Ang 883 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੮੩)

ਜਿਨਿ ਕੀਆ ਸੋਈ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਣੈ ਹਰਿ ਕਾ ਮਹਲੁ ਅਪਾਰਾ ॥jin keeaa soiee prabh jaanai har kaa mahal apaaraa ||जिनि कीआ सोई प्रभु जाणै हरि का महलु अपारा ॥جٍن کیِآ سوای پربھ جاݨَے هر کا مهل اپارا ۔۔

ਭਗਤਿ ਕਰੀ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ਨਾਨਕ ਦਾਸੁ ਤੁਮਾਰਾ ॥੪॥੧॥bhagat karee har ke gun gaavaa naanak dhaas tumaaraa ||4||1||भगति करी हरि के गुण गावा नानक दासु तुमारा ॥४॥१॥بھگت کریِ هر کے گُݨ گاوا نانک داس تُمارا ۔۔۴۔۔۱۔۔

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥raamakalee mahalaa panjavaa ||रामकली महला ५ ॥رامکلیِ مهلا ۵ ۔۔

ਪਵਹੁ ਚਰਣਾ ਤਲਿ ਊਪਰਿ ਆਵਹੁ ਐਸੀ ਸੇਵ ਕਮਾਵਹੁ ॥pavahu charanaa tal uoopar aavahu aaisee sev kamaavahu ||पवहु चरणा तलि ऊपरि आवहु ऐसी सेव कमावहु ॥پوهُ چرݨا تل اُوپر آوهُ اَےسیِ سےو کماوهُ ۔۔

ਆਪਸ ਤੇ ਊਪਰਿ ਸਭ ਜਾਣਹੁ ਤਉ ਦਰਗਹ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹੁ ॥੧॥aapas te uoopar sabh jaanahu tau dharageh sukh paavahu ||1||आपस ते ऊपरि सभ जाणहु तउ दरगह सुखु पावहु ॥१॥آپس تے اُوپر سبھ جاݨهُ تا درگه سُکھ پاوهُ ۔۔۱۔۔

ਸੰਤਹੁ ਐਸੀ ਕਥਹੁ ਕਹਾਣੀ ॥ ਸੁਰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਨਰ ਦੇਵ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਖਿਨੁ ਬੋਲਹੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬਾਣੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sa(n)tahu aaisee kathahu kahaanee || sur pavitr nar dhev pavitraa khin bolahu gurmukh baanee ||1|| rahaau ||संतहु ऐसी कथहु कहाणी ॥ सुर पवित्र नर देव पवित्रा खिनु बोलहु गुरमुखि बाणी ॥१॥ रहाउ ॥سںتهُ اَےسیِ کتھهُ کهاݨیِ ۔۔ سُر پوتر نر دےو پوِترا کھن بولهُ گُرمکھ باݨیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪਰਪੰਚੁ ਛੋਡਿ ਸਹਜ ਘਰਿ ਬੈਸਹੁ ਝੂਠਾ ਕਹਹੁ ਨ ਕੋਈ ॥parapa(n)ch chhodd sahaj ghar baisahu jhooThaa kahahu na koiee ||परपंचु छोडि सहज घरि बैसहु झूठा कहहु न कोई ॥پرپںچ چھوڈ سهج گھر بَےسهُ جھُوٹھا کههُ ن کوای ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਹੁ ਨਵੈ ਨਿਧਿ ਪਾਵਹੁ ਇਨ ਬਿਧਿ ਤਤੁ ਬਿਲੋਈ ॥੨॥satigur milahu navai nidh paavahu in bidh tat biloiee ||2||सतिगुर मिलहु नवै निधि पावहु इन बिधि ततु बिलोई ॥२॥ستگر ملهُ نوَے ندھِ پاوهُ ان بدھِ تت بلوای ۔۔۲۔۔

ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਵਹੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਿਵ ਲਾਵਹੁ ਆਤਮੁ ਚੀਨਹੁ ਭਾਈ ॥bharam chukaavahu gurmukh liv laavahu aatam cheenahu bhaiee ||भरमु चुकावहु गुरमुखि लिव लावहु आतमु चीनहु भाई ॥بھرم چُکاوهُ گُرمکھ لو لاوهُ آتم چیٍنهُ بھاای ۔۔

ਨਿਕਟਿ ਕਰਿ ਜਾਣਹੁ ਸਦਾ ਪ੍ਰਭੁ ਹਾਜਰੁ ਕਿਸੁ ਸਿਉ ਕਰਹੁ ਬੁਰਾਈ ॥੩॥nikaT kar jaanahu sadhaa prabh haajar kis siau karahu buraiee ||3||निकटि करि जाणहु सदा प्रभु हाजरु किसु सिउ करहु बुराई ॥३॥نِکٹ کر جاݨهُ سدا پربھ هاجر کس سا کرهُ بُراای ۔۔۳۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਮਾਰਗੁ ਮੁਕਤਾ ਸਹਜੇ ਮਿਲੇ ਸੁਆਮੀ ॥satigur miliaai maarag mukataa sahaje mile suaamee ||सतिगुरि मिलिऐ मारगु मुकता सहजे मिले सुआमी ॥ستگر ملِاَے مارگ مُکتا سهجے ملے سُآمیِ ۔۔

ਧਨੁ ਧਨੁ ਸੇ ਜਨ ਜਿਨੀ ਕਲਿ ਮਹਿ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਦ ਕੁਰਬਾਨੀ ॥੪॥੨॥dhan dhan se jan jinee kal meh har paiaa jan naanak sadh kurabaanee ||4||2||धनु धनु से जन जिनी कलि महि हरि पाइआ जन नानक सद कुरबानी ॥४॥२॥دھن دھن سے جن جنیِ کل مهِ هرِ پاایا جن نانک سد کُربانیِ ۔۔۴۔۔۲۔۔

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥raamakalee mahalaa panjavaa ||रामकली महला ५ ॥رامکلیِ مهلا ۵ ۔۔

ਆਵਤ ਹਰਖ ਨ ਜਾਵਤ ਦੂਖਾ ਨਹ ਬਿਆਪੈ ਮਨ ਰੋਗਨੀ ॥aavat harakh na jaavat dhookhaa neh biaapai man roganee ||आवत हरख न जावत दूखा नह बिआपै मन रोगनी ॥آوت هرکھ ن جاوت دُوکھا نه بآپَے من روگنیِ ۔۔

ਸਦਾ ਅਨੰਦੁ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਪਾਇਆ ਤਉ ਉਤਰੀ ਸਗਲ ਬਿਓਗਨੀ ॥੧॥sadhaa ana(n)dh gur pooraa paiaa tau utaree sagal bioganee ||1||सदा अनंदु गुरु पूरा पाइआ तउ उतरी सगल बिओगनी ॥१॥سدا انµد گُر پُورا پاایا تا اُتریِ سگل باوگنیِ ۔۔۱۔۔

ਇਹ ਬਿਧਿ ਹੈ ਮਨੁ ਜੋਗਨੀ ॥eeh bidh hai man joganee ||इह बिधि है मनु जोगनी ॥ِاه بدھ هَے من جوگنیِ ۔۔

ਮੋਹੁ ਸੋਗੁ ਰੋਗੁ ਲੋਗੁ ਨ ਬਿਆਪੈ ਤਹ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਰਸ ਭੋਗਨੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥moh sog rog log na biaapai teh har har har ras bhoganee ||1|| rahaau ||मोहु सोगु रोगु लोगु न बिआपै तह हरि हरि हरि रस भोगनी ॥१॥ रहाउ ॥موهُ سوگ روگ لوگ ن بآپَے ته هر هرِ هرِ رس بھوگنیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸੁਰਗ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਮਿਰਤ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਪਇਆਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਅਲੋਗਨੀ ॥surag pavitraa mirat pavitraa piaal pavitr aloganee ||सुरग पवित्रा मिरत पवित्रा पइआल पवित्र अलोगनी ॥سُرگ پوترا مرت پوِترا پایال پوِتر الوگنیِ ۔۔

ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਭੁੰਚੈ ਜਤ ਕਤ ਪੇਖਉ ਹਰਿ ਗੁਨੀ ॥੨॥aagiaakaaree sadhaa sukh bhu(n)chai jat kat pekhau har gunee ||2||आगिआकारी सदा सुखु भुँचै जत कत पेखउ हरि गुनी ॥२॥آگآکاریِ سدا سُکھ بھُںچَے جت کت پےکھا هر گُنیِ ۔۔۲۔۔

ਨਹ ਸਿਵ ਸਕਤੀ ਜਲੁ ਨਹੀ ਪਵਨਾ ਤਹ ਅਕਾਰੁ ਨਹੀ ਮੇਦਨੀ ॥neh siv sakatee jal nahee pavanaa teh akaar nahee medhanee ||नह सिव सकती जलु नही पवना तह अकारु नही मेदनी ॥نه سو سکتیِ جل نهیِ پونا ته اکار نهیِ مےدنیِ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਜੋਗ ਕਾ ਤਹਾ ਨਿਵਾਸਾ ਜਹ ਅਵਿਗਤ ਨਾਥੁ ਅਗਮ ਧਨੀ ॥੩॥satigur jog kaa tahaa nivaasaa jeh avigat naath agam dhanee ||3||सतिगुर जोग का तहा निवासा जह अविगत नाथु अगम धनी ॥३॥ستگر جوگ کا تها نواسا جه اوِگت ناتھ اگم دھنیِ ۔۔۳۔۔

ਤਨੁ ਮਨੁ ਹਰਿ ਕਾ ਧਨੁ ਸਭੁ ਹਰਿ ਕਾ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਹਉ ਕਿਆ ਗਨੀ ॥tan man har kaa dhan sabh har kaa har ke gun hau kiaa ganee ||तनु मनु हरि का धनु सभु हरि का हरि के गुण हउ किआ गनी ॥تن من هر کا دھن سبھ هرِ کا هرِ کے گُݨ ها کآ گنیِ ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਹਮ ਤੁਮ ਗੁਰਿ ਖੋਈ ਹੈ ਅੰਭੈ ਅੰਭੁ ਮਿਲੋਗਨੀ ॥੪॥੩॥kahu naanak ham tum gur khoiee hai a(n)bhai a(n)bh miloganee ||4||3||कहु नानक हम तुम गुरि खोई है अंभै अंभु मिलोगनी ॥४॥३॥کهُ نانک هم تُم گُر کھوای هَے اںبھَے اںبھ ملوگنیِ ۔۔۴۔۔۳۔۔

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥raamakalee mahalaa panjavaa ||रामकली महला ५ ॥رامکلیِ مهلا ۵ ۔۔

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਰਹਤ ਰਹੈ ਨਿਰਾਰੀ ਸਾਧਿਕ ਸਿਧ ਨ ਜਾਨੈ ॥trai gun rahat rahai niraaree saadhik sidh na jaanai ||त्रै गुण रहत रहै निरारी साधिक सिध न जानै ॥ترَے گُݨ رهت رهَے نراریِ سادھک سدھ ن جانَے ۔۔

ਰਤਨ ਕੋਠੜੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸੰਪੂਰਨ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਖਜਾਨੈ ॥੧॥ratan koThaRee a(n)mirat sa(n)pooran satigur kai khajaanai ||1||रतन कोठड़ी अंमृत संपूरन सतिगुर कै खजानै ॥१॥رتن کوٹھڑیِ اںمرت سمپُورن ستگر کَے کھجانَے ۔۔۱۔۔

ਅਚਰਜੁ ਕਿਛੁ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥acharaj kichh kahan na jaiee ||अचरजु किछु कहणु न जाई ॥اچرج کچھ کهݨ ن جاای ۔۔

ਬਸਤੁ ਅਗੋਚਰ ਭਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥basat agochar bhaiee ||1|| rahaau ||बसतु अगोचर भाई ॥१॥ रहाउ ॥بست اگوچر بھاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮੋਲੁ ਨਾਹੀ ਕਛੁ ਕਰਣੈ ਜੋਗਾ ਕਿਆ ਕੋ ਕਹੈ ਸੁਣਾਵੈ ॥mol naahee kachh karanai jogaa kiaa ko kahai sunaavai ||मोलु नाही कछु करणै जोगा किआ को कहै सुणावै ॥مول ناهیِ کچھ کرݨَے جوگا کآ کو کهَے سُݨاوَے ۔۔

ਕਥਨ ਕਹਣ ਕਉ ਸੋਝੀ ਨਾਹੀ ਜੋ ਪੇਖੈ ਤਿਸੁ ਬਣਿ ਆਵੈ ॥੨॥kathan kahan kau sojhee naahee jo pekhai tis ban aavai ||2||कथन कहण कउ सोझी नाही जो पेखै तिसु बणि आवै ॥२॥کتھن کهݨ کا سوجھیِ ناهیِ جو پےکھَے تس بݨ آوَے ۔۔۲۔۔

ਸੋਈ ਜਾਣੈ ਕਰਣੈਹਾਰਾ ਕੀਤਾ ਕਿਆ ਬੇਚਾਰਾ ॥soiee jaanai karanaihaaraa keetaa kiaa bechaaraa ||सोई जाणै करणैहारा कीता किआ बेचारा ॥سوای جاݨَے کرݨَےهارا کیِتا کآ بےچارا ۔۔

ਆਪਣੀ ਗਤਿ ਮਿਤਿ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਹਰਿ ਆਪੇ ਪੂਰ ਭੰਡਾਰਾ ॥੩॥aapanee gat mit aape jaanai har aape poor bha(n)ddaaraa ||3||आपणी गति मिति आपे जाणै हरि आपे पूर भंडारा ॥३॥آپݨیِ گت متِ آپے جاݨَے هرِ آپے پُور بھںڈارا ۔۔۳۔۔

ਐਸਾ ਰਸੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਮਨਿ ਚਾਖਿਆ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਰਹੇ ਆਘਾਈ ॥aaisaa ras a(n)mrit man chaakhiaa tirapat rahe aaghaiee ||ऐसा रसु अंमृतु मनि चाखिआ तृपति रहे आघाई ॥اَےسا رس اںمرت من چاکھآ ترپت رهے آگھاای ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਮੇਰੀ ਆਸਾ ਪੂਰੀ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸਰਣਾਈ ॥੪॥੪॥kahu naanak meree aasaa pooree satigur kee saranaiee ||4||4||कहु नानक मेरी आसा पूरी सतिगुर की सरणाई ॥४॥४॥کهُ نانک مےریِ آسا پُوریِ ستگر کیِ سرݨاای ۔۔۴۔۔۴۔۔