Ang 882 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੮੨)

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥raamakalee mahalaa chauthhaa ||रामकली महला ४ ॥رامکلیِ مهلا ۴ ۔۔

ਸਤਗੁਰ ਦਇਆ ਕਰਹੁ ਹਰਿ ਮੇਲਹੁ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਪ੍ਰਾਣ ਹਰਿ ਰਾਇਆ ॥satagur dhiaa karahu har melahu mere preetam praan har raiaa ||सतगुर दइआ करहु हरि मेलहु मेरे प्रीतम प्राण हरि राइआ ॥ستگر دایا کرهُ هر مےلهُ مےرے پریِتم پراݨ هرِ راایا ۔۔

ਹਮ ਚੇਰੀ ਹੋਇ ਲਗਹ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਮਾਰਗੁ ਪੰਥੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥੧॥ham cheree hoi lageh gur charanee jin har prabh maarag pa(n)th dhikhaiaa ||1||हम चेरी होइ लगह गुर चरणी जिनि हरि प्रभ मारगु पंथु दिखाइआ ॥१॥هم چےریِ هوا لگه گُر چرݨیِ جن هرِ پربھ مارگ پںتھ دکھاایا ۔۔۱۔۔

ਰਾਮ ਮੈ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥raam mai har har naam man bhaiaa ||राम मै हरि हरि नामु मनि भाइआ ॥رام مَے هر هرِ نام منِ بھاایا ۔۔

ਮੈ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ਬੇਲੀ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਹਰਿ ਸਖਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥mai har bin avar na koiee belee meraa pitaa maataa har sakhaiaa ||1|| rahaau ||मै हरि बिनु अवरु न कोई बेली मेरा पिता माता हरि सखाइआ ॥१॥ रहाउ ॥مَے هر بن اور ن کوای بےلیِ مےرا پتا ماتا هرِ سکھاایا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮੇਰੇ ਇਕੁ ਖਿਨੁ ਪ੍ਰਾਨ ਨ ਰਹਹਿ ਬਿਨੁ ਪ੍ਰੀਤਮ ਬਿਨੁ ਦੇਖੇ ਮਰਹਿ ਮੇਰੀ ਮਾਇਆ ॥mere ik khin praan na raheh bin preetam bin dhekhe mareh meree maiaa ||मेरे इकु खिनु प्रान न रहहि बिनु प्रीतम बिनु देखे मरहि मेरी माइआ ॥مےرے اک کھن پران ن رههِ بن پریِتم بن دےکھے مره مےریِ ماایا ۔۔

ਧਨੁ ਧਨੁ ਵਡ ਭਾਗ ਗੁਰ ਸਰਣੀ ਆਏ ਹਰਿ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਦਰਸਨੁ ਪਾਇਆ ॥੨॥dhan dhan vadd bhaag gur saranee aae har gur mil dharasan paiaa ||2||धनु धनु वड भाग गुर सरणी आए हरि गुर मिलि दरसनु पाइआ ॥२॥دھن دھن وڈ بھاگ گُر سرݨیِ آاے هر گُر ملِ درسن پاایا ۔۔۲۔۔

ਮੈ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ਸੂਝੈ ਬੂਝੈ ਮਨਿ ਹਰਿ ਜਪੁ ਜਪਉ ਜਪਾਇਆ ॥mai avar na koiee soojhai boojhai man har jap japau japaiaa ||मै अवरु न कोई सूझै बूझै मनि हरि जपु जपउ जपाइआ ॥مَے اور ن کوای سُوجھَے بُوجھَے من هرِ جپ جپا جپاایا ۔۔

ਨਾਮਹੀਣ ਫਿਰਹਿ ਸੇ ਨਕਟੇ ਤਿਨ ਘਸਿ ਘਸਿ ਨਕ ਵਢਾਇਆ ॥੩॥naamaheen fireh se nakaTe tin ghas ghas nak vaddaiaa ||3||नामहीण फिरहि से नकटे तिन घसि घसि नक वढाइआ ॥३॥نامهیِݨ پھره سے نکٹے تن گھس گھسِ نک وڈھاایا ۔۔۳۔۔

ਮੋ ਕਉ ਜਗਜੀਵਨ ਜੀਵਾਲਿ ਲੈ ਸੁਆਮੀ ਰਿਦ ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਵਸਾਇਆ ॥mo kau jagajeevan jeevaal lai suaamee ridh a(n)tar naam vasaiaa ||मो कउ जगजीवन जीवालि लै सुआमी रिद अंतरि नामु वसाइआ ॥مو کا جگجیِون جیِوال لَے سُآمیِ رد اںتر نام وساایا ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰੂ ਗੁਰੂ ਹੈ ਪੂਰਾ ਮਿਲਿ ਸਤਿਗੁਰ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥੪॥੫॥naanak guroo guroo hai pooraa mil satigur naam dhiaaiaa ||4||5||नानक गुरू गुरू है पूरा मिलि सतिगुर नामु धिआइआ ॥४॥५॥نانک گُرُو گُرُو هَے پُورا مل ستِگر نام دھآایا ۔۔۴۔۔۵۔۔

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥raamakalee mahalaa chauthhaa ||रामकली महला ४ ॥رامکلیِ مهلا ۴ ۔۔

ਸਤਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਵਡਾ ਵਡ ਪੁਰਖੁ ਹੈ ਜਿਤੁ ਮਿਲਿਐ ਹਰਿ ਉਰ ਧਾਰੇ ॥satagur dhaataa vaddaa vadd purakh hai jit miliaai har ur dhaare ||सतगुरु दाता वडा वड पुरखु है जितु मिलिऐ हरि उर धारे ॥ستگر داتا وڈا وڈ پُرکھ هَے جت ملاَے هرِ اُر دھارے ۔۔

ਜੀਅ ਦਾਨੁ ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਦੀਆ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਸਮਾਰੇ ॥੧॥jeea dhaan gur poorai dheeaa har a(n)mirat naam samaare ||1||जीअ दानु गुरि पूरै दीआ हरि अंमृत नामु समारे ॥१॥جیِا دان گُر پُورَے دیِآ هر اںمرت نام سمارے ۔۔۱۔۔

ਰਾਮ ਗੁਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਕੰਠਿ ਧਾਰੇ ॥raam gur har har naam ka(n)Th dhaare ||राम गुरि हरि हरि नामु कंठि धारे ॥رام گُر هر هرِ نام کںٹھ دھارے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਥਾ ਸੁਣੀ ਮਨਿ ਭਾਈ ਧਨੁ ਧਨੁ ਵਡ ਭਾਗ ਹਮਾਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gurmukh kathaa sunee man bhaiee dhan dhan vadd bhaag hamaare ||1|| rahaau ||गुरमुखि कथा सुणी मनि भाई धनु धनु वड भाग हमारे ॥१॥ रहाउ ॥گُرمکھ کتھا سُݨیِ من بھاای دھن دھن وڈ بھاگ همارے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕੋਟਿ ਕੋਟਿ ਤੇਤੀਸ ਧਿਆਵਹਿ ਤਾ ਕਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਵਹਿ ਪਾਰੇ ॥koT koT tetees dhiaaveh taa kaa a(n)t na paaveh paare ||कोटि कोटि तेतीस धिआवहि ता का अंतु न पावहि पारे ॥کوٹ کوٹ تےتیِس دھآوه تا کا اںت ن پاوه پارے ۔۔

ਹਿਰਦੈ ਕਾਮ ਕਾਮਨੀ ਮਾਗਹਿ ਰਿਧਿ ਮਾਗਹਿ ਹਾਥੁ ਪਸਾਰੇ ॥੨॥hiradhai kaam kaamanee maageh ridh maageh haath pasaare ||2||हिरदै काम कामनी मागहि रिधि मागहि हाथु पसारे ॥२॥هِردَے کام کامنیِ ماگه ردھ ماگه هاتھ پسارے ۔۔۲۔۔

ਹਰਿ ਜਸੁ ਜਪਿ ਜਪੁ ਵਡਾ ਵਡੇਰਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਖਉ ਉਰਿ ਧਾਰੇ ॥har jas jap jap vaddaa vadderaa gurmukh rakhau ur dhaare ||हरि जसु जपि जपु वडा वडेरा गुरमुखि रखउ उरि धारे ॥هر جس جپِ جپ وڈا وڈےرا گُرمکھ رکھا اُر دھارے ۔۔

ਜੇ ਵਡ ਭਾਗ ਹੋਵਹਿ ਤਾ ਜਪੀਐ ਹਰਿ ਭਉਜਲੁ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰੇ ॥੩॥je vadd bhaag hoveh taa japeeaai har bhaujal paar utaare ||3||जे वड भाग होवहि ता जपीऐ हरि भउजलु पारि उतारे ॥३॥جے وڈ بھاگ هووه تا جپیِاَے هر بھاجل پار اُتارے ۔۔۳۔۔

ਹਰਿ ਜਨ ਨਿਕਟਿ ਨਿਕਟਿ ਹਰਿ ਜਨ ਹੈ ਹਰਿ ਰਾਖੈ ਕੰਠਿ ਜਨ ਧਾਰੇ ॥har jan nikaT nikaT har jan hai har raakhai ka(n)Th jan dhaare ||हरि जन निकटि निकटि हरि जन है हरि राखै कंठि जन धारे ॥هر جن نکٹ نکٹ هرِ جن هَے هرِ راکھَے کںٹھ جن دھارے ۔۔

ਨਾਨਕ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਹੈ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਹਮ ਬਾਰਿਕ ਹਰਿ ਪ੍ਰਤਿਪਾਰੇ ॥੪॥੬॥੧੮॥naanak pitaa maataa hai har prabh ham baarik har pratipaare ||4||6||18||नानक पिता माता है हरि प्रभु हम बारिक हरि प्रतिपारे ॥४॥६॥१८॥نانک پتا ماتا هَے هر پربھ هم بارک هرِ پرتپارے ۔۔۴۔۔۶۔۔۱۸۔۔

ਰਾਗੁ ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੧raag raamakalee mahalaa panjavaa ghar pehilaaरागु रामकली महला ५ घरु १راگ رامکلیِ مهلا ۵ گھر ۱

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਕਿਰਪਾ ਕਰਹੁ ਦੀਨ ਕੇ ਦਾਤੇ ਮੇਰਾ ਗੁਣੁ ਅਵਗਣੁ ਨ ਬੀਚਾਰਹੁ ਕੋਈ ॥kirapaa karahu dheen ke dhaate meraa gun avagan na beechaarahu koiee ||किरपा करहु दीन के दाते मेरा गुणु अवगणु न बीचारहु कोई ॥کِرپا کرهُ دیٍن کے داتے مےرا گُݨ اوگݨ ن بیِچارهُ کوای ۔۔

ਮਾਟੀ ਕਾ ਕਿਆ ਧੋਪੈ ਸੁਆਮੀ ਮਾਣਸ ਕੀ ਗਤਿ ਏਹੀ ॥੧॥maaTee kaa kiaa dhopai suaamee maanas kee gat ehee ||1||माटी का किआ धोपै सुआमी माणस की गति एही ॥१॥ماٹیِ کا کآ دھوپَے سُآمیِ ماݨس کیِ گت اےهیِ ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਮਨ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥mere man satigur sev sukh hoiee ||मेरे मन सतिगुरु सेवि सुखु होई ॥مےرے من ستگر سےو سُکھ هوای ۔۔

ਜੋ ਇਛਹੁ ਸੋਈ ਫਲੁ ਪਾਵਹੁ ਫਿਰਿ ਦੂਖੁ ਨ ਵਿਆਪੈ ਕੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jo ichhahu soiee fal paavahu fir dhookh na viaapai koiee ||1|| rahaau ||जो इछहु सोई फलु पावहु फिरि दूखु न विआपै कोई ॥१॥ रहाउ ॥جو اچھهُ سوای پھل پاوهُ پھر دُوکھ ن وآپَے کوای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਾਚੇ ਭਾਡੇ ਸਾਜਿ ਨਿਵਾਜੇ ਅੰਤਰਿ ਜੋਤਿ ਸਮਾਈ ॥kaache bhaadde saaj nivaaje a(n)tar jot samaiee ||काचे भाडे साजि निवाजे अंतरि जोति समाई ॥کاچے بھاڈے ساج نواجے اںتر جوت سماای ۔۔

ਜੈਸਾ ਲਿਖਤੁ ਲਿਖਿਆ ਧੁਰਿ ਕਰਤੈ ਹਮ ਤੈਸੀ ਕਿਰਤਿ ਕਮਾਈ ॥੨॥jaisaa likhat likhiaa dhur karatai ham taisee kirat kamaiee ||2||जैसा लिखतु लिखिआ धुरि करतै हम तैसी किरति कमाई ॥२॥جَےسا لکھت لکھآ دھُر کرتَے هم تَےسیِ کرت کماای ۔۔۲۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਥਾਪਿ ਕੀਆ ਸਭੁ ਅਪਨਾ ਏਹੋ ਆਵਣ ਜਾਣਾ ॥man tan thaap keeaa sabh apanaa eho aavan jaanaa ||मनु तनु थापि कीआ सभु अपना एहो आवण जाणा ॥من تن تھاپ کیِآ سبھ اپنا اےهو آوݨ جاݨا ۔۔

ਜਿਨਿ ਦੀਆ ਸੋ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵੈ ਮੋਹਿ ਅੰਧੁ ਲਪਟਾਣਾ ॥੩॥jin dheeaa so chit na aavai moh a(n)dh lapaTaanaa ||3||जिनि दीआ सो चिति न आवै मोहि अंधु लपटाणा ॥३॥جٍن دیِآ سو چت ن آوَے موه اںدھ لپٹاݨا ۔۔۳۔۔