Ang 879 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੭੯)

ਐਸਾ ਗਿਆਨੁ ਬੀਚਾਰੈ ਕੋਈ ॥aaisaa giaan beechaarai koiee ||ऐसा गिआनु बीचारै कोई ॥اَےسا گآن بیِچارَے کوای ۔۔

ਤਿਸ ਤੇ ਮੁਕਤਿ ਪਰਮ ਗਤਿ ਹੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥tis te mukat param gat hoiee ||1|| rahaau ||तिस ते मुकति परम गति होई ॥१॥ रहाउ ॥تِس تے مُکت پرم گت هوای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਦਿਨ ਮਹਿ ਰੈਣਿ ਰੈਣਿ ਮਹਿ ਦਿਨੀਅਰੁ ਉਸਨ ਸੀਤ ਬਿਧਿ ਸੋਈ ॥dhin meh rain rain meh dhineear usan seet bidh soiee ||दिन महि रैणि रैणि महि दिनीअरु उसन सीत बिधि सोई ॥دٍن مهِ رَےݨ رَےݨ مهِ دنیِار اُسن سیِت بدھ سوای ۔۔

ਤਾ ਕੀ ਗਤਿ ਮਿਤਿ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਣੈ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਸਮਝ ਨ ਹੋਈ ॥੨॥taa kee gat mit avar na jaanai gur bin samajh na hoiee ||2||ता की गति मिति अवरु न जाणै गुर बिनु समझ न होई ॥२॥تا کیِ گت متِ اور ن جاݨَے گُر بن سمجھ ن هوای ۔۔۲۔۔

ਪੁਰਖ ਮਹਿ ਨਾਰਿ ਨਾਰਿ ਮਹਿ ਪੁਰਖਾ ਬੂਝਹੁ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ ॥purakh meh naar naar meh purakhaa boojhahu braham giaanee ||पुरख महि नारि नारि महि पुरखा बूझहु ब्रहम गिआनी ॥پُرکھ مهِ نار نار مهِ پُرکھا بُوجھهُ برهم گآنیِ ۔۔

ਧੁਨਿ ਮਹਿ ਧਿਆਨੁ ਧਿਆਨ ਮਹਿ ਜਾਨਿਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਕਥ ਕਹਾਨੀ ॥੩॥dhun meh dhiaan dhiaan meh jaaniaa gurmukh akath kahaanee ||3||धुनि महि धिआनु धिआन महि जानिआ गुरमुखि अकथ कहानी ॥३॥دھُن مهِ دھآن دھآن مهِ جانآ گُرمکھ اکتھ کهانیِ ۔۔۳۔۔

ਮਨ ਮਹਿ ਜੋਤਿ ਜੋਤਿ ਮਹਿ ਮਨੂਆ ਪੰਚ ਮਿਲੇ ਗੁਰ ਭਾਈ ॥man meh jot jot meh manooaa pa(n)ch mile gur bhaiee ||मन महि जोति जोति महि मनूआ पंच मिले गुर भाई ॥من مهِ جوت جوت مهِ منُوآ پںچ ملے گُر بھاای ۔۔

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਕੈ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੀ ਜਿਨ ਏਕ ਸਬਦਿ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੪॥੯॥naanak tin kai sadh balihaaree jin ek sabadh liv laiee ||4||9||नानक तिन कै सद बलिहारी जिन एक सबदि लिव लाई ॥४॥९॥نانک تن کَے سد بلهاریِ جن اےک سبد لو لاای ۔۔۴۔۔۹۔۔

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥raamakalee mahalaa pehilaa ||रामकली महला १ ॥رامکلیِ مهلا ۱ ۔۔

ਜਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ॥jaa har prabh kirapaa dhaaree ||जा हरि प्रभि किरपा धारी ॥جا هر پربھ کرپا دھاریِ ۔۔

ਤਾ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਮਾਰੀ ॥taa haumai vichahu maaree ||ता हउमै विचहु मारी ॥تا هامَے وچهُ ماریِ ۔۔

ਸੋ ਸੇਵਕਿ ਰਾਮ ਪਿਆਰੀ ॥ ਜੋ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਬੀਚਾਰੀ ॥੧॥so sevak raam piaaree || jo gur sabadhee beechaaree ||1||सो सेवकि राम पिआरी ॥ जो गुर सबदी बीचारी ॥१॥سو سےوک رام پآریِ ۔۔ جو گُر سبدیِ بیِچاریِ ۔۔۱۔۔

ਸੋ ਹਰਿ ਜਨੁ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ॥so har jan har prabh bhaavai ||सो हरि जनु हरि प्रभ भावै ॥سو هر جن هرِ پربھ بھاوَے ۔۔

ਅਹਿਨਿਸਿ ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਲਾਜ ਛੋਡਿ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ahinis bhagat kare dhin raatee laaj chhodd har ke gun gaavai ||1|| rahaau ||अहिनिसि भगति करे दिनु राती लाज छोडि हरि के गुण गावै ॥१॥ रहाउ ॥اهٍنس بھگت کرے دن راتیِ لاج چھوڈ هرِ کے گُݨ گاوَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਧੁਨਿ ਵਾਜੇ ਅਨਹਦ ਘੋਰਾ ॥dhun vaaje anahadh ghoraa ||धुनि वाजे अनहद घोरा ॥دھُن واجے انهد گھورا ۔۔

ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਹਰਿ ਰਸਿ ਮੋਰਾ ॥man maaniaa har ras moraa ||मनु मानिआ हरि रसि मोरा ॥من مانآ هر رسِ مورا ۔۔

ਗੁਰ ਪੂਰੈ ਸਚੁ ਸਮਾਇਆ ॥gur poorai sach samaiaa ||गुर पूरै सचु समाइआ ॥گُر پُورَے سچ سماایا ۔۔

ਗੁਰੁ ਆਦਿ ਪੁਰਖੁ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ॥੨॥gur aadh purakh har paiaa ||2||गुरु आदि पुरखु हरि पाइआ ॥२॥گُر آد پُرکھ هر پاایا ۔۔۲۔۔

ਸਭਿ ਨਾਦ ਬੇਦ ਗੁਰਬਾਣੀ ॥sabh naadh bedh gurbaanee ||सभि नाद बेद गुरबाणी ॥سبھ ناد بےد گُرباݨیِ ۔۔

ਮਨੁ ਰਾਤਾ ਸਾਰਿਗਪਾਣੀ ॥man raataa saarigapaanee ||मनु राता सारिगपाणी ॥من راتا سارگپاݨیِ ۔۔

ਤਹ ਤੀਰਥ ਵਰਤ ਤਪ ਸਾਰੇ ॥teh teerath varat tap saare ||तह तीरथ वरत तप सारे ॥ته تیِرتھ ورت تپ سارے ۔۔

ਗੁਰ ਮਿਲਿਆ ਹਰਿ ਨਿਸਤਾਰੇ ॥੩॥gur miliaa har nisataare ||3||गुर मिलिआ हरि निसतारे ॥३॥گُر ملآ هرِ نستارے ۔۔۳۔۔

ਜਹ ਆਪੁ ਗਇਆ ਭਉ ਭਾਗਾ ॥jeh aap giaa bhau bhaagaa ||जह आपु गइआ भउ भागा ॥جه آپ گایا بھا بھاگا ۔۔

ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਸੇਵਕੁ ਲਾਗਾ ॥gur charanee sevak laagaa ||गुर चरणी सेवकु लागा ॥گُر چرݨیِ سےوک لاگا ۔۔

ਗੁਰਿ ਸਤਿਗੁਰਿ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥gur satigur bharam chukaiaa ||गुरि सतिगुरि भरमु चुकाइआ ॥گُر ستگر بھرم چُکاایا ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥੪॥੧੦॥kahu naanak sabadh milaiaa ||4||10||कहु नानक सबदि मिलाइआ ॥४॥१०॥کهُ نانک سبد ملاایا ۔۔۴۔۔۱۰۔۔

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥raamakalee mahalaa pehilaa ||रामकली महला १ ॥رامکلیِ مهلا ۱ ۔۔

ਛਾਦਨੁ ਭੋਜਨੁ ਮਾਗਤੁ ਭਾਗੈ ॥chhaadhan bhojan maagat bhaagai ||छादनु भोजनु मागतु भागै ॥چھادن بھوجن ماگت بھاگَے ۔۔

ਖੁਧਿਆ ਦੁਸਟ ਜਲੈ ਦੁਖੁ ਆਗੈ ॥khudhiaa dhusaT jalai dhukh aagai ||खुधिआ दुसट जलै दुखु आगै ॥کھُدھآ دُسٹ جلَے دُکھ آگَے ۔۔

ਗੁਰਮਤਿ ਨਹੀ ਲੀਨੀ ਦੁਰਮਤਿ ਪਤਿ ਖੋਈ ॥gurmat nahee leenee dhuramat pat khoiee ||गुरमति नही लीनी दुरमति पति खोई ॥گُرمت نهیِ لیٍنیِ دُرمت پت کھوای ۔۔

ਗੁਰਮਤਿ ਭਗਤਿ ਪਾਵੈ ਜਨੁ ਕੋਈ ॥੧॥gurmat bhagat paavai jan koiee ||1||गुरमति भगति पावै जनु कोई ॥१॥گُرمت بھگت پاوَے جن کوای ۔۔۱۔۔

ਜੋਗੀ ਜੁਗਤਿ ਸਹਜ ਘਰਿ ਵਾਸੈ ॥jogee jugat sahaj ghar vaasai ||जोगी जुगति सहज घरि वासै ॥جوگیِ جُگت سهج گھر واسَے ۔۔

ਏਕ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਏਕੋ ਕਰਿ ਦੇਖਿਆ ਭੀਖਿਆ ਭਾਇ ਸਬਦਿ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ek dhirasaT eko kar dhekhiaa bheekhiaa bhai sabadh tirapataasai ||1|| rahaau ||एक दृसटि एको करि देखिआ भीखिआ भाइ सबदि तृपतासै ॥१॥ रहाउ ॥اےک درسٹ اےکو کر دےکھآ بھیِکھآ بھاا سبد ترپتاسَے ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਪੰਚ ਬੈਲ ਗਡੀਆ ਦੇਹ ਧਾਰੀ ॥pa(n)ch bail gaddeeaa dheh dhaaree ||पंच बैल गडीआ देह धारी ॥پںچ بَےل گڈیِآ دےه دھاریِ ۔۔

ਰਾਮ ਕਲਾ ਨਿਬਹੈ ਪਤਿ ਸਾਰੀ ॥raam kalaa nibahai pat saaree ||राम कला निबहै पति सारी ॥رام کلا نبهَے پت ساریِ ۔۔

ਧਰ ਤੂਟੀ ਗਾਡੋ ਸਿਰ ਭਾਰਿ ॥dhar tooTee gaaddo sir bhaar ||धर तूटी गाडो सिर भारि ॥دھر تُوٹیِ گاڈو سر بھار ۔۔

ਲਕਰੀ ਬਿਖਰਿ ਜਰੀ ਮੰਝ ਭਾਰਿ ॥੨॥lakaree bikhar jaree ma(n)jh bhaar ||2||लकरी बिखरि जरी मंझ भारि ॥२॥لکریِ بکھر جریِ مںجھ بھار ۔۔۲۔۔

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ਜੋਗੀ ॥gur kaa sabadh veechaar jogee ||गुर का सबदु वीचारि जोगी ॥گُر کا سبد ویِچار جوگیِ ۔۔

ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਸਮ ਕਰਣਾ ਸੋਗ ਬਿਓਗੀ ॥dhukh sukh sam karanaa sog biogee ||दुखु सुखु सम करणा सोग बिओगी ॥دُکھ سُکھ سم کرݨا سوگ باوگیِ ۔۔

ਭੁਗਤਿ ਨਾਮੁ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਬੀਚਾਰੀ ॥bhugat naam gur sabadh beechaaree ||भुगति नामु गुर सबदि बीचारी ॥بھُگت نام گُر سبد بیِچاریِ ۔۔

ਅਸਥਿਰੁ ਕੰਧੁ ਜਪੈ ਨਿਰੰਕਾਰੀ ॥੩॥asathir ka(n)dh japai nira(n)kaaree ||3||असथिरु कंधु जपै निरंकारी ॥३॥استھر کںدھ جپَے نرںکاریِ ۔۔۳۔۔

ਸਹਜ ਜਗੋਟਾ ਬੰਧਨ ਤੇ ਛੂਟਾ ॥sahaj jagoTaa ba(n)dhan te chhooTaa ||सहज जगोटा बंधन ते छूटा ॥سهج جگوٹا بںدھن تے چھُوٹا ۔۔

ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਲੂਟਾ ॥kaam karodh gur sabadhee looTaa ||कामु क्रोधु गुर सबदी लूटा ॥کام ک®ودھ گُر سبدیِ لُوٹا ۔۔

ਮਨ ਮਹਿ ਮੁੰਦ੍ਰਾ ਹਰਿ ਗੁਰ ਸਰਣਾ ॥man meh mu(n)dhraa har gur saranaa ||मन महि मुँद्रा हरि गुर सरणा ॥من مهِ مُںدرا هر گُر سرݨا ۔۔

ਨਾਨਕ ਰਾਮ ਭਗਤਿ ਜਨ ਤਰਣਾ ॥੪॥੧੧॥naanak raam bhagat jan taranaa ||4||11||नानक राम भगति जन तरणा ॥४॥११॥نانک رام بھگت جن ترݨا ۔۔۴۔۔۱۱۔۔