Ang 878 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੭੮)

ਛਿਅ ਦਰਸਨ ਕੀ ਸੋਝੀ ਪਾਇ ॥੪॥੫॥chhia dharasan kee sojhee pai ||4||5||छिअ दरसन की सोझी पाइ ॥४॥५॥چھِا درسن کیِ سوجھیِ پاا ۔۔۴۔۔۵۔۔

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥raamakalee mahalaa pehilaa ||रामकली महला १ ॥رامکلیِ مهلا ۱ ۔۔

ਹਮ ਡੋਲਤ ਬੇੜੀ ਪਾਪ ਭਰੀ ਹੈ ਪਵਣੁ ਲਗੈ ਮਤੁ ਜਾਈ ॥ham ddolat beRee paap bharee hai pavan lagai mat jaiee ||हम डोलत बेड़ी पाप भरी है पवणु लगै मतु जाई ॥هم ڈولت بےڑیِ پاپ بھریِ هَے پوݨ لگَے مت جاای ۔۔

ਸਨਮੁਖ ਸਿਧ ਭੇਟਣ ਕਉ ਆਏ ਨਿਹਚਉ ਦੇਹਿ ਵਡਿਆਈ ॥੧॥sanamukh sidh bheTan kau aae nihachau dheh vaddiaaiee ||1||सनमुख सिध भेटण कउ आए निहचउ देहि वडिआई ॥१॥سنمکھ سدھ بھےٹݨ کا آاے نهچا دےه وڈآای ۔۔۱۔۔

ਗੁਰ ਤਾਰਿ ਤਾਰਣਹਾਰਿਆ ॥gur taar taaranahaariaa ||गुर तारि तारणहारिआ ॥گُر تار تارݨهارآ ۔۔

ਦੇਹਿ ਭਗਤਿ ਪੂਰਨ ਅਵਿਨਾਸੀ ਹਉ ਤੁਝ ਕਉ ਬਲਿਹਾਰਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dheh bhagat pooran avinaasee hau tujh kau balihaariaa ||1|| rahaau ||देहि भगति पूरन अविनासी हउ तुझ कउ बलिहारिआ ॥१॥ रहाउ ॥دےه بھگت پُورن اوناسیِ ها تُجھ کا بلِهارآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਜੋਗੀ ਅਰੁ ਜੰਗਮ ਏਕੁ ਸਿਧੁ ਜਿਨੀ ਧਿਆਇਆ ॥sidh saadhik jogee ar ja(n)gam ek sidh jinee dhiaaiaa ||सिध साधिक जोगी अरु जंगम एकु सिधु जिनी धिआइआ ॥سِدھ سادھک جوگیِ ار جںگم اےک سدھ جنیِ دھآایا ۔۔

ਪਰਸਤ ਪੈਰ ਸਿਝਤ ਤੇ ਸੁਆਮੀ ਅਖਰੁ ਜਿਨ ਕਉ ਆਇਆ ॥੨॥parasat pair sijhat te suaamee akhar jin kau aaiaa ||2||परसत पैर सिझत ते सुआमी अखरु जिन कउ आइआ ॥२॥پرست پَےر سجھت تے سُآمیِ اکھر جن کا آایا ۔۔۲۔۔

ਜਪ ਤਪ ਸੰਜਮ ਕਰਮ ਨ ਜਾਨਾ ਨਾਮੁ ਜਪੀ ਪ੍ਰਭ ਤੇਰਾ ॥jap tap sa(n)jam karam na jaanaa naam japee prabh teraa ||जप तप संजम करम न जाना नामु जपी प्रभ तेरा ॥جپ تپ سںجم کرم ن جانا نام جپیِ پربھ تےرا ۔۔

ਗੁਰੁ ਪਰਮੇਸਰੁ ਨਾਨਕ ਭੇਟਿਓ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਨਿਬੇਰਾ ॥੩॥੬॥gur paramesar naanak bheTio saachai sabadh niberaa ||3||6||गुरु परमेसरु नानक भेटिओ साचै सबदि निबेरा ॥३॥६॥گُر پرمےسر نانک بھےٹاو ساچَے سبد نبےرا ۔۔۳۔۔۶۔۔

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥raamakalee mahalaa pehilaa ||रामकली महला १ ॥رامکلیِ مهلا ۱ ۔۔

ਸੁਰਤੀ ਸੁਰਤਿ ਰਲਾਈਐ ਏਤੁ ॥suratee surat ralaieeaai et ||सुरती सुरति रलाईऐ एतु ॥سُرتیِ سُرت رلاایاَے اےت ۔۔

ਤਨੁ ਕਰਿ ਤੁਲਹਾ ਲੰਘਹਿ ਜੇਤੁ ॥tan kar tulahaa la(n)gheh jet ||तनु करि तुलहा लंघहि जेतु ॥تن کر تُلها لµگھه جےت ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਭਾਹਿ ਤਿਸੈ ਤੂ ਰਖੁ ॥a(n)tar bhaeh tisai too rakh ||अंतरि भाहि तिसै तू रखु ॥اںتر بھاه تسَے تُو رکھ ۔۔

ਅਹਿਨਿਸਿ ਦੀਵਾ ਬਲੈ ਅਥਕੁ ॥੧॥ahinis dheevaa balai athak ||1||अहिनिसि दीवा बलै अथकु ॥१॥اهٍنس دیِوا بلَے اتھک ۔۔۱۔۔

ਐਸਾ ਦੀਵਾ ਨੀਰਿ ਤਰਾਇ ॥aaisaa dheevaa neer tarai ||ऐसा दीवा नीरि तराइ ॥اَےسا دیِوا نیِر تراا ۔۔

ਜਿਤੁ ਦੀਵੈ ਸਭ ਸੋਝੀ ਪਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jit dheevai sabh sojhee pai ||1|| rahaau ||जितु दीवै सभ सोझी पाइ ॥१॥ रहाउ ॥جِت دیِوَے سبھ سوجھیِ پاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਛੀ ਮਿਟੀ ਸੋਝੀ ਹੋਇ ॥hachhee miTee sojhee hoi ||हछी मिटी सोझी होइ ॥هچھیِ مٹیِ سوجھیِ هوا ۔۔

ਤਾ ਕਾ ਕੀਆ ਮਾਨੈ ਸੋਇ ॥taa kaa keeaa maanai soi ||ता का कीआ मानै सोइ ॥تا کا کیِآ مانَے سوا ۔۔

ਕਰਣੀ ਤੇ ਕਰਿ ਚਕਹੁ ਢਾਲਿ ॥karanee te kar chakahu ddaal ||करणी ते करि चकहु ढालि ॥کرݨیِ تے کر چکهُ ڈھال ۔۔

ਐਥੈ ਓਥੈ ਨਿਬਹੀ ਨਾਲਿ ॥੨॥aaithai othai nibahee naal ||2||ऐथै ओथै निबही नालि ॥२॥اَےتھَے اوتھَے نبهیِ نال ۔۔۲۔۔

ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜਾ ਸੋਇ ॥aape nadhar kare jaa soi ||आपे नदरि करे जा सोइ ॥آپے ندر کرے جا سوا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਕੋਇ ॥gurmukh viralaa boojhai koi ||गुरमुखि विरला बूझै कोइ ॥گُرمکھ ورلا بُوجھَے کوا ۔۔

ਤਿਤੁ ਘਟਿ ਦੀਵਾ ਨਿਹਚਲੁ ਹੋਇ ॥tit ghaT dheevaa nihachal hoi ||तितु घटि दीवा निहचलु होइ ॥تِت گھٹ دیِوا نهچل هوا ۔۔

ਪਾਣੀ ਮਰੈ ਨ ਬੁਝਾਇਆ ਜਾਇ ॥paanee marai na bujhaiaa jai ||पाणी मरै न बुझाइआ जाइ ॥پاݨیِ مرَے ن بُجھااآ جاا ۔۔

ਐਸਾ ਦੀਵਾ ਨੀਰਿ ਤਰਾਇ ॥੩॥aaisaa dheevaa neer tarai ||3||ऐसा दीवा नीरि तराइ ॥३॥اَےسا دیِوا نیِر تراا ۔۔۳۔۔

ਡੋਲੈ ਵਾਉ ਨ ਵਡਾ ਹੋਇ ॥ddolai vaau na vaddaa hoi ||डोलै वाउ न वडा होइ ॥ڈولَے واا ن وڈا هوا ۔۔

ਜਾਪੈ ਜਿਉ ਸਿੰਘਾਸਣਿ ਲੋਇ ॥jaapai jiau si(n)ghaasan loi ||जापै जिउ सिंघासणि लोइ ॥جاپَے جا سںگھاسݨ لوا ۔۔

ਖਤ੍ਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣੁ ਸੂਦੁ ਕਿ ਵੈਸੁ ॥khatree braahaman soodh k vais ||खत्री ब्राहमणु सूदु कि वैसु ॥کھتریِ براهمݨ سُود ک وَےس ۔۔

ਨਿਰਤਿ ਨ ਪਾਈਆ ਗਣੀ ਸਹੰਸ ॥nirat na paieeaa ganee saha(n)s ||निरति न पाईआ गणी सहंस ॥نِرت ن پاایآ گݨیِ سهںس ۔۔

ਐਸਾ ਦੀਵਾ ਬਾਲੇ ਕੋਇ ॥aaisaa dheevaa baale koi ||ऐसा दीवा बाले कोइ ॥اَےسا دیِوا بالے کوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸੋ ਪਾਰੰਗਤਿ ਹੋਇ ॥੪॥੭॥naanak so paara(n)gat hoi ||4||7||नानक सो पारंगति होइ ॥४॥७॥نانک سو پارںگت هوا ۔۔۴۔۔۷۔۔

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥raamakalee mahalaa pehilaa ||रामकली महला १ ॥رامکلیِ مهلا ۱ ۔۔

ਤੁਧਨੋ ਨਿਵਣੁ ਮੰਨਣੁ ਤੇਰਾ ਨਾਉ ॥tudhano nivan ma(n)nan teraa naau ||तुधनो निवणु मंनणु तेरा नाउ ॥تُدھنو نوݨ منّݨ تےرا ناا ۔۔

ਸਾਚੁ ਭੇਟ ਬੈਸਣ ਕਉ ਥਾਉ ॥saach bheT baisan kau thaau ||साचु भेट बैसण कउ थाउ ॥ساچ بھےٹ بَےسݨ کا تھاا ۔۔

ਸਤੁ ਸੰਤੋਖੁ ਹੋਵੈ ਅਰਦਾਸਿ ॥sat sa(n)tokh hovai aradhaas ||सतु संतोखु होवै अरदासि ॥ست سںتوکھ هووَے ارداس ۔۔

ਤਾ ਸੁਣਿ ਸਦਿ ਬਹਾਲੇ ਪਾਸਿ ॥੧॥taa sun sadh bahaale paas ||1||ता सुणि सदि बहाले पासि ॥१॥تا سُݨ سد بهالے پاس ۔۔۱۔۔

ਨਾਨਕ ਬਿਰਥਾ ਕੋਇ ਨ ਹੋਇ ॥naanak birathaa koi na hoi ||नानक बिरथा कोइ न होइ ॥نانک برتھا کوا ن هوا ۔۔

ਐਸੀ ਦਰਗਹ ਸਾਚਾ ਸੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥aaisee dharageh saachaa soi ||1|| rahaau ||ऐसी दरगह साचा सोइ ॥१॥ रहाउ ॥اَےسیِ درگه ساچا سوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪ੍ਰਾਪਤਿ ਪੋਤਾ ਕਰਮੁ ਪਸਾਉ ॥praapat potaa karam pasaau ||प्रापति पोता करमु पसाउ ॥پراپت پوتا کرم پساا ۔۔

ਤੂ ਦੇਵਹਿ ਮੰਗਤ ਜਨ ਚਾਉ ॥too dheveh ma(n)gat jan chaau ||तू देवहि मंगत जन चाउ ॥تُو دےوه مںگت جن چاا ۔۔

ਭਾਡੈ ਭਾਉ ਪਵੈ ਤਿਤੁ ਆਇ ॥bhaaddai bhaau pavai tit aai ||भाडै भाउ पवै तितु आइ ॥بھاڈَے بھاا پوَے تت آا ۔۔

ਧੁਰਿ ਤੈ ਛੋਡੀ ਕੀਮਤਿ ਪਾਇ ॥੨॥dhur tai chhoddee keemat pai ||2||धुरि तै छोडी कीमति पाइ ॥२॥دھُر تَے چھوڈیِ کیِمت پاا ۔۔۲۔۔

ਜਿਨਿ ਕਿਛੁ ਕੀਆ ਸੋ ਕਿਛੁ ਕਰੈ ॥jin kichh keeaa so kichh karai ||जिनि किछु कीआ सो किछु करै ॥جٍن کچھ کیِآ سو کچھ کرَے ۔۔

ਅਪਨੀ ਕੀਮਤਿ ਆਪੇ ਧਰੈ ॥apanee keemat aape dharai ||अपनी कीमति आपे धरै ॥اپنیِ کیِمت آپے دھرَے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਗਟੁ ਹੋਆ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥gurmukh paragaT hoaa har rai ||गुरमुखि परगटु होआ हरि राइ ॥گُرمکھ پرگٹ هوآ هر راا ۔۔

ਨਾ ਕੋ ਆਵੈ ਨਾ ਕੋ ਜਾਇ ॥੩॥naa ko aavai naa ko jai ||3||ना को आवै ना को जाइ ॥३॥نا کو آوَے نا کو جاا ۔۔۳۔۔

ਲੋਕੁ ਧਿਕਾਰੁ ਕਹੈ ਮੰਗਤ ਜਨ ਮਾਗਤ ਮਾਨੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥lok dhikaar kahai ma(n)gat jan maagat maan na paiaa ||लोकु धिकारु कहै मंगत जन मागत मानु न पाइआ ॥لوک دھکار کهَے مںگت جن ماگت مان ن پاایا ۔۔

ਸਹ ਕੀਆ ਗਲਾ ਦਰ ਕੀਆ ਬਾਤਾ ਤੈ ਤਾ ਕਹਣੁ ਕਹਾਇਆ ॥੪॥੮॥seh keeaa galaa dhar keeaa baataa tai taa kahan kahaiaa ||4||8||सह कीआ गला दर कीआ बाता तै ता कहणु कहाइआ ॥४॥८॥سه کیِآ گلا در کیِآ باتا تَے تا کهݨ کهاایا ۔۔۴۔۔۸۔۔

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥raamakalee mahalaa pehilaa ||रामकली महला १ ॥رامکلیِ مهلا ۱ ۔۔

ਸਾਗਰ ਮਹਿ ਬੂੰਦ ਬੂੰਦ ਮਹਿ ਸਾਗਰੁ ਕਵਣੁ ਬੁਝੈ ਬਿਧਿ ਜਾਣੈ ॥saagar meh boo(n)dh boo(n)dh meh saagar kavan bujhai bidh jaanai ||सागर महि बूँद बूँद महि सागरु कवणु बुझै बिधि जाणै ॥ساگر مهِ بُوںد بُوںد مهِ ساگر کوݨ بُجھَے بدھ جاݨَے ۔۔

ਉਤਭੁਜ ਚਲਤ ਆਪਿ ਕਰਿ ਚੀਨੈ ਆਪੇ ਤਤੁ ਪਛਾਣੈ ॥੧॥autabhuj chalat aap kar cheenai aape tat pachhaanai ||1||उतभुज चलत आपि करि चीनै आपे ततु पछाणै ॥१॥اُتبھج چلت آپ کر چیٍنَے آپے تت پچھاݨَے ۔۔۱۔۔