखा ॥جا کا گُر هر دیِاے سُوکھا ۔۔

ਤਾ ਕਉ ਬਹੁਰਿ ਨ ਲਾਗਹਿ ਦੂਖਾ ॥taa kau bahur na laageh dhookhaa ||ता कउ बहुरि न लागहि दूखा ॥تا کا بهُر ن لاگه دُوکھا ۔۔

ਆਪੇ ਆਪਿ ਸਰਬ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ ॥aape aap sarab pratipaal ||आपे आपि सरब प्रतिपाल ॥آپے آپ سرب پرتپال ۔۔

ਨਾਨਕ ਰਾਤਉ ਰੰਗਿ ਗੋਪਾਲ ॥੪॥੫॥੧੬॥naanak raatau ra(n)g gopaal ||4||5||16||नानक रातउ रंगि गोपाल ॥४॥५॥१६॥نانک راتا رںگ گوپال ۔۔۴۔۔۵۔۔۱۶۔۔

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥raamakalee mahalaa panjavaa ||रामकली महला ५ ॥رامکلیِ مهلا ۵ ۔۔

ਮੁਖ ਤੇ ਪੜਤਾ ਟੀਕਾ ਸਹਿਤ ॥mukh te paRataa Teekaa sahit ||मुख ते पड़ता टीका सहित ॥مُکھ تے پڑتا ٹیِکا سهِت ۔۔

ਹਿਰਦੈ ਰਾਮੁ ਨਹੀ ਪੂਰਨ ਰਹਤ ॥hiradhai raam nahee pooran rahat ||हिरदै रामु नही पूरन रहत ॥هِردَے رام نهیِ پُورن رهت ۔۔

ਉਪਦੇਸੁ ਕਰੇ ਕਰਿ ਲੋਕ ਦ੍ਰਿੜਾਵੈ ॥aupadhes kare kar lok dhiraRaavai ||उपदेसु करे करि लोक दृड़ावै ॥اُپدےس کرے کر لوک درڑاوَے ۔۔

ਅਪਨਾ ਕਹਿਆ ਆਪਿ ਨ ਕਮਾਵੈ ॥੧॥apanaa kahiaa aap na kamaavai ||1||अपना कहिआ आपि न कमावै ॥१॥اپنا کهِآ آپ ن کماوَے ۔۔۱۔۔

ਪੰਡਿਤ ਬੇਦੁ ਬੀਚਾਰਿ ਪੰਡਿਤ ॥pa(n)ddit bedh beechaar pa(n)ddit ||पंडित बेदु बीचारि पंडित ॥پںڈت بےد بیِچار پںڈت ۔۔

ਮਨ ਕਾ ਕ੍ਰੋਧੁ ਨਿਵਾਰਿ ਪੰਡਿਤ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥man kaa karodh nivaar pa(n)ddit ||1|| rahaau ||मन का क्रोधु निवारि पंडित ॥१॥ रहाउ ॥من کا ک®ودھ نوار پںڈت ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਆਗੈ ਰਾਖਿਓ ਸਾਲ ਗਿਰਾਮੁ ॥aagai raakhio saal giraam ||आगै राखिओ साल गिरामु ॥آگَے راکھاو سال گرام ۔۔